Συν & Πλην

– Όταν βγήκε ο δίσκος της Χαρούλας Αλεξίου «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι» είχαμε γράψει ότι στη δισκογραφία που γκρέμισε ο Πάριος, διανέμοντας το καινούργιο του cd με εφημερίδα, δίνει ανάσα ζωής η Αλεξίου. Τελικά όμως το cd της Αλεξίου δόθηκε και αυτό πακεταρισμένο στα περίπτερα, έστω και ετεροχρονισμένα. Για λόγους δικαιοσύνης οφείλει να επισημάνει κανείς ότι αυτό που έκανε ο Πάριος (και η Πρωτοψάλτη μετά) ήταν πιο τίμιο από τον δρόμο που επελέγη για το cd της Αλεξίου. Εκείνοι τουλάχιστον έδωσαν εξαρχής το cd τους δωρεάν.

ΠΛΗΝ

– Όταν βγήκε ο δίσκος της Χαρούλας Αλεξίου «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι» είχαμε γράψει ότι στη δισκογραφία που γκρέμισε ο Πάριος, διανέμοντας το καινούργιο του cd με εφημερίδα, δίνει ανάσα ζωής η Αλεξίου. Τελικά όμως το cd της Αλεξίου δόθηκε και αυτό πακεταρισμένο στα περίπτερα, έστω και ετεροχρονισμένα. Για λόγους δικαιοσύνης οφείλει να επισημάνει κανείς ότι αυτό που έκανε ο Πάριος (και η Πρωτοψάλτη μετά) ήταν πιο τίμιο από τον δρόμο που επελέγη για το cd της Αλεξίου. Εκείνοι τουλάχιστον έδωσαν εξαρχής το cd τους δωρεάν. Για το «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι» μπήκαν περίπου 30.000 άνθρωποι στα δισκοπωλεία (καθόλου ευκαταφρόνητο νούμερο για τις μέρες μας) και ύστερα από μερικούς μήνες είδαν το προϊόν που αγόρασαν να γίνεται premium. Αλήθεια, πώς να αισθάνθηκαν φοιτητές ή μη προνομιούχοι που έκοψαν 15 ευρώ από το σινεμά τους, την έξοδό τους, το υστέρημά τους, όταν είδαν το cd που αγόρασαν να διανέμεται τζάμπα;

– Όπως λέει το κλισέ, έξω πάμε καλά. Το φεστιβάλ Βενετίας φέρνει καλά κινηματογραφικά νέα, αλλά η γενική συνέλευση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, γεμίζει το τοπίο μαύρα σύννεφα. Η εκλογή των τεσσάρων μελών που αντιπροσωπεύουν τα κινηματογραφικά σωματεία στο διοικητικό του συμβούλιο, έφερε στο κέντρο ανθρώπους που διαφωνούν με την πολιτική του μέχρι τώρα προέδρου Γιώργου Παπαλιού που αντιμάχονται τους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη, προφανώς γιατί έχουν στο μυαλό τους ένα άλλο είδος σινεμά αυτό που μέχρι τώρα ζούσε και πέθαινε νωρίς στα στενά κινηματογραφικά σύνορα της χώρας μας. Ελπίζουμε ότι ο καινούριος νόμος για τον κινηματογράφο θα αλλάξει ριζικά τη δομή και τη λειτουργία του Κέντρου και θα επιτρέψει σε ανθρώπους με ανανεωτικό πνεύμα (όπως ο Παπαλιός, του οποίου η θητεία προφανώς θα ανανεωθεί όπως και πρέπει) να συνεχίσουν το έργο τους.

– Το κοινό πρέπει να πάψουν να το κολακεύουν οι καλλιτέχνες στις συνεντεύξεις τους. Πρέπει να του τη «λένε» και λίγο… Έχετε δει πώς αφήνουν την Επίδαυρο φεύγοντας; Το free press περιοδικό του Φεστιβάλ πεταμένο στις κερκίδες, μπουκαλάκια άδεια παντού, προφανώς και τσίχλες μασημένες. Και μετά μιλάμε για οικολογίες, ευαισθησίες, πολιτισμό κλπ.

– Αυτό πάλι; Ότι η λαμπερή Ζωή Λάσκαρη θα υποδυθεί την 80χρονη Ρόουζ στο «Ρόουζ» του Μάρτιν Σέρμαν (ρόλο που είχαμε δει με την Αντιγόνη Βαλάκου αλλά και την Ολυμπία Δουκάκη); Η ηρωϊδα του έργου, μια ταλαιπωρημένη Εβραία, που έχει καταφέρει να επιζήσει από μια σειρά ατελείωτων κακουχιών, μόνη επί σκηνής, κάνει μια αναδρομή ζωής και μιλάει για όχι και τόσο ευχάριστα θέματα. Πώς η Ζωίτσα θα βγάλει τις πέρλες και τα σατέν, πώς θα φορέσει μια τριμμένη ρόμπα, πώς θα γεράσει; Ειδικά το τελευταίο. Ίδωμεν!

