Απολίτιστη πολιτεία

Ανδρέας Λοβέρδος: Ρεπερτόριό του το μελόδραμα

Ανδρέας Λοβέρδος: Ρεπερτόριό του το μελόδραμα

Δεν είναι άτοπο ένας πολιτικός να κάνει θέατρο για να κερδίσει τις εντυπώσεις του κοινού. Αλλά δεν είναι και δίκαιο, όταν κάποιοι στην κυβέρνησή του βάζουν το κεφάλι τους στον ντορβά, αυτός να προσπαθεί να βγάλει τον εαυτό του εκτός της συλλογικής ευθύνης

Κεφαλλονίτης στην καταγωγή, γεννημένος στην Πάτρα. Ολυμπιακός. Παλαιός μηχανόβιος. Οπαδός του ρητού «οι σκληροί δεν χορεύουν», όμως δεν το λέει όπως ο Νόρμαν Μέιλερ αλλά απολύτως ελληνικά: «ο χορός θέλει χώρο». Ακούει ελληνική μουσική, μοιάζει να ξέρει άριστα το ρεμπέτικο, ωστόσο όταν γενικώς αναφέρεται στο λαϊκό τραγούδι το εννοεί με τον τρόπο που οι σύγχρονοι Έλληνες εννοούν την τρισχιλιετή συνέχεια του έθνους, ένα αδιάσπαστο συνεχές. Γι’ αυτό δεν του αρέσουν οι διακρίσεις, εμπιστεύεται περισσότερο το προσωπικό του γούστο και την «εκπαίδευσή» του με τα χρόνια. Το τι είναι «ποιοτικό», έχει δηλώσει, προτιμά να μην του το λένε οι άνθρωποι των δισκογραφικών εταιρειών. Οπότε, ανέτως θα μπορούσε, αν είχε χρόνο, να βρίσκεται από καιρού εις καιρόν σε χοροπηδάδικα, καθιστός φυσικά, να χτυπάει παλαμάκια, να πίνει ποτό και να μασουλάει παρελκόμενα. Πόσο Έλληνας! Η ζωγραφική είναι η τέχνη που μιλάει πιο πολύ απ’ όλες στην ψυχή του. Ποια ζωγραφική, άραγε; Προτιμάει τον κλασικισμό ή είναι οπαδός του μοντερνισμού, είναι της αναπαραστατικής ή φλέγεται για conseptual; Οι ερωτήσεις μάλλον είναι ρητορικές. Το πιθανότερο, όταν λέει ζωγραφική να εννοεί Γύζη, Εγγονόπουλο, Θεοτοκόπουλο, Πικάσο… Κατανοητό. Δεν έχει χρόνο – πού να τον βρει; Ως φοιτητής είχε σοβαρές έγνοιες, έκανε και διδακτορικό στο Συνταγματικό Δίκαιο, δεν είναι εύκολο να μαθαίνεις τη θεμελιώδη χάρτα της χώρας σου και ταυτόχρονα να έχεις ενδιαφέροντα στην περιοχή της υπέρβασης. Αργότερα, ως πολιτικός έπρεπε να επιβεβαιώνει συνεχώς την εμπιστοσύνη που του έδειχναν και τράβηξε πολύ κουπί στα κομματικά όργανα. Και τώρα, που επιτέλους ήρθε η ώρα να πάρει ένα υπουργείο της προκοπής και θα μπορούσε πλέον να εξοικονομεί χρόνο και για άλλες δραστηριότητες, ήρθε η οικονομική και δημοσιονομική κρίση της χώρας μας και δεν του μένει χρόνος από τις κυβερνητικές συσκέψεις, τις συναντήσεις με εκπροσώπους των συνδικάτων, τις καταλήψεις του γραφείου του από διάφορες εκδοχές του ΠΑΜΕ. Κι όσος χρόνος του μένει, προτιμάει να τον τρώει στην τηλεόραση, όπου άλλοτε παίζει τον ρόλο του αυστηρού («εμείς δεν ανεχόμαστε να πληρώνει ο λαός τις αμαρτίες άλλων») κι άλλοτε κλαίγεται διότι αυτός διαφωνεί με τα μέτρα που του επιβάλλουν άλλοι («δεν φταίω εγώ, κύριοι, με υποχρεώνουν να σας ζορίσω αλλά εγώ αντιστέκομαι»). Ακόμα κι αν δεν βλέπατε πλάι τη φωτογραφία του είναι βέβαιο ότι θα τον είχατε γνωρίσει. Είναι ο ένας εκ των δύο εθνικών συνταγματολόγων μας. Ο Ανδρέας Λοβέρδος. Υπουργός στο πιο δύσκολο υπουργείο: αυτό που περικόπτει τις συντάξεις, αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, κόβει τα δώρα των συνταξιούχων, εξειδικεύει τις θυσίες που ζητούνται από τον ελληνικό λαό, είναι σχεδόν αναγκασμένος να παίξει κατενάτσιο για να πετύχει την πολιτική του επιβίωση. Αποτέλεσμα: τα επικοινωνιακά του σόου στην τηλεόραση, το μελοδραματικό θέατρο που σας περιγράψαμε. Δεν είναι άτοπο ένας πολιτικός να κάνει θέατρο για να κερδίσει τις εντυπώσεις του κοινού. Αλλά δεν είναι και δίκαιο, όταν κάποιοι στην κυβέρνησή του βάζουν το κεφάλι τους στον ντορβά, αυτός να προσπαθεί να βγάλει τον εαυτό του εκτός της συλλογικής ευθύνης. Κρίμα. Διότι, όπως ο ίδιος έχει ομολογήσει, από τον παππού του είχε μάθει να αγαπά το θέατρο. Αν όντως το αγάπησε πραγματικά, θα έχει μάθει ότι δεν είναι τόσο το μπρίο του ηθοποιού στην απόδοση του ρόλου που κάνει τους μεγάλους πρωταγωνιστές, αλλά η δυνατότητά τους να επωμίζονται το βάρος της αλήθειας του εκάστοτε έργου. Άμποτε, ο Ανδρέας Λοβέρδος να μην πάρει την αλήθεια μας για να την κάνει λιώμα, σαν τον πολιτευτάκια του Σαββόπουλου.

