Η επιστροφή του Ανδρέα (16)

Του ανώνυμου Πασόκου…

Μόλις τελείωσε το δελτίο των οκτώ, ο Αντρέας εκνευρισμένος έκλεισε την τηλεόραση. Ήταν σαφές τι έκανε και τι επεδίωκε η πα­ρέα της Μέρκελ. Μια σκληρή εσωτερική υποτίμηση µε διαδικασί­ες εξπρές, που θα ’φερνε ανεξέλεγκτη ύφεση και ανεργία, µεγά­λο «κούρεμα» του χρέους, είτε άμεσα είτε σταδιακά, µε αντίτιµο τη φθηνή, εξευτελιστική εξαγορά οποιουδήποτε πράγµατος και οποι­ασδήποτε επιχείρησης είχε οικονοµική αξία για τους δανειστές µας.

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Άγιος Πέτρος, καθώς βλέπει ότι ο Αντρέας κινείται πολιτικά, τον παίρνει στο τηλέφωνο και του ζητάει να τηρήσει τη συμφωνία που είχαν κάνει. Φοβάται μήπως ο Αντρέας τινάξει στον αέρα την ευρωζώνη! Την ίδια ώρα, ο Μπένι στη Νέα Υόρκη συσκέπτεται σε ευρεία σύσκεψη πάλι µε τον Βενιζέλο. Ενώ ο Πέτρος πηγαίνει στη «μυστική κρύπτη» της Αριστερής Πρωτοβουλίας και ανακοινώνει στον Παναγιωτακόπουλο ότι τα όνειρά του επιβεβαιώθηκαν. Ο Αντρέας ζει και είναι στο «Πεντελικό», και πρέπει να αναλάβει την προστασία του…

38 Το γερμανικό imperium

Μόλις τελείωσε το δελτίο των οκτώ, ο Αντρέας εκνευρισμένος έκλεισε την τηλεόραση. Ήταν σαφές τι έκανε και τι επεδίωκε η πα­ρέα της Μέρκελ. Μια σκληρή εσωτερική υποτίμηση µε διαδικασί­ες εξπρές, που θα ’φερνε ανεξέλεγκτη ύφεση και ανεργία, µεγά­λο «κούρεμα» του χρέους, είτε άμεσα είτε σταδιακά, µε αντίτιµο τη φθηνή, εξευτελιστική εξαγορά οποιουδήποτε πράγµατος και οποι­ασδήποτε επιχείρησης είχε οικονοµική αξία για τους δανειστές µας. Είχε αρχίσει η µεγάλη λεηλασία… Πρώτα µας έβαλαν να συµφωνή­σουµε σε πράγµατα χρονικά και ουσιαστικά µη εφαρµόσιµα. Μετά µας είπαν… «δεν τα εφαρµόσατε» και τώρα µας σπρώχνουν στη λε­ηλασία µε τη µέθοδο των «πειρατών της Σοµαλίας»! Ο Γιώργος είχε πέσει στη «µεγάλη παγίδα». Ένα ευρωπαϊκό συστηµικό πρόβληµα το χρησιµοποιούσε η Μέρκελ για να επιβάλει στην Ευρώπη µε χο­ντροκοµµένο τρόπο το γερµανικό imperium. Εάν το πρόβληµα δεν ετίθετο στη σωστή ευρωπαϊκή του διάσταση γρήγορα και µε κάθε «πρόσφορο µέσο», ήταν σίγουρος ότι η Ελλάδα θα κατέρρεε. Είτε µε τυπική πτώχευση είτε χωρίς.

Εκείνο, όµως, που τον δαιµόνιζε περισσότερο ήταν η ανικανότητα όλης της ελληνικής πολιτικής τάξης! Όσο για την κυβέρνηση, ήταν προφανώς «παιδική χαρά». Κυρίως είχε εκνευριστεί µε τους «παλι­ούς» τους δικούς του. Τον Κάρολο, τον Σκανδαλίδη, τον Καρχιµάκη, τον Παπουτσή, τον Χρυσοχοΐδη, τον Ρέππα, τον Αθανασάκη, τον Βε­νιζέλο, τον Πάγκαλο. Όλους!

