Η Δύση δοκιμάζεται στο ουκρανικό

Takeaways by to pontiki AI

• Η Ευρώπη αντιμετωπίζει έντονη κοινωνική αναταραχή, καθώς οι πολίτες διαμαρτύρονται για την ακρίβεια και τις περικοπές, δυσκολεύοντας τις κυβερνήσεις να εξισορροπήσουν τις κοινωνικές ανάγκες με τη στήριξη προς την Ουκρανία.
• Οι ρωσικές δυνάμεις διατηρούν την επιθετική πρωτοβουλία στο Ντονμπάς, αν και τα επιβεβαιωμένα εδαφικά τους κέρδη παραμένουν περιορισμένα, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς της Μόσχας περί ευρείας στρατιωτικής υπεροχής.
• Η Ουκρανία πραγματοποιεί εκτεταμένες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ρωσικές υποδομές, επιχειρώντας να αποδυναμώσει τη ρωσική οικονομία, ενώ παράλληλα δέχεται έντονες πιέσεις από τις ΗΠΑ να περιορίσει τα πλήγματα σε διυλιστήρια.
• Οι σχέσεις Ουάσιγκτον και Κιέβου δοκιμάζονται από τις αμερικανικές πιέσεις για τον περιορισμό των επιθέσεων και τις καθυστερήσεις στην παροχή στρατιωτικής υποστήριξης, εν μέσω της διεξαγωγής των αμερικανικών εκλογών.

Η Ευρώπη έχει εισέλθει σε μια περίοδο κοινωνικής αναταραχής, την ώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να δοκιμάζει τις οικονομικές και αμυντικές αντοχές της.

Από τη Γαλλία και το Βέλγιο μέχρι την Ιταλία και την Πορτογαλία, εκατοντάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την ακρίβεια, τη συρρίκνωση της αγοραστικής τους δύναμης και τις περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι κινητοποιήσεις συνοδεύονται από βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία, αναδεικνύοντας την ένταση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Παρότι οι διαμαρτυρίες δεν συνιστούν ενιαίο αντιπολεμικό κίνημα, εντούτοις εξελίσσονται σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να διαθέσουν ολοένα περισσότερους πόρους για την άμυνα και την υποστήριξη της Ουκρανίας. Η προσπάθεια εξισορρόπησης των κοινωνικών αναγκών με τις στρατηγικές υποχρεώσεις της Ευρώπης καθίσταται ολοένα πιο απαιτητική, ενώ η αβεβαιότητα για τη στάση που τηρεί η Ουάσιγκτον αυξάνει το βάρος που καλούνται να επωμιστούν οι Ευρωπαίοι.

Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος δημιουργεί πρόσθετες ανησυχίες για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Περιστατικά με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα και καταγγελίες για δολιοφθορές σε κρίσιμες υποδομές ενισχύουν τον φόβο ότι η αντιπαράθεση Ρωσίας–Δύσης μπορεί να αποκτήσει ακόμη ευρύτερες διαστάσεις. Το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) εκτιμά ότι «η Ρωσία διευρύνει τις επιθετικές ενέργειές της στην Ευρώπη, με πιθανό στόχο τη διατάραξη της δυτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και τη δοκιμασία της αποφασιστικότητας του ΝΑΤΟ».

Η πραγματική εικόνα στο μέτωπο

Η Μόσχα διατηρεί την πρωτοβουλία των επιθετικών ενεργειών σε αρκετούς τομείς, χωρίς όμως να έχει κατορθώσει να μετατρέψει την αριθμητική και υλική υπεροχή της σε αποφασιστικά εδαφικά κέρδη.

Στις 16 Οκτωβρίου, ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποστήριξε ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν καταλάβει περίπου 6.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 310 οικισμούς από την αρχή του 2026. Ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση του ISW, τα επιβεβαιωμένα ρωσικά εδαφικά κέρδη περιορίζονται σε περίπου 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 69 οικισμούς. Μάλιστα, από την 1η Σεπτεμβρίου, το ινστιτούτο καταγράφει καθαρή απώλεια 122 τετραγωνικών χιλιομέτρων για τις ρωσικές δυνάμεις. Η τεράστια αυτή απόκλιση ενισχύει την εκτίμηση ότι η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα στρατιωτικής υπεροχής, που δεν επιβεβαιώνεται από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Το Ντονμπάς παραμένει το σημαντικότερο πεδίο αντιπαράθεσης, με τη Ρωσία να συνεχίζει τις επιθέσεις για την πλήρη κατάληψη των ουκρανικών αμυντικών θέσεων στην περιφέρεια του Ντονέτσκ. Ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία έχει η περιοχή Ποκρόβσκ–Ντομπροπίλια, λόγω των κρίσιμων συγκοινωνιακών αρτηριών και της δυνατότητας των ρωσικών δυνάμεων να απειλήσουν πλευρικά τις ουκρανικές αμυντικές θέσεις.

