Η σελίδα του λοξού

◆ Η χειροτονία διεξήχθη στους μεγάλους ναούς με την κατάλληλη μεγαλοπρέπεια.◆ Ευσυγκινησία και ταπεινοφροσύνη στις πρώτες δηλώσεις και υπερτονισμός προτάσεων που προκαλούν μειδίαμα.◆ «Η πόλη νίκησε», «ο λαός μίλησε» και άλλα συναφή λεκτικά σχήματα που δεν αναστατώνουν πλέον τις παγωμένες κι έρημες περιοχές του διανοήματος.

◆ Η χειροτονία διεξήχθη στους μεγάλους ναούς με την κατάλληλη μεγαλοπρέπεια.

◆ Ευσυγκινησία και ταπεινοφροσύνη στις πρώτες δηλώσεις και υπερτονισμός προτάσεων που προκαλούν μειδίαμα.

◆ «Η πόλη νίκησε», «ο λαός μίλησε» και άλλα συναφή λεκτικά σχήματα που δεν αναστατώνουν πλέον τις παγωμένες κι έρημες περιοχές του διανοήματος.

◆ Το συμπέρασμα της αίρεσης των αρχόντων είναι προφανές.

◆ Οι χειροτονητές έδωσαν το σκήπτρο στην τελευταία πατημασιά εμπιστοσύνης που απόμεινε στη στενωπό. Ένα χρίσμα απελπισμένο, το ύστατο χαίρε στο επιθανάτιο κλείσιμο της αυλόπορτας.

◆ Οι πόλεις – κράτη παρουσιάζονται απογυμνωμένες πόρνες μπροστά σε μισογκρεμισμένα ιδεολογήματα.

◆ Και οι νεοφερμένοι εξέχοντες εν καιρώ θα πλαισιώσουν με τη σειρά τους τον μηχανισμό της συγκεκριμένης κατεύθυνσης, της προκαθορισμένης απ’ τους εσπέριους οίκους.

◆ Ο αποτελεσμός της διαδικασίας έφερε μπροστά στη μεγάλη κάμερα τους κύριους εκπρόσωπους της αναμέτρησης.

◆ Και εκεί οι λέξεις αμήχανες προσπάθησαν να ξεγελάσουν το επακολούθημα.

◆ Ένας ξερόβηχας προαναφώνημα στα χείλια του Σαμαρά του Αντωνίου και ένας Μαδράς εφιάλτης αποκρυπτογραφεί το κρυμμένο νόημα της τοποθέτησης. Λαλίστατος ερμηνευτής εκπομπών παρωχημένου λόγου, για μια ακόμα φορά προσπάθησε να πείσει την αναπνοή του ότι είναι δυνατή και υπεύθυνη, λαμβάνοντας υπ’ όψιν του τη λογική τού ενός ημιχρόνου. Συγχαρητήρια ένθεν κακείθεν, ευχολόγια πανικόβλητα μιας λανθασμένης στρατηγικής.

◆ Και στον αποστεωμένο ίππο αναβάτης ο Παπανδρέου ο Γεώργιος, με το εκ γενετής χάρισμα της μετάδοσης της καλοσύνης και της τρυφερότητας, θα συνεχίσει απρόσκοπτα τη χαραγμένη πολιτική, η οποία πλήττει ακόμα περισσότερο τα θύματα των πελατειακών σχέσεων της ιστορικής επικράτειας.

◆ Τοιουτοτρόπως το πανί με τα χρώματα που σκεπάζει την εκφραστική της πολιτικής, έχει χώρο για καινούργιους σωτήρες με μυρουδιές αλησμόνητων χρόνων.

◆ Σε λίγες μέρες. Η μια και μοναδική γυνή, η δισεπώνυμη, με το ηγεμονικό όνομα Θεοδώρα, πυρετωδώς ετοιμάζεται να καλύψει την κληρονομική φιλοδοξία της.

◆ Και ένα κίνημα δωματίου θα ξεπηδήσει και θα πλημμυρίσει τον τόπο και ταυτοχρόνως θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα στο πολιτικό σκηνικό, εδραιώνοντας την άποψη που έχουν οι ταπεινοί των διάφορων συνοικιών για τα λαχανικά που συνοδεύονται από ρίγανη.

◆ Θεατρικό παιχνίδι, με τις σκιές να παρακολουθούν.

◆ «Να γδύσουμε τους ντυμένους» έγραψε στην πεζούλα με το νύχι του, χαράσσοντας το πόθημα της αγανάχτησης.

◆ Λίγο κόκκινο που δραπέτευσε, έβαλε τα εισαγωγικά του, τονίζοντας την παράφραση.

◆ Ένα άσπρο μαντίλι μάζεψε τα υπόλοιπα και ένας συλλογισμός αναρωτήθηκε πού σταμάτησε η αριστερή άποψη. Ανατρέχοντας στο παρελθόν ξεφύλλισε το κιτρινισμένο βιβλίο και αντιλήφθηκε ότι η ημερομηνία ήταν του περασμένου αιώνα.

◆ Το ξύλινο κουτί στον τοίχο με τους αριθμούς περίμενε τον κήρυκα να βγει και να λαλήσει, όμως το πορτάκι ήταν ανοικτό, ο κούκος την έκανε και η ώρα έμεινε σταθερή να δείχνει τα μεσάνυχτα.

◆ Μόνο ένα ξεχαρβαλωμένο ελατήριο απαθανάτιζε το σταμάτημα της αφήγησης.

