Γύρω γύρω πόλη…

8 Ιουλίου.  Ας αποφασίσει ο καιρός! Με ποιον θα πάει; Με το Φθινόπωρο ή το Καλοκαίρι; Ας αποφασίσουμε κι εμείς πότε θα μεταναστεύσουμε!  Τώρα ή… χθες!  Η ανάγκη του κόσμου για τραγούδι, μεγάλη.  Στη συναυλία της Αλεξίου και της Φριντζήλα το αίτημα έγινε σαφές.  «…μάνα μου η Ελλάδα/ ενώ περνάει κρίση/ χτυπάει και μια λιακάδα…»!  Λαϊκό, πολιτικό και εξωστρεφές το ρεπερτόριο, ακολούθησε την ανάγκη της εποχής για γλέντι και εθνική τόνωση.

* 8 Ιουλίου. * Ας αποφασίσει ο καιρός! Με ποιον θα πάει; Με το Φθινόπωρο ή το Καλοκαίρι; * Ας αποφασίσουμε κι εμείς πότε θα μεταναστεύσουμε! * Τώρα ή… χθες! * Η ανάγκη του κόσμου για τραγούδι, μεγάλη. * Στη συναυλία της Αλεξίου και της Φριντζήλα το αίτημα έγινε σαφές. * «…μάνα μου η Ελλάδα/ ενώ περνάει κρίση/ χτυπάει και μια λιακάδα…»! * Λαϊκό, πολιτικό και εξωστρεφές το ρεπερτόριο, ακολούθησε την ανάγκη της εποχής για γλέντι και εθνική τόνωση. * Ξέρει η Χαρούλα. * Και ξέρει γιατί έχει ευαισθησίες. * Κόσμος πολύς στην έναρξη της περιοδείας της, στον Βύρωνα, κόσμος πολύς και στον σταρ του πόντιουμ, στο Μέγαρο. * Σχεδόν, 4.000 θεατές, έσπευσαν στον κήπο του Μεγάρου, για να απολαύσουν τον Ρικάρντο Μούτι να διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης. * Όχι μόνο παρακολούθησαν, από τις γιγαντοοθόνες, με προσοχή τη συναυλία σαν να είχαν πληρώσει εισιτήριο, αλλά μόλις τελείωσε δεν άφησαν στον χώρο «ούτε χαρτάκι»!  *  Υπάρχει και ο Άλλος Έλληνας… * Το εντός της αίθουσας κοινό που παρακολούθησε τη συναυλία έπεσε, όμως, σε ατόπημα. * Το χειροκρότημα που πήγε να ξεσπάσει μεταξύ τρίτου και τέταρτου μέρους, στην «Παθητική» του Τσαϊκόφσκι, κατεπνίγη από τις οργισμένες κινήσεις του Ρικάρντο Μούτι, από το πόντιουμ. * Και εάν το χειροκρότημα μπορεί να θεωρείται το έλασσον, το μείζον καραδοκούσε στο φινάλε. * Όταν οι τελευταίες νότες από την ορχήστρα «έσβηναν», μέσα σε μια κατανυκτική σιωπή, ο ήχος ενός κινητού έδειξε το μεγαλείο(!) του Έλληνα. * Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε την αγανάκτηση του μαέστρου, που δεν μπόρεσε να κρύψει τη δυσφορία του. * Αχ μαέστρο μου… δεν ήξερες; Δεν ρώταγες….. * Αίσθηση προκάλεσε με τις προχωρημένες δηλώσεις που έκανε ο Γιάννης Κακλέας σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα. * «Πιστεύω ότι σήμερα ο ανδρικός σοβινισμός πρωταγωνιστεί… Αν βάλω, τελικά, παράβαση στην παράσταση, θα βάλω σκηνές από κακοποίηση γυναικών, εντός σχέσεων ή ενδοοικογενειακές. Αυτή η υποκρισία της ισότητας έχει και όρια…»: και μόνο η σκέψη αυτής της «Λυσιστράτης» όπου η αριστοφανική κωμωδία συναντάει το ντοκιμαντέρ-καταγγελία μέσα σε ένα βράδυ μού προκαλεί ρίγη φεμινιστικής συγκίνησης. * Τα μπράβο μου στην τηλε-σκηνοθεσία του Μουντιάλ. * Πρώτη φορά βλέπουμε ποδοσφαιρικούς αγώνες να μεταμορφώνονται σε τέχνη. * Κάδρα προσώπων. Ένα βλέφαρο που παίζει. Ένα φρύδι που κρατάει μία σταγόνα ιδρώτα. Κινήσεις παικτών, αντιδράσεις φιλάθλων, πάγωμα της εικόνας και slow motion σε στιγμές συγκίνησης, πόνου, θριάμβου ή καταστροφής δίνουν μία εντυπωσιακή κινηματογραφική διάσταση στην κάλυψη των αγώνων. * Το ποδόσφαιρο ήταν πάντα (κάτι σαν) τέχνη. * Τώρα έγινε και η τηλεοπτική του κάλυψη. * «Αγάπησα κάποιον, τον απογοήτευσα και τον έχασα….» λόγια της Μπλανς Ντιμπουά από τα χείλη της εύθραυστης Ιζαμπέλ Υππέρ στην παράσταση «Ένα λεωφορείο». * Αυτό κι αν είναι αυτομαστίγωμα… * Κακία: όταν πρόκειται για σταρ, όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος δίνει το παρόν. * Στην Υππέρ δεν πρέπει να έλειψε κανείς! * Σε άλλα θεάματα, ενδιαφέροντα επί της ουσίας και όχι επί της μαρκίζας, μετρημένες οι παρουσίες. * Ωραίο ενδιαφέρον!!

Άννα Βλαβιανού

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.