Τον κώδωνα του κινδύνου για την ομαλή ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου, ο οποίος μπορεί να προσφέρει τεράστια οφέλη στην Ελλάδα και την οικονομία της, κρούει ο Αλέξανδρος Εξάρχου, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου ΑΚΤΩΡ και διευθύνων σύμβουλος της Atlantic S&E LNG Trade.

Σε συνέντευξή του στην έντυπη έκδοση των «Οικονομικών Ταχυδρόμων» στο Βήμα της Κυριακής, ο κ. Εξάρχου προειδοποιεί ότι μια σειρά από παράγοντες, εντός και εκτός ΕΕ, επιχειρούν να υπονομεύσουν το σχέδιο μεταφοράς αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι αποτελεί τη μόνη εναλλακτική ενόψει της απαγόρευσης εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου η οποία νομοθετήθηκε πρόσφατα από τα κράτη μέλη της ΕΕ. Καλεί, μάλιστα, σε πανστρατιά εντός και εκτός Ελλάδας, ώστε να μη χάσει η χώρα μας όχι μόνο τα οικονομικά αλλά κυρίως τα γεωπολιτικά οφέλη που συνεπάγεται η αναβάθμισή της στον ενεργειακό χάρτη.

«Ο πόλεμος θα δοκιμάσει περισσότερο από οτιδήποτε την έλλειψη ενιαίας εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής στην ΕΕ»

Ο επικεφαλής του ομίλου AKTOR προβλέπει ότι τυχόν συνέχιση του πολέμου στη Μέση Ανατολή θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ΕΕ, η οποία εξαιτίας της αδυναμίας της στη διεθνή, οικονομική, γεωπολιτική σκακιέρα, κινδυνεύει να υποφέρει περισσότερο από όλους από αυξημένο πληθωρισμό.

Συνδέει τα φαινόμενα αυτά με τις παθογένειες, ουσιαστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία βρίσκεται ενώπιον σοβαρού αδιεξόδου, καθώς πέραν της νομισματικής πολιτικής, η απουσία ενιαίας εξωτερικής, οικονομικής και αμυντικής πολιτικής, εξαιτίας των αντικρουόμενων εθνικών συμφερόντων, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη όχι μόνο τη διαπραγμάτευση της Ευρώπης με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, αλλά και ναρκοθετεί την ίδια της τη θέση στον κόσμο.

«Ο πόλεμος του Ιράν θα δοκιμάσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την έλλειψη ενιαίας εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής στην ΕΕ. Διότι όταν αρχίζουν να γίνονται δύσκολες οι μεταφορές φυσικού αερίου και πετρελαίου, ο πληθωρισμός που θα αντιμετωπίσει η ΕΕ δεν θα συγκρίνεται ούτε με τις ΗΠΑ ούτε με την Κίνα. Συνεπώς αυτός που θα δοκιμαστεί πρώτος και περισσότερο όλων είναι ο πιο αδύναμος», προειδοποιεί.

«Η Ευρώπη» -προσθέτει- «αδυνατεί να ανταγωνιστεί τους μεγάλους παίκτες της διεθνούς σκακιέρας και την ίδια στιγμή, το μόνο πράγμα που επιτυγχάνει είναι να ρυθμίζει και να εκδίδει οδηγίες οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα να αυξάνουν το κόστος των προϊόντων».

Τα καίρια ερωτήματα

«Όλοι στην Ευρώπη διαμαρτυρόμαστε για μια ακρίβεια η οποία είναι τεχνητή: Την έχουμε προκαλέσει εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας, στην προσπάθεια να νομοθετούμε κάθε φορά κάτι που για να γίνει τελικά αποδεκτό από 27 ανεξάρτητα κράτη καταλήγει σε εκατέρωθεν συμβιβασμούς που συχνά δεν επιτυγχάνουν τον σκοπό για τον οποίο έγινε το νομοθέτημα», επισημαίνει και θέτει ορισμένα καίρια ερωτήματα για την αδυναμία λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη:

«Πώς θα αντιμετωπίσει η ΕΕ μια εξαιρετικά επικίνδυνη εκδοχή κρίσης –από πλευράς πληθωρισμού- που θα είναι ίσως το αποτέλεσμα της παρατεταμένης διάρκειας του πολέμου στο Ιράν; Αν καταστεί απαραίτητο για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ, ποιος θα αποφασίσει την υποτίμηση του ευρώ όταν οι οικονομικές συνθήκες των 27 κρατών-μελών δεν είναι ίδιες;» διερωτάται.