◆ Στον Πειραιά ευτυχώς που υπάρχει ο Ολυμπιακός και στη Θεσσαλονίκη ο οινοποιός κοινώνησε με το ανάμα της οργής τον παλαιότροπο ιερωμένο.

◆ Σχήματα οξύμωρα στη μεγάλη πόλη, συναπαντήματα του παραλόγου και επιλογές που κάνουν την ανάλυση να κουνά την κεφαλή αφημένη στο πέλαγος της απεραντοσύνης.

◆ Η ώρα τελείωσε, τα αποτελέσματα στρογγυλοκάθισαν στους πίνακες τους χρωματιστούς. Οι επευφημίες χαμήλωσαν την ένταση.

◆ Ένα σώμα έμεινε αποχαυνωμένο. Δυο χέρια το ψηλάφισαν.

◆ Και ένα συναγόμενο έγειρε κι αποκοιμήθηκε!

Μυογράφημα

Το ξυραφάκι πέρασε αργά από το επιτηδευμένο αξύριστο των λίγων ημερών. Τα δυο δάχτυλα τέντωσαν το δέρμα. Το ανάγλυφο των ρυτίδων, οδόφραγμα παλιών σημειωμάτων, στάθηκε μικρό εμπόδιο στη διαδρομή.

Το άσπρο παχύρρευστο στρώμα έφτιαξε ίχνη στις άκρες και μετά χούφτες με νερό έβαλαν τη φρεσκάδα στο κουρασμένο είδωλο.

Ένα τράβηγμα στα μάτια και κάτι κόκκινα στο λευκό έδειχναν το χρώμα των χρόνων που πέρασαν. Μια κρέμα και ένα άρωμα, τονισμός στο γυαλιστερό της επιφάνειας.

Ένα γκρι κοστούμι, γραβάτα μεταξένια πολύχρωμη και μαύρο σκαρπίνι με υπογραφή ξενικιά, πατούμενο βαρυπρεπές, δρόμων πολύμορφων.

Στην ντουλάπα ενδύματα άλλα, κρεμασμένες συνθήκες λόγου και εικόνας, χαρακτηρισμοί εποχών. Τζάκετ, κασκόλ να δίνουν χρωματισμό στη μεταλλική ράβδο με τις κρεμάστρες και στα συρτάρια μάλλινες χοντρές μπλούζες με πλεξίδες, ζιβάγκο και άρβυλα με μισολιωμένες σόλες.

Στο πολυτελές σαλόνι καναπέδες βελούδινοι, πολυέλαιοι κρυστάλλινοι, τραπέζια με χρυσά πόδια και πολυθρόνες θρόνοι αυτοκρατορικοί με επιβλητικές πλάτες. Κουρτίνες βαριές ανακτορικές με κρόσσια πλούσια στα πλαϊνά, να κρατούν την επιβλητικότητα στην επικαιρότητα.

Διακόνισσα αλλοδαπή, εκπαιδευμένη στις υποκύψεις με ποδιά, δίσκο ασημένιο, σερβίτσιο φαντασμένο και κρασί ερυθρό φημισμένο.

Νωχελικό ακούμπισμα της σάρκας στην άκρη του ανάκλιντρου. Αντίκρυ η τηλεόραση άρχισε τα αφιερώματα.

Ανέκφραστο βλέμμα, σοβαροφανής προσήλωση, περίληψη της ζωής.

Στο γυαλί απέναντι ένας έφηβος μιλά στον ενήλικα. Έναν μορφασμό προκάλεσε η ταυτοποίηση. Δυο ξένοι στην ίδια ιστορία, στο ίδιο ονοματεπώνυμο, σε άλλες εποχές.

Κι όταν η ερπύστρια μαζί με τα κάγκελα έφτιαχνε τον εφιάλτη, το κουδούνισμα του τηλεφώνου επανέφερε την εικόνα στην πραγματικότητα.

Ήταν ο κύριος υπουργός!

Και το σύνθημα χλομό έκανε τον κύκλο του σαρκάζοντας.

«Εκεί Πολυτεχνείο, εκεί Πολυτεχνείο».

Εκκλησία του δήμου

Μοναχικό ευκτήριο πεταμένο στην πόλη των εκσυγχρονισμένων παραστάσεων.

Φυλλωσιές, λευκό και πράσινο, περιχαρακωμένο σύμβολο παιδικών τραγουδιών σε ξένο τοπίο.

Τοποθετημένα γραφήματα, αγιογραφία λιτότητας, ορισμός λατρευτικός.

Παραδοσιακή εκφραστική, αντίδωρο στο σκυρόδεμα.

Και ένα σιδερένιο κάγκελο κακόμορφο, με αψίδα αντιαισθητική, σημειώνει τη χυδαιότητα της παναισχρομορφίας.

Και θόρυβοι καθημερινοί βωμολοχούν αφήνοντας τις μουντζούρες τους στο ξεχωριστό.

Στα δέντρα μελωδοί φτεροφόροι λειτουργούν για τις λιγοστές παλιές αναπνοές.

Στην τρομώδη αναφορά του ενεστώτα η υπογραφή του απέριττου και στα σωθικά του ένα μαύρο μαντίλι γονατισμένο απολογείται στο στερέωμα.

Σημείωμα γαλήνης με χρώμα ανεξίτηλο.

Η σιωπή των χαμένων χρόνων, βλέμμα υποχρεωτικό της ανάγκης.

Σύνθεμα ευμορφοσύνης μέσα στην κόλαση!

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.