Η σελίδα του λοξού

♦ Ουσίωσις στο επιμύθιο του Μάρτη και περίλοξα τα μηχανεύματα της προκλήσεως ξε­γελούν τον ενεστώτα των γραμμών.

♦ Ουσίωσις στο επιμύθιο του Μάρτη και περίλοξα τα μηχανεύματα της προκλήσεως ξε­γελούν τον ενεστώτα των γραμμών. Παιχνίδι των αισθήσεων, λεξήματα και συνθέματα, ει­κόνες υπόγειες, ερμηνεύματα πολυποίκιλου παρορμητισμού, υπονοούμενος λόγος, κρυμ­μένη παράγραφος, παρεξήγηση των ορισμών και μηχανισμοί ανατροπής να λοιδορούν τις διορισμένες περιόδους της αποτύπωσης.

♦ Και το πρώτο περπάτημα του κειμένου εξυ­πηρετώντας την ημερομηνία απολογείται στο βιαστικό συναπάντημα των βλεμμάτων και μια μουσική σιγανού δρόμου περιπλέκει το συναίσθημα με τη μορφή των ενστίκτων.

♦ Παραμιλητό στο υπόφαιο, ενώ ο ήλιος μαρ­τυρά στο σύννεφο τη μεγαλοσύνη του.

♦ Στην πολιτεία οι αναπνοές συνήθισαν τα εκφωνήματα και τα όνειρα συρρικνώθηκαν. Η μελαγχολία άπλωσε την περηφάνια της και το χαμόγελο, μεταμφιεσμένη εκδήλωση, αποστασιοποιήθηκε από το ανασκευασμένο τοπίο αγνοώντας επιδεικτικώς τις κατευθυ­ντήριες παραινέσεις της πατροπαράδοτης απαγγελίας.

♦ Οι ρήτορες προετοιμάζουν τις συνθήκες, ενώ οι εξώστες, παρωχημένα σημειώματα των αναμνήσεων, θα φιλοξενήσουν τη συνθηματογραφία της εποχής. Χειροκροτητές με ανυψωμένες κεφαλές, συλλαβιστές στίχων γραμμένων σε αλλοτινούς χρόνους θα δοξο­λογήσουν την ανυπαρξία κτυπώντας με τις δυο παλάμες τις προσεγγίσεις της βλακώδους αναμετάδοσης παρελθοντικών στιγμών.

♦ Ειρωνικά μειδιάματα. Οι μέρες κυλούν στον χρόνο. Οι μορφές επιδιώκουν να ανα­κτήσουν τη χαμένη σοβαρότητα και οι συνε­ντεύξεις, αθωωτικά προσχήματα, αποπροσα­νατολίζουν τη νοημοσύνη.

♦ Μικρά ονόματα στις επιγραφές και η συ­νταγή ομοιοτυπία παλαιότροπης εκτέλεσης προσδιορίζει αναφανδόν τους μελλοντικούς καιρούς.

♦ Η συλλογιστική ακροβατεί επικινδύνως και η φρασεολογία, παρηκμασμένη λειτουργία άφρονου γλωσσικού μετασχηματισμού, εισά­γει τις εξαρτημένες προτάσεις των ψευδολογημάτων.

♦ Τερατουργήματα των προφάσεων και η σω­τηρία, ουσιαστικό περιβόητο, δρομολογεί τις εξελίξεις. Δημοσκοπήσεις των περιστάσεων και μελλούμενες γιορτινές ημέρες θα πλουμι­στούν καταλλήλως από τα πάθη των συμφώ­νων. Υπερέχοντες αλλοιωμένων προτύπων, μελιστάλαχτου ύφους εμποτισμένου αγανακτήσεως και μεγαλοστομίας, με χειραψίες σφιχτές, φιλικές, θα δώσουν στην προτροπή την εξιδανίκευση της ορθότητας. Και η από­φαση, σφαλισμένο παραθυρόφυλλο, διατηρεί τις αποστάσεις αρνούμενη να συμμετέχει στην πανήγυρη των εκδηλώσεων.

♦ Η ευφράδεια της αλαζονείας συναντά την προσχολική συλλογιστική και σφαδάζει στο πάτωμα η ορθογραφία της νοημοσύνης, ενώ η λογική αποσύρει τη σωτηρία στο σκοτεινό δωμάτιο.

