Το σφύριγμα της λήξης του Μουντιάλ που όλοι παρακολουθήσαμε από τις οθόνες των τηλεοράσεών μας ανέδειξε τη Γερμανία παγκόσμια πρωταθλήτρια ποδοσφαίρου. Φιναλίστ η πανάξια ομάδα της Αργεντινής και τρίτη η πολύ καλή Ολλανδία.
Παράλληλα με τους αγώνες παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και τα παραλειπόμενα του Μουντιάλ. Μια ιδιαίτερα σοβαρή παράμετρος ήταν οι μαζικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Βραζιλία πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Διαδηλώσεις που δεν ήρθαν στο φως της δημοσιότητας λόγω των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων που διακυβεύονται σε παρόμοιες οργανώσεις.
Ωστόσο, τα 12 και κάτι δισ. που στοίχισε η διοργάνωση για μια χώρα που πλήττεται από τη φτώχεια, με τόσα προβλήματα στη δημόσια υγεία, στην παιδεία, στις συγκοινωνίες και σε πάμπολλους άλλους τομείς, όπως μάθαμε από τους διαδηλωτές, αποτελούν ένα σκάνδαλο που αφορά όλους σε διεθνές επίπεδο.
Στη συνέχεια αυτής της λογικής, ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν τα πριμ των ποδοσφαιριστών των εθνικών ομάδων που έφτασαν στον τελικό, σε περίπτωση νίκης. Η πρώτη οικονομική δύναμη στον κόσμο με την πιο υγιή οικονομία, η Γερμανία, υποσχέθηκε κάτι περισσότερο από 300 χιλιάδες ευρώ ανά ποδοσφαιριστή για την κατάκτηση του επάθλου. Η εδώ και χρόνια δοκιμαζόμενη σκληρά και χρεοκοπημένη Αργεντινή υποσχέθηκε κάτι πάνω από 500 χιλιάδες ευρώ! Ο καθένας μπορεί να εξάγει πολύτιμα συμπεράσματα από την παραπάνω λεπτομέρεια των αγώνων σχετικά με τη νοοτροπία, τον πολιτισμό, τον τρόπο σκέψης κάθε λαού.
Καμιά φορά αντιπαθούμε ό,τι δεν μπορούμε να καταφέρουμε: όπως το να είμαστε σοβαροί, ορθολογιστές, συνεπείς κ.ά. Για έναν παράδοξο λόγο, θεωρούμε ότι το σοβαρό δεν μπορεί να συνυπάρξει με το ευτράπελο, ο ορθολογισμός με την τρέλα, η συνέπεια με τη χαλαρότητα. Γουστάρουμε την παραβατικότητα, ενθαρρύνουμε την ασυνέπεια, δίνουμε διαστάσεις ανύπαρκτες στις διάφορες αγοραίες μαγκιές που δημιουργούν εύκολους εντυπωσιασμούς.
Πάντως οι 300 χιλιάδες ευρώ μιας υγιούς και ισχυρής οικονομίας αποδείχτηκαν μεγαλύτερης αξίας από τις 500 χιλιάδες ευρώ μιας χρεοκοπημένης οικονομίας, που χρησιμοποιεί το πιο λαϊκό άθλημα με τις πιο αντιλαϊκές σκοπιμότητες!