ΕΣΥ: καταστάσεις χρόνιες που έγιναν οξείες…

Ως το τέλος του 2010 πρέπει να δρομολογηθούν στην Υγεία διαρθρωτικές αλλαγές μιας δεκαετίας. Για να μιλήσουμε με γεωφυσικούς όρους, αν το μνημόνιο που υπογράψαμε με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ήταν ο χάρτης της Ελλάδας, τα εδάφιά του που αφορούν στη μεταρρύθμιση του τομέα της Υγείας αντιστοιχούν στο εμβαδόν μίας βραχονησίδας.

Ως το τέλος του 2010 πρέπει να δρομολογηθούν στην Υγεία διαρθρωτικές αλλαγές μιας δεκαετίας

Για να μιλήσουμε με γεωφυσικούς όρους, αν το μνημόνιο που υπογράψαμε με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ ήταν ο χάρτης της Ελλάδας, τα εδάφιά του που αφορούν στη μεταρρύθμιση του τομέα της Υγείας αντιστοιχούν στο εμβαδόν μίας βραχονησίδας.

Όλοι γνωρίζουμε ωστόσο πόση αναστάτωση μπορεί να προκαλέσει ένας βράχος μέσα στο πέλαγος… Σε δύο μόνο παραγράφους που μοιάζουν να περιγράφουν μπαγιάτικες προεκλογικές δεσμεύσεις των κυβερνώντων κομμάτων από το 2000 και εντεύθεν, οι εταίροι μας συμπυκνώνουν τα μέτρα που οφείλει να λάβει η χώρα μέχρι τον Δεκέμβρη του 2010 στον υγειονομικό τομέα. Συγκεκριμένα λένε: «Η κυβέρνηση θα εφαρμόσει σύστημα διπλογραφικού ελέγχου των χρήσεων στα νοσοκομεία, την περιοδική δημοσίευση των ελεγμένων ισολογισμών, καθώς και βελτιώσεις στους μηχανισμούς τιμολόγησης και κοστολόγησης. Η κυβέρνηση προγραμματίζει επίσης να διαχωρίσει τον κλάδο υγείας από τον κλάδο συνταξιοδότησης, να συγχωνεύσει τα κονδύλια για την απλοποίηση του υπερβολικά κατακερματισμένου συστήματος, καθώς και να συγκεντρώσει όλες τις σχετικές με την υγεία δραστηριότητες υπό την αρμοδιότητα ενός μόνο υπουργείου». Τα ίδια ακριβώς προαπαιτούμενα στην κατεύθυνση της δημοσιονομικής εξυγίανσης αναλύονται, εξίσου λακωνικά, και λίγο παρακάτω, στο κομμάτι που αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Και αναρωτιέται κανείς: «Τι έγινε; Μας άφησε λάσκα το ΔΝΤ»; Καθόλου. Απλούστατα, δεν υπάρχει χειρότερη τιμωρία για τις ατασθαλίες του παρελθόντος από το να μας ζητούν, λιτά κι απέριττα, να ρυθμίσουμε τα τρέχοντα προβλήματα ως το τέλος της χρονιάς. Υπό το βάρος του πολυπαραγοντικού αλαλούμ της Υγείας, η ηγεσία του ΥΥΚΑ, από την αρχή της θητείας της και μέχρι πριν από λίγες μέρες, είχε αρκεστεί στο να παλινδρομεί μεταξύ ανάλυσης και παράλυσης (analyse to paralyse…). Ως γνωστόν, όλη η δράση λάμβανε εξ αρχής χώρα σε επίπεδο Οικονομίας και Οικονομικών. Από αυτή την υπερκινητική και φλύαρη στασιμότητα την έβγαλε η κορύφωση του προβλήματος των προμηθειών των νοσοκομείων. Η έλλειψη ιατροφαρμακευτικού υλικού έδωσε πολύ και καυτό υλικό για ρεπορτάζ. Και το ρεπορτάζ είναι μια από τις πιο ισχυρές κινητήριες δυνάμεις για την περαιτέρω εξέλιξη.

