Συν & Πλην

– Σε προσλήψεις προσωπικού προχώρησε ο Γιάννης Χουβαρδάς, από τότε που ανέλαβε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Αυτό δεν είναι κακό, θα μπορούσε να πει κανείς, ακόμη κι αν οι γνωρίζοντες θεωρούν πως υπήρξε υπερβολικός ζήλος στην κάλυψη θέσεων που δεν ήταν απαραίτητες. Τώρα όμως σφίγγουν τα λουριά και ο υπουργός Πολιτισμού ζητάει περικοπές στο Εθνικό. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φημολογούμενες απολύσεις μπορεί να αποδειχθούν αναπόφευκτες. Και τότε δεν ακούγεται απίθανο το σενάριο μιας απεργίας που θα θέσει σε κίνδυνο τις καλοκαιρινές παραστάσεις του Εθνικού. Για να δούμε…

ΠΛΗΝ

– Σε προσλήψεις προσωπικού προχώρησε ο Γιάννης Χουβαρδάς, από τότε που ανέλαβε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Αυτό δεν είναι κακό, θα μπορούσε να πει κανείς, ακόμη κι αν οι γνωρίζοντες θεωρούν πως υπήρξε υπερβολικός ζήλος στην κάλυψη θέσεων που δεν ήταν απαραίτητες. Τώρα όμως σφίγγουν τα λουριά και ο υπουργός Πολιτισμού ζητάει περικοπές στο Εθνικό. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φημολογούμενες απολύσεις μπορεί να αποδειχθούν αναπόφευκτες. Και τότε δεν ακούγεται απίθανο το σενάριο μιας απεργίας που θα θέσει σε κίνδυνο τις καλοκαιρινές παραστάσεις του Εθνικού. Για να δούμε…

– Στον Αλέξη Αλάτση για το ανέβασμα του «Crave» (Δίψα) της Σάρας Κέιν. Από τα ωραιότερα έργα της συγγραφέως και τα πιο δημοφιλή, ανοιχτό σε αναγνώσεις κι ερμηνείες, στην παράσταση έχανε αυτό το ιδιαίτερο, το πικρό, τον εγκλωβισμό και τον κατακερματισμό του, και εν τέλει την ταυτότητά του. Ο σκηνοθέτης (και μεταφραστής) έμοιαζε να το ανέβασε αγνοώντας το ποια είναι η συγγραφέας του. Υπήρξαν μάλιστα στιγμές που κατέφευγε σε ένα ρεαλισμό και σε κάτι από μελό. Ο σκηνικός χώρος, αν και στην αρχή έδειχνε να έχει ενδιαφέρον, στη συνέχεια εξαντλούνταν και τελικά γινόταν ξένος προς το όλον.

– Ο Κώστας Σόμερ γυρίζει την επαρχία και κάνει αρπαχτές, συγγνώμη dj-set θέλω να πω, σε διάφορα καφέ μπαρ. Δεν γνωρίζαμε πως ο (ηθοποιός; μοντέλο; σελέμπριτι; τηλεοπτική περσόνα; όλα και τίποτα;) Κώστας Σόμερ ξέρει και από μουσική. Κρυφά ταλέντα. Αυτός από τη μεριά του, βέβαια, καλά κάνει. Αφού τον «παίρνει». Στην πραγματικότητα για λύπηση είναι εκείνοι που πάνε να τον ακούσουν. Πόσο αδαής πρέπει να είσαι για να πας σε μαγαζί που παίζει μουσική ο Σόμερ; Θα ήθελα να τον ακούσω έστω και μία φορά ώστε να σας μεταφέρω εντυπώσεις, αλλά τέτοια τιμωρία δεν τη θέλω ούτε για τον εχθρό μου.

– Στην πρόεδρο του ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, γιατί καλά είναι τα οφίτσια, αλλά όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι πρέπει να παίρνουν θέση αυτοί στους οποίους δόθηκαν. «Βρείτε τα με τον Γ. Χουβαρδά», διαμηνύει η εκ Παρισίων ορμώμενη βυζαντινολόγος στους εργαζόμενους που κινητοποιούνται, γιατί οι περικοπές σημαίνουν και την απόλυση περισσότερων από 100 συναδέλφων τους, κυρίως τεχνικών, οι οποίοι μάλιστα λαμβάνουν ιλιγγιώδεις μισθούς, της τάξεως των 800 έως 1.100 ευρώ έκαστος.

