Έκαναν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να συντάξουν ένα κείμενο κι αυτό που παρουσίασαν ήταν κάτι λιγότερο από μία… σούπα!

Έκαναν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να συντάξουν ένα κείμενο κι αυτό που παρουσίασαν ήταν κάτι λιγότερο από μία… σούπα! Στην ουσία, εδώ και μία πενταετία, η Ελλάδα κινείται χωρίς ενεργειακό σχεδιασμό και χωρίς συγκεκριμένο προγραμματισμό. Το τελευταίο κείμενο του πάλαι ποτέ Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ιδρύθηκε το 2006 από τη Ν.Δ. και στην ουσία διαλύθηκε το 2009 με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία) είχε δημοσιευθεί το 2008.

Σ’ εκείνο το κείμενο, που έχει μείνει στην ιστορία ως «έκθεση ιδεών λίγο πριν από την κρίση», οι συντάκτες του αδυνατούσαν να διατυπώσουν συγκεκριμένες εκτιμήσεις για την πορεία του ενεργειακού συστήματος της χώρας, καθώς είχαν ήδη αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια της οικονομικής κρίσης, με συνεχή μείωση της ζήτησης.

Τέσσερα χρόνια μετά, στην εποχή του δεύτερου μνημονίου, το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έδωσε στη δημοσιότητα το κείμενο «Εθνικός Ενεργειακός Σχεδιασμός» για την περίοδο έως το 2050, το οποίο ονομάζει «Οδικό Χάρτη» (κάκιστη μετάφραση από το αγγλικό roadmap) για τις εξελίξεις στην εγχώρια αγορά ενέργειας.

Το συγκεκριμένο «πόνημα» αποτελεί τη βάση για τη «δημόσια διαβούλευση» που έχει αρχίσει και θα διαρκέσει έως τις 25 Απριλίου. Βέβαια, σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία και με τη χώρα να βρίσκεται στην κρισιμότερη προεκλογική περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, ποιος θα ασχοληθεί με τις «φιλόδοξες» σκέψεις για το ενεργειακό μας μέλλον;

Πολύ περισσότερο όταν οι πάντες γνωρίζουν πως σε έναν με ενάμιση μήνα μπορεί αυτό το κείμενο να βρίσκεται στο καλάθι των αχρήστων από τον επόμενο υπουργό που θα αναλάβει την εποπτεία του ενεργειακού τομέα… Και τότε η «σούπα» να γίνει λίγο πιο αραιή ή λίγο πιο πηχτή…

Όλα για τους Γερμανούς

Κι όμως, τα επιτελεία των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην αγορά της ενέργειας, τις λίγες ημέρες που έχουν στα χέρια τους την πρόταση για τον ενεργειακό σχεδιασμό, έχουν ήδη μελετήσει το κείμενο και διατυπώνουν τις πρώτες παρατηρήσεις. ◆ Μία πρώτη συγκλίνουσα άποψη είναι πως πρόκειται για ένα πολύ γενικόλογο πλαίσιο, χωρίς συγκεκριμένους στόχους και χωρίς συγκεκριμένες αναφορές για το μέλλον των υφιστάμενων υποδομών. ◆ Δεύτερη παρατήρηση, που ακούγεται από αρκετά στελέχη ενεργειακών επιχειρήσεων, είναι πως ο νέος σχεδιασμός είναι ετεροβαρής, καθώς γυρίζει την πλάτη στις παραδοσιακές τεχνολογίες και επικεντρώνει όλη την προσοχή στις Ανανεώσιμες Πηγές.

Είναι χαρακτηριστικό πως στην παράγραφο με μεσότιτλο «Έμφαση στους εγχώριους πόρους» δεν υπάρχει ούτε λέξη για τον λιγνίτη, που αυτήν τη στιγ- μή είναι η μοναδική εγχώρια ορυκτή πρώτη ύλη που διαθέτει η Ελλάδα. Αντίθετα, γίνεται λόγος για την απεξάρτηση από τις εισαγωγές πετρελαίου και για τη «βέλτιστη αξιοποίηση των τεχνολογιών ΑΠΕ».

