Ισόβια μάθηση…

Το φετινό θέμα της έκθεσης των πανελλαδικών εξετάσεων δεν ήταν απλώς SOS. Ανήκε στην κατηγορία «τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια και δεν είναι τίποτ’ άλλο εξόν από μία γάτα που νιαουρίζει;»… Οι φροντιστές που διέθεταν στοιχειώδη διορατικότητα το είχαν χιλιοδιδάξει, όπως και όλα τα θέματα που περιελίσσονταν γύρω από τους τίτλους και τη στοχοθεσία των υπουργείων του ΠΑΣΟΚ (Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Προστασία του Πολίτη, Αποκέντρωση, Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, Ενέργεια, Κλιματική Αλλαγή, Κοινωνική Αλληλεγγύη, Ανάπτυξη, Ανταγωνιστικότητα, Διά βίου Εκπαίδευση κ.λπ.)… Κι επειδή οι εξετάσεις αυτές ήταν της αρμοδιότητας του υπουργείου Παιδείας, τα μέλη της Επιτροπής προτίμησαν να μείνουν «εντός και επί τα αυτά» τους… Επέλεξαν το αυτονόητο: την old simit classic «Διά Βίου Μάθηση» ή, ακόμα ευρύτερα, την «Αυτομόρφωση»…

Το φετινό θέμα της έκθεσης των πανελλαδικών εξετάσεων δεν ήταν απλώς SOS. Ανήκε στην κατηγορία «τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια και δεν είναι τίποτ’ άλλο εξόν από μία γάτα που νιαουρίζει;»… Οι φροντιστές που διέθεταν στοιχειώδη διορατικότητα το είχαν χιλιοδιδάξει, όπως και όλα τα θέματα που περιελίσσονταν γύρω από τους τίτλους και τη στοχοθεσία των υπουργείων του ΠΑΣΟΚ (Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Προστασία του Πολίτη, Αποκέντρωση, Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, Ενέργεια, Κλιματική Αλλαγή, Κοινωνική Αλληλεγγύη, Ανάπτυξη, Ανταγωνιστικότητα, Διά βίου Εκπαίδευση κ.λπ.)… Κι επειδή οι εξετάσεις αυτές ήταν της αρμοδιότητας του υπουργείου Παιδείας, τα μέλη της Επιτροπής προτίμησαν να μείνουν «εντός και επί τα αυτά» τους… Επέλεξαν το αυτονόητο: την old simit classic «Διά Βίου Μάθηση» ή, ακόμα ευρύτερα, την «Αυτομόρφωση»…

Από την πλευρά μας, φρονούμε ότι η συγκεκριμένη επιλογή δεν ήταν αποκύημα ναρκισσισμού, όπως πολλοί έσπευσαν να πουν (δεν έπεσε δα και θέμα: «Ω! πόσο κομψή είναι και πόσο δίκιο έχει σε όλα η κυρία Διαμαντοπούλου»). Ήταν γέννημα της ανάγκης για προώθηση της εκπαιδευτικής χειραφέτησης των μαθητών και των σπουδαστών. Της ανάγκης για διάχυση της ιδέας της παιδαγωγικής εξατομίκευσης, της σύναψης δηλαδή σιωπηρών ατομικών συμβάσεων μόρφωσης. Μην τα περιμένουμε και όλα από τα δημόσια σχολεία. Να ξεστραβωνόμαστε λιγουλάκι αφ’ εαυτού μας… Να αναζητούμε και καμιά λύση εξωδιαμαντοπουλική. Κάνα κολέγιο, κάνα πανεπιστήμιο στην αλλοδαπή ή κάνα πανεπιστήμιο του πεζοδρομίου και της ζωής, με αλφαβητάρι και σπαρματσέτο made in ΔΝΤ, εφόσον δεν διαθέτουμε τα φράγκα.

Λίγες μέρες μετά τη διεξαγωγή της εξέτασης στο μάθημα της έκθεσης πάντως, η έμπειρη εκθεσιολόγος του «Π» Πένη Ζουζούνη, μαθήτρια της Στ’ Δημοτικού, προέβη, για λογαριασμό των αναγνωστών μας, σε δειγματική ανάλυση του θέματος των πανελλαδικών εξετάσεων. Δημοσιεύουμε λοιπόν το πόνημά της προκειμένου να το συγκρίνουν οι υποψήφιοι με το δικό τους, να αυτοαξιολογηθούν και είτε να αυτοϊκανοποιηθούν είτε όχι.