Πλήγματα βαθιά στη Ρωσία

Η σημαντικότερη ίσως εξέλιξη των τελευταίων ημερών δεν καταγράφεται στο Ντονμπάς, αλλά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το μέτωπο. Συγκεκριμένα, τη νύχτα της 17ης προς τη 18η Οκτωβρίου, η Ουκρανία πραγματοποίησε εκτεταμένη επίθεση με drones εναντίον στόχων στην Αγία Πετρούπολη και στην περιφέρεια του Λένινγκραντ. Επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες ουκρανικές επιχειρήσεις εναντίον υποδομών στην περιοχή, από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022.

Η επιχειρησιακή αξία αυτών των επιθέσεων δεν περιορίζεται στις υλικές ζημιές που προκαλούν. Η Ρωσία υποχρεώνεται να διαθέτει αντιαεροπορικά συστήματα, προσωπικό και μέσα επιτήρησης για την προστασία εγκαταστάσεων που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από την πρώτη γραμμή. Η ανάγκη αυτή δημιουργεί μείζον πρόβλημα κατανομής δυνάμεων και μέσων. Όσο διευρύνεται η γεωγραφική έκταση των πιθανών ουκρανικών πληγμάτων, τόσο πρακτικά ανέφικτη γίνεται η πλήρης προστασία στρατιωτικών, βιομηχανικών και ενεργειακών εγκαταστάσεων.

Με τα πλήγματα σε διυλιστήρια, αποθήκες καυσίμων και συγκοινωνιακούς κόμβους, η Ουκρανία επιδιώκει να αποδυναμώσει τη ρωσική πολεμική οικονομία, να διαταράξει τον ανεφοδιασμό των ενόπλων δυνάμεων και να περιορίσει τη δυνατότητα της Μόσχας να συντηρεί έναν παρατεταμένο πόλεμο. Ωστόσο, πρέπει να αποφευχθεί η υπερεκτίμηση αυτών των επιτυχιών. Μια επιτυχημένη επίθεση με drones δεν συνεπάγεται αυτομάτως μακροχρόνια διακοπή λειτουργίας μιας εγκατάστασης. Η πραγματική στρατηγική αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την έκταση των ζημιών, τον χρόνο αποκατάστασης και τη δυνατότητα επανάληψης των πληγμάτων.

Ρωσικές επιθέσεις κατά ουκρανικών ενεργειακών υποδομών

Ο πόλεμος των μη επανδρωμένων αεροσκαφών έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα της σύγκρουσης. Δεν αφορά πλέον μόνο την αναγνώριση και την προσβολή στόχων στο μέτωπο, αλλά και την αεράμυνα, τις επικοινωνίες και την προστασία κρίσιμων υποδομών.

Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις 18 Οκτωβρίου, η Ρωσία εξαπέλυσε την προηγούμενη εβδομάδα σχεδόν 2.700 επιθετικά drones, 66 πυραύλους και 1.700 κατευθυνόμενες βόμβες εναντίον της Ουκρανίας. Μάλιστα, το Reuters ανέφερε ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα καταγράφηκαν 76 ρωσικές επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, γεγονός που αναδεικνύει την προσπάθεια της Μόσχας να πλήξει τον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας ενόψει του χειμώνα.

Ο ενεργειακός πόλεμος και το δίλημμα του Ζελένσκι

Η αντιπαράθεση στον ενεργειακό τομέα αποκτά ολοένα μεγαλύτερη πολιτική σημασία. Η Ρωσία συνεχίζει να πλήττει ουκρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, επιδιώκοντας να αποδυναμώσει την οικονομία, να επιβαρύνει την καθημερινότητα των πολιτών και να περιορίσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ουκρανικών δυνάμεων. Από την πλευρά της, η Ουκρανία στοχεύει ρωσικές εγκαταστάσεις πετρελαίου και καυσίμων, επιδιώκοντας να περιορίσει τα έσοδα και τις δυνατότητες ανεφοδιασμού της Μόσχας. Ωστόσο, αυτή η ουκρανική στρατηγική συγκρούεται πλέον με τις ενεργειακές προτεραιότητες του Λευκού Οίκου.