– Επάγγελμα: μέλος επιτροπής. Όποιο κι αν είναι το τηλεπαιχνίδι, οι σχέσεις πρέπει να είναι τεταμένες για να έρθει το πολυπόθητο αποτέλεσμα, η τηλεθέαση. Δεν έχει σημασία αν το ζευγάρι που θα τσακωθεί λέγεται Γιώργος Θεοφάνους – Νίκος Μουρατίδης ή Ηλίας Ψινάκης – Ευγενία Μανωλίδου, αρκεί να συμβεί ο καβγάς. Αλήθεια, ο διαπληκτισμός συμπεριλαμβάνεται στο αρχικό πακέτο της οικονομικής συμφωνίας ή αμείβεται έξτρα;

– Στις δύσκολες στιγμές φαίνεται το επίπεδο της ενημέρωσης. Στην κορύφωση του ελληνικού δράματος της οικονομικής κρίσης, τα περισσότερα δελτία ιδιωτικών καναλιών έδειξαν ότι είναι ανεπαρκή, με το να γίνονται είτε «παπαγαλάκια» είτε –στον αντίποδα– επαναστάτες της μίας ώρας (όσο δηλαδή διαρκεί ένα τηλεοπτικό δελτίο). Η κρίση της τηλεοπτικής ενημέρωσης είναι ανάλογη με αυτή της οικονομίας, μόνο που εδώ δεν υπάρχει ΔΝΤ να μας σώσει…

– Στον BD Foxmoore Active Member, γιατί μάλλον κουράστηκε από τον τρέχοντα ακτιβισμό κι ας είναι η εποχή, ειδικά για τους νέους, πιο ζόρικη από ποτέ. «Νοιάζομαι για ό,τι συμβαίνει γύρω μου, το μελετώ. Διεκδικώ τη ζωή μου. Αλλά ως εκεί. Στην “απ’ έξω” όμως. Σκορπίστηκα πολύ τα τελευταία χρόνια και τι κέρδισα; Όλοι όσοι βγαίνουν στους δρόμους μάς έχουν (σ.σ.: εννοεί τη μουσική των Αctive Μember) ως σάουντρακ. Πόσοι έχουν έρθει στις συναυλίες μας και έχουν πληρώσει εισιτήριο;».

– Εκτός από τους εργατοπατέρες που εκμεταλλεύονται τις απεργίες για την πολιτική τους ανέλιξη, υπάρχουν και οι άλλοι, αυτοί που εκμεταλλεύονται μία απεργία για… αγοραστικό κοινό. Δυστυχώς, με το νέο του cd ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μπαίνει σε αυτή την ομάδα, τραγουδώντας «Έλα απόψε κι εσύ στην πλατεία» και «Πες το σύνθημα “δεν θα περάσει”». Ρηχός λαϊκισμός. Πόσο μεγάλη η απόσταση του καιροσκοπικού στίχου από εκείνα τα παλιά πλην αθάνατα «Πρώτη Μαΐου» και «Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φρανς» που είχε διαλέξει κάποτε η ίδια φωνή…

ΣΥΝ

+ Καμιά φορά ακόμη και οι παλιές μας γνώριμες μπορούν να μας εκπλήξουν. Η Θέμις Μπαζάκα και η Ανέζα Παπαδοπούλου εντυπωσιάζουν στο «New Electric Ballroom» του Έντα Γουόλς, στο Θέατρο Χώρα. Δύο αδελφές, αιχμάλωτες των ερωτικών τραυμάτων τους, ζουν αναπολώντας το παρελθόν και επαναλαμβάνοντας καθημερινά τη ρουτίνα αγάπης και μίσους που τις κρατάει στη ζωή. Ερμηνείες υψηλών αντοχών, σωματικών και συναισθηματικών, άψογα χορογραφημένες ως προς τους ρυθμούς της νεύρωσης. Εξαιρετικές.

+ Η Δέσποινα Κούρτη αποδεικνύει ότι ακόμη και χωρίς το όπλο του λόγου ο ηθοποιός μπορεί να «μιλήσει». Στο «Wunschkonzert» του Φραντς Ξαβιέρ Κρετς, που παίζεται στο Από Μηχανής Θέατρο, η ηθοποιός υποδύεται μια γυναίκα μόνη που δεν… ψάχνει. Την παρακολουθούμε να πλένει τα δόντια της, να πηγαίνει στην τουαλέτα και να χορεύει μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου, με λίγα λόγια στις πιο ιδιωτικές στιγμές ενός ανθρώπου, οι οποίες συνήθως δεν διαθέτουν καμία γοητεία. Και όμως, η Κούρτη αποδιώχνει κάθε αίσθηση κατάθλιψης από αυτόν τον ωριαίο, βωβό μονόλογο.

