Οι συγγενείς των διαδηλωτων που σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής στο Ιράν μετατρέπουν τις κηδείες τους σε πάρτι ζωής με ποπ μουσική και χορό. 

Σε αρκετές περιπτώσεις έχουν κληθεί να πληρώσουν παχυλά ποσά προκειμένου να ανακτήσουν τα σώματα των αγαπημένων τους. Δημοσιεύματα θέλουν τις ιρανικές αρχές να τους αναγκάζουν να υπογράψουν πως ήταν μέλη της πολιτοφυλακής Μπασίτζ, προκειμένου να ανεβάσουν τεχνητά τον αριθμό των νεκρών φρουρών και να χαρακτηρίσουν τρομοκράτες τους διαδηλωτές.

«Πολλοί από τους πενθούντες δεν θέλουν το πένθος τους να έχει χαρακτηριστικά θρησκευτικού πένθους. Αντί να εκφράζουν εξωτερικά τη θλίψη τους, επιλέγουν να δείχνουν χαρά. Η χαρά μεταφέρει είναι πολιτικό μήνυμα επιμονής στον αγώνα ενάντια στους αιμοδιψείς καταπιεστές», δήλωσε στον Guardian o Χοσέιν Γκαζιάν, Ιρανός σχολιαστής με βάση τις ΗΠΑ. 

The family, relatives, and close friends of slain protesters Mohammad-Hossein Jamshidi and Ali Faraji honored their memory by playing music and applauding them during their burial at the Hesar Cemetery in Karaj, west of Tehran, a video obtained by Iran International shows. pic.twitter.com/bRSSsVOguq

— Iran International English (@IranIntl_En) January 23, 2026

Στις κηδείες νεαρών που δεν έχουν προλάβει να παντρευτούν είθισται να τραγουδούν και να χορεύουν. Σήμερα η πρακτική αυτή έχει λάβει νέο νόημα. Στα βίντεο που κυκλοφορουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνονται γυναίκες χωρίς μαντίλα να τραγουδούν και να χτυπούν παλαμάκια γύρω από τα φέρετρα.

Ο 17χρονος Μιλάτ τραυματίστηκε θανάσιμα από φρουρό σε διαδήλωση στην περιοχή Ναζιαμπάντ της Τεχεράνης στις 8 Ιανουαρίου. Στην κηδεία του η οικογένεια του επέλεξε να τον τιμήσει, παίζοντας το αγαπημένο του τραγούδι, «Ghaf», μια ρομαντική μπαλάντα από τον Alireza Talischi. Οι αρχές ζήτησαν αρχικά ποσό μεγαλύτερο των 5.000 ευρώ για να παραδώσουν το σώμα του.

The funeral of a young man killed by the Iranian regime. Someday, the people of Iran will bring the Ayatollah’s men to justice. pic.twitter.com/0yp2zfpnAY

— Mahbod Seraji (@Seraji) February 3, 2026

Κηδείες με ποπ μουσική και χορό

«Έκαναν αυτό που θα ήθελε ο Μιλάτ. Χόρεψαν “τα δάκρυα” τους στην κηδεία. Ακόμα και στο πένθος, τίμησαν τη ζωντανή ζωή του», είπε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ρέζα, που ζει στο Ταλίν της Εσθονίας. 

Sina Haghshenas was a talented florist.

This is the 25-year-old's funeral in Gorgan, Occupied Iran.

See all the dancing? It's not just a celebration of Sina's life. It's a warning to the Islamic Regime.

The time will come when Iranians dance and celebrate atop their graves. pic.twitter.com/DQSz6jUiSw

— dahlia kurtz ✡︎ דליה קורץ (@DahliaKurtz) February 1, 2026

Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν και στην κηδεία του ξαδέλφου της 21χρονη Σαγκάγιεγκ , που σκοτώθηκε σε διαδήλωση στο Ναρμάκ της Τεχεράνης.  «Δεν μπορώ ούτε να πω πόσα χρήματα πληρώσαμε, αλλά το μόνο που θέλαμε ήταν να τον έχουμε πίσω. Η οικογένεια ετοιμάστηκε για την κηδεία σαν να ήταν γάμος. Βάλαμε μεγάφωνα. Μεγάλες σκηνές στήθηκαν το γκαράζ. Μαγειρέψαμε όλοι μαζί λες και ήταν γιορτή, αλλά κανένας δεν γελούσε. Γιορτάσαμε τη ζωή του, το τι σήμαινε για εμάς, το τι θα μπορούσε να είχε προσφέρει στον κόσμο», είπε. 

Απόρριψη των βασικών αρχών της Ισλαμικής Δημοκρατίας

Ο χορός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ιρανικής κουλτούρας, αλλά γενικά περιορίζεται σε κλειστούς χώρους. Αντίθετα, πολλές από τις ευφορικές κηδείες που απεικονίζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πραγματοποιούνται σε εξωτερικούς χώρους. Οι εικόνες γυναικών να τραγουδούν στον δρόμο μπορούν να ερμηνευθούν ως απόρριψη των βασικών αρχών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι οποίες απαγορεύουν τον χορό και τη γυναικεία φωνή ως χαράμ.

Η πηγή έμπνευσης

Εικάζεται ότι πηγή έμπνευσης αποτέλεσε ο 23χρονος Ματζιντρέζα Ραχναβάρν, που εκτελέστηκε επειδή κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για τη δολοφονία της  Μάχσα Αμίνι μαχαίρωσε θανάσιμα δύο μέλη της Μπασίτζ.

Μετά την εκτέλεση του άρχισε να κυκλοφορεί ένα βίντεο στο οποίο ζητούσε να μην τον πενθήσει κανείς. «Δεν θέλω κανείς να πενθήσει στον τάφο μου. Δεν θέλω να διαβάσουν το Κοράνι ή να προσεύχονται. Απλά γιορτάστε και παίξτε γιορτινή μουσική», έλεγε. 

Ο κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Λωρραίνης Σαΐντ Παϊβάντι τονίζει ότι οι κηδείες χωρίς παραδοσιακούς ισλαμικούς συμβολισμούς αντιπροσωπεύουν «την αντίσταση ενάντια στη θεοκρατική κυβέρνηση που θέλει να επιβάλει θρησκευτικούς κανόνες σε ολόκληρη την ιρανική κοινωνία και σε διάφορους τομείς της ζωής των ατόμων».

«Σημαντικό συμβολικά είναι η χρήση μουσικής και του χορού, που θεωρούνται αντι-αξίες στην κρατική κουλτούρα. Η αντικατάσταση του κλάματος και του θρήνου, που θεωρούνται βασικές αξίες, με ένα είδος πικρής χαράς είναι ένα άλλο σημαντικό στοιχείο αυτής της πολιτιστικής μεταμόρφωσης. Θέλουν να πουν στην κυβέρνηση ότι δεν κλαίμε για τους μάρτυρες της ελευθερίας – επέλεξαν τον σωστό δρόμο και είναι πηγή υπερηφάνειας για εμάς», συμπληρώνει.

Διαβάστε επίσης

Ένταση ΗΠΑ-Ιράν εν μέσω διπλωματικού θρίλερ – Ακόμη στο πρόγραμμα οι συνομιλίες παρά την κατάρριψη drone και την απόπειρα ρεσάλτου

Καταγγελία σε βάρος του Άντριου στην αστυνομία για συμμετοχή στο κύκλωμα trafficking του Επστάιν

Διασπάται το ακροδεξιό κόμμα της Λέγκας στην Ιταλία – Παραιτήθηκε ο αναπληρωτής του Σαλβίνι