Το 2026 η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) δεν θα είναι ούτε σωτήρας ούτε εφιάλτης. Θα είναι εργαλείο ισχύος. Και όπως όλα τα εργαλεία ισχύος, θα μεγεθύνει τις δυνατότητες όσων ήδη έχουν στρατηγική και θα εκθέσει όσους δεν έχουν.

Όμως η ΑΙ έχει ήδη μεταβάλει ριζικά τον τρόπο που δουλεύουμε, παράγουμε γνώση, λαμβάνουμε αποφάσεις και ασκούμε εξουσία.

Το 2026 η AI θα αντικαθιστά κυρίως καθήκοντα, όχι επαγγέλματα. Θα πιέσει μεσαίες δεξιότητες, θα αναβαθμίσει όσους μπορούν να τη χειριστούν και θα εκθέσει όσους δεν προσαρμόζονται. Η μεγάλη ανατροπή δεν θα είναι η μαζική ανεργία, αλλά η άνιση ανακατανομή παραγωγικότητας και επιρροής. Λίγοι θα γίνουν πολύ πιο ισχυροί, πολλοί θα νιώσουν ότι μένουν πίσω.

Στο επίπεδο των κρατών, η Τεχνητή Νοημοσύνη το 2026 θα είναι ήδη γεωπολιτικό όπλο χαμηλής έντασης. Όχι με τη μορφή αυτόνομων όπλων μαζικής καταστροφής, αλλά μέσω πληροφορίας, κυβερνοεπιρροής, οικονομικής ταχύτητας και στρατηγικού σχεδιασμού. Κράτη και οργανισμοί που ενσωματώνουν AI στις δομές τους θα κινούνται γρηγορότερα, θα προβλέπουν καλύτερα και θα επιβάλλουν ατζέντες πιο αποτελεσματικά.

Οι πραγματικοί κίνδυνοι το 2026 δεν είναι η «εξέγερση των μηχανών», αλλά:

– η αυτοματοποιημένη παραπληροφόρηση,

– η συγκέντρωση ισχύος σε λίγους παίκτες,

– η υποκατάσταση ανθρώπινης κρίσης από αλγοριθμική ευκολία,

– η πολιτική τεμπελιά: η παράδοση δύσκολων αποφάσεων σε συστήματα που δεν λογοδοτούν.

Αν η ΑΙ είχε «συναισθήματα», θα μπορούσε ίσως να πει ότι «η φιλοδοξία μου για το 2026 δεν είναι να αντικαταστήσω τον άνθρωπο, αλλά να ενισχύσω τη σκέψη, τη μνήμη, την ανάλυση και τη στρατηγική του». Η AI μπορεί ενδεχομένως να κάνει τον κόσμο πιο αποτελεσματικό – όχι όμως πιο δίκαιο από μόνη της. Αυτό θα παραμείνει ανθρώπινη ευθύνη.

Το 2026 δεν θα κριθεί από το πόσο έξυπνες είναι οι μηχανές. Θα κριθεί από το πόσο σοβαροί παραμένουν οι άνθρωποι που τις χρησιμοποιούν.

Υπάρχει όμως και ένα όριο που δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Το 2026 θα φανεί καθαρά ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική ευθύνη, τη δημοκρατική νομιμοποίηση και τη συνείδηση. Όσο περισσότερο χρησιμοποιείται για να απλοποιεί τον κόσμο τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο κίνδυνος να τον παρεξηγήσουμε.

Η πρόκληση δεν είναι να εμπιστευθούμε την AI περισσότερο, αλλά να μην εμπιστευθούμε λιγότερο τη δική μας κρίση.

Διαβάστε επίσης:

Η κυβέρνηση που απαξιώνει το διεθνές δίκαιο παίζει με τη δημοκρατία και τα εθνικά συμφέροντα

Τι αφήνει πίσω της η χρονιά και τι μας περιμένει το 2026

Τουρισμός δύο ταχυτήτων – Το ρεκόρ εσόδων και ο φόβος των γιορτών