Το ζενίθ του ναδίρ…

Η κατάσταση που περιγράφτηκε με μελανά χρώματα στα δελτία ειδήσεων αυτές τις μέρες δεν ήταν παρά ένα οξυμμένο σύμπτωμα μιας χρόνιας πραγματικότητας. Οι προμήθειες αποτελούσαν ανέκαθεν περίπου το 35% των ελαστικών λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων. Το γεγονός ότι η εξόφλησή τους δεν γινόταν ποτέ τοις μετρητοίς, αφαιρούσε από το Δημόσιο το δικαίωμα να ζητήσει σκόντο κατά την αρχική διαπραγμάτευση. Στη συνέχεια μάλιστα προέκυπτε και η οικονομική επιβάρυνση από τις καθυστερήσεις στην εξόφληση.

Επιπλέον, επειδή οι πληρωμές επιβαρύνουν σε δημοσιονομικό επίπεδο, τα έτη κατά τα οποία πραγματοποιούνται, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με προεξάρχουσα την κυβέρνηση Καραμανλή, καιροπετούσαν προκειμένου να εμφανίσουν μικρότερο έλλειμμα… Η μετάθεση της εξόφλησης ήταν και μετάθεση μαύρης τρύπας…

Τέλος, η γνωστή εισβολή των ιδιωτών στα νοσοκομεία και οι πάσης φύσεως συμφωνίες κάτω από τα χειρουργικά τραπέζια επιβάρυναν δραματικά την κατάσταση και ξεχείλωσαν το νοσοκομειακό χρέος. Κι αν σε όλα αυτά συνυπολογίσει κανείς την κακοδιαχείριση, τους ανύπαρκτους ελέγχους (αυτό το ταλαίπωρο το διπλογραφικό, αριθμεί περί τα 10 χρόνια υπαρκτής ανυπαρξίας) και το γεγονός ότι οι βασικοί πόροι εσόδων των νοσοκομείων προέρχονταν ανέκαθεν από τα ασφαλιστικά ταμεία (σιγά μην ήταν ποτέ συνεπή στις πληρωμές τους) αντιλαμβάνεται πόθεν έσχε… το σημερινό χάλι.

Επιστροφή στο μέλλον…

Όταν με το καλό κατακαθίσει ο κουρνιαχτός από την κρίση στις προμήθειες, η υπουργός κι εμείς θα ξαναμείνουμε πάλι μόνοι με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Όπως προκύπτει από τη μελέτη του τελευταίου διεκπεραιωτικού κρατικού προϋπολογισμού, το ευτυχέστερο δυνατό σενάριο για το μέλλον είναι η οριακή διατήρηση της κατάστασης ως έχει. Αξιολογώντας την ποιότητα των υπηρεσιών στη χώρα μας με τον τρόπο που το κάνει και ο ΟΟΣΑ (με βάση το ποσοστό δαπανών Υγείας επί του ΑΕΠ, το ποσοστό δαπανών που καλύπτονται από το κράτος και το προσδόκιμο επιβίωσης κατά τη γέννηση) δεν μπορούμε παρά να είμαστε απαισιόδοξοι. Κι ακόμα δεν έχουμε εμπεδώσει και συναξιολογήσει τον παράγοντα ΔΝΤ. Η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει ότι τα πρώτα θύματα των σωτήριων παρεμβάσεων του Ταμείου στις χώρες που πραγματοποιεί βίζιτες είναι η Υγεία και η Παιδεία. Υπήρξαν στο παρελθόν αξιόπιστες εκθέσεις που ανέφεραν ότι, τόσο η πτώση του βιοτικού επιπέδου όσο και η τσιγκουνιά στις δαπάνες Υγείας, έσπρωξαν τις χώρες του ΔΝΤ σε υγειονομική εξαθλίωση. Μολυσματικές ασθένειες, επιδημίες και μείωση του προσδόκιμου ζωής ήταν η θλιβερή εσοδεία.

