Απολίτιστη πολιτεία

Άννα Διαμαντοπούλου: Από τον Μαυρογιαλούρο στον Πικάσο

Η υπουργός δηλώνει στο Facebοok ότι διαβάζει, ότι της αρέσει το ροκ κι ότι ασχολείται με συλλογές. Επιπλέον,  από τις εφημερίδες μαθαίνουμε ότι ετοιμάζεται να εγκαινιάσει την έκθεση ζωγραφικής του Θανάση Λάλα, άρα είναι και φιλότεχνη

Άννα Διαμαντοπούλου: Από τον Μαυρογιαλούρο στον Πικάσο

Η υπουργός δηλώνει στο Facebοok ότι διαβάζει, ότι της αρέσει το ροκ κι ότι ασχολείται με συλλογές. Επιπλέον,  από τις εφημερίδες μαθαίνουμε ότι ετοιμάζεται να εγκαινιάσει την έκθεση ζωγραφικής του Θανάση Λάλα, άρα είναι και φιλότεχνη

Στη σελίδα που διατηρεί στο Facebook, η υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης (sic) και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου δηλώνει ότι της αρέσει ο κινηματογράφος και ότι τέσσερις είναι οι αγαπημένες ταινίες της. Κατά σύμπτωση, και οι τέσσερις εξυπηρετούν τη σημερινή πολιτική εικόνα της. Της αρέσουν λοιπόν: «Οι ζωές των άλλων», που παραπέμπουν σε πολιτικοποιημένη σινεφίλ• ο «Πολίτης Κέιν», που, εκτός από διαβατήριο στον κόσμο της υψηλής κουλτούρας, μπορεί να είναι και ένα σχόλιο για την υπερεξουσία του Τύπου, που ως γνωστόν οι αδιάφθοροι πολιτικοί την περιφρονούν• το «Ανάμεσα στους τοίχους», που θαρρείς ότι γυρίστηκε για να μπορούν να παραπέμπουν σε αυτό οι υπουργοί Παιδείας• και το ελληνικό «Υπάρχει και φιλότιμο», ο Μαυρογιαλούρος, όπως διευκρινίζει η ίδια η πολιτικός, για να μπορεί να είναι πολύ προφανές ότι η ίδια δεν έχει καμία σχέση με το πελατειακό πολιτικό σύστημα, ότι αυτή είναι υπεράνω, οραματίστρια, φιλότεχνη, ευγενής, αλλά και στην υπηρεσία του πολίτη – λαός και Κολωνάκι μαζί, δηλαδή. Και δεν είναι μόνο ο κινηματογράφος. Η υπουργός δηλώνει ακόμα ότι διαβάζει, ότι της αρέσει το ροκ κι ότι ασχολείται με συλλογές. Επιπλέον, αν και δεν το γράφει στο Facebοok, από τις εφημερίδες μαθαίνουμε ότι ετοιμάζεται να εγκαινιάσει την έκθεση ζωγραφικής του Θανάση Λάλα, άρα είναι και φιλότεχνη. Ο Θανάσης Λάλας, βεβαίως, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα ονομάζαμε ένας ογκόλιθος της τέχνης. Δεν είναι δηλαδή και ο Πικάσο, αν και όσοι γνωρίζουν τη δουλειά του θα έλεγαν ότι διαθέτει πλούσια, πρωτότυπη και δημιουργική φαντασία. Αλλά, εντάξει, και η Άννα Διαμαντοπούλου, μολονότι δηλώνει πολυπράγμων, δεν είναι και ο Αντρέ Μαλρό (που είχε διαπρέψει ως υπουργός Παιδείας στη Γαλλία του Ντε Γκολ). Η αλήθεια είναι ότι η Άννα Διαμαντοπούλου έχει καταφέρει η εικόνα της να μη θυμίζει το στυλ του Πικάσο, κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς ότι είναι γέννημα-θρέμμα των κομματικών διεργασιών του ΠΑΣΟΚ: ανακατεύτηκε με τα συνδικαλιστικά στο Πανεπιστήμιο (έχει σπουδάσει πολιτικός μηχανικός), έγινε πολύ νωρίς, στα 1985, νομάρχης Καστοριάς, πρωτοεξελέγη στη Βουλή το 1996, και αμέσως έγινε υφυπουργός, ενώ από το 1999 ως το 2004 πέρασε και από την Κομισιόν – φέρνοντας στις αποσκευές της και την απαραίτητη ευρωπαϊκή εσάνς. Μερικές από τις πολιτικές επιλογές της ήταν ιδιαίτερα τολμηρές: ανάμεσά τους, κορυφαία πρόταση ήταν η ανάγκη να αναβαθμιστούν τα αγγλικά στην εκπαίδευση, μαζί με τα ελληνικά. Η πρότασή της είχε πολλούς επικριτές, εθναμύντορες και γλωσσαμύντορες την κατηγόρησαν ότι υπονομεύει το έθνος, ιερό ταμπού του οποίου είναι η γλώσσα. Η περιπέτεια εκείνη τη δίδαξε να υπολογίζει το πολιτικό κόστος, την έκανε δηλαδή κομμάτι της ελληνικής πολιτικής ζωής. Για καλό; Για κακό; Ποιος μπορεί να το πει; Ένα πράγμα μόνο μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα. Ότι τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Κι ότι, ως υπουργός Παιδείας, έστω και δύσκολα, οφείλει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Το σχολείο πρέπει να αποκτήσει αυτόνομη υπόσταση, τα παιδιά πρέπει να φεύγουν από εκεί με γεμάτο το κεφάλι. Τις αλλαγές στο πανεπιστήμιο παλαιότερα τις περιέγραφε με μεγαλύτερη σαφήνεια, ξεκινώντας από την κατάργηση του ασύλου – αλλά σήμερα, με το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση μάλλον υιοθετεί το σύνθημα «κάθε πόλη και πανεπιστήμιο, κάθε χωριό και ΤΕΙ». Κι ενώ η χώρα βυθίζεται στο δημοσιονομικό χάος, εκείνη τάζει προσλήψεις. Συμπέρασμα; Η εικόνα που έχει φιλοτεχνηθεί γι’ αυτή δεν θα είναι ανεξίτηλη, αν δεν την υποστηρίζει με τη στάση και τις επιλογές της. Ας ρωτήσει επ’ αυτού και τους ζωγράφους φίλους της.

