Η σελίδα του λοξού

♦ Προαναφώνημα φθινοπώρου, όταν έσταξε στη λήγουσα του Αυγούστου η σταγόνα απ’ το μυτερό φύλλο της γαριφαλιάς που σκέπα­ζε με τα κόκκινα άμφιά της τον ασπρισμένο εξώστη.

♦ Προαναφώνημα φθινοπώρου, όταν έσταξε στη λήγουσα του Αυγούστου η σταγόνα απ’ το μυτερό φύλλο της γαριφαλιάς που σκέπα­ζε με τα κόκκινα άμφιά της τον ασπρισμένο εξώστη.

♦ Νεφελώματα διάσπαρτα και ένα κρύο δι­άφανο καταλογίζει στο καλοκαίρι την ενοχή της αμαρτίας. Αποσκευές, βιαστικά υπο­λείμματα όμορφων περιστατικών, συνωστι­σμός, δυσαρμονία των επιθυμιών και σκα­λωμένες οι καμπύλες της θλίψης στα παιδι­κά πρόσωπα.

♦ Το απροκάλυπτον της καλοκαιρινής πρά­ξεως αντικαθίσταται από το θεώρημα των μι­κρών βροχών και των υγρών λέξεων. Η εποχή του κρυμμένου λόγου, του ερωτικού σκιρτή­ματος, του άναρχου χρόνου, της ποίησης.

♦ Οι κλειστές αναμνήσεις κατευθύνονται προς τα υπόγεια των πολυώροφων κτηρίων και στα ερμάρια οι μυρουδιές θα επισυνά­ψουν στη θύμηση τους μονοσύλλαβους δι­σταγμούς.

♦ Και μετά η καθημερινότητα με τα τεχνά­σματά της να πολυλογεί κατευθύνοντας τις διαδρομές των βημάτων.

♦ Τερτίπια των επιγραφών και συγχωνεύ­σεις, με το Άλφα να προλογίζει την περιώνυμη σύνθεση. Χάρτινα σημειώματα στα τραπε­ζάκια των καφενείων, σημαδεμένες ιστορί­ες, προκαθορισμένες αφηγήσεις, ρητορικά σχήματα μονοπωλιακού χαρακτήρα, παίγνια με τους κύβους να δείχνουν την επιθυμία των επιτήδειων δακτύλων.

♦ Πολυποίκιλη η αφέλεια σκαρφαλώνει στις κλίμακες και αποπροσανατολίζει. Παρουσια­στές καρφωμένοι στα έδρανα απαγγέλλουν τα πρωτοσέλιδα και η προφορά, διδαγμένο ηχοβόλημα, παραφωνεί στη σιωπή του δω­ματίου.

♦ Επαναλήψεις κουρδισμένες, αδιάφορες τοποθετήσεις συμπλεκτικών συνδέσμων. Υπερτονισμένα γράμματα και θεσμοθετημέ­νη διαδικασία το ψευδολόγημα, ταυτισμέ­νο με το αυτονόητο αγνοεί τις σφαλισμένες εξώθυρες.

♦ Στους αναρτημένους πίνακες η παιδεία στρογγυλοκάθισε στη βάση και άνθρωποι υψίστου κύρους ορίζουν ανερυθρίαστα τους μονοψήφιους αριθμούς των επιλογών τους.

♦ Ευτραπελία πολυσήμαντη και τα τριτόκλιτα ακόμα προσπαθούν να βρουν το χαμένο γένος τους.

♦ Με την αναπνοή τσακισμένη και τον βοριά να ξεσηκώνει τα απόκρυφα. Γειρτά σώματα, κυρτά σχήματα, προετοιμασία επιστροφής στους μονολόγους.

♦ Περιστρέφονται οι σκέψεις και καθηλώ­νονται τα στιγμιότυπα. Σφιχτές αγκαλιές οι χούφτες κράτησαν λίγη αλμύρα και ένας βράχος γλιστερός στάθηκε στην κόρη.

♦ Ιστορήματα του ακίνητου χρόνου ενώ στην αποβάθρα στοιβαγμένες οι ζωές εγκαταλεί­πουν την ψευδαίσθηση. Ανακατεμένοι ήχοι, κλάματα μικρά και χέρια να σφίγγουν τον αποχαιρετισμό.

