Του Παντελή Ιωάννου

«Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό». Ήταν ένα από τα τελευταία κυριακάτικα πρωινά, όταν ο στίχος του Σαββόπουλου μου ήρθε στο μυαλό.

Του Παντελή Ιωάννου

«Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό». Ήταν ένα από τα τελευταία κυριακάτικα πρωινά, όταν ο στίχος του Σαββόπουλου μου ήρθε στο μυαλό. Μόλις είχα διαβάσει στο «Βήμα της Κυριακής» έναν πηχυαίο τίτλο που μας πληροφορούσε πως «η χώρα είναι υπό κατοχή». Είχα ακούσει πολλές φορές τη συγκεκριμένη αναφορά από τότε που η χώρα μπήκε στα μνημόνια. Από διάφορους πολιτικούς χώρους, από αρκετά μέσα ενημέρωσης, με διαφορετικό πολιτικό στίγμα.
Όμως, έως τότε, η ναυαρχίδα του ΔΟΛ έσπευδε να λοιδορήσει όλους αυτούς, συνήθως μέσω προβεβλημένων αρθρογράφων του, που υπερασπίζονταν «την αναγκαιότητα των μνημονίων» και κάποιοι έγραφαν επιπλέον πως «ακόμα και αν δεν μας επέβαλλαν οι δανειστές τα μνημόνια, έπρεπε να τα επιβάλουμε μόνοι μας»! Τι συνέβη λοιπόν και ο Στ. Ψυχάρης οργίστηκε; Μια οργή μάλιστα που δεν ήταν στιγμιαία. Τις επόμενες ημέρες τα έντυπά του μας έλεγαν πως «η τρόικα κάνει μπίζνες στην Ελλάδα» και ότι «προσπαθεί να επιβάλει ασφυκτική εποπτεία στις Τράπεζες»!
Η απορία – του γράφοντος αλλά και πολλών άλλων – μεγιστοποιήθηκε μερικές ημέρες αργότερα. Ένας άλλος ισχυρός παίκτης των ΜΜΕ, το «Έθνος» του ομίλου Μπόμπολα, δημοσίευε έναν τίτλο που τουλάχιστον ξένιζε τους αναγνώστες του, οι οποίοι είχαν συνηθίσει τη φιλο-μνημονιακή γραμμή του σε κεντρικό επίπεδο: «Η πέμπτη φάλαγγα της τρόικας στην Αθήνα» έγραφε με μεγάλα τονισμένα γράμματα. Και εξηγούσε πως «ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν στόχο να επηρεάσουν δραστικά τις αποφάσεις στην Ελλάδα, να χειραγωγήσουν την Ελληνική κυβέρνηση αλλά και το πολιτικό σύστημα γενικά, να συκοφαντήσουν την εγχώρια επιχειρηματική τάξη και σταδιακά να περάσουν τις μεγάλες Ελληνικές επιχειρήσεις και τα φιλέτα της εγχώριας οικονομικής δραστηριότητας σε ξένα χέρια έναντι εξευτελιστικού τιμήματος»!
Όταν διαβάσαμε το ρεπορτάζ, έπρεπε να ξανακοιτάξουμε αν πράγματι το δημοσίευε το «Έθνος και όχι ένα αριστερό έντυπο…
Τι είναι λοιπόν, αλήθεια, αυτό που συμβαίνει εδώ, όπως αναρωτιόταν και ο τραγουδοποιός, με φυσικά εντελώς διαφορετική αφορμή; Γιατί οι ισχυροί μιντιάρχες (που σύμφωνα με τον Απ. Κακλαμάνη «διόριζαν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ») με την αρθρογραφία τους παρέπεμπαν σε έντυπα της αριστεράς; Ποιο είναι το μυστικό;
Δεν ήθελε πολύ ψάξιμο η απάντηση: ήταν σαν να λύνεις το εύκολο sudocu. Τα ισχυρά ΜΜΕ ένιωσαν στο πετσί τους αυτό που νιώθει η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας τα χρόνια των μνημονίων. Απώλεια κεκτημένων. Και αν για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους τα κεκτημένα χάνονται με ένα νομοσχέδιο του Παπακωνσταντίνου, του Βενιζέλου ή του Στουρνάρα, για τους ισχυρούς και παραδοσιακούς μιντιάρχες χάνονται με διαφορετικό τρόπο. Σπάζοντας έναν από τους τρεις κρίκους που συνδέει επιχειρηματίες ΜΜΕ – τράπεζες και οικονομικά συμφέροντα. Οι τρεις κρίκοι, οι οποίοι διατηρούν στη ζωή για πολλά χρόνια ένα ολόκληρο σύστημα που επηρεάζει καθοριστικά τις τύχες αυτού του τόπου σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό. Φυσικά, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, όσοι επιδιώκουν να αλλάξουν τους συσχετισμούς και να αναδείξουν μια νέα τάξη πραγμάτων στον έλεγχο της πολιτικής και οικονομικής ζωής, γνωρίζουν το αυτονόητο. Πως ο κρίκος που θα επιδιώξουν να σπάσουν πρώτος είναι ο πιο αδύναμος. Και σ’ αυτή την περίπτωση ήταν ηλίου φαεινότερο πως οι ισχυροί μιντιάρχες είναι ο πιο αδύναμος κρίκος.
Τα χρέη όλων των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης – κυρίως προς τις τράπεζες – ξεπερνούν όπως δείχνουν τα στοιχεία, τα δύο δισ. ευρώ. Αν προστεθούν τα χρέη των εντύπων (των οποίων οι ιδιοκτήτες πολλές φορές είναι και ιδιοκτήτες ηλεκτρονικών ΜΜΕ),τα οποία ξεπερνούν κατά πολύ το ένα δισ. ευρώ, εύκολα καταλαβαίνει κάποιος είναι ο αδύναμος κρίκος, ο οποίος εύκολα σπάει και ακόμα πιο εύκολα καταρρέει. Περί αυτού πρόκειται…

Αναδημοσίευση: 6 μέρες
 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.