Εβδομάδα με πολλές υποψηφιότητες για Όσκαρ, ολύμπιους θεούς made in USA, πλαστελίνες από την Αυστραλία, ένα σχεδιαστή μόδας σε ρόλο σκηνοθέτη, τον Μελ Γκίμπσον και πάλι στην οθόνη και άλλα πολλά, παράξενα ή μη…

Μονάκριβη

Η «Μονάκριβη» ξετυλίγει στην οθόνη μια ιστορία τόσο ακραία δραματική που κινδυνεύει σχεδόν να γλιστρήσει στην παρωδία. Το φιλμ του Λι Ντάνιελς, πρώην παραγωγού ταινιών όπως ο «Χορός των τεράτων» ή το «Woodsman», δεν φοβάται να πάρει το ρίσκο να αγγίξει την επιφάνεια του πιο ασυγκράτητου μελοδραματισμού, να φλερτάρει με τον γκρεμό του διδακτισμού και να κινδυνεύσει από την ενοχλητική αίσθηση του συναισθηματικού εκβιασμού. Από τη στιγμή που επιλέγει να αφηγηθεί την ιστορία μιας εντυπωσιακά υπέρβαρης, αναλφάβητης 16χρονης που κακοποιείται από τη μητέρα της και είναι έγκυος στο δεύτερο παιδί της από τον ίδιο της τον πατέρα, οι παραπάνω σκόπελοι μοιάζουν δύσκολο να αποφευχθούν. Το σοκ τού να βλέπεις ένα τηγάνι να εκτοξεύεται στο κεφάλι ενός 16χρονου κοριτσιού ή η ιδέα (και η εικόνα) ενός πατέρα που βιάζει την ίδια του την κόρη, η συνεχιζόμενη λεκτική και σωματική κακοποίηση, η αδυναμία προσαρμογής της νεαρής ηρωίδας στο οικογενειακό, σχολικό ή οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον είναι, όταν περιγράφονται με λέξεις, θέαμα για τουλάχιστον γερά στομάχια. Όμως η «Μονάκριβη» δεν ενδιαφέρεται απλά να σοκάρει ή να ενοχλήσει, αλλά κυρίως να ανακαλύψει κάτω από τη σκοτεινή κρούστα της ιστορίας της την ψυχή ενός ανθρώπου, που, όπως και τα βιβλία, δεν μπορείς να τον κρίνεις από την εμφάνιση ή απ’ όσα μπορούν να αντιληφθούν τα μάτια. Η 16χρονη Precious μπορεί να μην έχει θέση κάτω από τον ήλιο των «φυσιολογικών» ανθρώπων σαν εσάς κι εμένα, όμως αυτό δεν τη σταματά από το να έχει όνειρα, έστω κι αν συχνά μοιάζουν λανθασμένα, ή να ελπίζει ότι μια μέρα η μοίρα της θα αλλάξει. Κι όταν αυτή η ευκαιρία θα έρθει, με τη μορφή ενός σχολείου για προβληματικά κορίτσια που για πρώτη φορά θα της δώσει μια διέξοδο στη γνώση, θα την αρπάξει λες και η ίδια η ζωή της να εξαρτάται από αυτό. Έτσι, αυτό που ξεκινά ως μια τραγική ιστορία δίχως ούτε μια αχτίδα ελπίδας γίνεται στην πορεία παράδειγμα δύναμης και συνειδητοποίησης, μια ιστορία που αφήνει στην άκρη την απόγνωση για να ανακαλύψει μια καθαρή, λυτρωτική, ειλικρινή συγκίνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι το φιλμ ξεκίνησε ως outsider και μεταμορφώθηκε, μέσα από τις προβολές του σε φεστιβάλ, σε έναν ουσιαστικό διεκδικητή έξι σημαντικών Όσκαρ. Ασχέτως με το πόσα θα κερδίσει (αν και οι δυο πρωταγωνίστριές του, η πρωτοεμφανιζόμενη Γκαμπούρι Σιντεμπέ και η κωμική ηθοποιός Μο’Νικ που μεταμορφώνεται σε μητέρα-τέρας, αναμφίβολα τα αξίζουν), η «Μονάκριβη» είναι μια από τις ταινίες που φαίνεται να έχουν κερδίσει τη δική τους θέση στις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές της χρονιάς, αν όχι για οτιδήποτε άλλο, τότε σίγουρα για το θάρρος της και την τόλμη να αναμετρηθεί με ένα βιβλίο και μια ιστορία τόσο σκληρή και δραματική. Σκηνοθεσία: Λι Ντάνιελς. Πρωταγωνιστούν: Γκαμπούρι Σιντιμπέ, Μο’Νικ, Πόλα Πάτον, Μαράια Κάρεϊ, Λένι Κράβιτζ. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 110΄