Έγλειφαν αυτά που χρόνια έφτυναν, επικαλούµενοι διάφορα προ­σχήµατα. Άκου… κοινωνικά δίκαιες απολύσεις! Υπάρχουν; Ο λαός θα τους σαρώσει όλους. Άσε το άλλο, ότι δήθεν… «έφταιγε ο Αντρέας»! Ήθελαν να χρεώσουν στον Αντρέα την αδυναµία του πολιτικού συ­στήµατος, από το 2000 και µετά, να προσαρµόσει τη χώρα στα δε­δοµένα του ευρώ! «Και νεκρός ακόµα, εγώ φταίω!» µουρµούρισε, πικραµένος και απογοητευµένος από την πολιτική ανανδρία, που τό­σες φορές είχε γευθεί στην πολιτική του καριέρα…

Η Έµιλυ αργούσε. Είχαν κανονίσει να κάνουν µια βόλτα και να πά­νε µετά σ’ ένα ταβερνάκι της Κηφισιάς. Από αυτά που άρεσαν στον Αντρέα… Έτσι ξανάνοιξε την τηλεόραση. Δυστυχώς, όµως, έπεσε πάνω σε πάνελ πολιτικής εκποµπής! Τον τελευταίο καιρό είχε ακού­σει τόσες ανοησίες, που του δηµιουργούσαν απώθηση… Η «τραπεζικοποίηση» του πολιτικού προσωπικού της χώρας ήταν ανησυχητική! Ενώ τα «παπαγαλάκια», που µία έκαναν τα πολιτικά στελέχη και την άλλη τα… τραπεζικά, του έδιναν στα νεύρα.

Όταν µάλιστα άκουσε τον Γιαννάκη τον Στουρνάρα να λέει ότι η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελµάτων θα αυξήσει το ΑΕΠ κα­τά 15 µονάδες, δεν άντεξε και την ξανάκλεισε!

Ευτυχώς, ήταν έτοιµη η Έµιλυ. Ήταν ντυµένη πολύ σέξι… «Στις δύ­σκολες εποχές είναι το µόνο φάρµακο κατά της κατάθλιψης»! ανα­λογίστηκε καθώς της άνοιξε µε ευγένεια την πόρτα της σουίτας του «Πεντελικού»…

39 Ο Παύλος σε… μυστική αποστολή!

Ο Παύλος µπροστά στον καθρέφτη του µικρού διαµερίσµατος που είχε στην πατρική πολυκατοικία της οδού Λυκείου, για να ξεκουρά­ζεται τα µεσηµέρια ή να διανυκτερεύει σε έκτακτες περιστάσεις, ολοκλήρωσε τις τελευταίες πινελιές του µακιγιάζ για τη µεταµφίε­σή του.

Στο τέλος, βλέποντας το αποτέλεσµα, δεν απέφυγε έναν µορφα­σµό επιδοκιµασίας και ικανοποίησης. Κανείς δεν θα µπορούσε να αναγνωρίσει ότι κάτω απ’ αυτή τη «µάσκα» µε το θεληµατικό πηγού­νι κρυβόταν ο υπουργός Πολιτισµού, Αθλητισµού και Τουρισµού, ο Παύλος Γερουλάνος! Ο νεαρός πρίγκιπας του νεοπαπανδρεϊσµού…

Μετά πήρε στα χέρια του τον φάκελο της ΕΥΠ µε τις απόρρητες πληροφορίες. Ο «υπερ-κοριός» είχε εντοπίσει τηλεφωνήµατα αυ­τού που προσποιούνταν τον Αντρέα στην… Κηφισιά. Η πληροφορία µάλιστα ήταν σαφής. Απόψε το βράδυ θα ήταν σε γνωστή ταβέρνα της Κηφισιάς!