Θέμα: «Σε άρθρο που θα δημοσιευθεί στην εφημερίδα του σχολείου σας, να αναφερθείτε στη σημασία της αυτομόρφωσης και να προτείνετε τρόπους πραγμάτωσής της σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου».

Στη σημερινή μας εποχή μας σήμερα, έχει πολύ μεγάλη σημασία να παίρνουμε ιδιωτική πρωτοβουλία και να φροντίζουμε κάποια πράματα από μόνοι μας. Να αυτοτρώμε, να αυτοπίνουμε, να αυτογιατρευόμαστε, να αυτομορφωνόμαστε, να αυτοδουλευόμαστε και να αυτοπληρώνουμε το κράτος που πήγε και αυτοχρεώθηκε με αποτέλεσμα να πρέπει τώρα να αυτωθούμε με όλους τους τρόπους για να το ξεχρεώσουμε.

Όταν έχει κανείς να αποφασίσει ανάμεσα στο να κάνει κάτι μόνος του ή να περιμένει να μην του το κάνουν ποτέ οι άλλοι, επιλέγει συνήθως το πρώτο. Ακόμα ωστόσο δεν έχουν καταργηθεί όλα τα πράματα που μας τα δίνανε από παλιά, μισο-οργανωμένα και μισο-δωρεάν, γι’ αυτό και τυπικά ακόμα πάμε σχολείο. Σιγά-σιγά όμως, και καθώς οι φορείς και οι δάσκαλοί μας θα αρχίσουν να τα φτύνουνε, θα μπαίνουμε ολοένα και περισσότερο στην κατάσταση της αυτομόρφωσης που είναι και το θέμα μας. Αυτοψωμί, αυτοπαιδεία και αυτοελευθερία… που θα λέγανε σήμερα και οι φοιτητές του Πολυτεχνείου. Εφόσον εμάς μας λείπουν τα πρωτότυπα, πρέπει να αυτοϊκανοποιηθούμε όπως όπως σε προσωπικό επίπεδο.

Για μας που δεν μπορούμε να πάμε σε κολέγιο, αυτομόρφωση σημαίνει να κανονίσουμε την πορεία μας κι ό,τι μάθουμε, ό,τι πληροφορηθούμε κι ό,τι αρπάξει το αυτί μας. Αρκεί βέβαια το αυτί μας να λειτουργεί σαν ραντάρ στο Αιγαίο, να μην πιάνει τις παραβιάσεις και να διαλέγει γενικώς να ακούει γράμματα, σπουδάγματα, του ΔΝΤ τα πράματα. Αλλιώς, είναι πολύ πιθανό να μας τα παραδώσει τα μαθήματα ο Καρατζαφέρης στ’ αυτί κι ο Άδωνις στο κεφάλι… (Αυτό αγγίζει τα όρια της αυτοπαραμόρφωσης…).

Αυτομόρφωση είναι να έχουμε την ευθύνη για το άρπα κόλλα της προσωπικής μας γνώσης, που δεν τελειώνει στα 18 ούτε στα 22. Κρατάει μια ζωή και το λένε «Διά βίου Εκπαίδευση». Για να βοηθήσει έμμεσα το υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (η Κοινωνική Αλληλεγγύη είναι άλλο θέμα έκθεσης και τη δίνω ως SOS για του χρόνου), έχει εισαγάγει τη Διά βίου Εργασία, δηλαδή τη Διά βίου Παίδευση, που είναι αυτό που έχει πάθει ο παππούς. Γηράσκει, χωρίς σύνταξη, αεί διδασκόμενος. Δεν είναι που δεν πεθαίνει, όσο ζει όλο παθαίνει και μαθαίνει. Αυτός είναι ένας αποτελεσματικότατος τρόπος πραγμάτωσης της αυτομόρφωσης.

Εμένα προσωπικά, η αυτομόρφωση δεν με χαλάει γιατί έχει ανοιχτούς ορίζοντες, σαν τα σύνορα της Τουρκίας. Η ύλη είναι αχανής σαν τις δανειακές μας υποχρεώσεις. Και δεν μπορεί κανείς να μου την εξετάσει και να με κόψει. Η μισθοληπτική μου ικανότητα θα είναι χαμηλή.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.