16/11/2018 02:23:45

Τα παρεξηγημένα «παιδιά» της Βέμπο

Τα παρεξηγημένα «παιδιά» της Βέμπο - Media
Λέγεται πως όποτε η θρυλική Ουμ Καλσούμ άνοιγε τα χείλη της για να τραγουδήσει, μαζί της ανάσαινε και ολόκληρος ο αραβικός κόσμος. Μπορεί τα τραγούδια της να υμνούσαν την αγάπη προς τον άνθρωπο, όμως ο λαός της ερμήνευε το περιεχόμενό τους ως αγάπη για την πατρίδα. Κι έτσι μοιραία η Καλσούμ έγινε σύμβολο του αραβικού εθνικισμού.
 
Στην περίπτωση της σπουδαίας Σοφίας Βέμπο τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα: η «Τραγουδίστρια της Νίκης» θα μνημονεύεται εσαεί όχι μόνο για τη μεγάλη πορεία της σε δισκογραφία, θέατρο και κινηματογράφο, αλλά γι’ αυτά τα πέντε - δέκα τραγούδια που αναπτέρωσαν το ηθικό των Ελλήνων πολεμιστών κατά το Έπος του ’40. «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Στον πόλεμο βγαίν’ ο Ιταλός», «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του», «Μας χωρίζει ο πόλεμος» κ.λπ. Ευτυχώς για τη μνήμη της Βέμπο τα εν λόγω τραγούδια βγαίνουν στην επικαιρότητα κάθε 28η Οκτωβρίου, αλλά την ίδια μπορούμε να την ακούμε κάθε στιγμή να τραγουδάει το «Φεγγάρι είναι κόκκινο» του Χατζιδάκι, από τη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη, ακόμη και να μας συγκινεί ως ξεπεσμένη Τζένη Μπλανς στην κινηματογραφική «Στουρνάρα 288» του Ντίνου Δημόπουλου.
 
Όσο για την υστεροφημία της, είναι γνωστή η ιστορία για τη στάση της απέναντι στους διωκόμενους φοιτητές την ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Όχι ότι δεν ήταν καλά τα πατριωτικά τραγούδια της Βέμπο – αντιθέτως, είχαν γραφτεί απ’ τους κορυφαίους δημιουργούς του λεγόμενου ελαφρού τραγουδιού των καιρών εκείνων (Μιχάλη Σουγιούλ, Μίμη Τραϊφόρο, Θεόφραστο Σακελλαρίδη κ.ά.).
 
Η όποια κακόπιστη κριτική τους έγκειται σε μία διαστρέβλωση του όρου «πατριωτισμός» από αυτόν του στείρου και – στις μέρες μας – επικίνδυνου «εθνικισμού». Κακά τα ψέματα, ζούμε την εποχή που ντρέπεται κανείς να δηλώσει «Έλληνας», ειδικά αν βρεθεί στο εξωτερικό. Δεν τον αφήνουν πρωτίστως οι λαμογιές των πολιτικών του, που εξακολουθούν να βγαίνουν στη φόρα, και κατόπιν η Ακροδεξιά, η οποία, δίχως να πρωτοτυπεί, οικειοποιείται οτιδήποτε πατριωτικό - εθνικό. Πόση ψυχική ανάταση να νιώσει κανείς εν έτει 2012 ακόμη και με την «ενημέρωση» της Βέμπο προς τον Ιταλό κατακτητή: «Τα τανκς και τα κανόνια δεν είναι μακαρόνια»; Το πολύ - πολύ να γελάσει με την ψυχή του και να αναγνωρίσει την ιστορικότητα του ηχητικού - μουσικού ντοκουμέντου.
 
Παρεμπιπτόντως, τα τραγούδια της Βέμπο συγκριτικά με τα άλλα εμβατηριακά τραγούδια της Αριστεράς, τα περίφημα Αντάρτικα, από μουσικής άποψης παραπέμπουν στα «Χατζιδάκια μ’» και τα «Θεοδωράκια μ’», που έλεγε κάποτε ο Σαββόπουλος στα «Δέκα χρόνια κομμάτια». Μελωδικά και με έντονο συναισθηματισμό τα Πατριωτικά, πιο εξωστρεφή και επαναστατικά τα Αντάρτικα!

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.