16/11/2018 21:31:40
23.11.2009

Cine Ποντίκι

Welcome

Σε μια εποχή που το πολιτικό σινεμά δείχνει να προσπαθεί να βρει μια καινούργια θέση κι έναν διαφορετικό τρόπο να περάσει τα μηνύματά του, το «Welcome» του Φιλίπ Λιορέ δημιούργησε τόση αίσθηση στην πατρίδα του, που κατόρθωσε να ξεπεράσει τα όρια των κινηματογραφικών αιθουσών, να μεταφέρει την προβληματική του στην ευρύτερη κοινωνία και να περάσει ακόμη και τις πόρτες του Γαλλικού Κοινοβουλίου, θέτοντας υπό επανεξέταση έναν απαρχαιωμένο, δρακόντειο και άδικο νόμο. Πώς μια ταινία μπορεί να πετύχει τόσο πολλά; Στην πραγματικότητα, καταθέτοντας με απλότητα και ειλικρίνεια, δίχως κατηγορώ και διδακτισμό μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή, μια ιστορία που έχει βασιστεί σε γεγονότα που συμβαίνουν κάθε μέρα στη Γαλλία. Κι ευτυχώς το φιλμ του Φιλίπ Λιορέ αποφεύγει πολλά από τα κλισέ των ταινιών που έχουν σαν κεντρικούς τους ήρωες παράνομους μετανάστες, δεν τοποθετεί την απόγνωση του πρωταγωνιστή του ως κεντρικό συναίσθημα της ιστορίας, δεν προσπαθεί να μεταμορφώσει την τραγική του πραγματικότητα σε συναισθηματικά εκβιαστική πηγή συγκίνησης. Τοποθετημένο στο Καλαί, το λιμάνι στις ακτές της Μάγχης που αποτελεί τόπο συγκέντρωσης μεγάλου αριθμού μεταναστών που ονειρεύονται να διασχίσουν το κανάλι και να φτάσουν στην Αγγλία, το φιλμ ακολουθεί την ιστορία του Μπιλάλ, ενός δεκαεφτάχρονου Κούρδου που είναι αποφασισμένος να βρεθεί απέναντι προκειμένου να συναντήσει την αγαπημένη του. Κι όταν κάθε προσπάθειά του αποτυγχάνει θα δοκιμάσει να κολυμπήσει τα 13 χιλιόμετρα που τον χωρίζουν από αυτήν. Στην πορεία θα γνωρίσει ένα δάσκαλο κολύμβησης ο οποίος θα τον βοηθήσει να... επιπλεύσει, όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά για κανέναν από τους δυο τους, μια που σύμφωνα με τον γαλλικό νόμο το να βοηθάς παράνομους μετανάστες μπορεί να σε οδηγήσει στη φυλακή. Το «Welcome» βγήκε στις γαλλικές αίθουσες την ίδια περίοδο με τον «Παράδεισο στη Δύση» του Κώστα Γαβρά κι όπως κι εκείνο κοιτάζει το θέμα των μεταναστών με μια διαφορετική ματιά. Μπορεί να μην έχει τίποτα από τον ελαφρύ κωμικό τόνο του Γαβρά, όμως αποφεύγει επίσης τον μελοδραματισμό, την καταγγελία, τη βαρύγδουπη μουσική. Αντίθετα, επικεντρώνεται με λεπτότητα κι αλήθεια στη σχέση των δύο ηρώων του και καταγράφει με μέτρο και αξιοπρέπεια την απόγνωση του νεαρού ήρωά του και τη δύσκολη θέση ενός ανθρώπου που θέλει να τον βοηθήσει. Ακριβώς αυτή η ψύχραιμη αντιμετώπιση είναι που δίνει στο φιλμ τη δύναμή του, η γνώση ότι αυτό που παρακολουθείς δεν είναι απλά μια πολιτική δήλωση (που είναι και μάλιστα εξαιρετικά ισχυρή), αλλά κυρίως η ιστορία δύο ανθρώπων την οποία μπορείς να καταλάβεις, να ακολουθήσεις και με την οποία μπορείς να ταυτιστείς, αντίθετα με τόσες άλλες σε φιλμ σχετικά με τη μετανάστευση. Σκηνοθεσία: Φιλίπ Λιορέ. Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Λιντόν, Φιράτ Αϊβερντί, Οντρεΐ Ντανά, Τιερί Γκοντάρ, Ντέρια Αϊβερντί. Χώρα: Γαλλία. Διάρκεια: 109΄