♦ Μελαγχολία και μια μπαρούμα να δένει στην μπίντα. Τινάζονται οι σταλαγματιές κι η πρύμνη αφήνεται στον προβλήτα.

♦ Ένα βλέμμα έχασε τη ρότα του κι άρχισε να τρέχει. Ο καπνός γέμισε την μπούκα και στον φάρο οι μικροί μαζεύτηκαν να προσκυ­νήσουν. Χέρια υψωμένα, έρωτες αμπαρωμέ­νοι στο κόμπιασμα.

♦ Το πλοίο γύρισε τα πλευρά του και η τσιμι­νιέρα απάντησε στο νησί την υπόσχεση.

♦ Τα λευκά σπίτια χάθηκαν στην απόσταση και ένα «σ’ αγαπάω με μεγάλη φωνή» σκέπα­σε τον θόρυβο που ’κανε το φθινόπωρο.

Μυογράφημα

Μεγάλη η συντροφιά. Ενηλικίωση με την υπερβολή της παιδικότητας. Γύρω από το τραπέζι. Με μακριά παντελόνια, λινά πουκάμισα. Περιποιημένα μαλλιά, φρεσκοξυρισμένα μάγουλα. Τα ρακιά να φεύγουν, να ’ρχονται τα μονοπάτια στα ξέφωτα. Σφεντόνες και ποδήλατα, ψίθυροι μυστικοί, νεράιδες στα τρεχούμενα νερά και κλεφτά φιλιά στα σκοτεινά στενά. Πλακόστρωτα δρομάκια, παιχνίδια, κυνηγητά, πειράγματα στο μισόφωτο, μεγαλουργίες του αυθορμητισμού στις ερημικές γωνιές της αναπόλησης.

Τσουγκρίσματα και γέλια υψηλόφωνα, αυθάδεια του παρορμητισμού που ξέμεινε στον υπερσυντέλικο. Η μοναξιά μαζεμένη φρόντισε τον χρόνο και σκέπασε το ασπρόμαυρο. Οι ρυτίδες χάθηκαν και τα χείλια άνοιξαν στο χαμόγελο.

Παράγραφοι ξεχασμένες, αναζωπύρωση των εκπτώσεων της μνήμης. Ανάσταση των ρημάτων και οι προσωπικές αντωνυμίες στην πρωτοκαθεδρία. Βιογραφικά ενδιαφέροντα, αράδες καλλιγραφικές με περισπωμένες, βαρείες και οξείες.

Κάποιος μίλησε και για την υπογεγραμμένη και μια κοντή φούστα με δυο κοτσιδάκια έδωσε στις φωνές τη συνωμοσία του απαγορευμένου ήχου. Σκυμμένα κεφάλια και χαμηλά διηγήματα. Αποκαλύψεις ετεροχρονισμένες και επιφωνήματα μακρόσυρτα.

«Αυτά είναι από τον Κύριο».

Τα πρόσωπα γύρισαν.

Ένας φόβος και μια ενοχή ζωγράφισαν στο γερασμένο σχήμα.

Ένας χάρακας τετράγωνος έδωσε στο γέλιο την ακινησία. Το τυπικό των χαιρετισμών, η τιμωρία εγκαταλελειμμένη προκάλεσε την ορθογραφία.

Και μια διορθωμένη σελίδα με κόκκινα γράμματα έβαψε τον Ήλιο στα μάτια τους.

Μαζεύτηκαν ολόγυρα.

Κοιτάζοντας τον ενεστώτα!

Ερημοσύνη

Αντισυστάδην

Κείμενα εμμέτρως

Προκαλώντας τη γραμμή

Ισοδύναμα/

Ερημαία προστάγματα

Αγειτόνευτες εξοχές

Αμετάθετα σχήματα

Της προσμονής

Άτρεπτα ερωτικά μονολογήματα

Υπάρχουν

Στέκονται

Μελαγχολούν

Απαντούν

Αναζητούν/

Στο τρίτο πρόσωπο

Το υπερμέγεθες

Και η παραλληλία

Απουσία του λόγου

Περιφρόνηση μυστική

Των κυμάτων φωνή

Αύξηση του ρήματος, στη

συνέχεια του παρατατικού

Της μελαγχολίας του

φθινοπώρου

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.