Μαίρη και Μαξ

Μια ταινία animation, ή για να είμαστε ακριβείς claymation, δηλαδή φτιαγμένη από «πλαστελίνες», εκ πρώτης όψεως έχει σαν στόχο της το παιδικό κοινό. Όμως το «Μαίρη και Μαξ» του βραβευμένου με Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους Άνταμ Έλιοτ απέχει πολύ από το να θεωρηθεί παιδική ταινία. Κυνική, σκοτεινή, ενήλικη στη νοοτροπία και τις θεματικές, μπορεί να έχει ως ηρωίδα ένα νεαρό κορίτσι, όμως η Μαίρη της ταινίας ελάχιστη σχέση έχει με τους χαρακτήρες της Disney ή τον μαγικό κόσμο της Μπάρμπι που ονειρεύονται τα κορίτσια στην ηλικία της. Ένα παραμελημένο, άχρωμο, παχουλό παιδί, που μεγαλώνει σχεδόν μόνο του στην Αυστραλία και που έχει να αντιμετωπίσει τη σκληρή συμπεριφορά των συνομηλίκων της, η Μαίρη μοιάζει υπερβολικά αληθινή για να είναι φτιαγμένη από πηλό. Όταν μια μέρα θα σκίσει μια σελίδα από τον τηλεφωνικό κατάλογο της Νέας Υόρκης και θα αρχίσει να αλληλογραφεί με έναν άντρα στην τύχη, η ζωή της θα αλλάξει σχεδόν από τη μία στιγμή στην άλλη. Ο Μαξ είναι ένας σαραντάρης φοβικός, Εβραίος Νεοϋορκέζος, γεμάτος τικ και προβλήματα, που θα ανταποδώσει το γράμμα της Μαίρης, αρχίζοντας έτσι μια παράξενη φιλία που, με δεκάδες σκαμπανεβάσματα, θα διαρκέσει είκοσι ολόκληρα χρόνια. Ο Έλιοτ θα τα καταγράψει με χιούμορ αλλά και σκληράδα, με συγκίνηση αλλά και κυνισμό, και θα πλάσει μέσα από την αλληλογραφία τους και την τροπή της ζωής του καθενός ένα τρυφερό και μαζί επώδυνο παραμύθι για τις δυσκολίες της ζωής, τα εμπόδια και τις δοκιμασίες, αλλά και τις χαρές, την αληθινή ουσία της. Αριστοτεχνικά δουλεμένο σε τεχνικό επίπεδο, ευρηματικό οπτικά κι εμπνευσμένο σεναριακά, το «Μαίρη και Μαξ» είναι απολαυστικό. Και μερικές στιγμές, απολαυστικά επώδυνο. Σκηνοθεσία: Άνταμ Έλιοτ. Με τις φωνές των: Τόνι Κολέτ, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Μπάρι Χάμφρεϊς, Έρικ Μπάνα. Χώρα: Αυστραλία. Διάρκεια: 92΄

