Επισημάνσεις

Η τζαζ που επιμένει / (Δεν) ενοικιάζεται! / Άξιοι της μοίρας μας / Γνώριμες εικόνες, καινούρια ματιά / Ο νόμος των λίγων / Όχι άλλη μπουμπουνιέρα

Η τζαζ που επιμένει
Τον Charlie Parker και τον John Coltrane δεν τους είδαμε ποτέ στα μέρη μας, ο Miles Davis όμως, μας ήρθε δύο φορές στα στερνά του• τώρα ήρθε η ώρα του τελευταίου εκείνων των μεγάλων της τζαζ, εκείνων που τα έζησαν και τα δίδαξαν όλα στις επόμενες γενιές, του σαξοφωνίστα Sonny Rollins, που θα εμφανιστεί στις 28 Νοεμβρίου στο Παλλάς. Μέλος της αφρόκρεμας των μουσικών που άλλαξαν την τζαζ και από χορευτική και ποπ μουσική (τα χρόνια εκείνα τα πολύ παλιά) τη μετέτρεψαν σε ταυτότητα της μαύρης κοινότητας, επιθετική, πολιτική και αναπάντεχη. Ακούω ήδη τις ενστάσεις «είναι γέρος, πια», «είναι πολύ αργά» κλπ. και σπεύδω να τις προλάβω γιατί είχα την τύχη να τον ακούσω ζωντανά και ενδεχομένως να είναι ο πραγματικά «πιο σκληρά εργαζόμενος άνθρωπος στην τζαζ». Πνεύμα ολοζώντανο, παίξιμο-φωτιά. Και επιπλέον οι φίλοι της τζαζ, κερδίζουμε πίσω το ιστορικό, για τη δική μας… σέχτα, Παλλάς. Η σειρά «Jazz Masters» επιμένει σε πείσμα των καιρών και, ευτυχώς, θα είμαστε και φέτος εκεί, για το ετήσιο ραντεβού.
Λεωνίδας Αντωνόπουλος

(Δεν) ενοικιάζεται!
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την αποκάλυψη ότι οι εγκαταστάσεις του Άλσους Στρατού στου Γουδή (όπως και το Θωρηκτό Αβέρωφ, άλλωστε) νοικιάζονταν για γάμους και λοιπές κοσμικές εκδηλώσεις. Εμβρόντητοι μάλιστα ακούσαμε την κυρία Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, διευθύντρια της Εθνικής Γλυπτοθήκης η οποία στεγάζεται στις εγκαταστάσεις, να απολογείται στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου ότι η αίθουσα της γλυπτοθήκης έμεινε ανοικτή ένα βράδυ (και ποιος ξέρει πόσα ακόμα…) γιατί οι high-class νεόνυμφοι ήταν, λέει, μέλη φιλότεχνων οικογενειών. Σχεδόν ταυτόχρονα, όμως, την ώρα που οι δημόσιες εκτάσεις εκχωρούνται στους έχοντες και κατέχοντες για πάρτι με παντεσπάνια και δίλεπτα στα νυχτερινά δελτία του Star και τα έργα τέχνης του πρόσφατου παρελθόντος γίνονται το φόντο για ρωμαϊκά γλέντια, ένας άλλος εθνικός θησαυρός, απαξιωμένος ωστόσο και εγκαταλελειμμένος, προφανώς για να χαριστεί οσονούπω στην ιδιωτική πρωτοβουλία «προς αξιοποίηση και εκμετάλλευση», φιλοξενεί μια εξαιρετική έκθεση. Ο Εθνικός Κήπος στην καρδιά της Αθήνας, δίπλα στη Βουλή, έχει γίνει φέτος το καλοκαίρι το ιδανικό φυσικό περιβάλλον για 85 γλυπτά που συνθέτουν 19 εγκαταστάσεις της Βάνας Ξένου. Η «Ψυχή του Τόπου» είναι ο τίτλος της έκθεσης που λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού οι διοργανωτές ενημερώνουν ότι παρατείνεται μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου. Μες στη μαυρίλα των καιρών υπάρχουν και καλές ειδήσεις. Αν και λιγοστεύουν δραματικά…
Γιάννης Κουκουλάς

Άξιοι της μοίρας μας
Πριν λίγες μέρες στην αμερικάνικη New York Post δημοσιεύτηκε άρθρο της Άντρεα Πράιζερ με αφορμή την καινούρια ταινία της Λίζα Τσολοντένκο, The Kids Are Alright. Στο φιλμ που βγαίνει τώρα στις αίθουσες των ΗΠΑ (στην Ελλάδα από Σεπτέμβρη) η Ανέτ Μπένινγκ και η Τζουλιάν Μουρ υποδύονται ένα ζευγάρι που με τη βοήθεια ενός δότη σπέρματος έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τα οποία στην εφηβεία τους θέλουν να μάθουν ποιος είναι ο πατέρας τους. Το κείμενο της Πράιζερ ήταν φυσικά γεμάτο με ομοφοβικά και ρατσιστικά σχόλια. Αυτό δεν είναι η είδηση. Η είδηση είναι ότι το site και τα γραφεία της εφημερίδας κατακλύστηκαν από επιστολές αναγνωστών που εκδήλωναν την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι μια εφημερίδα επιτρέπει να δημοσιεύονται απόψεις γεμάτες με τόσο μίσος. Αυτά βεβαίως στην Αμερική. Πίσω στην Ελλάδα, στη διάρκεια του Φεστιβάλ Βερολίνου όπου το φιλμ έκανε την πρεμιέρα του, η εφημερίδα τα «Νέα» δημοσίευσε ένα ανάλογου ύφους, γεμάτο ομοφοβική ειρωνεία κείμενο του Δημήτρη Δανίκα, που κατέληγε με τη φράση «Συμφιλιωθείτε με τη διαφορετικότητα του διπλανού σας. Όλα τα’χε η Μαριωρή, ο φερετζές της έλειπε!». Φυσικά εδώ δεν κουνήθηκε φύλλο, κάνοντας σαφές ότι κάθε χώρα και κάθε κοινωνία έχει προφανώς τη δημοσιογραφία που της αξίζει…
Γιώργος Ν. Κορωναίος