Ο Παύλος, αφού έριξε µια τελευταία µατιά στον καθρέφτη, έβαλε στη θήκη κάτω από τη µασχάλη του το παλιό εξάρι περίστροφο του πατέρα του, δώρο του Κωνσταντίνου, και βγήκε γρήγορα στη Λυκεί­ου… Η ώρα ήταν περίπου 9 και τέταρτο. Μπήκε σ’ ένα καινούργιο µίνι κούπερ και πατώντας γκάζι, πήρε τον δρόµο για την Κηφισιά. Η κράτηση που είχε κάνει ο άγνωστος τύπος στην ταβέρνα ήταν για τις 10 µ.µ. Άνοιξε ραδιόφωνο και κάρφωσε τη βελόνα σ’ έναν σταθµό που έπαιζε «Pink Floyd». Είχε ανάγκη να µπει στον ρυθµό τους.

«Τι παράξενη ιστορία κι αυτή», µουρµούρισε. Αυτοί οι παλαιοί ΠΑΣΟΚοι ήταν τελικά περίεργα όντα. Πάντα στο µυαλό του είχε την εικόνα «άλλο ο Αντρέας» και άλλο οι… «Αντρεϊκοί». Ο Γιώργος του ’χε µάλιστα εκµυστηρευτεί ότι και ο Αντρέας ώρες ώρες άκουγε δι­άφορους ΠΑΣΟΚους που «ορκίζονταν στο όνοµά του» και του «ση­κωνόταν η τρίχα»!

Του ’χε πει µάλιστα διάφορα ανέκδοτα µε τον Κουλούρη! Άσε το τι έλεγε η Μαργαρίτα…

Για τον Παύλο, όµως, το θέµα ήταν περισσότερο ζήτηµα αισθητι­κής και λιγότερο θέµα απόψεων. Οι ΠΑΣΟΚοι δεν του πήγαιναν…

Όταν έφτασε στην ταβέρνα, έκανε πρώτα έναν αναγνωριστι­κό κύκλο και µετά παρκάρισε σ’ ένα στενό σκοτεινό παράπλευρο δροµάκι.

Ο νεαρός επιθεωρητής του τµήµατος προσωπικής πολιτικής ασφάλειας του Γιώργου, ο πρίγκιπας Παύλος, µε γρήγορες κινήσεις προσέγγισε την ταβέρνα από το πίσω µέρος. Μετά κινήθηκε µε προ­σοχή προς τη δεξιά πλευρά του κτιρίου, όπου υπήρχε ένα σχετικό µεγάλο υπερυψωµένο παράθυρο, που έβλεπε στη βασική αίθουσα της ταβέρνας. Μέσα όµως στο σκοτάδι ο Παύλος δεν είχε αντιλη­φθεί ότι ένα ζευγάρι µατιών ήταν καρφωµένο επάνω του συνεχώς, από την ώρα που είχε παρκάρει…

Όταν προσπάθησε να αναρριχηθεί στο παράθυρο ήταν αργά, κα­θώς ένιωσε ένα σκληρό αντικείµενο να τον χτυπάει στο πίσω µέρος του κεφαλιού του µε δύναµη, µε αποτέλεσµα να χάσει τις αισθήσεις του!

40 Στο κελί του μαρτυρίου

Ο Παναγιωτακόπουλος, µε εντολή του Πέτρου και χωρίς ιδέα ο Αντρέας, από νωρίς τ’ απόγευµα ήταν για λόγους ηθικούς καµουφλαρισµένος έξω από την ταβέρνα της Κηφισιάς

Όταν είδε τον άγνωστο τύπο να κινείται ύποπτα στο πίσω µέρος της ταβέρνας, χωρίς δεύτερη σκέψη τον εξουδετέρωσε αστραπιαία.