Ένας άνδρας μόνος

Αν υπάρχει κάτι που μπορείς να ορίσεις ως «υπερβολική ομορφιά», τότε αυτό είναι το σοβαρότερο από τα ελαττώματα από τα οποία υποφέρει το σκηνοθετικό ντεμπούτο του σχεδιαστή μόδας Τομ Φορντ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η μεταφορά στην οθόνη του βιβλίου του Κρίστοφερ Ίσεργουντ (ένα από τα πρώτα και πλέον σημαντικά στην γκέι λογοτεχνία) δεν είναι ειλικρινής, ενδιαφέρουσα και «από καρδιάς», όμως ο Φορντ δείχνει να ενδιαφέρεται λίγο περισσότερο για την εικόνα παρά για την ουσία της ιστορίας του. Είναι άδικο να περιμένεις κάτι λιγότερο από έναν άνθρωπο που έχτισε την καριέρα του πάνω στο καλό γούστο και την εκλεπτυσμένη αισθητική, όμως η ιστορία του φαίνεται να απαιτεί έστω μερικές μουντζούρες, μερικές ζάρες στα ατσαλάκωτα ρούχα, κάποιες στιγμές που να μην είναι στυλιζαρισμένες στο έπακρο. Ο Φορντ δεν μπορεί να αφήσει τον εαυτό του και την ταινία του να κυλήσει σε μια «δημιουργική αταξία», κάνοντάς την τελικά να μοιάζει λίγο σφιχτή, αμήχανη, ελαφρώς κρύα. Κρίμα, γιατί η ιστορία ενός καθηγητή πανεπιστημίου στη δεκαετία του ’50, που έχοντας χάσει το σύντροφό του αποφασίζει να αυτοκτονήσει, έχει όλη τη συναισθηματική δύναμη για να σε παρασύρει. Η εξαιρετική ερμηνεία του Κόλιν Φερθ (υποψήφιος για Όσκαρ, όπως και το σενάριο του φιλμ) δίνει στην ταινία το συναισθηματικό κέντρο βάρους της, όμως η τακτοποιημένη σκηνοθεσία του Φορντ δεν αφήνει ποτέ τη συγκίνηση να πάρει το πάνω χέρι και τα δάκρυα να κυλήσουν όπως θα έπρεπε. Σκηνοθεσία: Τομ Φορντ. Πρωταγωνιστούν: Κόλιν Φερθ, Μάθιου Γκουντ, Νίκολας Χουλτ, Τζουλιάν Μουρ, Τζον Κορτατζαρίνα. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 99΄

ΑΚΟΜΗ

Στην άκρη του νήματος, του Μάρτιν Κάμπελ.

Ο Μελ Γκίμπσον επιστρέφει στην οθόνη αναζητώντας τους ενόχους για το φόνο της κόρης του κι αποκαλύπτοντας μια κυβερνητική συνωμοσία, σε ένα μάλλον παλιομοδίτικο, αλλά αν μη τι άλλο σοβαρό θρίλερ.

Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: Η κλοπή της αστραπής, του Κρις Κολόμπους.

Νεαρός Νεοϋορκέζος ανακαλύπτει ότι είναι γιος του Ποσειδώνα και πως ο Δίας τον θεωρεί υπεύθυνο για την κλοπή του κεραυνού του. Ναι, οι θεοί του Ολύμπου υπάρχουν, αλλά δεν μας λυπούνται επιτρέποντας να γυρίζονται τέτοιου είδους κακέκτυπα του Χάρι Πότερ.

Άμα δε σε θέλει, του Βασίλη Νεμέα.

Πρώτη κινηματογραφική δουλειά ενός σκηνοθέτη της τηλεόρασης, στην οποία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί της μεγάλης του τηλεοπτικής επιτυχίας «Κάτι τρέχει με τους δίπλα», Κλέων Γρηγοριάδης και Ρένος Χαραλαμπίδης. Αν αυτό σας λέει κάτι.

Γιώργος Ν. Κορωναίος

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.