Γύρω γύρω πόλη…

3 Ιουνίου.  Για να δούμε τι καλοκαίρι θα μας ξημερώσει…  Ξέρουμε, δηλαδή, αλλά άντε να κατευνάσεις αυτή την ψευδαίσθηση για το «ελληνικό θαύμα», της τελευταίας στιγμής, που φουντώνει μέσα σου και σε «παραμυθιάζει» χωρίς αντίκρισμα. Προσωπικά δεν είμαι εναντίον των παραμυθιών για μεγάλους, αλλά όχι για οικονομικά θέματα…

● 3 Ιουνίου. ● Για να δούμε τι καλοκαίρι θα μας ξημερώσει… ● Ξέρουμε, δηλαδή, αλλά άντε να κατευνάσεις αυτή την ψευδαίσθηση για το «ελληνικό θαύμα», της τελευταίας στιγμής, που φουντώνει μέσα σου και σε «παραμυθιάζει» χωρίς αντίκρισμα. ● Προσωπικά δεν είμαι εναντίον των παραμυθιών για μεγάλους, αλλά όχι για οικονομικά θέματα… ● Καμιά εβδομάδα θα ασχολούνται ακόμα τα κανάλια με την Eurovision. ● Υπομονή. ● Δυστυχώς, αυτό που δείξαμε στο Όσλο είναι το συλλογικό πρόσωπό μας στην Ευρώπη. ● Μην κοιτάτε που βρέθηκε ένας Δημήτρης Παπαϊωάννου και τους κοροϊδέψαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες παριστάνοντας τους κουλτουριάρηδες. ● Για «ώπα» μας έχουν και «ώπα» τους προσφέρουμε. ● Ώπα, greek salad και tzatziki. ● Τι θα σκεφτόσασταν, αλήθεια, αν δεν ξέρατε ότι αυτοί οι λευκοντυμένοι που κραύγαζαν «opa» επί σκηνής Eurovision είναι Έλληνες; ● Για ποιους πολεμοχαρείς βαρβάρους, χωρίς πολιτισμό και ιστορία αιώνων θα τους περνούσατε; ● Τέλος πάντων, πέρασε κι αυτή η λαίλαπα… τέχνης απ’ την πλάτη μας. ● Θέμα μεγάλο έγινε στον Τύπο, το κόστος των εισιτηρίων για τον Τζον Μάλκοβιτς. ● Δεν είναι η πρώτη, ούτε και η τελευταία φορά, δυστυχώς, που πληρώνουμε περισσότερα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους για μια παράσταση. ● Εδώ πληρώνουμε περισσότερα για γάλα, βενζίνη, ψωμί και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, για τον Μάλκοβιτς δεν θα πληρώσουμε! ● Όχι, δεν πρόκειται περί ηττοπάθειας. ● Περί ρεαλισμού πρόκειται! ● Ωραίος, ήταν όμως. ● Με την άνεση και τη σιγουριά του πραγματικού σταρ, επιβλήθηκε στο κοινό, έπαιξε με τις τραγουδίστριες (δυο εξαιρετικές σοπράνο), συντονίστηκε με την ορχήστρα και γοήτευσε το ακροατήριο υπερασπιζόμενος αυτό που ξέρει καλά να κάνει: τον σαγηνευτικά κακό. ● Εκείνο που για άλλη μια φορά διαπίστωσα, συναναστρεφόμενη «ειδικό» κοινό, είναι πως, αυτοί που μέσα στην αίθουσα περνάνε καλά έξω απ’ αυτήν, οι ίδιοι, στα καλλιτεχνικά πηγαδάκια, βρίσκουν πάντα κάτι αρνητικό να πουν προφανώς γιατί είναι ανώτεροι του θεάματος που κάποιος άλλος παρουσίασε. ● Α, όλα κι όλα: οι «δικοί» μας είναι καλύτεροι. ● Τι έκανε ο Μάλκοβιτς; ● Αυτό που σπάνιοι εγχώριοι αστέρες μπορούν να κάνουν: δεν ήταν βερμπαλιστής. ● Ήταν μίνιμαλ στις εκφράσεις και μάξιμουμ στην ουσία. ● Τόσο απλό. ● Το ίδιο απλό, αλλά πολύ δύσκολο ήταν κι αυτό που έκανε ο Μπόμπι ΜακΦέριν στο Μέγαρο Μουσικής, το βράδυ της περασμένης Δευτέρας. ● Ήταν ολόκληρος μια ορχήστρα! ● Κανένα όργανο στη σκηνή. ● Ένα μόνο μικρόφωνο του ήταν αρκετό. ● Σαν παιδί που παίζει στην αυλή του σπιτιού του. ● Και μιμείται το πιάνο, τα πνευστά, τα κρουστά και τα έγχορδα. ● Φωνητική έκταση (τέσσερις οκτάβες) που τρομάζει ο νους του… τραγουδιστή. ● «Έπαιξε» και τραγούδησε από U2 μέχρι Μπαχ! ● Επικοινωνιακός, απλός, μοναδικός. ● Γκουρού, τον λένε! ● Και, επιτέλους στο Μέγαρο, ένα κοινό αλλιώτικο. ● Νεανικό, σχετικό, συμμετοχικό. ● Ούτε δεκάποντα, ούτε υφάκι… ● Στο τέλος της συναυλίας αντί για ανκόρ, ο 60χρονος έφηβος ζήτησε από το κοινό να του κάνουν ερωτήσεις. ● Απάντησε σε όλες. ● Έκανε και Master Class, δηλαδή. ● Όχι, Έλληνες της μουσικής δεν ήταν εκεί. ● Είχαν δουλειές… ● Με τον εαυτό τους!

Άννα Βλαβιανού

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.