Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

«Σου είναι δύσκολο να επικοινωνείς με κάποιους ανθρώπους; Αισθάνεσαι μοναξιά; Η επικοινωνία σου είναι κατώτερη των απαιτήσεών σου; Έχεις τρακ όταν απευθύνεσαι σε άλλους; Μήπως νιώθεις ότι δεν κάνουν οι άλλοι κάτι απ’ αυτά που λες; Μήπως έχεις λιγότερα απ’ ότι σου αξίζει;» Αμείλικτα υπαρξιακά ερωτήματα που έφτασαν ένα βράδι στο υπολογιστή του γραφείου μου ζητούσαν επίμονα απαντήσεις.

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

«Σου είναι δύσκολο να επικοινωνείς με κάποιους ανθρώπους; Αισθάνεσαι μοναξιά; Η επικοινωνία σου είναι κατώτερη των απαιτήσεών σου; Έχεις τρακ όταν απευθύνεσαι σε άλλους; Μήπως νιώθεις ότι δεν κάνουν οι άλλοι κάτι απ’ αυτά που λες; Μήπως έχεις λιγότερα απ’ ότι σου αξίζει;» Αμείλικτα υπαρξιακά ερωτήματα που έφτασαν ένα βράδι στο υπολογιστή του γραφείου μου ζητούσαν επίμονα απαντήσεις. Μετά την πρώτη κρυάδα (τέτοια ώρα)  διάβασα ότι δεν πρέπει διόλου να ανησυχώ. Αρκεί να πληρώσω 100 ευρώ (δηλαδή τίποτα μπροστά στο θαύμα της αναγέννησης) για να μάθω μέσα σε δύο 8άρωρα πώς θα γίνω ευτυχής και θα καταφέρω τα πάντα στη ζωή  μου.  Μέσα από απλές, «βιωματικές» (!) ασκήσεις που θα μου κάνει ο εισηγητής των «βιωματικών» σεμιναρίων (κάτι αορίστως προϊστορικό με κατέλαβε στη θέα της ρετουσαρισμένης φωτογραφίας μεσήλικα ηθοποιού που γνώρισε κάποτε δόξες), μπορώ να μάθω πώς θα σκίσω τη γάτα ολοσχερώς και δια παντός. Αν τυχαίνει δε να είμαι ηθοποιός ή καλλιτέχνης ακόμα καλύτερα. Μετά τα σεμινάρια θα γίνω οπωσδήποτε η νέα αποκάλυψη της χρονιάς. Ναι, μη σας κάνει εντύπωση η ακατάσχετη σεμιναριοποίηση της κοινωνικής ζωής μας. Σε κρίση είμαστε, προβλήματα έχουμε, λεφτά ψάχνουμε όλοι μας, με τον πόνο του άλλου (και με το δικό μας) ασχολούμαστε μέρα νύχτα, επόμενο είναι να φυτρώσουν όχι απλώς «βιωματικά σεμινάρια» δίπλα στα άλλα της δημιουργικής γραφής, της ανάγνωσης λογοτεχνικών κειμένων, της μαγειρικής, του φεκγκ σούι, της αρωματοθεραπείας και της χειρομαντείας, αλλά ακόμα και σεμινάρια «βιωματικών» τρόπων να δέρνεις όποιον σου κάθεται στο στομάχι. Θα πληρώνεις κάτι τις, θα πηγαίνεις και θα τις τρως και μετά θα φεύγεις έτοιμος να δώσεις πίσω τα χαστούκια που έφαγες σε όποιον δεν είναι καλός μαζί σου. Αναρωτιέμαι, μόνο, γιατί το εν λόγω σεμινάριο δεν βρήκε κανέναν άλλο πιο ευφάνταστο τίτλο αντί για το περίεργο «Επικοινωνία είναι ζωή-ένας άνθρωπος είναι ζωντανός στο βαθμό που μπορεί να επικοινωνεί». Σε πεθαμένους απευθύνεται και θέλει να τους αναστήσει; Φτου στον κόρφο μας, νυχτιάτικα! Προτείνω να χτυπήσουμε αμέσως ξύλο όλοι μαζί για καλό και για κακό και να μην ξαναπούμε ποτέ ότι έχουμε τρακ ή ότι οι άλλοι δεν κάνουν ακριβώς αυτό που τους λέμε και μάλιστα ευχαρίστως…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.