Οι όμορφες προεκλογικές κουβέντες… όμορφα καίγονται (κατά τα χωριά), μετά τις εκλογές.

Τα επίσημα στοιχεία λοιπόν, αποκαλύπτουν (όπως γράφει σήμερα και η Δημοκρατία) ότι μέχρι το τέλος του 2019 ο αριθμός των μετακλητών ήταν 1.710. Από τότε άρχισε αυτός ο αριθμός να αυξάνει ραγδαία.

Τον Αύγουστο του 2025 είχαν φτάσει τις 3.641.

Βέβαια, την ίδια τύχη είχαν κι άλλες προεκλογικές εξαγγελίας, όπως αυτή για το… «μικρό και ευέλικτο» υπουργικό σχήμα – κάπως έτσι φτάσαμε και εδώ σε επίπεδα ρεκόρ με ένα τόσο πολυμελές σχήμα που δεν έχει ξαναδεί η χώρα.

Αλλά η ιστορία με τους μετακλητούς παρατράβηξε.

Και μάλιστα την ώρα που αποκαλύπτεται ότι οι μετακλητοί συνεργάτες υπουργών, υφυπουργών και άλλων κυβερνητικών στελεχών και παραγόντων, απολαμβάνουν και μισθολογικά και άλλα προνόμια.

Για παράδειγμα, αμείβονται από 1.200 και πάνω μέχρι και περισσότερα από 3.500 ευρώ τον μήνα μικτά (ανάλογα με τη θέση στην οποία έχουν τοποθετηθεί και το εκπαιδευτικό επίπεδό τους).

Όχι ότι δεν υπάρχουν και ανάγκες για τέτοιους συνεργάτες, αλλά ικανοί πράγματι μετακλητοί, που δικαιολογούν το ρόλο τους. Όμως ουσιαστικά και κατά τεκμήριο πρόκειται για ένα στρατό πιστών ανθρώπων, που περισσότερο δουλεύουν για την επανεκλογή των κυβερνητικών στελεχών, παρά για το ίδιο το αντικείμενο.

Ο τόσο αυξημένος αριθμός εκτιμάται ότι ανταποκρίνεται στις κομματικές ανάγκες κυρίως – στρατός κομματικών βρήκαν θαλπωρή και… προδέρμ στο κράτος λάφυρο – και παρεμπιπτόντως σε εκείνες του κράτους.

Πρόκειται (όπως λέει και η Δημοκρατία) για πρόσωπα της απόλυτης εμπιστοσύνης του μηχανισμού που ανήκει στο εκάστοτε κόμμα που έχει τη διακυβέρνηση της χώρας και τα οποία τοποθετούνται με πολιτική απόφαση σε θέσεις στο Δημόσιο (όπως υπουργού, υφυπουργού, βουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη ή προέδρου δημόσιου φορέα), σε ρόλο συμβούλων και συνεργατών αυτών που τους επέλεξαν. Και δικαιούνται: βασικό μισθό ανάλογα με τη θέση που κατέχουν και την εκπαίδευση που έχουν (για παράδειγμα, Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση ή και κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου), επίδομα θέσης υπό προϋποθέσεις, οικογενειακή παροχή και έχουν και τα «τυχερά» τους, με αποζημιώσεις εκτός έδρας κ.ά.

Για παράδειγμα, ένας μέσος ειδικός συνεργάτης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης αμείβεται με περισσότερα από 1.800 ευρώ τον μήνα, ενώ όσοι έχουν τοποθετηθεί σε ρόλο διευθυντή ξεπερνούν κατά πολύ τα 3.000 ευρώ τον μήνα, μικτά.

Η Μιλένα Αποστολάκη με επίκαιρη ερώτησή της πέρσι είχε επισημάνει ότι έτσι «οικοδομείται ένα παράλληλο κράτος μέσα στο κράτος»!

Διαβάστε επίσης:

Τι λένε οι νέες δημοσκοπήσεις: Ποιοι «πληρώνουν» το κόμμα Καρυστιανού, η δυσαναλογία για Τσίπρα, πίεση σε ΠΑΣΟΚ, Ζωή, Βελόπουλο

Ραντεβού στα τυφλά: Γιατί η συνάντηση Μητσοτάκη – αγροτών δεν φέρνει αισιοδοξία για λύση των μπλόκων 

Άνοιγμα Ανδρουλάκη στην κεντροαριστερά – «Να μην γίνουμε θεατές των εξελίξεων» λέει ο Γερουλάνος, στο ψήφισμα επιμένει ο Δούκας