Εμείς, ωστόσο, ελπίζουμε να τη γλιτώσουμε…

Ο κόμπος στο χτένι…

Όταν, πριν από 10 μέρες, η υπουργός ΥΚΑ ανακοίνωνε την ωραριακή διεύρυνση της λειτουργίας των νοσοκομείων και τις υποτιθέμενες σαρωτικές αλλαγές στο ΕΣΥ, γνώριζε τι επρόκειτο να «σκάσει» προσεχώς. Στα υγειονομικά ιδρύματα δεν υπήρχαν καβάτζες. Η κρίση στέρεψε το μαγικό, άπατο, αρδευτικό τους πηγάδι. Οι χαρακτηριστικά αργοπορημένες διοικήσεις τους είχαν παγώσει τις παραγγελίες και τις αγορές μέχρι να προχωρήσει το απαραίτητο αλλά – επίσης – βραδυφλεγές σύστημα των δημόσιων ηλεκτρονικών ενιαίων διαγωνισμών. Κι έπειτα, έπρεπε να προηγηθούν και κάποια όψιμα παζάρια για εκπτώσεις στις τιμές, οι οποίες, όπως έχουν δείξει οι έρευνες, υπήρξαν ανέκαθεν αγρίως αυξημένες. Η άθλια γραφειοκρατία για την έγκριση των προμηθειών μέσω της ομώνυμης επιτροπής (που ποτέ δεν παρήγαγε ουσιαστικό έργο) λειτούργησε ως τροχοπέδη στη διαχείριση της κρίσης. Ακόμα κι όταν δόθηκε με εγκύκλιο η δυνατότητα για έκτακτες τροφοδοσίες, οι συνθήκες δεν επέτρεψαν την αξιοποίησή της. Σε όλα τα παραπάνω προστέθηκε και το άτεγκτο φρόνημα των προμηθευτών, που έχοντας ανατραφεί ως λύκοι, κατά τη διάρκεια του δημοσιονομικού χειμώνα, στον κόρφο του συστήματος, αξιώνουν την ανανέωση της νομιμοποίησής τους για να… ξαναφάνε, αυτό το πεινασμένο καλοκαίρι του ΔΝΤ, τους μέχρι πρότινος ευεργέτες τους. Ε, δεν γίνεται…

Χρειάστηκε ωστόσο να φτάσει επικοινωνιακά ο κόμπος στο χτένι για να γίνει το απαραίτητο βήμα και να απασφαλιστεί, έστω προσωρινά, η βόμβα των προμηθειών. Οι κοριτσίστικες διαπραγματεύσεις εντατικοποιήθηκαν και η άσκηση της πειθούς έναντι του αιρετικού αντισυμβαλλόμενου… τονώθηκε με αρκετές δόσεις τσαμπουκά (βλ. το πάρτι τελείωσε, θα αναλάβει το ΣΔΟΕ και άλλες δυνάμεις κ.λπ.). Η λύση όμως δεν μπορεί να είναι τόσο σπασμωδική.

Μαριλίζα στο απόσπασμα

Πώς η πολιτική… εκτέλεση της υπουργού βολεύει εχθρούς και «φίλους»

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει τάξη στον πιο διεφθαρμένο χώρο του Δημοσίου έχει προκαλέσει αντιδράσεις με στόχο την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας

To… ποντίκι που βρυχάται είναι η κυβέρνηση στον χώρο της Υγείας ή τα στελέχη της είναι αποφασισμένα να βάλουν τάξη στον πιο διεφθαρμένο και ασύδοτο χώρο του Δημοσίου;

Η «επανάσταση» των προμηθευτών, σύμφωνα με την κυβέρνηση, οφείλεται στην αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να κλείσει τις στρόφιγγες για το μεγάλο φαγοπότι…

Τα πάσης φύσεως λαμόγια, σε συνεργασία με διευθυντές κλινικών και άλλες ομάδες μέσα στα νοσοκομεία, λυμαίνονται χρόνια τώρα τον κόπο του ελληνικού λαού, δημιουργώντας τρομακτικά ελλείμματα.

