Επισημάνσεις

Θα βρέξει reality / Κινηματογραφικές ευκαιρίες / Στο θέατρο ολοταχώς / Τόπο στα νιάτα / Τα όρια του παινέματος / Όπως στην TV

Θα βρέξει reality

Οσονούπω «Real Housewives» στον Antenna, όπου: «Οι νοικοκυρές που παρακολουθούμε είναι ασυγκράτητες! Έτοιμες και πρόθυμες να ζήσουν τις ζωές τους μπροστά από την κάμερα και να εκθέσουν την πιο προσωπική τους ζωή: από πλαστικές επεμβάσεις ως λεπτομέρειες από την ερωτική τους ζωή, αλλά και να φέρουν στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειάς τους». Επίσης, πάντα στον Antenna, «Top Chef», «Next top model», «X Factor», «Dancing with the stars», «Με το δεξί», «Ελλάδα, έχεις ταλέντο», «Μην το πεις στη νύφη». Θέλετε και άλλα; «Master Chef» (με την Ευγενία Μανωλίδου), «You man» και «Just the two of us», στο Mega αυτά. Αλλά και «Κάτι ψήνεται», «Εφιάλτης στην κουζίνα», «Σπίτι απ’ την αρχή», «Πάμε πακέτο», «Αγρότης μόνος ψάχνει», «Για λογαριασμό σας», «I love my country» και «Greek Idol», όλα στον Alpha. Καλά καταλάβατε. Την επόμενη τηλεοπτική περίοδο όλη η διασκέδασή μας ένα reality, ακόμα και από κανάλια (Mega) που μέχρι σήμερα δεν είχαν υποκύψει στα θέλγητρα του είδους: Δηλαδή στο χαμηλό κόστος και στην υψηλή ανταπόκριση (ως προς τα νούμερα) που δείχνουν τα βαριεστημένα πλήθη των τηλεθεατών σε τέτοιου είδους εκπομπές. Η ευκολία (και η ανοησία) θριαμβεύουν. Και όλοι –όσοι τουλάχιστον επιλέγουμε την τηλεόραση για την ψυχαγωγία μας– μετατρεπόμαστε σε ματάκηδες. Τα «θύματά» μας, πολλά στον αριθμό και απολαυστικά μέσα στην απονενοημένη τηλεκαθημερινότητά τους: μεγάλο δέλεαρ οι μερικές εβδομάδες εύκολης διασημότητας, ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται τον εξευτελισμό τους. Να μπορούσαμε μόνο να συνειδητοποιήσουμε ότι, τελικά, τα μεγαλύτερα θύματα είμαστε εμείς οι τηλεθεατές, που εθιζόμαστε στην ευτέλεια και την ανοησία, που χάνουμε και τα τελευταία ψήγματα καλού γούστου που μας είχαν απομείνει. Και τα πράγματα γίνονται όλο και πιο σκληρά… Αντέχουμε;

Στέλλα Σιδερή

Κινηματογραφικές ευκαιρίες

«Αταλάντη», «Ριφιφί», «Τρελός Πιερό», «Τραγουδώντας στη βροχή», «Τηλεφωνήσατε ασφάλεια αμέσου δράσεως»… Μετρούσα, μερικές ημέρες πριν, επανεκδόσεις στους ανά την πρωτεύουσα κινηματογράφους. Ταινίες-διαμάντια, από το χρυσό παρελθόν του κινηματογράφου, που καμία σχέση δεν έχουν με τις χρυσές μετριότητες που μας σερβίρει το σύγχρονο Χόλιγουντ. Ιδού ένας λόγος για να χαιρόμαστε που υπάρχουν ακόμα μερικοί θερινοί κινηματογράφοι: για το ταξίδι που μας χαρίζουν στο παρελθόν. Στον αιώνα της άχρωμης Τζένιφερ Άνιστον, της «ποντικομικρούλας» Πενέλοπε Κρουθ και του λοβοτομημένου Τομ Κρουζ, ένα τέτοιο ταξίδι είναι ανεκτίμητο!