– Πριν ακόμη δούμε το πρώτο τρέιλερ της ταινίας του Παναγιώτη Κράβα «Ο Θάνατος που Ονειρεύτηκα», οι κίτρινες φυλλάδες της παραλίας ξεκίνησαν να γράφουν ότι πρόκειται για μια μεταφορά της ιστορίας των «Σατανιστών της Παλλήνης», η οποία είχε σοκάρει την κοινή γνώμη στη δεκαετία του ‘90. Αυτό θα πει έγκυρη και μετρημένη ενημέρωση…

– Πόσες φορές έχουν δώσει την «τελευταία τους συναυλία» στην Ελλάδα οι Scorpions; Όποιος κατορθώσει να θυμηθεί κερδίζει εισιτήριο για την επόμενη συναυλία του Μιχάλη Ρακιντζή. Αν πάντως δεν έχετε βαρεθεί ακόμη το κακόγουστο ντύσιμο, τα άθλια μαλλιά, την ντεμέκ ροκ μουσική, ετοιμαστείτε! Ξανάρχονται τον Οκτώβριο για την αποχαιρετιστήρια, λέει, ροκιά τους. Αν τους πιστέψουμε…

– Δέκα εννιά οι νεκροί στο Love Parade, ελπίζουμε μόνο με την ασυδοσία των εγχώριων promoters να μην έχουμε ποτέ κι εδώ κανένα… greek parade. Κι εδώ κόβονται υπεράριθμα εισιτήρια, οι κανόνες ασφαλείας τηρούνται σπάνια, τα περισσότερα κλαμπ έχουν διακοσμητική έξοδο κινδύνου. Και δεν υπάρχει και κανένας να τους ελέγξει. Κι αυτό είναι ακόμα χειρότερο…

– Αν απορείτε/ ντρέπεστε/ εξοργίζεστε/ εξανίσταστε με την απρόσμενη σαρωτική επιτυχία της τούρκικης τηλεοπτικής σειράς «Χίλιες και Μια Νύχτες», που μας προσφέρει αυτό το καλοκαίρι ελληνικό κανάλι που βάζει πάνω απ’ όλα τον πολιτισμό, μπορεί ίσως να ανακουφιστείτε αν μάθετε ότι το σουξέ του δεν είναι μόνο ελληνικό. Ανάλογα νούμερα (με κάθε έννοια τη λέξης) χτυπά και στη Σερβία. Είναι τυχαίο που κάποτε αποκαλούσαμε τους Σέρβους αδέλφια μας;

ΣΥΝ

+ Μετά την ανακοίνωση, την προηγούμενη εβδομάδα, της επιλογής της ταινίας «Χώρα Προέλευσης» του Σύλλα Τζουμέρκα, στην εβδομάδα κριτικής στη Μπιενάλε της Βενετίας, δεύτερη ακόμη πιο σημαντική επιτυχία ήρθε για το ελληνικό σινεμά στο ίδιο φεστιβάλ. Η καινούρια ταινία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, «Attenberg» συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα• πρώτη ελληνική ταινία που κατορθώνει κάτι τέτοιο μετά το «Delivery» του Νίκου Παναγιωτόπουλου το 2004. Μια σαφής επιβράβευση της πορείας που δείχνουν να ακολουθούν οι νέοι έλληνες δημιουργοί. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: η Τσαγγάρη υπήρξε παραγωγός τόσο στην «Κινέττα» όσο και στον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου, ο οποίος εδώ κρατά έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους!

+ Αλλά τα καλά νέα για το ελληνικό σινεμά δεν τελειώνουν εδώ. Στη Βενετία θα βρίσκεται ένας ακόμη σκηνοθέτης, αυτή τη φορά «μικρομηκάς». Το «Casus Belli», του Γιώργου Ζώη, επιλέχθηκε για το φεστιβάλ στο τμήμα orizzonti. Η ταινία έχει ήδη κερδίσει μια θέση στο επόμενο φεστιβάλ Δράμας και στο στάδιο της προετοιμασίας είχε περάσει από forum συμπαραγωγών του καλύτερου φεστιβάλ για μικρού μήκους στον κόσμο, αυτό του Κλεμόν Φεράν.

