Επωνύμως

Σάκης Σερέφας: Πορνείας το ανάγνωσμα 2020 μ.Χ.

Σάκης Σερέφας: Πορνείας το ανάγνωσμα 2020 μ.Χ.

«Οι σκέψεις μου είναι οι πόρνες μου».

(Ντενίζ Ντιντερό, Ο ανιψιός του Ραμό)

Μόλις άρχισε να φουντώνει η Κρίση, η πόλη γέμισε πόρνες. Φτηνές, πρόθυμες, φανατικές πόρνες. Πόρνες αρσενικές και πόρνες θηλυκές. Τα μεσοφόρια και τα μπατζάκια των παντελονιών τους ανέμιζαν στις δημοσιές, στα πάρκα, στους αυλόγυρους των εκκλησιών, κάνοντας τους άντρες και τις γυναίκες να παραληρούν. Ο αέρας γύρω μύριζε μελάνι και οι μασχάλες από τις πόρνες τυπωμένο χαρτί. Τούτες οι πόρνες είχαν ένα αθώο παρουσιαστικό. Τίποτα πάνω τους δεν πρόδινε την ιδιότητά τους. Πλησίαζαν τον άνθρωπο κι απλώς ρωτούσαν: «Θέλεις;». Να λοιπόν μια πόρνη Σούλα καθώς πλησιάζει έναν υποψήφιο πελάτη. Αρίστο τον λένε.

Θέλεις; του ψιθυρίζει.

Πόσο πάει; τη ρωτάει.

Θα τα βρούμε μωρέ.

Πού θα το κάνουμε;

Στο σπίτι σου.

Πότε μπορείς;

Τώρα αμέσως.

Θα μου αρέσει;

Θα τρελαθείς.

Θα έχει γλώσσα;

Γλωσσάρα!

Μη με ξεπετάξεις στα γρήγορα.

Ένα διωράκι καλό είναι;

Φύγαμε!

Και ξεκινούν αμέσως για το σπίτι του Αρίστου. Να που φτάσανε κιόλας. Η πόρνη Σούλα βρίσκεται τώρα καθισμένη στο κρεβάτι κι έχει ακουμπισμένο δίπλα της ένα κουτί με παστές σαρδέλες, που το κουβαλούσε μαζί της από την αρχή της συνάντησης, ενώ ο Αρίστος κάθεται σε μια καρέκλα απέναντί της. Κάτι λένε. Σκύψτε ν’ ακούσετε.

Αρίστος: Θα πιεις κάτι;

Σούλα: Ένα νερό.

Αρίστος: Από τη βρύση ή απ’ το ψυγείο;

Σούλα: Μισό-μισό.

Το βλέπω, ω αναγνώστες, πως αδημονείτε για πιο αποκαλυπτικές και πιπεράτες λεπτομέρειες, μα πρέπει να τα ακούσετε κι αυτά τα λογάκια τους, διότι υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν πως ένα νανοσεκόντ μετά το κλείσιμο της πόρτας, πελάτης και πόρνη γέρνουν κορωμένοι τον τράχηλό τους κάτω από τη σπάθα της ηδονής. Αμ δε. Και το νερό τους θα το πιουν, και τη μύτη τους θα την ξύσουν, και τα λόγια τους θα τα πουν.

Μεσολαβεί μια σιωπή δέκα δευτερολέπτων. Ο Αρίστος ανάβει τσιγάρο και την κοιτάζει στα μάτια. Ή μάλλον, η Σούλα πίνει μια γουλιά νερό απ’ το ποτήρι της και κοιτάζει έξω απ’ το παράθυρο. Ή, καλύτερα, ο Αρίστος και η Σούλα ξεροβήχουν ταυτόχρονα, κοιτάζοντας τις μύτες των παπουτσιών τους. Τέλος πάντων, φανταστείτε κι εσείς μόνοι σας, όπως θέλει ο καθένας σας, μια σκηνή αμηχανίας. Μην τα περιμένετε όλα έτοιμα από τον συγγραφέα.

Σούλα: Πού προτιμάς να το κάνουμε;

Αρίστος: Στο κρεβάτι.

Σούλα: Είμαι καλή, θα δεις.

Αρίστος: Έχεις να μου προσφέρεις κάτι το σπέσιαλ;

Σούλα: Δράση, αίσθημα και περιπέτεια.

Αρίστος: Κι ανατροπές;

Σούλα: Όσες θέλεις.

Ο Αρίστος μετακινείται στο κρεβάτι πλάι της και απλώνει το χέρι του προς το σαρδελοκούτι.

Αρίστος: Θέλω να χουφτώσω.

Σούλα: Μη βιάζεσαι.

Αρίστος: Θέλω να μυρίσω.

Σούλα: Περίμενε λίγο.

Η Σούλα απλώνει το χέρι της και ξεβιδώνει το κουτί από τις παστές σαρδέλες. Βγάζει από μέσα του όχι σαρδέλες, αλλά ένα μάτσο χειρόγραφα και του τα βάζει στη χούφτα.

Σούλα: Πιάσε. Μύρισε. Φτάνει τόσο. Ξάπλωσε για ν’ αρχίσουμε.

Ο Αρίστος γέρνει αργά στο κρεβάτι, με βλέμμα γλαρό.

Σούλα: Είναι το πρώτο μου διήγημα. Χτες βράδυ το τελείωσα. Είσαι ο πρώτος μου αναγνώστης.

Η πόρνη Σούλα αρχίζει να διαβάζει αργά, με καθαρή φωνή και απαλές αναπνοές, που ταξιδεύουν ηδονικά τις φράσεις του διηγήματος μέχρι τα ξαναμμένα αυτιά του Αρίστου. Κλείνει τα μάτια του, βογκά λιγωμένος, και γυρνάει τώρα προς το μέρος μας, ψιθυρίζοντας με βαριά ανάσα:

«Αφήστε με μονάχο μου να το ευχαριστηθώ».

Όκεϊ Αρίστο, έχε γεια λοιπόν, και καλά γλέντια.

Δέκα χρόνια από τότε που ξέσπασε η Κρίση, η διακίνηση της λογοτεχνίας εξακολουθεί να γίνεται με τον τρόπο αυτό. Συγγραφείς και παθιασμένοι αναγνώστες ευλογούν την Κρίση και προσεύχονται για τη μακροημέρευσή της.

Σάκης Σερέφας

Συγγραφέας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.