Οι επιστημονικές εκτιμήσεις από το σκελετό στον τάφο της Αμφίπολης, δίνουν εικόνα στα χαρακτηριστικά του νεκρού. Ένας άνθρωπος μετρίου αναστήματος με καστανά ή…

(Αναδημοσίευση από Τα Νέα)

Ένας άνθρωπος μετρίου αναστήματος, για τα σημερινά δεδομένα, με καστανά ή καστανοκόκκινα μαλλιά και λευκό δέρμα είναι ο νεκρός της Αμφίπολης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, αυτή θα ήταν η περιγραφή του ανθρώπου που τάφηκε εκέι και προκύπτουν από τα δεδομένα για την εποχή που έζησε και τις συνθήκες που μας είναι γνωστές έως τώρα.

 
Ο σκελετός όμως μπορεί να δώσει πολύ περισσότερες απαντήσεις πέρα από το πώς ήταν η μορφή του συγκεκριμένου ανθρώπου. «Μελετώντας τα οστά και ανάλογα με το πόσο πλήρης είναι η διατήρηση του σκελετού, μπορεί κανείς να προσδιορίσει πολλά στοιχεία για τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του όταν ήταν εν ζωή, όπως και για τη διατροφή του καθώς και για τυχόν παθήσεις ή τραύματα» εξηγεί στα Νέα η δρ. Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος καθηγήτρια του γερμανικού πανεπιστημίου Tubingen, η οποία στις αρχές του 2007 έκανε μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις εκείνης της χρονιάς. Μελετώντας ένα απολίθωμα κρανίου το οποίο είχε βρεθεί στη Νότιο Αφρική το 1952, έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο πρόγονος του σημερινού ανθρώπου έζησε και εξελίχθηκε στην αφρικανική ήπειρο πριν από 40.000 χρόνια.
 
Η μέθοδος που ακολούθησε ήταν πρωτοποριακή, καθώς χρονολόγησε την άμμο που είχε συσσωρευτεί στην κοιλότητα του κρανίου, μετρώντας τη ραδιενέργειά της. «Αντίστοιχα, αντικείμενα, όπως ενδεχομένως ξύλο από το φέρετρο, σε τέτοιου είδους μελέτες βοηθούν στον χρονολογικό προσδιορισμό του ευρήματος».
 
Σύμφωνα με την επικεφαλής των ανασκαφών Κατερίνα Περιστέρη, ο νεκρός της Αμφίπολης είναι άνδρας και επιφανής στρατηγός. Τι θα έβρισκαν, όμως οι αρχαιολόγοι στον τάφο του εάν δεν είχαν προλάβει οι τυμβωρύχοι;
 
Με βάση τους ασύλητους τάφους στη Βεργίνα «μπορούμε να υποθέσουμε –λαμβάνοντας υπόψη και το κοινωνικό status του νεκρού, πως αν υπήρχαν κτερίσματα, θα ήταν στολισμός (ασπίδα, σπαθί κλπ) σκεύη συμποσίου από ασήμι ή χαλκό, στεφάνια και ενδεχομένος πήλινα αγγεία» εξηγεί η καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Χρυσούλα Παλιαδέλη.
 
Για ποιον λόγο όμως ο νεκρός θα συνοδεύονταν από τόσα πολλά κτερίσματα, τόσα που όπως έλεγε ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου θα πρέπει να είχαν γεμίσει ασφυκτικά τον κιβωτιόσχημο τάφο από το καπάκι του φερέτρου και ως την οροφή του;
 
«Τα αντικείμενα που συνοδεύουν το νεκρό στην τελευταία του κατοικία πρόκειται στην ουσία για αντικείμενα που χρησιμοποίησε στη διάρκεια της ζωής του, αλλά και δώρα που ως ένα βαθμό αντανακλούν την πίστη στη μεταθανάτια ζωή αλλά και το κοινωνικό status του» επισημαίνει η κ. Παλιαδέλη.