Γαλλία: Τα επεισόδια, οι καταστροφές, η καταδίκη και η… τρομερή μοναξιά του Μακρόν

Takeaways by to pontiki AI

• Η πρόσφατη ομιλία του Εμανουέλ Μακρόν, μετά από βίαιες ταραχές και λεηλασίες στη Γαλλία, προκάλεσε σχεδόν ομόφωνη καταδίκη από το σύνολο του πολιτικού φάσματος.
• Ο Γάλλος πρόεδρος κατακρίθηκε έντονα από αντιπάλους του επειδή δεν πρότεινε συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των κοινωνικών εντάσεων και του κόστους διαβίωσης.
• Η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρό θεσμικό και δημοσιονομικό αδιέξοδο, καθώς η κυβέρνηση στερείται λειτουργικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και η οικονομία επιβαρύνεται από υψηλό χρέος και έλλειμμα.
• Η πολιτική απομόνωση του Μακρόν επιτείνεται από την αντίληψη περί αλαζονείας και την αδυναμία του να κατευνάσει τις διαδηλώσεις που έχουν ξεσπάσει λόγω της οικονομικής δυσπραγίας.
• Η συνεχιζόμενη βία και η κοινωνική αναταραχή ενισχύουν τις ανησυχίες για τις προσεχείς προεδρικές εκλογές, με αναλυτές να εκτιμούν ότι η κατάσταση ευνοεί τις δυνάμεις της ακροδεξιάς.

Η σχεδόν ομόφωνη καταδίκη που ακολούθησε την ομιλία του Εμανουέλ Μακρόν προς τον λαό την Κυριακή, μετά από μία από τις πιο βίαιες ημέρες ταραχών και λεηλασιών στην πρόσφατη ιστορία της Γαλλίας, αντανακλούσε με τρόπο εντυπωσιακό το πόσο αποδυναμωμένος βρίσκεται πλέον.

Όπως σημειώνει ο Guardian, μιλώντας από το γραφείο του στο Μέγαρο των Ηλυσίων, ο πρόεδρος εκφώνησε μια οκτάλεπτη ομιλία εκφράζοντας «οργή και ντροπή» μετά από ένα Σαββατοκύριακο κατά το οποίο πυρπολήθηκε ένα δημαρχείο, λεηλατήθηκαν πάνω από 2.000 καταστήματα, συνελήφθησαν 2.300 άτομα και τραυματίστηκαν 1.000 αστυνομικοί. Μια διαμαρτυρία ενός μήνα από μαθητές λυκείου για τις ερειπωμένες και υπερπλήρεις αίθουσες διδασκαλίας συνέπεσε με ευρύτερες απογοητεύσεις για το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης, την ταχέως διευρυνόμενη ανισότητα και τη μείωση των δημόσιων δαπανών, φέρνοντας κοντά μαθητές, καθηγητές, συνδικαλιστές και ένα αναζωπυρωμένο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων».

Πυρ ομαδόν

Αυτές οι κατά κύριο λόγο ειρηνικές διαμαρτυρίες εκτροχιάστηκαν γρήγορα από ομάδες μασκοφόρων που έκαψαν οχήματα, λεηλάτησαν επιχειρήσεις και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε δημόσιες υποδομές, μεταξύ άλλων πυρπολώντας το δημαρχείο του Λιμόζ και εισβάλλοντας σε αυτό της Μασσαλίας. Ο Μακρόν αναγνώρισε τη «βαθιά ανησυχία» των νέων, αλλά δεν πρότεινε συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες, ούτε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου, ούτε νέες δημόσιες δαπάνες, περιοριζόμενος απλώς να ζητήσει από τον πρωθυπουργό του να οργανώσει διαβουλεύσεις και να καλέσει τους πολιτικούς της αντιπολίτευσης να λάβουν θέση.

Η αντίδραση, σε όλο το πολιτικό φάσμα, ήταν καταδικαστική. Η ηγέτιδα των Πρασίνων, Μαρίν Τοντελιέ, δήλωσε ότι, αντί «να αρχίσει έστω και να αναγνωρίζει τα λάθη του», ο Μακρόν «μας καλούσε στο γραφείο του πρωθυπουργού σαν μαθητές μπροστά στον πίνακα». Στην ακροδεξιά, ο Ζορντάν Μπαρντελά του Εθνικού Συναγερμού χαρακτήρισε την ομιλία «θλιβερή» και είπε ότι ο Μακρόν «δεν είχε πια τίποτα να πει» στους Γάλλους. Η ηγέτιδα του κόμματος, Μαρίν Λε Πεν, δήλωσε ότι η χώρα «βρίσκεται σφιγμένη σε μια μέγγενη μεταξύ βίας και ανικανότητας».

Ο Μπρούνο Ρεταγιό, από το κεντροδεξιό χώρο, δήλωσε ότι ο Μακρόν ήταν «εντελώς καταβεβλημένος», ενώ από τη ριζοσπαστική αριστερά, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, κατηγόρησε τον πρόεδρο ότι βασίζεται στην «αδράνεια και την αστυνομική βία», με την μάταιη ελπίδα ότι οι διαδηλώσεις θα σβήσουν από μόνες τους. Ίσως το πιο επιζήμιο είναι ότι ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός του Μακρόν, Εντουάρ Φιλίπ, δήλωσε ότι θα προτιμούσε «αποφάσεις και πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην επάνοδο της τάξης και στην αποκατάσταση της κρατικής εξουσίας… Η χώρα μας πρέπει να κυβερνηθεί».