+ Στη Ρένη Πιττακή η οποία ολοκληρώνει με επιτυχία τη δεύτερη χρονιά παραστάσεων, με το έργο «Έξι μαθήματα χορού σε έξι εβδομάδες», του Ρίτσαρντ Αλφιέρι. Ερμηνεία καίρια και σωματική, με το κοινό να ανταποκρίνεται σε καιρούς κρίσης χωρίς διαφημίσεις. Απλώς στόμα με στόμα, όπως τον παλιό καλό καιρό.

+ Στην Ελένη Ράντου για την επιλογή της να παρουσιάσει το κείμενο ενός πρωτοεμφανιζόμενου νέου έλληνα συγγραφέα, σε μια κεντρική «εμπορική» θεατρική σκηνή. Το «33 φορές να φύγεις» του Νίκου Ποριώτη ανέβηκε σε μια προσεγμένη και καλαίσθητη παραγωγή, που προσπάθησε να καλύψει τις αδυναμίες του έργου και να το προστατέψει όσο ήταν δυνατόν.

+ Στη Δήμητρα Σύρου, μια νέα ηθοποιό, για την ερμηνεία της στον μονόλογο «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι». Λιτή κι απέριττη, άμεση και φυσική, δίχως να στολίζει ή να δραματοποιεί το λόγο της, αποδίδει το ρόλο με ρεαλισμό και καθαρότητα.

+ Μπορεί ο καινούργιος δίσκος της Μόνικας να κλέβει τα δημοσιεύματα και πιθανότατα τις λιγοστές πωλήσεις που απέμειναν στην ελληνική δισκογραφία, όμως ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς στην εγχώρια μουσική σκηνή είναι άλλος: Το «Κουστουμάκι» του The Boy ή κατά κόσμον Αλέξανδρου Βούλγαρη μπορεί να μην είναι γεμάτο φωτεινή ποπ ή κοριτσίστικη ευαισθησία, αλλά αποτελεί το ιδανικό σάουντρακ της καινούργιας, τσακισμένης πατρίδας μας. Αληθινά σπουδαίο, ακόμη κι όταν (ή ειδικά τότε) γίνεται επώδυνο.

+ Sold out οι James στην Αθήνα το Σάββατο, sold out και στην Πάτρα την προηγούμενη βραδιά. Περισσότεροι από τέσσερις χιλιάδες γέμισαν ασφυκτικά το κλειστό γήπεδο του μπάσκετ στην αχαϊκή πρωτεύουσα, αποδεικνύοντας πως η επαρχία αποτελεί πρόσφορο έδαφος για συναυλίες. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης (λαμπρό) για τους promoters που αναζητούν διεξόδους στις δύσκολες μέρες που έρχονται. Και προς επίρρωση των παραπάνω, οι Scorpions, πάλι στην Πάτρα, έχουν ήδη δώσει στην προπώληση 10 χιλιάδες εισιτήρια για τη συναυλία τους στις 9 Ιουνίου.

+ Στις προσπάθειες ηθοποιών, όπως αυτή του θιάσου Ευτοπία, του Βαγγέλη Ρόκκου και της Ίριδας Χατζηαντωνίου δηλαδή, να ανεβάζουν παραστάσεις ιδίοις εξόδοις σε τόσο δύσκολους καιρούς. Εν προκειμένω, παρουσίασαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το «Εδώ» του Μάικλ Φρέιν, ένα κείμενο όπου λέγονται πολλά για τις ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς να λέγεται τίποτα πέρα από τα καθημερινά και τετριμμένα, σε μια ωραία, φροντισμένη, ενδιαφέρουσα παράσταση που σκηνοθέτησε ο Σήφης Βαρδάκης.

+ Η σκηνοθετική καριέρα του Ρομέν Γαβρά μπορεί να περιλαμβάνει μέχρι σήμερα κυρίως βιντεοκλίπ, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να δημιουργήσει αρκετές φορές θόρυβο γύρω από το όνομά του μέσα από κλιπ που προξένησαν κύματα αντιδράσεων. Πιο πρόσφατο παράδειγμα το φιλμάκι που γύρισε για το τραγούδι της M.I.A. «Born Free», στο οποίο αστυνομικές δυνάμεις συλλαμβάνουν και δολοφονούν κοκκινομάλληδες νεαρούς. Η βία του μπορεί να σόκαρε αρκετούς, αλλά επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά πως ο γιος του Κώστα Γαβρά έχει ταλέντο, έστω κι αν προς το παρόν το χρησιμοποιεί κυρίως για να σοκάρει.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.