+ Ένα ελληνικό (στο άκουσμά του) όνομα βρίσκεται ανάμεσα στα υποψήφια για το Βραβείο Μπούκερ, ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά έπαθλα για βιβλία γραμμένα στην Αγγλική Γλώσσα. Ο Χρήστος Τσιόλκας είναι βεβαίως αυστραλός υπήκοος αλλά είναι μετανάστης δεύτερης γενιάς και το ελληνικό στοιχείο δεν είναι απών από το έργο του. Το πρώτο του βιβλίο «Κατά Μέτωπο» μάλιστα, που είχε μεταφερθεί στο σινεμά από την Άννα Κόκκινος, ήταν η αυτοβιογραφική ιστορία ενός gay, γιου Ελλήνων μεταναστών, στη σύγχρονη Αυστραλία. Το καινούριο του βιβλίο «The Slap», για το οποίο είναι υποψήφιος φέτος, δεν έχει ακόμη εγχώριο εκδότη αλλά τρία άλλα βιβλία του κυκλοφορούν ήδη μεταφρασμένα στη χώρα μας.

+ Είδα τις αφίσες της περιοδείας Ελευθερίας Αρβανιτάκη – Τάνιας Τσανακλίδου και απόρησα. Αγνώριστη η Τσανακλίδου, καλά που έγραφαν το όνομά της από πάνω. Βγήκε, όμως, η ίδια με δήλωσή της και –ακομπλεξάριστη– δήλωσε: «Στις συναυλίες θα με δείτε ολόκληρη γιατί στις αφίσες έκοψαν το μισό μου πρόσωπο στο Photoshop». Με μία φράση έδωσε χαστούκι στο φωτογραφικό λίφτινγκ, που προφανώς δεν είχε τη συναίνεσή της.

+ Καλοκαίρι των ανατροπών το εφετινό. Θα περιμένατε, για παράδειγμα, να κάνει sold out στο Θέατρο Βράχων το δίδυμο Λαυρέντη Μαχαιρίτσα – Γιάννη Κότσιρα αλλά όχι ο Μιχάλης Χατζηγιάννης; Κι όμως αυτό συνέβη.

+ Aφού η Αθήνα δεν τραβάει συναυλιακά, έρχεται η επαρχία και παίρνει τα σκήπτρα. Και δη τα νησιά – καλοκαίρι γαρ. Έτσι όσοι θα βρίσκονται στη Σάμο το τριήμερο 7- 9 Αυγούστου θα μπορούν να παρακολουθήσουν το Ireon Festival με headliner τους Stereo MC’s. Ωραία κίνηση, είναι και Σαββατοκύριακο, γιατί δηλαδή με αφορμή τη συναυλία αυτή να μην επιλέξουμε τη Σάμο για προορισμό των διακοπών μας;

+ Βιβλίο ετοιμάζει ο Κωνσταντίνος Βήτα για το επόμενο φθινόπωρο. Με στίχους, ανέκδοτες φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’90 και αποκλειστικό υλικό από τη διαδρομή των Στέρεο Νόβα, αλλά και τη μετέπειτα μουσική πορεία του. Το περιμένουμε με ανυπομονησία καθώς ό,τι κι αν κάνει ο ταλαντούχος μουσικός είναι πάντα καλαίσθητο και αξιοπρόσεκτο.

+ Μπορεί τα ονόματα των Σύλλα Τζουμέρκα και Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη να   μονοπώλησαν το ελληνικό ενδιαφέρον για το φεστιβάλ Βενετίας, όμως υπάρχει μια ακόμη δική μας ταινία, μεγάλου μήκους, που προβάλλεται εκεί. Η «Ακαδημία Πλάτωνος» του Φίλιππου Τσίτου μπορεί να είχε τη θέση της στον ήλιο πέρσι όταν θριάμβευσε στο Λοκάρνο, όμως ο λόγος που θα βρεθεί στη Βενετία δεν είναι λιγότερο σημαντικός. Είναι μια από τις τρεις ταινίες που είναι υποψήφιες για το βραβείο LUX του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου που εστιάζει σε φιλμ που καταγράφουν την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και ταυτότητα. Ανάμεσα στις ταινίες που έχουν βραβευτεί τα προηγούμενα χρόνια καταγράφονται σπουδαία φιλμ όπως η «Σιωπή της Λόρνα» των αδελφών Νταρντέν ή το «Στην Άκρη του Παραδείσου» του Φατίχ Ακίν.

+ Το big hit του καλοκαιριού «Last Summer», by Nico. Στοιχηματίζεις ότι είναι ξένο τραγούδι –η παραγωγή θυμίζει Ευρώπη– και όμως το έγραψαν Έλληνες. Τουλάχιστον, άμα κάνουμε ποπ να την κάνουμε σωστά…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.