18/08/2019 06:53:27

Ο Αριστοτέλης και το τένις

 

«Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ’ αγαθά φέρει». «Υπεροχής επιθυμεί η νεότης, η δε νίκη υπεροχή τις». «Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης». Τα αρχαία γνωμικά που παραθέτει συχνά μετά από τους αγώνες του ο Στέφανος Τσιτσιπάς σε πολλούς φαίνεται ότι προκαλούν εντύπωση. Δεν είναι δα και ό,τι το πιο σύνηθες σήμερα να επικαλείται κανείς τον Αριστοτέλη και τον Όμηρο. Μάλιστα την παλιότερη δήλωσή του ότι πασχίζει να ανταποκριθεί «στις προσδοκίες του έθνους» είδα κάποιους να την ειρωνεύονται, από κεκτημένη αποστροφή προς το έθνος μάλλον, παρά προς το πρόσωπο του νεαρού και συμπαθέστατου αθλητή.

Και μπορεί πράγματι μια τέτοια κουβέντα να φαντάζει κάπως μεγαλόστομη, όμως κρύβει μέσα της μια βαθιά βιωματική αλήθεια: αγωνιζόμαστε καλύτερα όταν το κάνουμε για τους άλλους. Δουλεύουμε, γράφουμε, πολεμάμε, αθλούμαστε, αποδίδουμε πολύ καλύτερα, όταν το κάνουμε όχι για τον εαυτούλη μας, αλλά για έναν υπέρτερο σκοπό, έξω από το στενό μας εγώ και τις μικροδοξίες του.

Δεν έχει σημασία αν αυτοί οι Άλλοι είναι οι συμπατριώτες ή οι ομόθρησκοί μας, οι συντοπίτες ή οι συγγενείς μας, οι ομοϊδεάτες μας ή οι κολλητοί μας, αν είναι πολλοί ή απλώς και μόνο το κορίτσι μας, αν υπάρχουν καν ή είναι απλώς η σκιά μιας Βεατρίκης, μιας Λάουρας ή μιας Δουλσινέας. Σημασία έχει ότι μας εμπνέουν να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας.

Ο Διονύσιος Σολωμός δεν είπε τίποτα διαφορετικό από τον Στέφανο Τσιτσιπά: «Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα και θα νοιώσεις να λαχταρίζει μέσα σου κάθε είδους μεγαλείο». Και επειδή ήξερε καλά ότι αλλιώς φαντάζεται ο καθένας μας το σκοπούμενο μεγαλείο, πρόσθετε εν παρενθέσει «o altra cosa», την Ελλάδα «ή ό,τι άλλο». Όττω τις έραται, που θά ’λεγε και η Σαπφώ, ό,τι αγαπά ο καθένας…

Άριστα κάνει λοιπόν ο Τσιτσιπάς, και δείχνουν ενστικτώδη ωριμότητα τα λόγια του: χωρίς αυτόν τον έρωτα για το Άλλο, το υπέρτερο, το υπερπροσωπικό, καμιά αυθυπέρβαση δεν είναι δυνατή, κανένας θρίαμβος, καμιά φιλοδοξία.

Ακόμη και η δημιουργική καταστροφή, το ξεθεμέλιωμα ως νέα αφετηρία, το μηδένισμα του κοντέρ πριν απ’ τον νέο αγώνα, ένα ιδεώδες, μια Ιδέα θέλουν οίστρο και κίνητρό τους, μας θυμίζει ο Κωστής Παλαμάς στους ακροτελεύτιους στίχους των "Πατέρων":

Φτάνει μια Ιδέα να σ’ το πει, μια Ιδέα να σ’ το προστάξει,

κορώνα Ιδέα, Ιδέα Σπαθί, που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.