Έρχονται & Φεύγουν

Από τη μια, οι πολιτικοί· που εδώ καίγεται ο κώλος μας, κι αυτοί, εκεί, με τις διαγραφές και τα μικροεσωκομματικά τους, σαν να μην έχουν πάρει μυρωδιά ότι τους ξερνάει η ιστορία. Κι απ’ την άλλη, ο ψευτοκυρίαρχος (λαός, ντε), σαστισμένος, μοιρασμένος κι αμήχανος περί του πρακτέου· άλλοι να πετάνε πέτρες στους εργαζόμενους της Marfin, την ώρα που εκείνοι επιχειρούσαν να σωθούν απ’ τη φωτιά, κι άλλοι πανέτοιμοι και πεπεισμένοι να σκύψουν το κεφάλι και να πράξουν το εθνικό τους το καθήκον.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ

● Από τη μια, οι πολιτικοί· που εδώ καίγεται ο κώλος μας, κι αυτοί, εκεί, με τις διαγραφές και τα μικροεσωκομματικά τους, σαν να μην έχουν πάρει μυρωδιά ότι τους ξερνάει η ιστορία. ● Κι απ’ την άλλη, ο ψευτοκυρίαρχος (λαός, ντε), σαστισμένος, μοιρασμένος κι αμήχανος περί του πρακτέου· άλλοι να πετάνε πέτρες στους εργαζόμενους της Marfin, την ώρα που εκείνοι επιχειρούσαν να σωθούν απ’ τη φωτιά, κι άλλοι πανέτοιμοι και πεπεισμένοι να σκύψουν το κεφάλι και να πράξουν το εθνικό τους το καθήκον. ● Που, ειλικρινά, δεν ξέρω πια ποιο ακριβώς είναι. ● Ξέρω, πάντως, ότι κάποια πράματα θα τα έχουμε αδήριτη ανάγκη, τώρα στα δύσκολα. ● Να, σαν την ημιφιλανθρωπική συναυλία με το πολύτιμο opus του Γιάννη Σπανού, την τελευταία μέρα του μήνα στο Καλλιμάρμαρο. Με 12 φωνές, διαφόρων βεληνεκών και αποχρώσεων, να την υπηρετούν – αν και εμένα, μόνο ο Μητσιάς, ο Χατζής και η Καίτη Χωματά μου φτάνουν. ● Κι αρχίζει και το Φεστιβάλ, με μια συναυλία όλα τα λεφτά – και τα σουρπρίζ. Στις 4 Ιουνίου, στο Ηρώδειο, η Φαραντούρη συναντιέται με τον θρυλικό αμερικανό σαξοφωνίστα Τσαρλς Λόιντ, σε ένα πάντρεμα μουσικών και πολιτισμών που βροντοφωνάζει, πως οι λαοί μπορούν και πρέπει να συνυπάρξουν πέρα από τις μονεταριστικές πουστιές των αγορών…

ΦΕΥΓΟΥΝ

● Τι όμορφη γυναίκα αυτή η Μαρία Ναυπλιώτου! Μια αγγελοκρουσμένη και μύχια ταλανιζόμενη οπτασία στην «Κυρία από τη θάλασσα» στο Εθνικό. Κι ο Λεμπεσόπουλος, εσωτερικά ταλαντευόμενος και ατμοσφαιρικός, κι όλο το υπόλοιπο καστ στο ιψενικό ύψος του. Ωραία παράσταση, αναμφίβολα, αλλά η νορβηγική σκηνοθεσία του Έιρικ Στούμπε μου έπεσε κομμάτι αποστειρωμένη και υπερεσωστρεφής. ● Δηλαδή, είναι που είναι τα σκανδιναβικά υπαρξιακά πάθη υπόκωφα και «τριερικά» (εκ του περίφημου Λαρς φον Τρίερ, εννοώ), ήρθε κι αυτός ο απεκδυμένος νατουραλισμός και το παρασιδέρωσε το πράμα, φοβάμαι… ● Υπάρχει, όμως, και ένα μεγαλείο ψυχής που δεν σιδερώνεται με τίποτα: η Καλομοίρα, μας ορμήνεψε το σχετικό δελτίο Τύπου, ανέβαλε τη φιλανθρωπική συναυλία της του περασμένου Σαββάτου «εξαιτίας των τραγικών γεγονότων – ως ελάχιστη ένδειξη συμπαράστασης στις οικογένειες των θυμάτων». Άσχετο, όσο και να πεις, αλλά μπράβο του, το κορίτσι! ● Μια-δυο απορίες, ωστόσο: όταν λέμε πως κάτι αναβάλλεται λόγω ανωτέρας βίας και πιεστικής παλιοσυγκυρίας, συνήθως περιμένουμε από δίπλα και τη νέα ημερομηνία πραγμάτωσης του προγραμματιζόμενου συμβάντος. Περί αυτού, το ψυχοπονιάρικο δελτίο Τύπου δεν έκανε καμία νύξη – ούτε καν αόριστη. Και, δεύτερον, όταν πάμε να καλύψουμε κάτι άλλο –μια ένδεια στην κίνηση των εισιτηρίων, ίσως;– επικαλούμενοι, τάχα μου δήθεν, το δαχτυλοδεικτούμενο τραγικό στανταράκι των ταραγμένων ημερών, ψιλοντροπή μας, έτσι; ● Νωρίς, στα 68 του χρόνια, έφυγε νικημένος από τον καρκίνο ο Στέφανος Λαζαρίδης. Κι όσοι έσπευσαν να υπονοήσουν πως η επεισοδιακή 18μηνη θητεία του μεγάλου σκηνογράφου στο τιμόνι της Λυρικής έβαλε το χεράκι της, μπορεί και να μην είχαν άδικο…

Τατιάνα Καποδίστρια

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.