Η έκπληξή του όµως ήταν µεγάλη, όταν διαπίστω­σε ότι ο τύπος που ήταν δεµένος και φιµωµένος στο πορτ-µπαγκάζ του αυτοκινήτου του δεν ήταν άλλος από τον Γερουλάνο, τον ξανθό πρίγκιπα της «αυλής του Γιώργου»! Ποιος τον είχε ειδοποιήσει; Τι πληρο­φορίες είχε; Πώς βρέθηκε εκεί; Και τι γνώριζαν η αντικατασκοπία του Μαξίµου και οι «Τρεις Σωµα­τοφύλακες» του νεοπαπανδρεϊσµού; Έπρεπε να τον ανακρίνει…

Ο Παύλος ένιωσε πρώτα το κρύο νερό από έναν κουβά στο πρόσω­πό του. Όταν άνοιξε τα µάτια κα­τάλαβε ότι ήταν δεµένος µέσα σ’ ένα κελί χωρίς παράθυρα. Ο ανακριτής είχε καλυµµένο το πρόσωπό του. «Τι έκανες στην Κηφισιά έξω από την ταβέρνα;».

«Είχα ραντεβού µε µια φίλη µου…» απάντησε.

Τότε έπεσε η πρώτη κλοτσιά. Όσο ο Παύλος δεν απαντούσε, τό­σο ο ανακριτής τον χτύπαγε αλύ­πητα.

«Θα σε στείλουµε στην εφεδρεία ή θα σε… αναδιαρθρώσουµε, αν δεν µας πεις την αλήθεια, διαλέγεις και παίρνεις…», του πέταξε ειρωνικά ο ανακρι­τής.

Ο Παύλος ήταν σίγουρος πια ότι είχε πέσει στα χέρια κάποιας αδί­στακτης σέχτας του παλαιού ΠΑΣΟΚ.

Αυτοί οι τύποι δεν αστειεύονταν και είχαν και… βαρύ χέρι! Γνώρι­ζε µάλιστα πως όταν ήξεραν ότι είσαι και του Χάρβαρντ, λίγες ήταν οι πιθανότητές σου να γλιτώσεις.

«Κοίτα να δεις», του ’πε κάποια στιγµή ο ανακριτής, «αν συνεχί­σεις την ίδια τακτική, να µην µιλάς, θ’ αρχίσουµε τις… περικοπές, για να σε… προσαρµόσουµε δηµοσιονοµικά!» και έβγαλε ένα µεγά­λο µαχαίρι… Ο Παύλος τα άντεχε όλα, εκτός όµως από τα… αίµατα! «Ρε σύντροφε, µαζί δεν παλέψαµε για να κάνουµε τον Γιώργο αρ­χηγό; Γιατί τώρα µου φέρεστε µ’ αυτόν τον τρόπο; Εγώ έµαθα ότι κά­ποιος µιµείται τον Αντρέα και ήθελα για να προστατεύσω τη µνήµη του να δω ποιος είναι ο άθλιος…», ψέλλισε αποκαµωµένος από τα βασανιστήρια ο αλυσοδεµένος πρίγκιπας.

Αυτό όµως εξόργισε ακόµα περισσότερο τον ανακριτή, που άρχι­σε να τον χτυπάει µε µανία, µέχρι που έχασε τις αισθήσεις του…

Ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, καθώς από το γραφείο του παρακολουθούσε ψύχραιµος την ανάκριση, µέσω ενός κλειστού τηλεο­πτικού κυκλώµατος, έδωσε εντολή να σταµατήσουν προς το παρόν. Ο «µικρός» αργά ή γρήγορα θα ξέρναγε… Του ’κανε πάντως εντύπω­ση η αντοχή των αποφοίτων του Χάρβαρντ στον ξυλοδαρµό. Ίσως να το… απολάµβαναν κιόλας! Όταν όµως άρχιζαν τα «αίµατα και τα σπέρµατα», χεζόταν…

Συνεχίζεται…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.