Σε περίοπτη θέση και μέσα σε ειδικό πλαίσιο γίνεται αναφορά στο γερμανόπνευστο σχέδιο «Ήλιος» για την κατασκευή τεράστιων φωτοβολταϊ-κών μονάδων, που θα παράγουν ηλεκτρισμό και θα τον εξάγουν «στην κεντρική και δυτική Ευρώπη», όπως λέει η σχετική αναφορά, δηλαδή στη Γερμανία!

Κι επειδή όλο το τελευταίο διάστημα προσπάθησαν να μας πείσουν ότι όλο αυτό το πρόγραμμα είναι προς όφελός μας, υπάρχει και ειδική σημείωση, που διαλύει κάθε ίχνος αμφιβολίας: «Η ανάπτυξη του έργου σχεδιάζεται έτσι ώστε να μην παρεμποδίσει την ανάπτυξη των ΑΠΕ του Εθνικού Σχεδίου Δράσης». Με άλλα λόγια, αν περισσέψει κάποια ελληνική γωνιά για να μπουν επιπλέον φωτοβολταϊκά, τα τελευταία θα δουλεύουν για τις ανάγκες της χώρας. Όλα τα υπόλοιπα θα ανήκουν στους επικυρίαρχους…

Κενό περιεχομένου

Επανερχόμενοι στο «πόνημα» του υποτιθέμενου σχεδιασμού, στα τρία διαφορετικά σενάρια που έχουν περιληφθεί, δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη ούτε για το πού θα κυμανθεί η συνολική ζήτηση ενέργειας, αλλά ούτε σε επίπεδο τομέων (ηλεκτρισμός, καύσιμα κ.λπ.). Επίσης δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά για τις μελλοντικές ανάγκες σε νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ή σε αναβάθμιση / εκσυγχρονισμό των μονάδων που ήδη λειτουργούν.

Η μόνη καινοτομία που φαίνεται πως έχει ήδη αποφασιστεί είναι η εφαρμογή τεχνολογιών CCS (συλλογή και αποθήκευση άνθρακα) στις λιγνιτικές μονάδες, και μάλιστα, με τον τρόπο που διατυπώνεται η σχετική αναφορά, προκύπτει πως χωρίς τις συγκεκριμένες τεχνολογίες οι εν λόγω μονάδες (όσες απομείνουν κι όσες δεν τις εξαγοράσουν οι ξένοι) θα βάλουν λουκέτο!

Όσο για τις επενδύσεις, στον υπό διαβούλευση ενεργειακό σχεδιασμό τα πάντα επαφίενται στον ιδιωτικό τομέα, όπως προκύπτει από τις αναφορές για τη «διαμόρφωση των οικονομικών μέτρων ενεργειακής πολιτικής» που να «εγκαθιδρύουν κλίμα εμπιστοσύνης και συνέχειας προς τους επενδυτές». Πουθενά σε όλο το κείμενο των 24 σελίδων δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά στις δημόσιες επενδύσεις ούτε σε εταιρείες υπό δημόσιο έλεγχο… Ίσως επειδή μέχρι το 2050 οι «σοφοί» του υπουργείου υπολογίζουν πως δεν θα υπάρχει καμία ενεργειακή επιχείρηση με κρατική συμμετοχή…

Αλλά η πιο ουσιαστική «απουσία» από τα ατάκτως ερριμμένα στο χαρτί «ενεργειακά σχέδια» είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε λέξη για την κάλυψη των αναγκών του απλού πολίτη, της μέσης οικογένειας σε αυτήν τη χώρα. Η μόνη «υπόσχεση» που βγαίνει από το υπό διαβούλευση κείμενο είναι πως έως το 2030 τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος και των υπόλοιπων ενεργειακών προϊόντων θα συνεχίσουν να ακριβαίνουν.

Και για παρηγοριά μάς λένε ότι στη συνέχεια, έως το 2050, θα αρχίσει η «αποκλιμάκωση των τιμών». Αλλά μέχρι τότε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.