Πάνω από 5 δισ. είναι τα χρέη προς τους προμηθευτές τα τελευταία πέντε χρόνια, τα οποία οι υπουργοί Υγείας της Ν.Δ. αρνήθηκαν να καταβάλουν, απλώς μεταφέροντας τα βάρη στη σημερινή κυβέρνηση, τακτική που ακολούθησαν και οι προκάτοχοί τους του ΠΑΣΟΚ από το 1996 και μετά.

Πάντως στην κυβέρνηση λένε ότι από το 2007 και μετά η κατάσταση εκτραχύνθηκε, με τις υπερτιμολογήσεις να εκτοξεύονται στα… ουράνια και τις εξωσυμβατικές παραγγελίες να τείνουν να γίνουν καθεστώς. «Τελευταία ρύθμιση χρεών έγινε το 2004 επί υπουργίας Κακλαμάνη. Στη συνέχεια επιχειρήθηκε να υπάρξει μια συγκράτηση, η οποία ξέφυγε από ένα σημείο και μετά. Θέλω να είμαι δίκαιη και να πω ότι υπάρχουν διαχρονικά προβλήματα στο σύστημα, αλλά από την άλλη σαφώς υπήρξε και μια ασυδοσία γύρω από τον χώρο των προμηθειών. Δεν υπήρξε κανένας έλεγχος, καταργήθηκε η λίστα φαρμάκων όσον αφορά τα ασφαλιστικά ταμεία. Όλα οδήγησαν στο να έχει τελείως “ξεχαρβαλωθεί” το σύστημα». Αυτά είπε πρόσφατα σε δηλώσεις της η υπουργός Υγείας.

Παρ’ όλα αυτά ο αρμόδιος για θέματα Υγείας της Ν.Δ. Μάριος Σάλμας, λωτοφάγος ων, τολμά και εκδίδει ανακοινώσεις επικρίνοντας την κυβέρνηση για την καθυστέρηση καταβολής των χρεών που δημιούργησαν…

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην εικόνα της κυβέρνησης και πολλοί – ακόμα και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – στρέφουν τα πυρά τους στην υπουργό Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου δημιουργώντας ένα κλίμα ακαταλληλότητας για τη θέση.

Η ίδια, άκαμπτη, ιδιαίτερα στημένη και με μια θεσμολαγνική προσέγγιση της πολιτικής και του ευαίσθητου χώρου της Υγείας, όπου το κάθε πρόβλημα μεγιστοποιείται και στην κάθε οικογένεια η παράλειψη ή η λάθος αντιμετώπιση λογίζεται ως τραγωδία, μοιάζει να δέχεται αδιαμαρτύρητα τα χτυπήματα εχθρών και φίλων.

Πολλοί της καταλογίζουν ότι δεν μπορεί να επιβληθεί στον χώρο, να βάλει σε τάξη το χάος, και ότι είναι προσωπική της ευθύνη και το γεγονός ότι δεν πληρώθηκαν εγκαίρως τα χρέη στα νοσοκομεία.

Από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από τα ΜΜΕ της ασκείται σκληρή κριτική για προσωπικές επιλογές στις διοικήσεις των νοσοκομείων αλλά και μια ανεξήγητη καθυστέρηση στην επιλογή τους. Με λίγα λόγια, εχθροί και «φίλοι» επιχειρούν να πείσουν την ελληνική κοινωνία ότι το μεγάλο πρόβλημα και εμπόδιο για την ανασύνταξη του ΕΣΥ είναι η αναποτελεσματικότητα ή η έλλειψη πυγμής της υπουργού.

Αυτό λένε μεταξύ τους και αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την πολιτική εκτόξευση της Μαριλίζας ή διαφωνούν πλήρως με την πολιτική της άποψη στο εσωτερικό του κόμματος, και τώρα βρήκαν την ευκαιρία να… λιθοβολήσουν.

Άλλοι θα ήθελαν πολύ να είναι χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη και «στρώνουν» τον δρόμο για κυβερνητικές αλλαγές που τους ωφελούν.

