Με τη φράση «ο χώρος του Κινήματος Δημοκρατίας είναι υπαρκτός, και ο κόσμος του, θα βρει τον δρόμο, να συμβάλει στην συγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης με ή χωρίς τον Κασσελάκη», έκανε γνωστή την αποχώρησή του από τους Δημοκράτες, όπως μετονομάστηκε το ΚΙΔΗ, ο Κώστας Ταφλανίδης, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς στην Αιτωλοακαρνανία, άλλοτε κορυφαίος παράγοντας του ΣΥΡΙΖΑ στη Δυτική Ελλάδα και εκ των συνεπών αγωνιστών του χώρου.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι με τον κ. Ταφλανίδη, συμφωνεί και ο Γιώργος Ξενάκης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος Δημοκρατίας και λέγεται πως στην Αιτωλοακαρνανία ετοιμάζονται μαζικές αποχωρήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών και στελεχών του κόμματος.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

ΤΟ ΚΙΔΗ ΠΕΘΑΝΕ – ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΖΕΙ

Ολοκληρώθηκε με την ψηφοφορία για το όνομα το νέο κόμμα του Σ.Κασσελάκη, και το όνομα αυτού: Δημοκράτες -Προοδευτικό Κέντρο.

Ένα κόμμα προσωποπαγές, χωρίς εκλεγμένα όργανα, όλοι διορίζονται από τον πρόεδρο εκτός από τους συντονιστές των οργανώσεων και τους αναπληρωτές τους.

Οργανώσεις χωρίς καμία αρμοδιότητα, αφού ακόμα και τα δημοτικά ψηφοδέλτια αποφασίζονται από το Εκτελεστικό Γραφείο (αλήθεια δεν έχουν ακούσει ότι στις δημοτικές εκλογές, κατεβαίνουν δημοτικές παρατάξεις και αυτές αποφασίζουν για τα ψηφοδέλτια τους).

Ένα κόμμα, που θα διεκδικήσει τον χώρο του προοδευτικού κέντρου.

Ένα χώρο ανέκαθεν συστημικό, συμπληρωματική τσόντα σε κυβερνήσεις για να βολευτούν κάποιοι παράγοντες, άρα βάζει το νέο κόμμα εκτός του αντισυστημικού χώρου, που αποτελεί σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και χαρίζεται αυτός στην Καρυστιανού την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο.

Ένα χώρο μακριά από την νεολαία, που μόνο κεντρώα δεν αισθάνεται και δεν είναι.

Ένα χώρο που ένα μέρος του το κατέχει ήδη ο Μητσοτάκης, με τους σημιτικούς υπουργούς του. Διεκδικείται από το ΠΑΣΟΚ, που παραδοσιακά κατείχε το προοδευτικό κέντρο, αλλά και από τον Τσίπρα, με την βοήθεια ΜΜΕ, που παραδοσιακά επηρέαζαν το κέντρο και τώρα τον προωθούν ( εφημερίδα των Συντακτών , ΝΕΑ, ΒΗΜΑ, κτλ,).

Αυτόν τον χώρο θέλει να διεκδικήσει και ο Κασσελάκης με τους Δημοκράτες -Προοδευτικό Κέντρο.

Η ανάγκη όμως της κοινωνίας σήμερα δεν είναι ένα ακόμα κόμμα του κέντρου (το έκανε και ο Λοβέρδος, Θεοδωράκης) η της αριστεράς (Χαρίτσης) αλλά ένα κόμμα ανοιχτό, σύγχρονο, νεανικό, με πρόταση όραμα για την μεταμνημονιακή Ελλάδα, που θα μπορεί να εκφράσει όλο τον προοδευτικό δημοκρατικό χώρο, από το προοδευτικό κέντρο έως την δημοκρατική ριζοσπαστική αριστερά. Το κίνημα Δημοκρατίας είχε αυτόν τον χαρακτήρα. Το να εγκαταλείπεις τα ιστορικά ρεύματα της Σοσιαλδημοκρατίας, το Σοσιαλιστικό, της Δημοκρατικής αριστεράς και να θέλεις να διεκδικήσεις μόνο το χώρο του προοδευτικού κέντρου είναι αυτοκτονία. Είναι προσφορά στο ΠΑΣΟΚ και στον Τσίπρα που διεκδικούν αυτόν το χώρο.