Παρόμοιες αντανακλάσεις των αδυναμιών αυτών βλέπει και στην περίπτωση της Κύπρου.

«Πάρα πολύ σωστά η Ελλάδα προσέφερε προστασία σε ένα κράτος-μέλος της ΕΕ που πλήττεται. Και ξεκίνησε μια ατελείωτη συζήτηση αν αυτό έγινε επειδή η Ελλάδα προσπάθησε να υπερασπιστεί το εθνικό της συμφέρον με την ευρεία έννοια του όρου ή το ευρωπαϊκό συμφέρον. Αν και το αποτέλεσμα ήταν σίγουρα θετικό -ακολούθησε η Γαλλία, αλλά και με καθυστέρηση και άλλες χώρες- η κινητοποίηση δεν παύει να έχει γίνει σε εθνικό και όχι σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καμία απόφαση δεν ελήφθη σε επίπεδο ΕΕ για την προστασία του πληττόμενου κράτους-μέλους και καμία πρόνοια για την προστασία του δεν αποφασίστηκε κεντρικά. Η προστασία του αφέθηκε στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών και σε εθνικό επίπεδο», σχολιάζει.

Υπενθυμίζει ότι τα κράτη-μέλη συνεχίζουν να κινούνται κατά το δοκούν: η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης αξιοποίησε πρώτη τη συγκυρία του πολέμου στην Ουκρανία για να δρομολογήσει τον επανεξοπλισμό του στρατού της, όμως ήταν η τελευταία που έστειλε βοήθεια στην Κύπρο.

«Η εντυπωσιακή αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων»

Ο κ. Εξάρχου σημειώνει ότι ο Κάθετος Διάδρομος έφερε αιφνιδίως και μια εντυπωσιακή αναβάθμιση των ελληνοαμερινικών σχέσεων, καθώς οι ΗΠΑ δημιουργούν συνθήκες ώστε να αξιοποιείται πρωτίστως η Ελλάδα ως είσοδος για το αμερικανικό LNG, κάτι που μετατρέπει ουσιωδώς τη γεωπολιτική ισορροπία μεταξύ των χωρών που μας αφορούν και δημιουργεί μια ενισχυμένη ασφάλεια για τη χώρα.

Εκτιμά ότι οι πρόσφατες συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στην Ουάσιγκτον θα λάβουν μορφή οριστικής συμφωνίας, το αμέσως επόμενο διάστημα, ενώ σημειώνει ότι θα χρειαστεί να δημιουργηθεί και δεύτερο FSRU στη χώρα μας πριν το 2030 ώστε να υποστηριχτεί η ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου.

«Δεν πρόκειται στο όνομα οποιουδήποτε οικονομικού οφέλους να υπηρετήσω γεωπολιτικές στρατηγικές άλλου κράτους, πέραν του ελληνικού – αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Θα εξακολουθήσω να λέω ότι πρέπει να στηρίξουμε την ελληνικότητα του εγχειρήματος. Πρέπει να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες που ο Κάθετος Διάδρομος θα ταυτίζεται με τον ελληνικό του χαρακτήρα για να επιτευχθούν τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά οφέλη του εγχειρήματος. Εναλλακτικές που δεν στηρίζουν τον ελληνικό χαρακτήρα του εγχειρήματος δεν θα με βρουν συμμέτοχο», δηλώνει κατηγορηματικά.

Διαβάστε επίσης:

Μέση Ανατολή: Η επόμενη μέρα για τον Έλληνα καταναλωτή – Αλλαγή ψυχολογίας όλων των εμπλεκομένων στην αγορά

Η Ελλάδα σε ενεργειακό κλοιό

Ο «χάρτης» των πληρωμών από τον e-ΕΦΚΑ και τη ΔΥΠΑ έως τις 20 Μαρτίου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.