Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε επαρκώς εμπεδώσει αυτό που βλέπετε καθημερινά γύρω σας. 

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε επαρκώς εμπεδώσει αυτό που βλέπετε καθημερινά γύρω σας. Ντρέπομαι που το γράφω, αλλά προσωπικώς δεν με είχε ποτέ απασχολήσει η καθημερινή εικόνα χιλιάδων εργαζομένων στον ιδιωτικό – κυρίως – τομέα, οι οποίοι εξαντλούν το καθημερινό ωράριο εργασίας τους χωρίς να μπορούν να καθίσουν ούτε λεπτό. Όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά διότι απαγορεύεται διά ροπάλου.

Προχτές άκουσα τα παράπονα μιας στενής φίλης, της οποίας ο άντρας εργάζεται σε εταιρεία τηλεφωνίας – συχνά 12ωρο – και γυρίζει στο σπίτι αληθινό ράκος. Όχι από την πολύωρη εργασία του, αλλά κυρίως από την επιβεβλημένη, επί ποινή απόλυσης, ανθυγιεινή και ιατρικώς απαράδεκτη ορθοστασία.

Το ίδιο και οι υπάλληλοι σε όλα τα καταστήματα, σκέφτηκα. Στα δαιδαλώδη πολυκαταστήματα τύπου ΙΚΕΑ, στο κοσμηματοπωλείο της γειτονιάς μου, στο ανθοπωλείο, στον φούρνο. Όλοι περνούν 8ωρα και 10ωρα όρθιοι, εκτός από τους ταμίες στα σούπερ-μάρκετ, που κάθονται (ακόμα). Οι ταμίες στα πολυκαταστήματα καλλυντικών και στα μεγάλα μαγαζιά ρούχων χτυπάνε τις τιμές και δίνουν ρέστα όρθιες (!), όπως και όλοι οι υπάλληλοι στα παπουτσάδικα, στα φαστουντάδικα, στα ηλεκτρονικάδικα, στις καφετέριες…

«Δεν σε πληρώνω για να κάθεσαι» είναι η απειλητική επωδός προς όλους ανεξαιρέτως τους εργαζομένους, οι οποίοι πρέπει να δείχνουν την εικόνα μιας πλαστής ετοιμότητας κάθε στιγμή και δευτερόλεπτο. Όχι μόνο όταν έχουν δουλειά εξυπηρετώντας πελάτες. Ακόμα κι όταν στο κατάστημα δεν υπάρχει ψυχή ούτε για δείγμα!

Και αναρωτιέμαι: Ποια έρευνα αγοράς απέδειξε ότι μια πωλήτρια που κάθισε πέντε λεπτά σε ένα σκαμπό έχει χειρότερη σχέση με τους πελάτες από τη μονίμως όρθια, με τους κιρσούς και τη φλεβίτιδα; Ποιο business plan υπόσχεται ότι ο εργοδότης θα επιτύχει αύξηση της πελατείας του επειδή το προσωπικό που απασχολεί στέκεται «κλαρίνο» 12 και 16 ώρες, χειμώνα – καλοκαίρι, ακόμα και τα Σάββατα; Και ποιοι νόμοι της ελεύθερης αγοράς πρεσβεύουν ότι υπάρχει ανθρώπινο ον που μπορεί να χαμογελάει ευχάριστα με τους πόνους να του σουβλίζουν τη μέση και τα πόδια;

Όλα αυτά είναι ψεύτικα διότι δεν στηρίζονται πουθενά. Ο αληθινός λόγος αυτής της εκδικητικής και απάνθρωπης επικυριαρχίας του εργοδότη – δυνάστη πάνω στον εργαζόμενο – σκλάβο είναι η ταπείνωση. Ένας κρίκος στην αλυσίδα υποταγής του εργαζομένου, για τον οποίο η εργασία δεν είναι βιοπορισμός, αλλά δοκιμασία. Και μια απόπειρα – κυρίως αυτή – να αφοπλιστεί κάθε μελλοντική του αντίσταση, ώστε να γίνει μια μαλακή, υποταγμένη μάζα, έτοιμη να υποχωρήσει σε κάθε απαίτηση.

Άσχετο (αλλά και σχετικό)…

Καλή ψήφο. Και με το νου στο χέρι.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.