Κι αν σου κάτσει;

Ξεσκονίζοντας ένα σενάριο που έγραψε πριν από τριάντα χρόνια, ο Γούντι Άλεν επιστρέφει στη Νέα Υόρκη μετά από τις... ευρωπαϊκές διακοπές του για να ανακαλύψει πως τίποτα στην ουσία δεν έχει αλλάξει, όχι στην πόλη, όσο κυρίως στον ίδιο. Το alter ego του στην καινούργια του ταινία υποδύεται ο Λάρι Ντέιβιντ (του τηλεοπτικού «Curb Your Enthusiasm»), στον ρόλο ενός μισάνθρωπου πρώην ακαδημαϊκού που ένα βράδυ σκοντάφτει, κυριολεκτικά, πάνω σε μια αδαή όμορφη νεαρή από τον Νότο και καταλήγουν να ζουν μαζί και λίγο αργότερα να παντρευτούν. Ο ηλικιωμένος άντρας τη μαθαίνει όσα ξέρει, κυρίως το πώς να μην έχει καμιά εκτίμηση στο ανθρώπινο είδος, όμως σε αυτή τη διασκευή πάνω στην ιστορία του Πυγμαλίωνα η νεαρή μαθήτριά του ανακαλύπτει έναν πιο χρήσιμο οδηγό από την εγκεφαλική του μαυρίλα: τη χαρά της νιότης και την ελαφρότητα του έρωτα. Γύρω από τους δυο τους κινούνται μια σειρά από ήρωες, φιγούρες παρά χαρακτήρες, ευκαιρίες για αστεία παρά άνθρωποι με σάρκα κι οστά, μια που το φιλμ δεν κρύβει ποτέ ότι δεν παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά. Ο Λάρι Ντέιβιντ μιλά κατευθείαν στο κοινό, η εξέλιξη της ιστορίας ακολουθεί μια κάθε άλλο παρά απρόβλεπτη διαδρομή, η σκηνοθεσία, η δομή του σεναρίου θυμίζουν θεατρική κομεντί. Όμως το φιλμ είναι γεμάτο ξεκαρδιστικές ατάκες και στιγμές πικρού γέλιου και παρ’ όλο τον κυνισμό που το διατρέχει καταλήγει σχεδόν τρυφερό, δίχως να αναιρεί ολοκληρωτικά τις βασικές αρχές του που απορρίπτουν κάθε συναισθηματισμό στις σχέσεις και τον αντικαθιστούν με ένα παιχνίδι ορμονών, συνήθειας και ανοησίας. Δίχως να είναι αληθινά σπουδαίο, το φιλμ του Άλεν είναι σταθερά χαριτωμένο, αλλά δείχνει να κάνει ένα βήμα πίσω στις παλιότερες δουλειές του, μακριά από τη γοητευτική πολυπλοκότητα του «Βίκι, Κριστίνα, Μπαρτσελόνα». Ίσως τελικά η Ευρώπη να ταιριάζει καλύτερα στον Γούντι Άλεν. Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν. Πρωταγωνιστούν: Λάρι Ντέιβιντ, Ίβαν Ρέιτσελ Γουντ, Πατρίτσια Κλάρκσον, Εντ Μπέγκλεϊ Τζούνιορ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 95΄