Γνώριμες εικόνες, καινούρια ματιά
Ευτυχώς η Ελλάδα δεν βρίσκεται φιλοξενούμενη σε διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα μόνο όταν στέκεται στο χείλος του οικονομικού γκρεμού, όταν παραδίνεται στις φλόγες, ή όταν γίνεται σκηνή εγκληματικών ενεργειών. Πρόσφατα το BBC World News φιλοξένησε τρία ελληνικά ντοκιμαντέρ που κοιτάζουν τη χώρα μας δίχως τα συνηθισμένα «γυαλιά» των ξένων, αλλά και χωρίς τη φολκλόρ αρχαιολατρία που καταδυναστεύει τους Έλληνες. Τα δύο από αυτά «Τα Παιδία δεν Παίζει» των Αγγελή Ανδρικοπούλου – Αργύρη Τσεπελίκα και το «Θέμις», του Μάρκου Γκαστίν, είχαν προβληθεί στις αίθουσες τον περασμένο χειμώνα. Το τρίτο, η «Κρίση» της Μυρτώς Παπαδογεωργίου, ετοιμάζεται να ξεκινήσει την καριέρα του στα Φεστιβάλ από τον Σεπτέμβρη. Το κοινό τους; Και τα τρία θέλουν να καταγράψουν μια Ελλάδα που βρίσκεται μακριά από τις γνώριμες, τετριμμένες εικόνες και που ακόμη κι αν κοιτάζουν πράγματα που ζούμε όλοι καθημερινά (από την έλλειψη δημόσιου χώρου, την κατάσταση στα δικαστήρια, ή την οικονομική κρίση), το κάνουν με μια ματιά που δεν είναι ποτέ προφανής.
Γιώργος Ν. Κορωναίος

Όχι άλλη μπουμπουνιέρα
Ζητείται επειγόντως νομοθέτης ρηξικέλευθος και τολμηρός που να δώσει λύση στο δράμα των τηλεθεατών: να απαγορεύσει (δια νόμου βεβαίως – βεβαίως) τις, από μικρής οθόνης, live αναμεταδώσεις γάμων, βαφτίσεων, πάρτι και λοιπών κοινωνικών εκδηλώσεων των επωνύμων. Γκώσαμε, οι άνθρωποι, από τη δαντέλα, τη σαμπάνια, τα κουφέτα και τα πολυφωτογραφημένα μπότοξ των νεόνυμφων και των καλεσμένων τους. Λευτεριά στον σκλαβωμένο -από τους νεόπλουτους και τους νεοσυντηρητικούς- τηλεθεατή, επιτέλους!
Στέλλα Σιδερή

Ο νόμος των λίγων
Φαίνεται ότι, όπως στο Φαρ Ουέστ, έτσι και στο Γκάζι (το… Φαρ Ουέστ της νεανικής νεοελληνικής διασκέδασης) ισχύει ο νόμος των λίγων – των ισχυρών, των βισματούχων, των «ξύπνιων». Αυτοί οι ιδιοκτήτες δύο, το πολύ τριών, καφετεριών-μπαρ αποφασίζουν τι θα ακούσει όλη η πλατεία. Η μουσική τους στη διαπασών και ακόμα πιο δυνατά, καπελώνει τα πάντα, επιβάλλεται φασιστικά. Και η ιδιοκτήτρια του εστιατορίου όπου είχαμε καθίσει, όταν διαμαρτυρηθήκαμε για την ηχορύπανση (από τους απέναντι) που δεν μας άφηνε να απολαύσουμε το φαγητό μας, σήκωσε τα χέρια ψηλά: «Έχω κάνει άπειρες διαμαρτυρίες, έχω καλέσει την Αστυνομία, έχω ζητήσει με κάθε τρόπο να κατεβάσουν τα ντεσιμπέλ. Αρνούνται». Ως απόλυτοι προύχοντες της περιοχής που με τη συμβολή τους υποβαθμίζεται πριν καν να αναβαθμιστεί; (Απορώ με εκείνους που τα σκάνε, και αγοράζουν τα πανάκριβα loft της περιοχής για να μην μπορούν να κοιμηθούν τα βράδια… Τι βίτσιο!).
Ειρήνη Σαγιά

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.