Ο τρόπος με τον οποίο η γεωπολιτική ευθυγράμμιση έχει καταστεί το απόλυτο “πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης” εντός της ΕΕ, παραγκωνίζοντας συχνά την εσωτερική ατζέντα μιας χώρας ή τις κοινωνικές της ανάγκες.

Η περίπτωση των εκλογών της 19ης Απριλίου 2026 στη Βουλγαρία είναι πράγματι διδακτική. Τα αποτελέσματα δείχνουν μια σαρωτική νίκη του Ρούμεν Ράντεφ και του σχήματος Προοδευτική Βουλγαρία (PB), η οποία εξασφάλισε αυτοδυναμία (περίπου 131 έδρες) μετά από χρόνια πολιτικής αστάθειας.

Αν κοιτάξει κανείς τους τίτλους:

Ο Guardian χρησιμοποιεί στον τίτλο του τον χαρακτηρισμό Moscow friendly

Το Al Jazeera αναφέρεται σε αυτόν ως pro Russian (φιλορώσο).

Αντίθετα, η Kyiv Independent και τοπικά μέσα επικεντρώνονται περισσότερο στην εγχώρια ατζέντα του (καταπολέμηση της διαφθοράς, αποδόμηση του ολιγαρχικού μοντέλου), αναγνωρίζοντας ότι η στάση του είναι περισσότερο “κυριαρχική” παρά τυφλά υποτελής.

Αυτή η αυτόματη απόδοση της ταμπέλας του “φιλορώσου” σε όποιον προτάσσει μια πολιτική λύση ή αμφισβητεί την αποστολή στρατιωτικού υλικού, λειτουργεί συχνά ως ένας μηχανισμός που στόχο έχει να απομονώσει πολιτικά την εκάστοτε ηγεσία πριν καν αυτή αναλάβει καθήκοντα.

Οι λαοί της “δεύτερης ταχύτητας” (όπως τα Βαλκάνια και η Ελλάδα) εστιάζουν σε ένα σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα, την ομογενοποίηση της Εξωτερικής Πολιτικής: Φαίνεται πως η ΕΕ απαιτεί πλέον μια απόλυτη ταύτιση με τις Νατοϊκές επιλογές. Όταν μια χώρα προσπαθεί να ισορροπήσει τα εθνικά της συμφέροντα (ενέργεια, οικονομία, ασφάλεια) με την ευρωπαϊκή της πορεία, θεωρείται “παρεκκλίνουσα”.

Η εσωτερική ατζέντα σε 2η μοίρα:

Στη Βουλγαρία, οι πολίτες ψήφισαν με βάση την ακρίβεια, τη διαφθορά και την κοινωνική πολιτική. Ωστόσο, η διεθνής κριτική επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στο αν ο Ράντεφ θα συνεχίσει να εξοπλίζει την Ουκρανία.

Για χώρες όπως η Ελλάδα ή η Βουλγαρία, η απειλή του “μαύρου προβάτου” εντός των Βρυξελλών μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική παράλυση ή σε ηγεσίες που λειτουργούν ως “άβουλα εργαλεία” για να αποφύγουν τις κυρώσεις ή την περιθωριοποίηση.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ράντεφ κατάφερε να πάρει ψήφους ακόμα και από την ακροδεξιά (Αναγέννηση), προβάλλοντας ένα μοντέλο εθνικής αξιοπρέπειας και κοινωνικής προστασίας, το οποίο όμως η ιεραρχία” των Βρυξελλών διαβάζει αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα του ρωσο ουκρανικού πολέμου.

Έχουμε την δυσκολία μιας χώρας να παραμείνει “ευρωπαϊκή” χωρίς να γίνει “υπάκουη”, διατηρώντας το δικαίωμα να ζητά ειρήνη χωρίς να κατηγορείται για προδοσία.

Διαβάστε επίσης

Αξιοκρατία και ήθος στην πολιτική και το κράτος

Η απουσία της κοινωνίας από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και οι εκλογές στη ΓΣΕΕ

Ποιος θέλει τις… πολύ πρόωρες εκλογές και ποιος όχι

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.