search
ΠΕΜΠΤΗ 17.09.2026 06:49
MENU CLOSE

Η σελίδα του λοξού

07.11.2010 23:34
oldphotos_cropped_12888704805.jpg

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

◆Πολιτική διαφήμιση.◆Σχηματουργίες ανθρώπων σε καινούργιες συσκευασίες με πεπαλαιωμένο άρωμα. Χαμόγελα, οδοντοστοιχίες γυαλισμένες, λέξεις μυρίπνοες, υποσχέσεις σωμάτων, δηλωτικά παρηκμασμένης ιχνογραφίας.

◆Πολιτική διαφήμιση.

◆Σχηματουργίες ανθρώπων σε καινούργιες συσκευασίες με πεπαλαιωμένο άρωμα. Χαμόγελα, οδοντοστοιχίες γυαλισμένες, λέξεις μυρίπνοες, υποσχέσεις σωμάτων, δηλωτικά παρηκμασμένης ιχνογραφίας. Αφισοκόλληση τηλεοπτική με αποτέλεσμα μέγιστο το άνοιγμα της αριστεράς και μετά ο θόρυβος της δεξιάς να ενισχύει την προστακτική της πρώτης με τη βοήθεια του γλωσσικού κώδικος. Το χειροκρότημα του αποσβολωμένου θεατή, του διεφθαρμένου εσταυρωμένου.

◆Και η πτώχευση με τα περιποίκιλα ψευδώνυμα τροφοδοτεί τον νου με σελίδες χλομής πατριδογνωσίας. Αλλοιώνεται η ψευδαίσθηση και απέναντι προς αλλήλους χέρια απεγνωσμένα ψάχνουν για στήριγμα. Σκοτεινό το κάδρο και το κρυφτό συνεχίζεται. Πού και πού κάποιο φτου ξελεφτερία που ακούγεται ανήκει σε παραμιλητό φιλόδοξου νεαρού αφημένου σε παλιές σκηνές από την ελληνική ύπαιθρο.

◆Πάγκαλοι περίογκοι με ορθάνοιχτα στόματα καταβροχθίζουν τα προσχήματα και, εκμεταλλευόμενοι τον χώρο που καταλαμβάνουν, μελλοντολογούν αφήνοντας στην τελευταία θέση τους καταϊδρωμένους συλλαβιστές των υψηλών καθισμάτων.

◆Φαινόμενα και υποφαινόμενα επεμβαίνοντας στις κλιματολογικές συνθήκες σπέρνουν καταιγίδες και βροντές σε έναν κακομοιριασμένο ουρανό.

◆Η φιλολογία συνεχίζεται ανερυθρίαστη και οι καθηγηταράδες της αναλήθειας συνεχίζουν να τάζουν πετραχήλια. Ο λαγός είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση.

◆Και εκ της στοματικής κοιλότητος του Ευριπίδου, πρώην υπουργού Παιδείας, του της γνωστής παραφράσεως «Καραμανλής ή χάος», εκπορεύεται καινοφανές απόφθεγμα περίσσιας δοκησισοφίας.

◆«Η λογική είναι ανίκητη», και τοιουτοτρόπως βεβαίως με την καινούργια στυλιανιδολογία ακυρώνει οτιδήποτε έχει επιτευχθεί χωρίς λογική.

◆Και συνήθως οι περήφανες γραμμές έχουν νικήσει τη λογική και το ηρωικόν αποφεύγει τη φράση και αποσύρεται στα ξεχασμένα γραψίματα.

◆Λεπτομέρειες ανούσιες, μονολογεί η φωνή στο διπλανό θρανίο και ένας χρησμός διφορούμενος έκλεισε το μάτι στο αποκρυπτογραφημένο νόημα.

◆Στα κιτάπια της πολιτικολογίας άνθρωποι άφθαρτοι προσπαθούν να σώσουν τους κακόφθαρτους με ωραίες εικόνες, φωνές ταπεινές και λέξεις γλυκερές. Διλήμματα ανεξιχνίαστα, επιχειρήματα ακατανόητα και συνάμα άνοστα.

◆Τα πρόσωπα ανέκφραστα των αμαρτωλών κατοίκων περιμένουν την Κυριακή που μέσα στο σιωπηλό διαπέτασμα θα διαλέξουν ένα μέλλον ανύπαρκτο. Καταργήθηκαν οι χρόνοι κι ο ενεστώτας αυτοκράτορας επιβεβαιώνεται αυτάρεσκα.

◆Εκλογές και στο μυαλό έρχεται εκείνο το παλιό λεφούσι που κατέβαινε απ’ τα πλοία στο μικρό νησί με τις σημαίες, τις κονκάρδες, τα χαμόγελα, τις καραμούζες και εκείνη την όρεξη για μια νίκη που πίστευαν ότι θα έφερνε την πολυπόθητη άνοιξη.

◆Όχι την πολιτική φυσικά, εκείνη πέθανε νωρίς, αφήνοντας πίσω της συντρίμμια!

◆Και στον Μαραθώνα μαζεύτηκαν όλοι να δώσουν το μήνυμα της δημοκρατίας και της υπέρβασης.

◆Και ένας μαυροντυμένος Γεώργιος Παπανδρέου, με έναν εξαιρετικό σωματότυπο, εντυπωσίασε ακόμα και τον Φειδιππίδη φωνάζοντας με τη μία και βροντωδώς το αντώνυμον του «νενικήκαμεν»!