ΣΥΝ

Πολύς ντόρος, λίγη ουσία στην Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, που ήταν αφιερωμένη στην Κίνα. Τρία στοιχεία σκέπασαν όλα τα υπόλοιπα. 1. Οι τιμώμενοι ήταν οι Κινέζοι, αλλά ελάχιστοι νοιάζονταν πραγματικά για το κινέζικο βιβλίο και για τους Κινέζους τους ίδιους. 2. Το αφιέρωμα που είχε τη μεγαλύτερη προσέλευση ήταν στα βιβλία μαγειρικής: σαν να παρακολουθείς τηλεοπτικό πρωινάδικο, με μαγείρισσες και πεινασμένους. 3. Κάποια στιγμή, βιβλία παρουσίασε ο Σταμάτης Μαλέλης, αρχισυντάκτης του δελτίου ειδήσεων του Σταρ, που ως γνωστόν έχει το πιο κουλτουριάρικο δελτίο…

ΠΛΗΝ

Το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο έχει πρόβλημα. Αν τα μέλη του θεωρούν ότι, π.χ., η ομοφυλοφιλία είναι απόκλιση από την κανονικότητα (!) και καλούν σε απολογία παρουσιαστές της τηλεόρασης (Σεργουλόπουλος-Μπακοδήμου), που φιλοξένησαν την τρανσέξουαλ Μπέτυ Βακαλίδου, έχουν πρόβλημα. Και το πρόβλημα αυτό ορίζεται με λέξεις όπως: στερεότυπες προκαταλήψεις και ρατσιστική συμπεριφορά. Αυτή τη φορά, η οπισθοδρομική κομπανία που παριστάνει την Ελληνική Θεματοφυλακή της ηθικής μας έχει νόημα να βρει απέναντί της όχι μόνο τη χλεύη αλλά και την οργή.

Λία Παραλία

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.