Αλαζονεία

Οι επικρίσεις είναι αναμενόμενες από τους αντιπάλους που τοποθετούνται έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές για την επιλογή του διαδόχου του Μακρόν. Όμως η ίδια η σφοδρότητά τους υπογραμμίζει την απομόνωσή του, την περιφρόνηση με την οποία αντιμετωπίζεται και την οργή που προκαλεί. Πρόκειται για μια δομική παγίδα που ο ίδιος έχει σε μεγάλο βαθμό στήσει για τον εαυτό του. Ο Μακρόν ανέλαβε την εξουσία το 2017 ως «θεϊκός» πρόεδρος – μια σκόπιμη στρατηγική που αποσκοπούσε στην ανύψωση του αρχηγού του κράτους πάνω από την καθημερινή πολιτική, προβάλοντας μια απόμακρη εξουσία και τεχνοκρατική ευφυΐα.

Όμως, μετά από εννέα χρόνια στο Ελιζέ, αυτός ο αυταρχικός τρόπος συμπεριφοράς – ο οποίος, σύμφωνα με τους επικριτές του, οφείλεται εν μέρει στην παντελή έλλειψη βασικής πολιτικής εμπειρίας του Μακρόν ως εκλεγμένου αξιωματούχου σε δημοτικό συμβούλιο ή ως βουλευτή εκλογικής περιφέρειας – έχει μετατραπεί σε μια εντύπωση αλαζονείας και αποστασιοποίησης. Η κατάσταση επιδεινώθηκε από καταστροφικά στρατηγικά λάθη και τα οξυνόμενα οικονομικά προβλήματα της Γαλλίας.

Ο Μακρόν έχασε τη λειτουργική κοινοβουλευτική πλειοψηφία του, αρνούμενος να διεξάγει ουσιαστική προεκλογική εκστρατεία μεταξύ των προεδρικών και των βουλευτικών εκλογών του 2022. Δύο χρόνια αργότερα, διέλυσε την Εθνοσυνέλευση μετά το τραγικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Αυτό το ρίσκο απέτυχε παταγωδώς, καθώς οι ψηφοφόροι επανέφεραν ένα ακόμη πιο αδιέξοδο κοινοβούλιο, διαιρεμένο μεταξύ μιας διασπασμένης Αριστεράς, ενός σημαντικά αποδυναμωμένου κεντρώου μπλοκ και της ακροδεξιάς της Λε Πεν.

Οικονομικό και δημοσιονομικό αδιέξοδο

Χωρίς λειτουργική πλειοψηφία, η κυβέρνηση κατέφυγε επανειλημμένα σε αμφιλεγόμενους συνταγματικούς ελιγμούς για να επιβάλει νόμους χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία, εκθέτοντας έτσι την ίδια – και τον Μακρόν – σε περαιτέρω κατηγορίες για δημοκρατική εκτροπή. Αυτό το θεσμικό αδιέξοδο επιδεινώνεται από μια επικείμενη δημοσιονομική κρίση. Τις προηγούμενες δεκαετίες, οι Γάλλοι πρόεδροι που αντιμετώπιζαν μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους μπορούσαν ουσιαστικά να εξασφαλίσουν ένα βαθμό κοινωνικής ηρεμίας με στοχευμένα πακέτα δαπανών ή παραχωρήσεις στον δημόσιο τομέα.

Ωστόσο, το χρέος της Γαλλίας, που ανέρχεται στο 119% του ΑΕΠ, βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδό του από το 1946. Το έλλειμμα, στο 5,1%, συγκαταλέγεται επίσης μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ. Απλά δεν υπάρχουν χρήματα στις τράπεζες για να ανακουφιστεί η πίεση του κόστους διαβίωσης που οδήγησε 550.000 ανθρώπους στους δρόμους το Σάββατο. Οι αγορές ανησυχούν: το κόστος δανεισμού της Γαλλίας είναι υψηλότερο από αυτό της Ελλάδας. Και με ελάχιστες δημοσιονομικές επιλογές, η πιο ξεκάθαρη απάντηση της κυβέρνησης – σύμφωνα με την παλιά γαλλική παράδοση – ήταν τα δακρυγόνα και οι επιθέσεις με γκλομπ, μερικές φορές εναντίον μαθητών, επιδεινώνοντας περαιτέρω τις εντάσεις.

Οι συνέπειες για τις προεδρικές εκλογές ενδέχεται να είναι βαθιές. Ο κεντρώος συνασπισμός που είχε δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπο του Μακρόν έχει ουσιαστικά καταρρεύσει. Εάν οι διαδηλώσεις και η βία συνεχιστούν, ο κύριος ωφελούμενος θα είναι οι υπέρμαχοι της τάξης και της ασφάλειας της ακροδεξιάς. Ο Ζαν-Μπατίστ Μορό, ένας επιφανής πρώην βουλευτής του κόμματος του Μακρόν, με τον οποίο ο πλέον «αδύναμος» πρόεδρος εξακολουθεί να επικοινωνεί περιστασιακά, φέρεται να έφτασε το Σαββατοκύριακο στο σημείο να προτείνει ότι ο Μακρόν θα πρέπει να παραιτηθεί και να προκηρύξει πρόωρες προεδρικές εκλογές.

«Ο Μακρόν εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει τα πράγματα», δήλωσε στη Le Monde. «Αλλά αυτή τη στιγμή, η Μαρίν Λε Πεν βρίσκεται σε ευθεία πορεία προς το Προεδρικό Μέγαρο».

Διαβάστε επίσης

Ο «καλός» Έλον Μασκ: Υποσχέθηκε να «χαρίσει» 10,5 δισ. δολάρια στα παιδιά των ΗΠΑ – Και θα του μείνουν άλλα… 898,5 δισ.!

Προκαλεί και πάλι ο Μπαχτσελί: «Η Κύπρος είναι τουρκική και θα παραμείνει για πάντα»

Κατάρ: Συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν παρά την αυξανόμενη ένταση

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.