◆Μεσάνυχτα ένα κρώξιμο και στο βάθος ακουμπισμένος στη γωνιά κάτω από έναν στύλο ένας περίεργος να διαβάζει κάποια σημειώματα.

◆Συνταγές επιβίωσης στο μοναδικό φως που απόμεινε.

◆Το φως του δρόμου, να λαμπυρίζει η υγρασία, να γίνεται καταφύγιο το πεζοδρόμιο.

◆Φωνές ξαπλωμένες, ανήμπορες να αντιδράσουν, κλειδωμένοι άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στα ίδια κουτιά με τις ετερόχρωμες κορδέλες.

◆Παραληρήματα, αδιάβαστα, αντίδωρο στη λογική της ευήθειας.

◆Βαρυόργητο το πάθος γύρεψε μια πρόταση. Ένα τραγούδι για να σε σχηματίσω, ανταπάντησε η στιγμή.

◆Κι Ένα ξανθό κεφάλι έγειρε μελαγχολικό.

◆Καληνύχτα, του ψιθύρισα.

◆Κι εκείνο δεν μίλησε.

 

Υποπόρευσις

Παρείσοδος θλίψεως.

Σύνθημα στον τοίχο η σκιά, εκτός σώματος.

Σκυφτή διαδρομή, αποδιωγμένη.

Ανήμπορο βήμα.

Συλλαβιστή ζωή, σερνάμενη ανάσα, αφρόντιστη.

Σκουριασμένοι μεντεσέδες, τρίξιμο υπόκωφο.

Συλλέκτης απορριμμάτων, στοιχειώδης προσφορά του στερεώματος.

Σπουργίτης μελαγχολικός σε αδειανά τζάμια.

Αξία μεταπώλησης ουτιδανή, χαμένο δικαίωμα η βραχνή φωνή.

Έκπτωμα των θεατών.

Γνήσιο της υπογραφής της λησμονιάς.

Είδωλο της νιότης, με χαρακιές στην έκφραση.

Χειροκρότημα των φωταγωγημένων μεγαλοπρεπών, βαρυσήμαντων ρημάτων.

Αστείο σύντομο, με το γέλιο να μαχαιρώνει τις σταγόνες.

Αντίδωρο αναπόφευκτο ο επίλογος, στην αχαριστία του εφήμερου.

Ερμήνευμα απακμής.

Ξεβαμμένη εξώθυρα.

Κλειδωμένη ματιά.

Γυρισμένη η πλάτη στη μεγάλη απλωσιά της φωταγωγημένης ψευδαίσθησης.

Ορισμός αγνωμοσύνης.

Στα προπύλαια της μοναξιάς.

 

Μυογράφημα

Η χαρά της κυρά Ελπινίκης ήταν ετούτες οι αργίες. Είχε γεράσει πια, κόντευε τα ενενήντα, με το ζόρι στεκόταν στα δυο της πόδια και κάποιες λέξεις όταν ξέφευγαν από το στόμα της κάναν κάτι κύκλους θεόρατους μέχρι να βρουν το νόημά τους. Δεν μπορούσε να γράψει τίποτα πια. Της άρεσε να ξεπατικώνει στα γράμματα κομμάτια από ποιήματα και μετά να αρχίζει με τη μετοχή της αγάπης.

Μοναχιά της τώρα περιμένει τα πανηγύρια για να αγκαλιάσει τα σπλάχνα της, την αιτία που η αναπνοή της θολώνει το τζάμι ακόμα.

Μα εκείνα αργούσαν κι έπρεπε κι οι καιροί να ’ναι καλοί, να ’χει μπουνάτσες, να φεύγουν τα βαπόρια. Η μόνη ελπίδα ήταν πια οι εκλογές. Μεγάλη γιορτή έλεγε ότι ήταν ο γερο-δάσκαλος με τα γυαλιά και το μπαλωμένο παντελόνι. Όρεξη που την είχε κι αυτός να λέει κάθε βράδυ πάνω στις πεζούλες.

Πανηγύρι έλεγε ότι ήταν ο γιος της ο μεγάλος που σπούδασε στα εξωτερικά και μίλαγε πέντε γλώσσες. Μάνα, κοροϊδεύουν τα δάκρυά σου, της μήναγε στα γράμματα που της έστελνε.

Εκεινής όμως της άρεσε η φασαρία, τα κλάξον, οι καβγάδες, τα σημαιάκια, τα ωραία λόγια στις πλατείες.

Φέτος στο νησί δεν είχε πολλές προετοιμασίες. Λίγα πράγματα, βαριά ατμόσφαιρα. Οι υποσχέσεις δεν χωράνε στον τόπο πια. Και τα καράβια που μπαινόβγαιναν στο λιμάνι όλο και λιγοστεύουν.

Ίδιο τροπάρι πάλι, σκέφτηκε κι ανακάτεψε τη φασουλάδα.

Κάποιος στο ραδιόφωνο μίλαγε για μια κρίση που ’χε έρθει, λέει, από μακριά.

Σταυροκοπήθηκε, έκανε μια ευχή και έριξε λίγο νερό στο πλατύφυλλο, το φυτεμένο στον τενεκέ του ασπροντυμένου σκαλοπατιού.

google_news_icon

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.

ΠΕΜΠΤΗ 17.09.2026 06:49