ΠΛΗΝ

Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν μπορεί να είναι ο τιμητής των πάντων, δεν είναι δυνατόν να ξέρει τα πάντα. Σύμφωνοι, να δεχτούμε ότι δεν έκλεψε ποτέ την εφορία, αλλά αυτό τον κάνει έναν καλό πολίτη, δεν τον μετατρέπει σε τιμητή. Η συνέντευξή του στο «Βήμα» είχε ακριβώς αυτό το ενοχλητικό ύφος του ξερόλα, που παριστάνει ότι είναι πληροφορημένος για τα πάντα, την ίδια στιγμή που λέει τερατώδεις ανακρίβειες, λ.χ. για το κόστος του «Καλλικράτη». Είναι σπουδαίος τραγουδιστής ο Σαββόπουλος, οι κεραίες του πιάνουν όσα δεν είδαν ούτε πολιτικοί ούτε διανοούμενοι σε τούτο τον τόπο. Τι το θέλει και υποβιβάζει τον εαυτό του σε σχολιαστή καφενείου; Για ένα τόσο δα πρωτοσέλιδο;

ΣΥΝ

Ο Γκοντάρ ήταν και συνεχίζει για πολλούς να είναι ο ιδανικός εκφραστής του αντισυμβατικού στον κινηματογράφο. Ανατρεπτικός με ουσία, εκ των θεμελιωτών του γαλλικού Νέου Κύματος, που διεκδίκησε την απομυθοποίηση του θεαματικού κινηματογράφου, πέρασε από πολλές καμπές και, όπως είναι φυσικό, κάποια στιγμή ξεπεράστηκε από έναν πολύ πιο σύνθετο κόσμο. Η δήλωσή του περί της παγκόσμιας κοινότητας που χρωστάει στην Ελλάδα και πρέπει να μας πληρώσει για τα φώτα που οι πρόγονοί μας έδωσαν στον κόσμο, τον έκανε ξανά επίκαιρο και δημοφιλή σε εμάς, αλλά για τους λάθος λόγους. Δεν τον αγαπήσαμε επειδή έχει να μας πει κάτι η τέχνη του, αλλά επειδή μας κολάκεψε με μια φράση για την Ελλάδα, αντίστοιχη της ρητορικής του Λιακόπουλου. Αλλά φαίνεται ότι στην κατάστασή μας χρειαζόμαστε κάθε είδους κολακεία.

Λία Παραλία

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.