Η εμφάνιση του Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την απειρία και τα λάθη του, συσπείρωσε αρχικά προοδευτικό κόσμο από όλους τους χώρους και νεολαία, που αναζητούσε άφθαρτα πρόσωπα με φρέσκες ιδέες. Φάνηκε ότι θα μπορούσε να κατορθώσει αυτό που απέτυχε να κάνει ο Τσίπρας. Και εδώ σήμανε συναγερμός από όλους τους χώρους.

Η στρατηγική της αντιμετώπισης του από την συστημική αριστερά ήταν να τον βγάλει εκτός χώρου(ξένο σώμα, Αμερικανάκι, άσχετος, δεξιός, τον έφεραν οι Αμερικάνοι, κτλ). Ο αποκλεισμός του ανάδειξε το πρόβλημα της Δημοκρατίας που αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της Ελληνικής κοινωνίας. Ένας αέρας Δημοκρατίας, που χρειάζεται να σαρώσει τα πάντα, κόμματα, κράτος ,δικαιοσύνη ,θεσμούς. Αυτός ο αέρας γέννησε το Κίνημα Δημοκρατίας. Σήμερα όμως ο ίδιος το καταργεί, φτιάχνοντας ένα κόμμα του κέντρου, έξω από τα κυρίαρχα ρεύματα της Αριστεράς. Αφήνει το μεγάλο γήπεδο, γιατί δεν τον παίζουν, και πάει στο βοηθητικό.

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασιών. Ο προοδευτικός κόσμος συσπειρώνεται γύρω από το κόμμα που εμφανίζει δυναμική ανόδου και μπορεί να νικήσει την Δεξιά, έτσι έγινε με το ΠΑΣΟΚ το 1981 έτσι με το Τσίπρα το 2015.Ετσι σήμερα που απέρριψε τον ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί, τον ηγέτη αλλά και το κόμμα που θα δώσει το νέο όραμα για την μεταμνημονιακή Ελλάδα, για να συσπειρωθεί γύρω του και να στηρίξει την νέα ελπίδα. Ο Κασσελάκης είχε αυτή την ευκαιρία και την πέταξε. Προτίμησέ τελικά την σιγουριά του συμπληρωματικού παίκτη.

Το κύριο πρόβλημα του Κινήματος Δημοκρατίας ήταν, ότι η κοινωνία το έβλεπε (με κύρια ευθύνη και του Κασσελάκη, που σε κάθε συνέντευξη μίλαγε για το μπουζουξίδικο και τον Τσίπρα), σαν ένα από τα πολλά κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο είχε απορρίψει. Δεν κατόρθωσε να αναδείξει τη νέα πρόταση που έφερνε και την ευρύτητα του χαρακτήρα του Κινήματος Δημοκρατίας. Ο κόσμος σε συμπαθεί, αλλά δεν σε ψηφίζει για αυτά που έπαθες, αλλά για αυτό που είσαι, και αυτό χάθηκε. Έγινε ένα θετικό βήμα με το πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη αλλά γρήγορα ξεχάστηκε.

Οι θεωρίες ότι η σύγχρονη αριστερά είναι το προοδευτικό κέντρο θυμίζουν τους καλόγερους του Μεσαίωνα που βάφτιζαν το κρέας ψάρι. Το κέντρο είναι Κέντρο και η Αριστερά είναι Αριστερά ότι και να λέει ο Κασσελάκης. Τα ιδεολογικά ρεύματα ανανεώνονται αλλά και υπάρχουν και είναι διακριτά.

Καλή επιτυχία λοιπόν στο νέο του κόμμα, αλλά αν δεν θέλει να είναι όπως λέει κόμμα διαμαρτυρίας αλλά κυβερνητικό, θα πρέπει να βρει τρόπο να συναντηθεί με το κύριο όγκο της προοδευτικής αριστεράς εκτός αν σκέφτεται να κυβερνήσει με κάποιον άλλο χώρο.

Ο χώρος του Κινήματος Δημοκρατίας είναι υπαρκτός, και ο κόσμος του, θα βρει τον δρόμο, να συμβάλει στην συγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης με η χωρίς το Κασσελάκη.