♦ Η παράνοια, αμφίδρομο συμπέρασμα, γρά­φεται στην απάντηση και το ακατανόητο πε­ριπλέκεται στην κατάληξη κάνοντας το απόρημα διακοσμητικού χαρακτήρα μακρόσυρτο μορφασμό.

♦ Η νεφέλη πέταξε λίγο γκρίζο στο κατόπι της. Μια φτερούγα μελαχρινή, παιχνιδιάρα, κατάπιε τον ουρανό και στάθηκε στο συρμα­τόπλεγμα. Στο ραδιόφωνο κάποιος ασυνάρτητος φωνάζει, ενώ τα βράδια οι σοφοί μονολογούν την απεραντοσύνη της ευήθειας. Παρουσιαστές χαριεντίζονται με τα όμοια και καιροσκόποι των ημερών περ­πατούν απροκαλύπτως στα πεζοδρόμια των ειδήσεων.

♦ Ένα σφιχτοδεμένο καλάθι, μικρά τετράγω­να στο κεντημένο και ένα πολυκόσμητο χαλί με παπαρούνες. Δυο μικρά χέρια στολισμένα με το ασπροκόκκινο μαζεύουν άγριες μαργα­ρίτες.

♦ Θερίζοντας την άνοιξη με τρυφερότητα.

Mυογράφημα

Στη ρεματιά κοντά στην όχθη, στις πετρόκτιστες πλευρές του κορμιού. Εκεί όπου το νερό γράφει την τεθλασμένη του. Πολυχρωμία, ταπεινόκλαδα κεντημένα ανάμεσα στα θεόρατα και κελαδήματα στις πυκνές φυλλωσιές. Αλήτικα σκιρτήματα, υποσχέσεις των υγρών απογευμάτων, μαχαιριές χαραγμένες στη χοντρή φλούδα του ευκάλυπτου.

Σώματα παρακείμενα στις απολήξεις και ριζώματα οι λέξεις ξαπλώνουν στο χωμάτινο απολαμβάνοντας την παράγραφο. Ένα σύννεφο χορεύει στην ανοιχτωσιά των μαλλιών και δάχτυλα ιχνογραφούν την καταγωγή της στιγμής. Το μπλε κοκκίνισε, το κίτρινο ανακατεύεται με το πράσινο, ενώ το χρυσό περιμένει τη σειρά του στην αργόσυρτη έξοδο της αναπνοής.

Ήλιος κρυμμένος να κάνει το φεγγάρι και στόματα ξερά ν’ αφηγούνται συλλαβιστά της προσμονής τη λήγουσα. Μοναξιά στα πικρά επιμύθια της μεγαλοστομίας των ερώτων και μια αηδόνα κεντά τον καημό της στη μυθολογία των χρόνων.

Παρείσακτα βλέμματα φτερωτά, άνεμοι σιγανοί στα αναποδογυρίσματα, σκόνη μαγική στα λευκά και μια φωτιά να ψάχνει τη σταγόνα.

Μια χαρακιά να στάζει η ψυχή. Ένα κεφαλαίο μετά το σύμβολο και ένα άλλο. Πρωτογράμματα κλειστά στην καμπύλη. Ημερομηνία της αθανασίας. Σκουριά του πόθου, περασμένη στην αιωνιότητα.

Η σκιά πέφτει. Το φως σβήνει τα σώματα. Η δροσιά περίσσεψε. Το κελάρυσμα αυθαδίασε. Τα χείλια ήπιαν τις λέξεις και κούρνιασαν.

Το σκοτάδι μάγεψε τα προσχήματα. Τα μάτια έκλεισαν.

Ένας ψίθυρος

Παφλασμός

Σταγόνες

Ερωτοτροπία πελαγίσια

Στον ανοιχτό κόλπο

Παγίδες των αισθήσεων

Στο βελούδινο των βράχων

Σμίλευμα πολύχρονο

Του βοριά

Ονειρολογία

Και ξεχύθηκε η πνοή

Παίρνοντας τη φωνή

Στη φωνή του

Χαμήλωσε η σκιά και κρύφτηκε

Στις καμπύλες

Αφαίρεσε ο ήλιος τα σημεία

κι έγραψε

Τον πόνο

Στα σωθικά

Της πέτρας

Κι αυτή

Αναστέναξε

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.