Γύρω γύρω πόλη…

29 Απριλίου, μετά την πανσέληνο. * Μέσα σε ένα ποταμό από ανασφάλειες, διαδηλώσεις, απογοητεύσεις, εσωστρέφειες, χρέη, ματαιώσεις… πέρασε κι αυτός ο σκληρός Απρίλης. * Ποιος θα μείνει από λάστιχο στη μέση του δρόμου τον ηλιόλουστο Μάιο; * Ποιος θα βρει το σταθερό του σημείο; * Ποιος θα παλέψει με την αλήθεια και θα χάσει; * Ποιος θα περάσει «απέναντι» γιατί είναι πιο εύκολα απ’ το «δίπλα»;

* 29 Απριλίου, μετά την πανσέληνο. * Μέσα σε ένα ποταμό από ανασφάλειες, διαδηλώσεις, απογοητεύσεις, εσωστρέφειες, χρέη, ματαιώσεις… πέρασε κι αυτός ο σκληρός Απρίλης. * Ποιος θα μείνει από λάστιχο στη μέση του δρόμου τον ηλιόλουστο Μάιο; * Ποιος θα βρει το σταθερό του σημείο; * Ποιος θα παλέψει με την αλήθεια και θα χάσει; * Ποιος θα περάσει «απέναντι» γιατί είναι πιο εύκολα απ’ το «δίπλα»; * Ποιος θα ψιθυρίσει μια ευχή; * Ποιος θα «απειλήσει» μόνο με την αγάπη του; * Ποιος δεν θα φοβηθεί τις τραγικές κορώνες των πρωτοσέλιδων; * Ποιος θα χαμογελάσει στο χρόνο; * Τέλη Απριλίου! * Μεταίχμιο. * Βλέπω στην τηλεόραση, εκεί που συχνάζουν οι Τζούλιες του τόπου τούτου, τον Κώστα Ζουράρι να ξιφουλκεί εναντίον όσων χρησιμοποιούν τον όρο «αιρετικός». * Και κάτω απ’ την εικόνα του γράφει: «Ο Ζουράρις εναντίων των ερετικών». * Κάποιος ειδοποιεί για την ορθογραφία και το σούπερ αλλάζει: «Ο Ζουράρις εναντίων των εραιτικών». * Λίγο ακόμα… Καλά το πας… * Το σούπερ αλλάζει πάλι. * Επιτέλους: «Ο Ζουράρις, εναντίων των αιρετικών»! * Οι παλιοί έλεγαν «Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα…». * Βέβαια, το έλεγαν όταν δεν είχε ακόμα εφευρεθεί η απατηλή δόξα της κάμερας. * Διότι, τηλεόραση, πίτουρα, κότες, κοτέτσι, ένα πράγμα. * Άμα το σκεφτείς, δεν είναι το μόνο ρητό που δεν ισχύει. * Μπορείς να πεις σήμερα: «Τα αγαθά κόποις κτώνται» ή «τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία»; * Τι κάνεις όταν βρεθείς σε μια παράσταση που καταλαβαίνεις στα πρώτα πέντε λεπτά πως δεν σε αφορά και πρέπει να μείνεις κλεισμένος στο θέατρο δύο και κάτι ώρες χωρίς διάλειμμα; * Κοιμάσαι; * Σκέφτεσαι; * Βρίζεις από μέσα σου τον σκηνοθέτη; * Παρατηρείς τους διπλανούς; * Καταριέσαι την ατυχία σου; * Βάζεις τις φωνές; * Σηκώνεσαι και φεύγεις επιδεικτικά; * Δεν ξαναπάς ποτέ στο θέατρο; * Έχει συμβεί σε όλους μας. * Το ξανάζησα πρόσφατα. * Και κάνω έκκληση στους σκηνοθέτες: μην καταργείτε το διάλειμμα, αν η παράστασή σας ξεπερνάει τη μία ώρα και κάτι ψηλά. * Αφήστε το κοινό ελεύθερο ν’ αποφασίσει. * Έχουν όλοι δικαίωμα στην… έξοδο. * Μη χάνετε πελατεία. * Θα μείνουν στον καναπέ και θα δούνε τη «Ζωή της άλλης». * Πόσοι ακόμα γυναικείοι μονόλογοι; * Ας μιλήσει και κανένας άνδρας. * Καημούς δεν έχουν αυτοί; * Το γυναικείο κοινό συντηρεί το θέατρο, αλλά πόσες φορές να δεις στον καθρέφτη τη ζωή σου; * Και κάποιες φορές τόσο… κακοπαιγμένη! * Κάθε χρονιά που περνάει όλο και κάποιοι καινούργιοι μονόλογοι προστίθενται. * Έχουμε δει το ίδιο θέμα σε δεκάδες εκδοχές. * Εκείνος φεύγει κι εκείνη πέφτει στα πατώματα. * Ατέλειωτο ρεπερτόριο! * Κάποιοι, πράγματι, πολύ ενδιαφέροντες (συγγραφικά, σκηνοθετικά ή ερμηνευτικά) και γι’ αυτό πέτυχαν. * Οι υπόλοιποι, έτρεξαν πίσω τους. * Η τάση έγινε μόδα και πλέον το σύστημα φράκαρε. * Κυριακή βράδυ, στο Μουσείο Μπενάκη, στην Πειραιώς. * Έξω απ’ τη μεγάλη τζαμαρία ο δρόμος τρέχει. * Μέσα, εννέα άτομα, τρεις άνδρες και έξι γυναίκες, στροβιλίζονται στους ήχους μιας μουσικής μυσταγωγικής, αέρινης, που την ακούς στο… στομάχι. * Χέρια ανοιχτά σαν αγκαλιά, σαν προσευχή, σαν δοξασία. * Στίχοι του Τζελαλεντίν Ρουμί: «Μάθε τη γλώσσα αυτών που δεν έχουν γλώσσα…», «…δεν είμαι απ’ τη θάλασσα, ούτε απ’ το βουνό…Ο τόπος μου είναι άτοπος…». * Ένα δρώμενο σε σκηνοθεσία Βίκου Ναχμία, με στροβιλιστές, μουσική και ποίηση. * Μια βραδιά σε άλλο χρόνο. * Και άλλο βάθος.

Άννα Βλαβιανού

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.