Σύμφωνα με το Reuters (17 Οκτωβρίου), ο Τραμπ αποδίδει μέρος της ανόδου των διεθνών τιμών καυσίμων στις ουκρανικές επιθέσεις εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων και έχει ασκήσει πίεση στο Κίεβο να τις περιορίσει. Παράλληλα, η Ουάσιγκτον συμφώνησε με τη Μόσχα στην αύξηση της προσφοράς ρωσικού ντίζελ στη διεθνή αγορά, με στόχο τη συγκράτηση των τιμών, ενώ ανέστειλε προσωρινά σχετικές κυρώσεις έως τον Απρίλιο του 2027.

Η Μόσχα, από την πλευρά της, επιμένει στις βασικές απαιτήσεις της για τον τερματισμό του πολέμου. Οι τοποθετήσεις των Σεργκέι Λαβρόφ και Ντμίτρι Μεντβέντεφ υποδηλώνουν ότι το Κρεμλίνο δεν εμφανίζεται διατεθειμένο να προχωρήσει σε ουσιαστικές παραχωρήσεις, παρά τις αμερικανικές διπλωματικές πρωτοβουλίες.

Η στάση του Τραμπ συνδέεται άμεσα με την ενεργειακή κρίση που προκαλεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου 2026, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να συγκρατήσει τις τιμές των καυσίμων και να περιορίσει την επιβάρυνση των αμερικανικών νοικοκυριών, καθώς το κόστος ζωής αποτελεί κρίσιμο παράγοντα της εκλογικής αναμέτρησης. Υπό αυτό το πρίσμα, η αμερικανική πίεση προς το Κίεβο δεν αντανακλά μόνο τις στρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά και την ανάγκη αποφυγής πρόσθετων οικονομικών πιέσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν εκλογικό κόστος για τους Ρεπουμπλικανούς.

Για την Ουκρανία, όμως, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα δυσεπίλυτο στρατηγικό πρόβλημα. Εάν περιορίσει τα πλήγματα στις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις χωρίς αντίστοιχη ρωσική αυτοσυγκράτηση, κινδυνεύει να απωλέσει ένα από τα σημαντικότερα μέσα άσκησης πίεσης κατά του Κρεμλίνου. Εάν, αντίθετα, αγνοήσει τις αμερικανικές απαιτήσεις, ενδέχεται να επιδεινώσει περαιτέρω τις σχέσεις με τον σημαντικότερο εξωτερικό υποστηρικτή της.

Οι σχέσεις Ουάσιγκτον–Κιέβου δοκιμάζονται και από τα προβλήματα στην αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη. Σύμφωνα με ουκρανικές αναφορές καταγράφηκαν καθυστερήσεις στην παράδοση πυραύλων Patriot και αναφερόμενα προβλήματα στην ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών. Τελικά, στις 20 Οκτωβρίου, ο Ζελένσκι επιβεβαίωσε ότι αποκαταστάθηκε η παροχή αμερικανικών πληροφοριών έγκαιρης προειδοποίησης για ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις. 

Η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών ενισχύθηκε στις 19 Οκτωβρίου, όταν ο Τραμπ πρότεινε δημόσια να αναλάβει άλλο πρόσωπο, αντί του Ζελένσκι, τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου. Η παρέμβαση αυτή επιβεβαιώνει την επιδείνωση των σχέσεων Ουάσιγκτον–Κιέβου και ενισχύει την αβεβαιότητα για τη στάση που θα τηρήσουν οι ΗΠΑ στη συνέχεια του πολέμου.

Εντωμεταξύ, όπως αναφέρει το Reuters (21 Οκτωβρίου), ο Αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ έφθασε στην Αγία Πετρούπολη για συνομιλίες με τον Πούτιν, μεταφέροντας τις προτάσεις, που συζητήθηκαν προηγουμένως με τον Ζελένσκι και Ευρωπαίους ηγέτες στο Όσλο. Η νέα διπλωματική προσπάθεια, ωστόσο, προσκρούει στην απροθυμία της Μόσχας να μεταβάλει τις βασικές απαιτήσεις της.

Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και τα όρια της πολιτικής αντοχής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενες χρηματοδοτικές απαιτήσεις για τη συνέχιση της υποστήριξης της Ουκρανίας. Όπως αναφέρει το Reuters (16 Οκτωβρίου), ο Εσθονός πρωθυπουργός Κρίστεν Μίχαλ προειδοποίησε ότι ενδέχεται να απαιτηθεί νέο ευρωπαϊκό δάνειο, καθώς, παρά την ήδη συμφωνημένη χρηματοδότηση ύψους 90 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026–2027, το Κίεβο εκτιμά ότι θα αντιμετωπίσει πρόσθετο χρηματοδοτικό κενό άνω των 70 δισ. δολαρίων το 2027.

Είναι προφανές ότι η ουκρανική αντοχή εξαρτάται από τη χρηματοδότηση της αμυντικής βιομηχανίας και την αποκατάσταση των υποδομών που καταστρέφονται από τις ρωσικές επιθέσεις. Ωστόσο, η εντεινόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια στην Ευρώπη περιορίζει τα πολιτικά περιθώρια των κυβερνήσεων για νέες δημοσιονομικές δεσμεύσεις. Οι κινητοποιήσεις δεν συνεπάγονται απαραίτητα απόρριψη της βοήθειας προς την Ουκρανία, αναδεικνύουν όμως τη δυσκολία εξασφάλισης κοινωνικής συναίνεσης για πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις.

Πέρα από τις οικονομικές δυσκολίες και τις πολιτικές διαφωνίες, η Ευρώπη αντιμετωπίζει και σημαντικούς περιορισμούς στην αναπλήρωση της αμερικανικής στρατιωτικής υποστήριξης, ιδιαίτερα στους τομείς των δορυφορικών πληροφοριών και της αντιαεροπορικής άμυνας. Αυτό περιορίζει τη δυνατότητά της να ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε μια ενδεχόμενη περαιτέρω αποστασιοποίηση της Ουάσιγκτον από την υποστήριξη της Ουκρανίας

Σε αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζεται ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα για τη Μόσχα. Δεν χρειάζεται να επιτύχει την πλήρη διακοπή της ευρωπαϊκής υποστήριξης. Αρκεί να εκμεταλλευτεί τις πολιτικές διαφωνίες και τις καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων, που αποδυναμώνουν σταδιακά την ευρωπαϊκή υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Η απειλή επεκτείνεται στην Ευρώπη;

Η ευρωπαϊκή ασφάλεια δοκιμάζεται και από περιστατικά, που εκδηλώνονται εκτός του ουκρανικού εδάφους. Στις 17 Οκτωβρίου, η Ρουμανία ανακοίνωσε την κατάρριψη δύο άγνωστων drones στη Μαύρη Θάλασσα, εξετάζοντας το ενδεχόμενο να επρόκειτο για ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου Geran-4.

Την ίδια περίοδο, στη Λιθουανία καταγγέλθηκε απόπειρα εμπρησμού εγκατάστασης εταιρείας που αποθηκεύει εξοπλισμό Starlink. Οι λιθουανικές αρχές συνέδεσαν το περιστατικό με πιθανή ρωσική δραστηριότητα, χωρίς ωστόσο να έχει τεκμηριωθεί οριστικά η απόδοση ευθύνης στη Μόσχα.

Πέρα από τις ενδεχόμενες υλικές ζημιές, τέτοιου είδους περιστατικά αναδεικνύουν την ευπάθεια των ευρωπαϊκών κρατών απέναντι σε υβριδικές απειλές και μη επανδρωμένα συστήματα. Εφόσον εντάσσονται σε οργανωμένη στρατηγική πίεσης, μπορούν να υποχρεώσουν τις κυβερνήσεις να διαθέσουν πρόσθετους πόρους για την εσωτερική τους ασφάλεια και την προστασία κρίσιμων υποδομών. Επίσης, τέτοια περιστατικά ενδέχεται να ενισχύσουν τον φόβο ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας εκθέτει τις ευρωπαϊκές χώρες σε ρωσικά αντίποινα, τροφοδοτώντας έτσι κοινωνικές αντιδράσεις κατά της συνέχισης της βοήθειας προς το Κίεβο.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, ωστόσο, είναι μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. Ένα περιστατικό με σοβαρές ανθρώπινες απώλειες σε χώρα του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να προκαλέσει έντονη στρατιωτική αντίδραση, οδηγώντας σε ευρύτερη σύγκρουση ακόμη και χωρίς να το επιδιώκει καμία από τις δύο πλευρές.

