Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on Google«It’a long way to Tipperary, it’ s a long way to go…» σιγοτραγουδούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός καθώς κατευθυνόταν, με δήθεν αποφασιστικό βήμα προέλασης, προς το γραφείο του Ιρλανδού ομολόγου του Μπράιαν Κόουεν. Προσπαθούσε έτσι να κοροϊδέψει τον φόβο του, αλλά ο φόβος είναι σαν τον καθρέφτη. Δεν κοροϊδεύεται με τίποτα.
«It’a long way to Tipperary, it’ s a long way to go…» σιγοτραγουδούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός καθώς κατευθυνόταν, με δήθεν αποφασιστικό βήμα προέλασης, προς το γραφείο του Ιρλανδού ομολόγου του Μπράιαν Κόουεν. Προσπαθούσε έτσι να κοροϊδέψει τον φόβο του, αλλά ο φόβος είναι σαν τον καθρέφτη. Δεν κοροϊδεύεται με τίποτα.
Αυτή η τρόικα είχε τις τελευταίες μέρες παλαβώσει τελείως. Αμέσως μετά τις διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη επικαιροποίηση του μνημονίου, τα μέλη της του ανακοίνωσαν με πνιχτά γελάκια – που δεν προσιδίαζαν ούτε στη θέση ούτε στην κατατομή τους – ότι υπήρχε κι ένας τελευταίος παιγνιώδης όρος στη συμφωνία. Να μεταταχτεί για 24 ώρες στη θέση του ομοιοπαθή του πρωθυπουργού της Ιρλανδίας. Προκειμένου να αμβλύνει τις απείθαρχες εντυπώσεις των τελευταίων ημερών (βλ. Λούκα), δέχτηκε αμέσως. Αλλά η περδικούλα του δεν το ’λεγε διόλου. Όση κι αν ήταν η εμπειρία του στο πρωθυπουργεύειν εκτός χώρας, η ιδέα ότι θα καθόταν στο πόδι ενός χοντρού αγνώστου, τον ξεβόλευε απίστευτα. Κι αυτοί οι Ιρλανδοί είχαν, ως λαός, πάντα κάτι το ανοίκειο… Δρυίδες από κούνια. Απρόβλεπτοι, λες κι είχαν πέσει στη μαρμίτα με το Jameson. Καμία σχέση με τους καρτερικούς Έλληνες που, άμα λάχει, τους λες διεφθαρμένους και σου λένε κι ευχαριστώ. Μέχρι και στην ευρωπαϊκή διεύρυνση είχανε αντιταχτεί παλιότερα τα παλιοξωτικά. Και τώρα, σύσσωμος ο Τύπος, η αντιπολίτευση και οι πολίτες κάνανε τσαμπουκά για την προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης. «Ας έχουν χάρη που δεν προλαβαίνω εντός της σήμερον να στήσω το Mega Ιρλανδίας… Αλλιώς θα βλέπαμε πού θα πήγαιναν τα ιρλανδιλίκια τους όταν θα τους έδειχνε με το δάχτυλο η Olga Trembleson…» σκέφτηκε χαιρέκακα ο Αντικαταστάτης…
Η πόρτα μπροστά του άνοιξε και ένας Κέλτης βλάχος τον καλωσόρισε. «Καλημέρα, mister Ο’ Gap, είμαι ο Μπράιαν Λένιχαν, υπουργός Οικονομικών»… Κι άλλος Μπράιαν. Οι Μπράιαν είναι στην Ιρλανδία σαν τους Γιώργηδες στην Ελλάδα. Επιδημία. «Καλώς ήρθατε στη χώρα με τις 40 αποχρώσεις του πράσινου, στη χώρα του Τζόνι Λόγκαν, του Κόλιν Φάρελ, του Όσκαρ Γουάιλντ, του Μπέρναρντ Σο, του Τζέιμς Τζόις, του Γιτς…» συνέχισε ο βλάχος, αλλά πάνω στο Γιτς, ο Έλληνας πρωθυπουργός τον έκοψε… «Ευχαριστώ, αλλά δεν φταρνίστηκα… Ρεψιματάκι ήταν από τον άψητο λιόσπορο που έφαγα στο αεροπλάνο. Πάντως, αυτό με τις αποχρώσεις του πράσινου μου άρεσε ιδιαίτερα. Μου έφερε στον νου…»
«Την ιρλανδική ύπαιθρο;» ρώτησε εμφορούμενος από σοβινισμό ο Λένιχαν.
«Όχι, εκλογικό χάρτη…» απάντησε ο Τζορτζ Ο’ Γαπ και σημείωσε να στείλει στον επαρχιώτη τα «Άπαντα» του Φοίβου, για να μη νομίζει ότι μόνο οι Ιρλανδοί βγάζουνε παραγωγικούς γραφιάδες. Αυτός ο Τζόνι Λόγκαν κάτι του έλεγε. Γραφιάς πανευρωπαϊκής φήμης πρέπει να ήτανε…
«Καθίστε στο πρωθυπουργικό γραφείο…» παρακάλεσε παραξενεμένος ο Λένιχαν κι έγνεψε στον για-μια-μέρα-Ιρλανδό πρωθυπουργό να βολευτεί στη μεγάλη δερμάτινη πολυθρόνα. Ήταν η ώρα που ο Μπράιαν Κόουεν ξεφύλλιζε τον Τύπο, γι’ αυτό και μια ντουζίνα φυλλάδες περίμεναν στοιβαγμένες απάνω στο ακριβό ξύλο. Ευτυχώς ή δυστυχώς, τα ιρλανδικά στον γραπτό λόγο διαβάζονται όπως και τα κυριλέ αμερικάνικα, γι’ αυτό κι ο Γιώργος μπόρεσε ν’ αρπάξει τα γενικά νοήματα. «Προδότες», «Ασυγχώρητοι», «Ψεύτες» κ.λπ…
«Για ποιους λένε;» ρώτησε προσποιούμενος άγνοια, με τον τρόπο που είχε τόσο εξελίξει τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα.
«Για μας…»
«Κι εμείς τι κάνουμε;»
«Σαν τι να κάνουμε;»
«Δεν υπάρχουνε προηγούμενοι να τους τα φορτώσουμε όλα;»
«Υπάρχουνε προηγούμενοι, αλλά ήταν πριν από μας…»
«Δεν έχουμε Πάγκαλο να αμολήσουμε; Κι αν δεν έχουμε Πάγκαλο, δεν διαθέτουμε άλλο τρόπο να τους τρομάξουμε, να σκορπίσουμε ζόφο, να καλλιεργήσουμε ψόφο;»
«Μπα! Δεν θα πιάσει. Εμείς οι βόρειοι είμαστε…»
«Μ…..ς!» μουρμούρισε ο Τζορτ Ο’ Γαπ μέσα απ’ τα δόντια του…
«U2» απάντησε ο Λένιχαν…
Και πάνω που πήγε να παρεξηγηθεί ο για-μια- μέρα-προϊστάμενός του, ο αέρας έκλεισε δυνατά την πόρτα και τον ξύπνησε. Αφού ξεκουμπίστηκαν οι τροϊκάνοι, τον είχε πάρει στον καναπέ…
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Μάθε πρώτος για την επικαιρότητα με εγγραφή στο Newsletter.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.
