Μπα; Είναι και αυτό πολιτισμός;

Κανάλι νεολαίας: θέλει τρέλα και αυτοδιαχείριση

Κανάλι νεολαίας: θέλει τρέλα και αυτοδιαχείριση

Καλή και άγια η ιδέα να κάνει η ΕΡΤ ψηφιακό «κανάλι νεολαίας». Γιατί όμως μουδιάσαμε; Διότι ήρθαν στα αυτιά μας ή φωνές μικρομέγαλων εφήβων ή φλούο «γουάου»

Στην εποχή της εθνικής χρεοκοπίας, πρώτα ιδεολογικής και μετά οικονομικής, οι κυβερνητικές εξαγγελίες είναι το μπλακ χιούμορ με το οποίο δεν γελάει κανείς. Δίπλα στο άθαφτο πτώμα της δημόσιας τηλεόρασης χάσκει η μαύρη τρύπα ενός χρέους 110 εκατομμυρίων ευρώ. Σε παράταξη περιμένουν το «θαύμα» οι τεθλιμμένοι συγγενείς. Τα τέκνα: επτά τηλεοπτικά κανάλια και 29 ραδιοφωνικοί σταθμοί. Το προσωπικό υπηρεσίας: 4.547 μόνιμοι και συμβασιούχοι υπάλληλοι. Οι πελάτες: κάμποσες εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατές. Κι ένας ολόκληρος λαός που πληρώνει στη ΔΕΗ τα υπέρογκα έξοδα της τελετής, έχει δεν έχει τηλεόραση, βλέπει δεν βλέπει ΕΡΤ. Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο, τη συντεχνιακή νοοτροπία δεκαετιών, την αδιαφάνεια και την κεκτημένη ταχύτητα της γραφειοκρατίας, ο νέος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ Γιώργος Γαμπρίτσος ανακοίνωσε ένα «όραμά του»: Να γίνει, λέει, «διαδραστικό κανάλι νεολαίας» το ένα από τα υφιστάμενα ψηφιακά κανάλια της Αγίας Παρασκευής, προφανώς το Prisma, αφού τα άλλα δύο, το αθλητικό και το σινεφίλ, έχουν ήδη σαφή χαρακτήρα. Εκ πρώτης όψεως κανείς δεν διαφωνεί. Γιατί όμως μουδιάσαμε σύγκορμα με το που το ακούσαμε; Διότι στην αρχή έφτασαν ξανά στ’ αυτιά μας οι μικρομέγαλες φωνές της ξενέρωτης Βουλής των Εφήβων, με όλη τη σοβαροφάνεια των πιτσιρικάδων που μεγαλώνουν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν (ημών) των γονέων τους. Καπάκι ήρθε κι ο δεύτερος συνειρμός, εξίσου ανατριχιαστικός: τα φλούο και φαντεζί σαν χαβανέζικα μαγιό «γουάου» των νεολαίων, για τους οποίους «η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή», όπως γελοιωδώς διακήρυττε η ΚΛΙΚάτη «άποψη», ήδη από την αμαρτωλή δεκαετία του ’80, για όσους έχουν καλή μνήμη. Αν κανάλι νεολαίας σημαίνει είτε ξύλινη γλώσσα είτε party animals, ζήτω που καήκαμε. Ο τρίτος δρόμος είναι εκείνος της σκέψης και της τέχνης. Στη σημερινή Ελλάδα υπάρχει ένα αξιοζήλευτο ανθρώπινο δυναμικό, ηλικίας 18 έως 30 ετών. Αυτοί οι «τιτλούχοι κακής εποχής», όπως τραγουδούσε προφητικά ο Δήμος Μούτσης, γεμίζουν τις δραματικές σχολές, γράφουν μουσικές και τραγούδια, χορεύουν μακριά από τις κάμερες των talent shows, δικτυώνονται κοινωνικά στο Ίντερνετ, «ποστάρουν», «μπλογκάρουν», αλλά δεν χαζεύουν κιόλας, ανταλλάσσουν τζάμπα ψηφιακά αρχεία και καλά κάνουν, σπουδάζουν, διαβάζουν, ταξιδεύουν, ερωτεύονται. Καθώς μεγαλώνουν, αντιλαμβάνονται γρήγορα ότι η προοπτική «μιας θέσης στο Δημόσιο» έχει γίνει σμπαράλια ελέω παλαιότερων γενεών, οι οποίες πρόλαβαν να λεηλατήσουν τα πάντα στο όνομα ευγενών στόχων: «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία», «Αλλαγή», «Να μπούμε στην ΟΝΕ», «Αθήνα 2004», «επανίδρυση του κράτους» και τα λοιπά. Ευτυχώς! Μιζέρια εναντίον αβεβαιότητας, σημειώσατε 2. Ένα νέο κοινωνικό φαινόμενο εξαπλώνεται (και) στην Ελλάδα: πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες οι οποίοι δεν βιοπορίζονται κυρίως από την τέχνη τους. Είναι χιλιάδες. Μπορεί να δουλεύουν σε οικογενειακές ή άλλες επιχειρήσεις, να μετεωρίζονται στους γκρεμούς της περιστασιακής εργασίας, να γελάνε πικρά με όσους επιμηκύνουν τα «ηλικιακά όρια» για τη συνταξιοδότηση, την οποία οι ίδιοι δεν θα γνωρίσουν ποτέ. Αλλά την ίδια στιγμή είναι δημιουργοί. Ο κ. Γαμπρίτσος δεν χρειάζεται να κουραστεί πολύ για να τους βρει. Συμμετέχουν στα κινηματογραφικά φεστιβάλ της Δράμας και της Θεσσαλονίκης, βλέπουν ταινίες στον «Μικρόκοσμο» και στις «Νύχτες Πρεμιέρας», φτιάχνουν δικές τους θεατρικές ομάδες, νοικιάζουν αποθήκες και κάνουν πρόβες για παραστάσεις χορού, γεμίζουν το MySpace.com με τα τραγούδια τους και δονούν μικρούς χώρους με τα live τους, ζωγραφίζουν και εκθέτουν σε μικρές γκαλερί ή σε μπαρ, γράφουν και ανεβάζουν στα μπλογκ τα λογοτεχνικά τους κείμενα. Κάποιοι χώνονται στη διαφήμιση, στα σίριαλ, στις εταιρείες παραγωγής παραστάσεων και συναυλιών. Κι επειδή κανάλι νεολαίας σημαίνει τρέλα και αυτοδιαχείριση, σε αυτούς θα πρέπει να παραδοθούν τα μέσα ενός τέτοιου ψηφιακού και διαδραστικού καναλιού. Ακολουθώντας τον δρόμο του μεγάλου απόντα Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος πάλι σε αντίξοους καιρούς, λίγο μετά τη Μεταπολίτευση, παρέδωσε εν λευκώ το Τρίτο Πρόγραμμα σε μια μικρή στρατιά ανήσυχων αγοριών και κοριτσιών, γράφοντας ιστορία στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Διαφορετικά, ας χτυπήσουν οι νέοι μας καλλιτέχνες τον «ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό» της ΕΡΤ για τη μίσθωση 950 στρεμμάτων γης που της ανήκουν. Στα 800 στρέμματα θα καλλιεργηθούν δημητριακά «και στα υπόλοιπα 150 στρέμματα πατάτες, κρεμμύδια και καρότα», όπως ορίζει ρητώς η σχετική προκήρυξη. Κουκιά μετρημένα!

Γιώργος Ι. Αλλαμανής [[email protected]]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.