Χαρά Αργυρίου

Στο θέατρο ολοταχώς

Το Από Μηχανής Θέατρο είναι από τους ευνοημένους χώρους της επιχορήγησης εφέτος, όχι άδικα. Τα τελευταία χρόνια μάς ξάφνιασε ευχάριστα με ιδιαίτερες παραστάσεις όπως: «Η φάρσα της οδού Γούλγουορθ» του Έκτορα Λυγίζου, «Η γυναίκα της Πάτρας» της Λένας Κιτσοπούλου, «Wunschkonzert» της Ζωής Χατζηαντωνίου, κ.ά. Προσφάτως, ανακοινώνοντας το πρόγραμμα για τη σεζόν 2010-2011, τόνισε και μία πολλή ενδιαφέρουσα κίνηση-απάντηση στην οικονομική κρίση, μιας και «το θέατρο οφείλει να είναι σανίδα σωτηρίας»: κάθε Τρίτη και Πέμπτη δύο θεατές θα μπορούν να παρακολουθούν μία παράσταση στην τιμή του ενός εισιτηρίου. Ας ελπίσουμε ότι το σκεπτικό αυτό θα ακολουθήσουν και άλλα θέατρα, μιας και κάτι μας λέει ότι σίγουρα θα χρειαστούμε γερά αντίδοτα κατά της κατάθλιψης από φθινόπωρο…

Ειρήνη Σαγιά

Τόπο στα νιάτα

Η εκδίκηση των αντιστάρ ή αν προτιμάτε, η εισβολή του θεάτρου στην τηλεόραση: πολύ τολμηρό το εγχείρημα του Mega, να εμπιστευθεί τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο νέο σίριαλ που ετοιμάζει, «Η γενιά των 592 ευρώ», σε πρόσωπα φρέσκα και διόλου καμένα από τον τηλεοπτικό φακό. Πρόκειται για μία ομάδα νέων παιδιών, που έχουν δώσει με επιτυχία τις εξετάσεις τους στο θέατρο και τώρα θα δοκιμαστούν ως κεντρικοί ήρωες σε μία δύσκολη τηλεοπτική σεζόν, που θα χαρακτηρίζεται από ελάχιστες σειρές και ασφυκτικά πολλά ριάλιτι. Τη σκηνοθεσία της σειράς υπογράφει ο ταλαντούχος Γιάννης Λαπατάς, ο οποίος έχει δώσει εξαιρετικά δείγματα τόσο στο «Σ’ αγαπώ- μ’ αγαπάς» της Δήμητρας Παπαδοπούλου, όσο και σε πολλά επεισόδια «10ης εντολής» (Alpha), στα οποία χάριζε πάντα μία απόκοσμη και συχνά θριλερική ατμόσφαιρα. Όσο για το καστ-έκπληξη: Θοδωρής Αντωνιάδης, Λευτέρης Ελευθερίου, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, Άνδρη Θεοδότου, Δημήτρης Μακαλιάς. Μη βιαστείτε να απογοητευθείτε απλώς επειδή τους πιτσιρικάδες δεν θα υποδυθούν για άλλη μια φορά οι συνήθεις ύποπτοι Γιάννης Τσιμιτσέλης, Δημήτρης Κουρούμπαλης, κτλ, κτλ. Σε συνδυασμό με το σενάριο του μόλις 26χρονου Λάμπρου Φισφή, ο οποίος διαθέτει χιούμορ που τον έβγαλε ασπροπρόσωπο σε παραστάσεις stand-up comedy που έκανε και στο εξωτερικό, κάτι μας λέει ότι αυτή η τονωτική ένεση είναι ό,τι πρέπει για την πολύπαθη, πλην όμως ψηφιακή τιβί.