Αργά και σταθερά έχουν φιλοτεχνήσει ένα «κάδρο» όπου κάποιοι υπουργοί αρνούνται, δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη λογική της κρίσης που περνά η χώρα και πρέπει να εξοβελιστούν από το κυβερνητικό καράβι, γιατί αλλιώς αναλαμβάνει την ευθύνη ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου.

Σε όλα αυτά όμως υπάρχει και ο αντίλογος. Μπορεί στον δημόσιο λόγο της η υπουργός Υγείας να δείχνει ιώβειο υπομονή και να αρνείται να μπει στη λογική της ελεεινολογίας των προκατόχων της αλλά και της αμυντικής… επίθεσης προς όσους της φιλοτεχνούν ένα προφίλ αποτυχημένης υπουργού, ωστόσο έχει επιχειρήματα:

Πολιτικοί φίλοι της θεωρούν ότι το μεγάλο «σφυροκόπημα» που ξεκίνησε από μια σειρά Μέσων Ενημέρωσης, προέρχεται από συγκεκριμένους «κλινικάρχες» και προμηθευτές υγειονομικού υλικού, ιατρικών μηχανημάτων και φαρμάκων, από την προσπάθεια να μπει ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης τιμών αλλά και από την απαγόρευση ίδρυσης κλινικών και διαγνωστικών κέντρων από μη γιατρούς. Η τελευταία αυτή νομοθετική πρωτοβουλία που ήταν από τις πρώτες τής κυβέρνησης εξαγρίωσε πολλούς που ετοίμαζαν «κανονική» απόβαση με στόχο το εύκολο κέρδος.

Στο υπουργείο Υγείας επισημαίνουν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία και άδολη η προσπάθεια για τη διεκτραγώδηση και εξαθλίωση του ΕΣΥ σε μια περίοδο που λόγω κρίσης έχει αρχίσει να αναστρέφεται η ροή από τις δημόσιες στις ιδιωτικές υπηρεσίες Υγείας που είχαν αυξηθεί με φρενήρεις ρυθμούς τα τελευταία χρόνια.

Επισημαίνουν μάλιστα ότι δύο συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα στον χώρο της Υγείας είναι αυτά που πρωτοστατούν στην υπονόμευση της Μαριλίζας και στην απαξίωση κάθε δράσης που επιχειρεί.

Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα στην άσκηση πολιτικής στο υπουργείο Υγείας είναι ότι είναι βασικός αγοραστής προμηθειών, φαρμάκων και άλλων τινών μέσα από τα νοσοκομεία, χωρίς κανέναν ουσιαστικά πόρο. Ο χρηματοδότης του υπουργείου Υγείας είναι το υπουργείο Οικονομικών, αλλά ο τελικός υπογράφων για τις πληρωμές είναι ο υπουργός Υγείας. Το παρανοϊκό αυτό σύστημα επιτρέπει στον μεν υπουργό Οικονομικών να ανοιγοκλείνει κατά το δοκούν τη «στρόφιγγα» με τα χρήματα, αλλά το… βρίσιμο για την ασφυκτική κατάσταση στην αγορά το πληρώνει ο «άσχετος» ή «ανίκανος» υπουργός Υγείας. Αυτό έχει δημιουργηθεί και στην παρούσα φάση και η τρανή απόδειξη του συλλογισμού αυτού είναι ότι οι διαπραγματευτικές διαδικασίες με τους προμηθευτές έγιναν στο υπουργείο Οικονομικών, στο Σύνταγμα, παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου που θα έδινε και τα χρήματα. Μια ακόμα παράμετρος, που μπορεί ανεξαρτήτως προθέσεων, επιδόσεων, φιλοδοξιών, οραμάτων να πετάξει στα βράχια κάθε υπουργό Υγείας, είναι ότι βασικός «εταίρος» των νοσοκομείων που εποπτεύει, είναι τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία κάνουν χρήση των υπηρεσιών χωρίς να εξοφλούν τις δαπάνες τους, αφήνοντάς τα υπερχρεωμένα και σε πλήρη αδυναμία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ωστόσο κανείς δεν βάζει στο κάδρο της κατάστασης τους υπουργούς Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου και Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο, που έκλεισαν την… κάννουλα της χρηματοδότησης από την πρώτη μέρα εμφάνισης της σοβαρής δημοσιονομικής κρίσης της χώρας. Αυτό όμως που πολλοί καταλογίζουν στη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, είναι ότι από ατολμία, κομματικό πατριωτισμό ή προσήλωση στον Γιώργο Παπανδρέου ουδέποτε δυσφόρησε δημόσια ή πέταξε το μπαλάκι σε άλλους υπουργούς.

