Επισημάνσεις

Γιατί όχι ελληνικά; / Επτά ώρες Τσαλίκης!/ Η Art Athina αντιστέκεται / Η ζωή χωρίς τους παπαράτσι / Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη

Γιατί όχι ελληνικά;

Το ντουέτο Matt Elliott και Lolek δεν τα πήγε και πολύ καλά την προηγούμενη εβδομάδα στο Half Note. Ντουέτο, τρόπος του λέγειν, αφού στην ουσία έδωσαν δύο ξεχωριστές συναυλίες. Πρώτα έπαιξε ο δικός μας Lolek και στο δεύτερο μέρος ο βρετανός Matt Elliott. Ούτε ο ένας άξιζε, ούτε ο άλλος. Για διαφορετικούς λόγους έκαστος. Ο Elliott μάς το αποκάλυψε κιόλας, ήταν πολύ κουρασμένος από τις συνεχόμενες εμφανίσεις. Η ομάδα δεν τράβαγε αν και η εμφάνισή του ήταν σόλο. Και είπε και πολλά για τις υψηλές τιμές του κλαμπ – μπείτε στο προσωπικό του blog (http://blogs.myspace.com/mattelliottmusic) να τα διαβάσετε. Ο Lolek απλώς δεν το έχει (ακόμα;) on stage. Θέλει πολλή δουλειά. Ένας συνεσταλμένος και εσωστρεφής καλλιτέχνης είναι που τον… κατάπιε ακόμα και η μικροσκοπική σκηνή του Half Note. Δεν θα έλεγα πως είναι υπερτιμημένος, θεωρώ όμως πως έχει τραβήξει λάθος ρότα. Ο αγγλικός στίχος δεν του ταιριάζει. Ίσως να το καταλαβαίνει και ο ίδιος αν κρίνω από τα ουκ ολίγα τραγούδια που λέει-είπε στα ελληνικά. Και αυτός, όπως και η Μόνικα, απευθύνονται σε ένα εντελώς διαφορετικό κοινό από εκείνο που τους προσέγγισε στην αρχή. Δεν είναι alternative, δεν είναι indie, δεν είναι καν ροκ ως καλλιτέχνες. Έντεχνοι είναι και απλώς τραγουδούν με αγγλικό στίχο. Οι… έντεχνοι τους ακούνε ως επί το πλείστον, οι ακροατές του Μελωδία 99,2 και του Δεύτερου Προγράμματος. Στα ελληνικά πρέπει λοιπόν να τραγουδάνε τα δύο παιδιά. Θα είναι πιο άμεσα. Και θα έχουν και μεγαλύτερο ακροατήριο. Μην το υποτιμάμε αυτό.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Επτά ώρες Τσαλίκης!

Άκουσα σε ραδιοφωνική εκπομπή τον Γιώργο Τσαλίκη να διαφημίζει τις εμφανίσεις του σε νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, λέγοντας ενθουσιασμένος ότι εκείνος και οι συνεργάτες του ξεκινούν το βράδυ και σταματούν να τραγουδάνε στις 7 το πρωί. Συμπλήρωσε, εξίσου περιχαρής, ότι έχει ρίξει την τιμή της φιάλης στα 120 ευρώ. Σκέφτηκα ότι μπορεί κάποιοι εκεί έξω να συμμερίζονται τον ενθουσιασμό του αοιδού και να σπεύσουν να παρακολουθήσουν το μακρύ σε διάρκεια και φτηνό σε χρήμα πρόγραμμα. Αμέσως μετά, όμως, σκέφτηκα τον εαυτό μου. Να ακούω τον Τσαλίκη και τους «καλλιτέχνες» που τον πλαισιώνουν να τραγουδούν επί επτά ώρες (!) συνεχώς και να δώσω και 120 ευρώ από πάνω; Κρύος ιδρώτας με έλουσε μπροστά σε τέτοια απειλή. Ειλικρινά το λέω, δίχως ίχνος υπερβολής. Θα προτιμούσα να περάσω μία νύχτα στη φυλακή.

