Η Γερμανία πολιτεύεται με τρόπο που θα ’λεγε κανείς ότι η απώτερη επιδίωξή της είναι να παραγάγει μίσος και όχι πολιτική

Η Γερμανία πολιτεύεται με τρόπο που θα ’λεγε κανείς ότι η απώτερη επιδίωξή της είναι να παραγάγει μίσος και όχι πολιτική

Παρακολουθώντας κανείς τις προεκλογικές ομιλίες στη Γερμανία, αποκομίζει αβίαστα το συμπέρασμα πως η χώρα μας είναι μια αποικία (…χρέους) και το πρόβλημα των Γερμανών πολιτικών είναι αν θα παράσχουν στους δουλοπάροικους Έλληνες πρωινό, αν θα μειώσουν τα γραμμάρια του λιτού γεύματος που τους έχει απομείνει ή αν θα επιβάλουν επιπλέον περικοπές σε ό,τι κρίνουν αναγκαίο ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των Γερμανών πολιτών της Αυτοκρατορίας…
Η νέα γερμανική κυριαρχία μοιάζει να στηρίζεται σε δυο άξονες: Πρώτον, στην οικονομική υπεροχή και, δεύτερον και σημαντικότερο, στην πεισματική τους άρνηση να κατανοήσουν τα τραγικά – εγκληματικά ιστορικά τους σφάλματα. Αντ’ αυτού, αρέσκονται στο να παραδίδουν αυστηρά – γερμανικά… – μαθήματα κουνώντας αήθως το δάκτυλό τους στους υπό κατοχήν λαούς. Πρόκειται για ιστορικό παράδοξο το πώς ένας λαός με κολοσσιαία πνευματική παράδοση αρνείται να διδαχτεί από τα επίσης κολοσσιαία λάθη του, τη στιγμή μάλιστα που η ανθρωπότητα, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έδειξε αξιοθαύμαστη ανθρωπιστική κατανόηση στους πρώην εγκληματίες και σφαγείς της.
Μερικές φορές, η Γερμανία μοιάζει σαν να φέρεται – εκ νέου – με αδικαιολόγητη σκληρότητα έτσι ανόητα καθώς πολιτεύεται απέναντι σε τρίτες χώρες, όπως προκύπτει αβίαστα στην περίπτωση της Ελλάδας, δηλαδή με αμετροέπεια, με ασύστολα ψεύδη, προκατάληψη και απροκάλυπτο ρατσισμό. Η Γερμανία πολιτεύεται με τρόπο που θα ’λεγε κανείς ότι η απώτερη επιδίωξή της είναι να παραγάγει μίσος και όχι πολιτική. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι είναι θεμιτό για μια κυρίαρχη δύναμη να θέλει να επιβάλλει τους όρους της σε μια δορυφορική χώρα. Ο τρόπος, ωστόσο, με τον οποίο το επιτυγχάνει, έχει να κάνει με βαθύτερες ιστορικοπολιτισμικές παραμέτρους. Και αυτό είναι που μας φοβίζει με τη Γερμανία της Μέρκελ και του Σόιμπλε: ο τρόπος με τον οποίο επιβάλλουν τις ακραίες φιλελεύθερες θέσεις τους, η μεθοδολογία αυτών των φανατικών προτεσταντών που μοιάζουν σαν να προσπαθούν απεγνωσμένα να αναστήσουν τον παγκόσμιο αποτροπιασμό εναντίον της Γερμανίας και των Γερμανών.
Όλα αυτά δεν θα ήταν τόσο ανησυχητικά, αν προέρχονταν μόνο από ένα συντηρητικό γερμανικό κόμμα. Το ανησυχητικό είναι ότι αυτήν την άσκηση τιμωρητικής πολιτικής την εγκρίνει, ώστε να εισάγεται στην προεκλογική ατζέντα των γερμανικών κομμάτων, στην πλειονότητά του και ο γερμανικός λαός, έτσι που να πλειοψηφεί αυτός που βρίζει και λοιδορεί περισσότερο τους Έλληνες.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.