Την ίδια στάση κράτησε όμως και στο θέμα των διοικητικών συμβουλίων των νοσοκομείων, θέμα για το οποίο έχει δεχτεί σφοδρή κριτική αλλά και επιθέσεις από βουλευτές που διαμαρτύρονται συχνά επειδή δεν προωθήθηκαν οι προτάσεις τους.

Η Μαριλίζα ουδέποτε εξήγησε δημόσια ότι στο πλαίσιο της «ανοιχτής διακυβέρνησης» μια ομάδα υπό τη Μαρία Καρακλιούμη στο ΠΑΣΟΚ ανέλαβε να «αξιολογήσει» όλες τις προτάσεις των ενδιαφερομένων, έδωσε ανά πόστο μια 15άδα στην υπουργό και αυτή έπρεπε να αναπέμψει πρόταση με τους 3 επικρατέστερους ανά θέση.

Στη συνέχεια η πρόταση κατατίθετο στην ομάδα Πάγκαλου, Αθανασάκη, Πανάρετου, Θέου και Βάρτζελη, που είχε την εξουσιοδότηση στο Μέγαρο Μαξίμου να κάνει τις οριστικές επιλογές. Το ίδιο «τσίρκο» έγινε και στο υπουργείο Εργασίας με τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά ο Λοβέρδος μόλις δέχτηκε δημοσιογραφική «παρατήρηση» επί του θέματος, είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Έχω στείλει εγκαίρως την πρότασή μου, ρωτήστε για τα περαιτέρω το Μέγαρο Μαξίμου». Η υπουργός Υγείας κατάπιε τις συνεχείς λοιδορίες για την καθυστέρηση, αλλά ακόμα και σχόλια για το ότι δεν είναι συνεργάσιμη, ότι αρνείται τις εισηγήσεις της επιτροπής και άλλα σχετικά. Το θέμα ενδεχομένως δεν θα είχε πολιτικές επιπτώσεις, εκτός από το γεγονός ότι η Ξενογιαννακοπούλου δεν είναι συνεργάσιμη, αν δεν συνδεόταν ευθέως με την οικονομική κρίση. Με άλλα λόγια, πολλοί και δημόσια της καταλογίζουν ότι είναι εξαιρετικά ανεπαρκής αφού άφησε επί μήνες τα νοσοκομεία χωρίς διοικητικά συμβούλια με αποτέλεσμα να βουλιάζουν στα χρέη και να μη συμβάλλει έτσι με τη στάση της στην αιματηρή προσπάθεια συγκράτησης του χρέους.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το βέβαιο είναι ότι η ψύχραιμη και πάντα ευγενής Μαριλίζα αφέθηκε να «φιλοτεχνήσουν» το προφίλ της ερήμην της και η ίδια θα βρεθεί στη γωνία σαν στυμμένη λεμονόκουπα αποδεχόμενη να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος της κυβέρνησης. Κάθε κυβέρνηση τους χρειάζεται κι αυτούς για να κάνει «καινούργιες αρχές». Το θέμα είναι ότι αν η υπουργός Υγείας που έχει δει το έργο ως γραμματέας του κόμματος, όταν χρεώθηκε την ήττα στις δημοτικές εκλογές μέσα σ’ ένα χαοτικό περιβάλλον για το ΠΑΣΟΚ, και αδιαμαρτύρητα δέχτηκε την αντικατάστασή της, αρκούμενη να… προεδρεύει στις συσκέψεις για την εκπόνηση του κυβερνητικού προγράμματος, αποφασίσει να μιλήσει…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.