Ειρήνη Σαγιά

Τα όρια του παινέματος

Ίσως ακουστεί παλιομοδίτικο, καλό θα ήταν πάντως να μην καυχιέται κανείς και πολύ για πράγματα που δεν αξίζουν. Ο λόγος για την Κάτια Δανδουλάκη και τη συνέντευξή της σε κυριακάτικη εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας όπου της ζητήθηκε να σχολιάσει την επιτυχία της σαπουνόπερας «Η ζωή της άλλης» του Mega: ένα ρομάντσο των ’70ς κακότεχνα μεταφερμένο στην τηλεόραση, με την καλή Χιονάτη να την πατάει από την αντιπαθή αντίζηλο και τη Δανδουλάκη να ερμηνεύει την κακιά μάγισσα λες κι έχει μονίμως αυχενικό. Σύμφωνα με τη δημοφιλή ηθοποιό -που ποτέ δεν σνόμπαρε το είδος (βλέπε ηγερία της «Λάμψης»)- τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης της σειράς στα νεανικά κοινά φανερώνουν ένα «φαινόμενο που πρέπει να ψάξουμε πολύ… Είναι ένα μαστ που έχει γίνει, ένα κλικ στο μυαλό… Από εδώ ως το περίπτερο με σταματάνε είκοσι άνθρωποι. Συνήθως στην επιτυχία σε σταματάνε δέκα και στην αποτυχία πέντε. Μαμάδες, παιδιά, παππούδες και γιαγιάδες με ρωτάνε τι γίνεται στη σειρά. Θέλουν να μάθουν τις εξελίξεις». Είπαμε: άμα δεν παινέψεις το σπίτι σου… αλλά μήπως μερικοί το παραπαινεύουν;

Όπως στην TV

Αυτό το κακό με τα «ζευγάρια» έχει παραγίνει. Λυπηθείτε μας. Έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε συνεντεύξεις, να βλέπουμε φωτογραφίσεις σε κουτσομπολίστικα έντυπα, αφίσες στους δρόμους και τηλεοπτικά σποτ με τους Σμαράγδα Καρύδη – Θοδωρή Αθερίδη, Ρένια Λουιζίδου – Κώστα Κόκλα, Αλέξανδρο Ρήγα – Εβελίνα Παπούλια. Αφορμή για όλα αυτά οι καλοκαιρινές περιοδείες που έχουν ξεκινήσει σε όλη την Ελλάδα με «Το ημέρωμα της στρίγγλας» του Σαίξπηρ, τη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι και το «Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του…» των Ρήγα-Αποστόλου. Δεν είναι πολύ φυσιολογικό, θα αναρωτηθεί κανείς, οι εν λόγω πρωταγωνιστές να μεταφέρουν στο σανίδι τις τηλεοπτικές συνταγές που τους χάρισαν αναγνωρισιμότητα, δημοτικότητα και οικονομική ευημερία; Μπορεί να είναι φυσιολογικό, δεν παύει όμως να είναι ενοχλητικό. Οι εύκολες λύσεις ποτέ δεν γοητεύουν, ακριβώς επειδή οι προσδοκίες από τέτοιου είδους συμπράξεις φαντάζουν αυτονόητες. Ειδικά όταν στόχος είναι η δύσμοιρη επαρχία, η οποία στερημένη από θεατρικές επιλογές όλο τον χειμώνα, καταδικάζεται να βλέπει «ό,τι κάτσει» κάθε καλοκαίρι. Τους ξέρουν από την τηλεόραση, θα πάνε να τους δούνε και στο θέατρο, υπαγορεύει η κοινή λογική. Έτσι, στα μάτια τους η μικρή οθόνη εξισώνεται με το σανίδι. Και οι μόνοι που θα μπορούσαν ενδεχομένως να ανατρέψουν αυτή την παγιωμένη κατάσταση νοσούν: τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ως γνωστόν βρίσκονται σε κακό χάλι, τόσο από οικονομικής όσο και από καλλιτεχνικής άποψης. Δεν συμβαίνει το ίδιο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες: εκεί κάθε μεγάλη επαρχιακή πόλη έχει το δικό της συμπαγή θεατρικό οργανισμό με παραγωγές που θα ζήλευε ακόμη και η πρωτεύουσα. Εδώ, όμως, κανένας δεν ασχολείται σοβαρά με αυτό τον θεατρικό υδροκεφαλισμό. Το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού πήγε να κάνει μια προσπάθεια αλλά κι αυτή με μισή καρδιά. Καμία αναπτυξιακή πολιτική από τη μεριά της κυβέρνησης στον τομέα του πολιτισμού. Όπως και σε όλους τους τομείς άλλωστε…

Μαρία Κούβελα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.