Νέα Σελήνη

Βυθίζοντας ή ανυψώνοντας την ιστορία του σε νέα ορόσημα απιθανότητας, σαχλού ρομαντισμού και μεταφυσικού κιτς, η συνέχεια του «Λυκόφωτος» μοιάζει προορισμένη να σημαδέψει για μια ακόμη φορά τα δεκαεξάχρονα κορίτσια που αποτελούν το βασικό της target group. Η ηρωίδα του Μπέλα Σουάν βρίσκεται στο κατώφλι της αποφοίτησης και της ενηλικίωσης κι ο αγαπημένος της βρικόλακας Έντουαρτ παραμένει στο πλευρό της. Όταν όμως στο πάρτι γενεθλίων μια σταγόνα αίμα θα είναι αρκετή για να φέρει τα πάνω κάτω, ο Έντουαρτ θα εγκαταλείψει την κωμόπολή του Φορκς και την αγαπημένη του Μπέλα, η οποία θα πέσει σε κατάθλιψη μέχρι τη στιγμή που στο προσκήνιο θα εμφανιστούν μια παρέα αγόρια με γυμνασμένους κοιλιακούς, που δεν φοράνε ποτέ μπλουζάκι και που όταν θυμώνουν μεταμορφώνονται σε τεράστιους λύκους που κυνηγούν βρικόλακες. Μπερδεμένο; Σαχλό; Ανόητο; Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι ναι, αλλά η «Νέα Σελήνη» δεν υπόσχεται ποτέ τίποτα περισσότερο από εύκολη διασκέδαση για ρομαντικά κορίτσια. Στην πορεία, και προσφέροντας γερές δόσεις ανοησίας και φτηνής προβλέψιμης εξωφρενικότητας, κατορθώνει να μεταμορφωθεί σε ένοχη απόλαυση και για ένα πιο υποψιασμένο κοινό, ακόμη κι αν σε σχέση με το «Λυκόφως» εξακολουθεί να μοιάζει με ξαναζεσταμένο φαγητό. Σκηνοθεσία: Κρις Βάις. Πρωταγωνιστούν: Κρίστεν Στιούαρτ, Ρόμπερτ Πάτινσον, Τέιλορ Λάουτνερ, Ντακότα Φάνινγκ, Μάικλ Σιν. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 130΄

Η ζωή στους βράχους

Ντοκιμαντέρ στο οποίο 33 γυναίκες καταθέτουν τη μαρτυρία τους για τις διώξεις που υπέστησαν αυτές και οι οικογένειές τους μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Βάρκιζας, στις 12 Φεβρουαρίου 1945. Από τις γυναίκες, άλλες πρόλαβαν και πήγαν στο βουνό και άλλες συνελήφθησαν. Όλες γιατί ήταν αντιστασιακές. Σε όσες από αυτές που συνέλαβαν δεν μπόρεσαν τα στρατοδικεία να στοιχειοθετήσουν κατηγορία (σε ισόβια ή εκτέλεση) τις έστειλαν εξορία: Χίος - Τρίκερι - Μακρόνησος. Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου. Χώρα: Ελλάδα. Διάρκεια: 98΄

Fighter

Μια νεανική σύγχρονη ιστορία με στοιχεία Κουνγκ Φου. Μια νεαρή κοπέλα τουρκικής καταγωγής ανακαλύπτει τον εαυτό της, τις δυνάμεις αλλά και τις αδυναμίες της, μέσα από την πολεμική τέχνη του Κουνγκ Φου. Η προσπάθειά της να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στις επιθυμίες και τις υποχρεώσεις της τη φέρνει αντιμέτωπη με την κουλτούρα δύο πολιτισμών. Σκηνοθεσία: Νατάσα Αρτί. Πρωταγωνιστούν: Σέρμα Τουράν, Νίμα Ναμπιπούρ, Σιρόν Μπιορν Μελβίλ. Χώρα: Δανία. Διάρκεια: 97΄

Γιώργος Ν. Κορωναίος

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.