Ο πολιτισμός των τιμών

Συνήθως, όταν στη χώρα μας αναφερόμαστε στον «πολιτισμό», το μυαλό μας τρέχει ασυναίσθητα σε φεστιβάλ, λαϊκούς αοι(η)δούς, θεατρικές παραστάσεις «ποιότητας» και διάφορα αλλά παρόμοια «δρώμενα»…

Συνήθως, όταν στη χώρα μας αναφερόμαστε στον «πολιτισμό», το μυαλό μας τρέχει ασυναίσθητα σε φεστιβάλ, λαϊκούς αοι(η)δούς, θεατρικές παραστάσεις «ποιότητας» και διάφορα αλλά παρόμοια «δρώμενα»… Ωστόσο, στις σοβαρές χώρες, πολιτισμός σημαίνει χαμηλές τιμές, υψηλή ποιότητα ζωής, ανθρώπινες πόλεις με πεζοδρόμια, πράσινο, καλές δημόσιες συγκοινωνίες κ.λπ. Να πηγαίνεις κάπου να φας, για παράδειγμα, και να σου προσφέρεται η καλύτερη ποιότητα στη χαμηλότερη τιμή. Αυτό είναι, με δυο λόγια, πολισμός. Τα υπόλοιπα είναι αναπόφευκτη συνέπεια. Εκεί που υπάρχουν αυτά, υπάρχει καλύτερο θέατρο και κινηματογράφος, καλύτερη μουσική και λογοτεχνία, υψηλότερη παιδεία κ.λπ.

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις ήταν οι πρόσφατες από τηλεοράσεως δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης κυρίου Χρυσοχοΐδη και του εκπροσώπου του ΣΕΒ κυρίου Δασκαλόπουλου. Ο μεν πρώτος διαπίστωνε ότι οι τιμές των προϊόντων είναι δυσανάλογα υψηλές σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλές φορές οι τιμές φτάνουν να είναι τριπλάσιες! Δεν θα μπω στον πειρασμό των συγκρίσεων των μισθών, του βιοτικού επιπέδου κ.λπ. Θα μείνω αποκλειστικά στις τιμές. Κάθε τόσο βγαίνουν στον αέρα αξιόπιστα ρεπορτάζ από τα δελτία που καταγγέλλουν αυτήν την εγκληματικά ληστρική κατάσταση. Εκεί κάτι απίθανοι εκπρόσωποι ψελλίζουν επίσης κάποιες ακατάληπτες αιτιολογίες για τις τιμές οι οποίες παραμένουν στα ύψη, ενώ γραμματείς, φορείς, υπουργεία και υπουργοί διαβεβαιώνουν ότι «επιτέλους θα βάλουν τάξη». Το πιο εξοργιστικό σύμπτωμα είναι ότι από αυτά τα αδιαμφισβήτητα υπερκέρδη όλοι βγαίνουν χαμένοι, όλοι «προσφέρουν» και «μπαίνουν μέσα» – ενώ αν υπήρχε σοβαρή πολιτεία έπρεπε να είναι πραγματικά μέσα, πίσω από τα σίδερα, σιδηροδέσμιοι!

Αναρωτιέμαι, κάθε φορά, πόσο δύσκολο είναι να μας πει κάποιος πώς τιμολογείται ένα προϊόν – μια οδοντόβουρτσα, για παράδειγμα – στην υπόλοιπη Ευρώπη και πώς στην Ελλάδα. Δεν ζητάμε αυτήν τη στιγμή να υπολογίσουμε το εξωτερικό μας χρέος ούτε να καταθέσουμε προτάσεις εξόδου από την κρίση. Ζητάμε κάτι εξοργιστικά απλό: να μας εξηγήσει κάποιος, ώστε να καταλάβουμε όλοι, πώς γίνεται μια οδοντόβουρτσα να κοστίζει τρεις φορές λιγότερο σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Να μας διαφωτίσει με έναν πίνακα που θα κάνει βιομηχανική κοστολόγηση του προϊόντος. Να μας πει εν πρώτοις, για να μάθουμε, ποιοι μας κατακλέβουν. Το κράτος, κάποιοι μεσάζοντες με διεύθυνση και ονοματεπώνυμο, κάποιες εταιρείες – και ποιες; – ο ΣΕΒ, οι μεταπράτες, η κακή μας μοίρα; Να μας τα πει ξεκάθαρα. Κι έπειτα βλέπουμε.

Επανέρχομαι. Ο Χρυσοχοΐδης δήλωσε ότι μέχρι τα Χριστούγεννα οι τιμές θα μειωθούν έως και 30%. Έως και 150%, θα προτιμούσα, γιατί αυτές είναι οι διαφορές, αλλά προς ώρας θα αρκεστώ στο 30% και θα περιμένω. Θα έχω τις σημερινές αποδείξεις – που τις κρατώ – και θα τις συγκρίνω με αυτές των Χριστουγέννων.

Τώρα έρχομαι στις δηλώσεις του εκπροσώπου του ΣΕΒ. Ξέρετε, κύριε Δασκαλόπουλε, ακούω με προσοχή τις παραινέσεις σας και εκτιμώ το ενδιαφέρον σας για την κοινωνία και την πατρίδα. Ωστόσο, όταν ακούσατε για το 30%, τα αντανακλαστικά σας με θορύβησαν. Πού πήγαν τα περί εθνικής συναινέσεως, τα «να βοηθήσουμε όλοι»; Δηλαδή σε αυτήν τη χώρα μόνο τα 400, τα 500 και τα 600 ευρώ του συνταξιούχου είναι το πρόβλημα; Αυτοί να την πληρώσουν ξανά; Μην είστε προκλητικός και διερωτάσθε ρητορικά για το πώς θα λύσετε την εξίσωση να μειώσετε 30% τα προϊόντα ενώ το κέρδος σας είναι 5%. Δεν έχω άλλα δάκρυα να ξοδέψω για τη δυσχερή σας θέση, για τη δύστυχη κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, η οποία στην Ελλάδα ξέρει μόνο να «περνά» από το Δημόσιο Ταμείο – αποκλειστικά!.. Λύστε μας πρώτα τον γρίφο, πώς ζουν συμπολίτες μας με 600 ευρώ τον μήνα, και σας υπόσχομαι προσωπικά ότι με απόλυτη σοβαρότητα και ακλόνητα επιχειρήματα θα σας λύσω την εξίσωση που σας δυσκολεύει!

Η ασυδοσία των τιμών που υφιστάμεθα αδιαμαρτύρητα στα μπαρ, στα καφενεία, στα κέντρα διασκεδάσεως (ξεκινώ από αυτά, γιατί είμαστε και μερακλήδες…) αλλά και στην ένδυση και τη διατροφή, είναι απαράδεκτη και μόνο με συντονισμένες κινητοποιήσεις και εντονότατες διαμαρτυρίες και πιέσεις μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα. Φανταστείτε τώρα να πέσουμε στην ανάγκη του υψηλού επιπέδου συνδικαλιστικού – κομματικού – μας κινήματος και ξανακλάψτε…

«Πάμε» απ’ την αρχή!

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.