Ποιος θα αντέξει περισσότερο;

Η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικούς ανθρώπινους, βιομηχανικούς και στρατιωτικούς πόρους. Διατηρεί επίσης τη δυνατότητα παρατεταμένης πίεσης σε πολλούς τομείς του μετώπου και συνεχών πληγμάτων κατά της ουκρανικής οικονομίας. Ωστόσο, οι υψηλές απώλειες και οι δυσκολίες αναπλήρωσης του προσωπικού επιβαρύνουν τη ρωσική πολεμική προσπάθεια. Η κατάσταση αυτή ενδέχεται να οδηγήσει τη Μόσχα σε νέα, πιθανότατα σταδιακή επιστράτευση, παρά το πολιτικό και κοινωνικό κόστος που θα συνεπαγόταν μια τέτοια απόφαση.

Η Ουκρανία, από την άλλη πλευρά, έχει αποδείξει αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα και αποτελεσματικότητα, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων, στις επιθέσεις μεγάλης απόστασης και στην εκμετάλλευση των αδυναμιών του αντιπάλου. Ωστόσο, η δυνατότητα διατήρησης αυτής της αποτελεσματικότητας εξαρτάται από παράγοντες που δεν ελέγχει πλήρως, όπως την επάρκεια των δυτικών πυρομαχικών, την παροχή κρίσιμων στρατιωτικών πληροφοριών, τη χρηματοδότηση και τη συνοχή των διεθνών υποστηρικτών της.

Με βάση τα σημερινά δεδομένα, το πιθανότερο σενάριο είναι η συνέχιση ενός παρατεταμένου πολέμου φθοράς, στον οποίο οι στρατιωτικές εξελίξεις θα αλληλεπιδρούν ολοένα και περισσότερο με τις οικονομικές αντοχές και τις πολιτικές αποφάσεις των εξωτερικών δυνάμεων (ΗΠΑ και Ευρώπη).

Η Μόσχα θα συνεχίσει να ασκεί πίεση, ελπίζοντας ότι η Ουκρανία ή οι δυτικοί σύμμαχοί της θα εξαντληθούν. Από την πλευρά του, το Κίεβο θα επιδιώξει να εμποδίσει σημαντικές ρωσικές προελάσεις και παράλληλα να προκαλέσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ζημιές στον ρωσικό ενεργειακό τομέα.

Το κρισιμότερο ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος μπορεί να καταλάβει περισσότερα εδάφη, αλλά ποιος μπορεί να διατηρήσει την πολεμική του ικανότητα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Σε αυτή την αναμέτρηση, η αβεβαιότητα της αμερικανικής πολιτικής και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ευρώπη για να διατηρήσει την υποστήριξή της προς την Ουκρανία, όπως οι δημοσιονομικές πιέσεις, η περιορισμένη παραγωγική ικανότητα της αμυντικής της βιομηχανίας και κυρίως οι πολιτικές διαφωνίες, ενδέχεται να αποδειχθούν εξίσου σημαντικές με τις εξελίξεις στα πεδία των μαχών. Ιδιαίτερα εάν η Ουάσιγκτον περιορίσει περαιτέρω τη βοήθειά της, η Ευρώπη θα κληθεί να καλύψει ακόμη μεγαλύτερο μέρος των ουκρανικών αναγκών.

Επομένως, η έκβαση της σύγκρουσης μπορεί τελικά να κριθεί όχι μόνο στα χαρακώματα του Ντονμπάς, αλλά και στις αποφάσεις που θα ληφθούν στην Ουάσιγκτον και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

* Ο Βασίλης Γιαννακόπουλος είναι ταξίαρχος ε.α. της Π.Α., γεωστρατηγικός αναλυτής ([email protected])

Διαβάστε επίσης:

Γαλλία: Απαγόρευση κυκλοφορίας και συγκεντρώσεων στο Παρίσι, για τρίτη συνεχόμενη νύχτα – Νέες διαδηλώσεις το Σάββατο, μπαίνουν στο παιχνίδι και τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Ομάδα των ΜΑΤ αναπτύχθηκε έξω από σοκολατερί της οικογένειας της Μπριζίτ Μακρόν – Σάλος από την καταγγελία συνδικάτου αστυνομικών

Ανοιχτός στο «πάγωμα» των μετώπων στην τρέχουσα γραμμή δηλώνει ξανά ο Ζελένσκι σε περίπτωση εκεχειρίας με τη Ρωσία

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.