The roof is on fire

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Burn motherfucker burn, ή γιατί οι ξένοι μπορεί να μας αφήσουν να καούμε (για παραδειγματισμό)…

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Burn motherfucker burn, ή γιατί οι ξένοι μπορεί να μας αφήσουν να καούμε (για παραδειγματισμό)…

Πριν ξεκινήσετε την ανάγνωση, θυμηθείτε το τραγούδι των Bloodhound Gang, και ακούστε το κιόλας στο βίντεο που ακολουθεί…

The roof the roof the roof is on fire
The roof the roof the roof is on fire
The roof the roof the roof is on fire
We don’t need no water let the motherfucker burn
Burn motherfucker burn

Τι μας διδάσκει σήμερα το τραγούδι αυτό: Πριν μερικά χρόνια, η ανακοίνωση ενός τεράστιου προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων θα προκαλούσε ένα ατέλειωτο ράλι στην αγορά με εκατοντάδες επενδυτές κερδισμένους και την (όποια) κυβέρνηση ικανοποιημένη που θα έδινε σε υψηλές τιμές τα λεγόμενα ασημικά του δημοσίου. Δυστυχώς, αυτό που κάποτε θεωρούσαμε δεδομένο, σήμερα απλά δεν μπορεί να συμβεί. Οι όροι έχουν αλλάξει και οι συνέπειες είναι οδυνηρές.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων – μαμούθ, ανακοινώθηκε. Και μετά;

Η εικόνα ήταν απογοητευτική. Ο αρχικός ενθουσιασμός στο Χρηματιστήριο γρήγορα έσβησε. Τα ομόλογα έγραψαν νέα ιστορικά ρεκόρ στις 1540 μονάδες, ενώ οι μετοχές των τραπεζών μετά τον αρχικό ενθουσιασμό επέστρεψαν στις αρχικές θέσεις τους. Και το ερώτημα είναι, γιατί αυτό συμβαίνει;

Αυτό συμβαίνει απλά, επειδή οι ξένοι θέλουν να αγοράσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις ακόμη πιο φθηνά, και μέχρι να το επιτύχουν οι αγορές θα παρουσιάζουν ότι δεν πιστεύουν στις αποκρατικοποιήσεις. Ότι αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα τους και το κυριότερο, δεν βλέπουν να εξαλείφεται ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ελλάδος.

Αν θέλουμε κάποια ακόμη πιο τρανταχτή επιβεβαίωση, δεν έχουμε παρά να διαβάσουμε τον LEX (των Financial Times) της περασμένης Τρίτης. Εκεί γίνεται ο ουσιώδης διαχωρισμός μεταξύ των ευρωπαίων πτωχών που έχουν ελπίδα (Ισπανία – Πορτογαλία) και του ακόμη πιο πτωχού συγγενή της Ευρώπης, που δεν έχει ελπίδα. Η σύσταση είναι απλή και χωρίς κανένα συναίσθημα: «αφήστε τους να καούν».

Γράφει ο LEX (που πάντα θέλει κάτι να πει): «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ίσως θέλει να μάθει κάτι από την εμπειρία των αποίκων στην Αμερική. Ανακάλυψαν ότι μία μικρή φωτιά θα μπορούσε να δημιουργήσει αρκετό κενό χώρο, ώστε να σταματήσει την εξάπλωση κάποιας μεγαλύτερης πυρκαγιάς. Αντί λοιπόν να προσπαθεί μάταια να σώσει την Ελλάδα από τη δική της φωτιά, η ΕΚΤ ίσως πρέπει να την αφήσει να καεί.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet δεν σκέπτεται με αυτόν τον τρόπο. Αρνείται να συζητήσει ακόμα και την πιο ήπια μορφή αναδιάρθρωσης. Αντ’ αυτού, η Ελλάδα πρέπει και μπορεί να πληρώσει τα χρέη της. Η συζήτηση για άλλες εναλλακτικές είναι επικίνδυνος αποπροσανατολισμός. Γιατί όμως είναι τόσο κατηγορηματικός ο Trichet;

Ενδεχομένως η απάντηση να βρίσκεται στα προβλήματα ρευστότητας που θα δημιουργηθούν για την ΕΚΤ. Εάν η κοινή εκτίμηση για τα δημοσιονομικά της Ελλάδας είναι σωστή, τότε η κεντρική τράπεζα αντιμετωπίζει διαγραφές της τάξεως του 35% – 70% στους ελληνικούς κρατικούς τίτλους που διαθέτει, που υπολογίζονται στα 40 – 50 δισ. ευρώ. Αυτό το ποσό αρκεί για να προκαλέσει σημαντικό πρόβλημα στον ισολογισμό της ΕΚΤ. Ρεαλιστικά, όμως, οποιαδήποτε αναδιάρθρωση θα μπορούσε να οδηγήσει και σε αναδιάρθρωση κεφαλαίων της ΕΚΤ, εάν κάτι τέτοιο κρινόταν απαραίτητο.

Το πιο πιθανό είναι πως ο Trichet κινείται από την αντίληψη ότι οι ριψοκίνδυνοι οφειλέτες πρέπει να πληρώσουν, αλλά και από την ανησυχία του κινδύνου μετάδοσης: εάν καταρρεύσει η Ελλάδα, τότε θα ακολουθήσουν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Και τότε θα είναι ακόμα πιο δύσκολη η υπεράσπιση της Ισπανίας. Και τα δύο αυτά κίνητρα είναι αμφισβητήσιμα.

Υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα για την αντίθετη άποψη, ότι οι ανόητοι πιστωτές θα πρέπει να πληρώσουν. Επιπλέον, υπάρχουν σαφείς διαφορές μεταξύ της Ελλάδας, με τη δημοσιονομικά αμφισβητήσιμη κυβέρνησή της και τον υποανεπτυγμένο κλάδο εξαγωγών, και των άλλων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, πόσο μάλλον την Ισπανία.

Μία διαγραφή χρεών της Ελλάδας θα μπορούσε να χρησιμεύσει σαν αντιπυρική ζώνη εάν συνοδευόταν από σκληρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και σαφείς εξηγήσεις στις αγορές ότι πρόκειται για ειδική περίπτωση. Μία τέτοια κίνηση μάλλον θα συνιστούσε μικρότερο κίνδυνο μετάδοσης απ’ ότι η πιθανότερη εναλλακτική: μία σειρά πακέτων στήριξης που είναι προσωρινή λύση έπειτα από κάποια άτσαλη κρατική κατάρρευση. Δεν είναι αργά για να συμφωνήσει η ΕΚΤ ότι τη φωτιά την πολεμάς με φωτιά».

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.