Η Art Athina αντιστέκεται

Από πέρυσι είχαμε επισημάνει τη σημαντική βελτίωση της ετήσιας φουάρ Art Athina, που, ιδιαίτερα με τη μεταφορά της στο κλειστό του Tae Kwon Do στο Φάληρο, μπόρεσε να ξεπεράσει αρκετές από τις δυσκολίες που την ταλάνιζαν τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι δα και εύκολη η οργάνωση μιας τέτοιας έκθεσης με δεκάδες συμμετέχουσες γκαλερί, πολλές παράλληλες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, ομιλίες κ.λπ. Όμως η Art Athina, παρά το δυσμενές οικονομικό κλίμα και την επιφυλακτικότητα των νεοελλήνων για τη σύγχρονη τέχνη, τα κατάφερε. Αύξησε τους επισκέπτες της κατά 60% και ήδη προετοιμάζεται η επόμενη για τον προσεχή Μάιο. Οι διοργανωτές, μάλιστα, δημοσιοποίησαν τα αποτελέσματα μιας μεγάλης έρευνας που διεξήγαγαν, στα οποία καταγράφονται ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία: η πλειονότητα των επισκεπτών δεν πήγαν μόνοι αλλά με παρέα, παρέμειναν στην έκθεση για περισσότερη από μια ώρα, ενδιαφέρονται κυρίως για τη ζωγραφική και όχι κατ’ ανάγκη για να αγοράσουν έργα, έμειναν ικανοποιημένοι σε συντριπτικό ποσοστό και σχεδόν όλοι δηλώνουν ότι γνώρισαν γκαλερί που δεν ήξεραν και προτίθενται στο μέλλον να τις ξαναεπισκεφθούν. Το 56% των επισκεπτών είναι κάτω των 45 ετών, το 62% είναι γυναίκες και περίπου οι μισοί έχουν ανώτερη μόρφωση. Το πιο ενδιαφέρον, ίσως, στοιχείο, είναι η επαγγελματική διάχυση του κοινού, καθώς οι επισκέπτες παρουσιάζονται ισοκατανεμημένοι σε κάθε επαγγελματική κατηγορία, ενώ μόνο το 28% δηλώνει ότι ασχολείται επαγγελματικά με κάτι που σχετίζεται με τα εικαστικά. Ελπιδοφόρα στοιχεία που υπόσχονται ακόμα καλύτερες μέρες για την σημαντική αθηναϊκή φουάρ.

Γιάννης Κουκουλάς

Η ζωή χωρίς τους παπαράτσι

Ποιο ήταν το συμπέρασμα από τις διακοπές της Lady Gaga στην Κρήτη; Πως όταν θέλεις, και ο Θεός να είσαι (η θεά της ποπ εν προκειμένω) οι «πιστοί» κρατούνται σε απόσταση ασφαλείας – και από εκεί μπορείς να τους ευλογήσεις, δεν είναι ανάγκη να τους έχεις πάνω στο κεφάλι σου… Παπαράτσι και δημοσιογράφοι που έσπευσαν στην Ελούντα για να αποκαθηλώσουν τον θρύλο δεν κατάφεραν παρά να τραβήξουν μερικές θολές φωτογραφίες στις οποίες θα μπορούσε να έχει απαθανατιστεί καθένας μας – τόσο φλου, τόσο μακρινές. Θέλησε να κρατηθεί μακριά τους η Lady, να απολαύσει τις διακοπές της ινγκόγκνιτο, και τα κατάφερε. Οι ελληνίδες… Gaga να τα βλέπουν (από Μενεγάκη μέχρι Παπουτσάκη), που δεν μπορούν να κρυφτούν από τους Παπαράτσι, που υποφέρουν από το στενό μαρκάρισμά τους, που καταδιώκονται οι αθώες… Που μας θεωρούν, εν κατακλείδι, τόσο γκαγκά ώστε να πιστεύουμε τα φτηνά παιχνίδια δημοσιότητας που παίζουν. (To κυνηγητό της Lady Gaga συνεχίστηκε σε Μύκονο και Πάρο. Και πάλι τα αποτελέσματά του ήταν εξαιρετικά χλωμά, όσο και αν οι ρεπόρτερ του Star τα… έδωσαν όλα κυνηγώντας τη στα σοκάκια).

Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη

Στην αρχή θαύμασα την ταχύτητα.

Παραπάνω από 100 καλλιτέχνες σαν έτοιμοι (;) από καιρό ανταποκρίθηκαν στο… αίτημα να ιχνηλατήσουν την Κωνσταντινούπολη. Να «λεηλατήσουν» εννοώ.

Η έκθεση, μετά την προφανή επιτυχία απέναντι, ήρθε και εδώ για δάφνες.

Τι θλίψη στην Τεχνόπολη, όπου κόσμος πολύς, δημοτική και πολιτιστική ηγεσία, υπερήφανοι και αυτοί.

Και το ερώτημα είναι τι εγκρίνεται, τι χρηματοδοτείται και τι χειροκροτείται;

Έλεος!

Ελπίζω να μην είδαν οι Τούρκοι την έκθεση, γιατί ντρέπομαι.

Αρκεί ένας τίτλος να εξιλεώσει τόσο ά – σχημα (στο άσχετα δεν θα μείνω) έργα;

Αρκεί ένας τίτλος να καλύψει άλλους τίτλους που δεν υπάρχουν;

Δεν νομίζω.

Β. Β.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.