Κάτι κουρασμένα σαλιγκάρια…

Το γεγονός ότι σε πρόσφατη μεγάλη δημοσκόπηση 8 στους 10 Έλληνες δήλωσαν «πολύ λίγο» ή «καθόλου» αισιόδοξοι για την πορεία της χώρας, ανησύχησε βαθύτατα όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη της κυβέρνησης που, σε έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, δήλωσαν ανίκανα να συνεχίσουν το έργο τους χωρίς κάποια ανταπόκριση και ανατροφοδότηση από πλευράς λαού…

Το γεγονός ότι σε πρόσφατη μεγάλη δημοσκόπηση 8 στους 10 Έλληνες δήλωσαν «πολύ λίγο» ή «καθόλου» αισιόδοξοι για την πορεία της χώρας, ανησύχησε βαθύτατα όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη της κυβέρνησης που, σε έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, δήλωσαν ανίκανα να συνεχίσουν το έργο τους χωρίς κάποια ανταπόκριση και ανατροφοδότηση από πλευράς λαού…

«Δεν είμαστε νεκρόφιλοι, πρόεδρε…», δήλωσε πρώτος ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ξαφνιάζοντας την πλειονότητα των συναδέλφων του που, επίσημα ή ανεπίσημα, πίστευε ότι ο υπουργός Οικονομικών και νεκρόφιλος ήταν και ο μόνος ίσως από την κυβέρνηση που δεν επρόκειτο να ενοχληθεί από την προβληματική κατάσταση… «Θέλουμε το Σώμα που είναι από κάτω μας να αντιδρά, να πάλλεται, να δηλώνει τη συμμετοχή του στον διάλογο με κανένα – προσποιητό έστω ή πονεμένο ή ξέψυχο – ναι! ναι! ή για! για! (για όσους προτιμούν το γερμανικό σινεμά)… Αλλιώς, πώς να σου το πω… μας πέφτει… η διάθεση για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις…».

Ήταν κοινή παραδοχή λοιπόν ότι οι πολίτες σε κατάθλιψη δεν αποτελούν ιδανικό τάργκετ γκρουπ για νοικοκύρεμα. Πώς να τους βάλεις αυτούς στη δούλεψη των ξένων επενδυτών; Θα αναστενάζουνε και θα πιάνουν φωτιά οι υποδομές… Και είναι και θέμα Διακυβέρνησης. Άμα σέρνεται ο πληθυσμός, δεν σου βγαίνει να το παίξεις αρχηγός. Πώς να τα πωρώσεις τα κουρασμένα σαλιγκάρια; Σου τελειώνει το σύνθημα στο στόμα πριν ξεκινήσεις να το κλιμακώνεις. Και τι έχει μείνει να απευθύνουν στον λαό 11 μήνες μετά τις εκλογές και λίγες μέρες πριν από τη ΔΕΘ; Κανένα σύνθημα μονάχα. Υποσχέσεις δεν περισσεύουνε…

Τη λύση την έδωσε και πάλι ο πρωθυπουργός, κατεβάζοντας στο τραπέζι την απρόβλεπτη πρόταση να εισαγάγουν βοήθεια από το εξωτερικό. «Ποιος είναι αυτή τη στιγμή ο Δον Τομάζο, ο Στίγκλιτς της ψυχανάλυσης; Ποιος μπορεί να τα αναστήσει τα ψοφίμια με λίγες συνεδρίες;».

«Συγγνώμη κιόλας, αλλά επειδή έχουμε πολλά έξοδα, μήπως να κάνουμε τη δουλειά μας με Ασκητή ή Βαΐτση Αποστολάτο ή τέλος πάντων με κάποιον που θα ανασύρει η Βίκυ η Φλέσσα από το αρχείο της; Στην ανάγκη, αν δεν γίνεται δηλαδή να μη φέρουμε άνθρωπο απ’ έξω, τον στέλνουμε – όποιον επιλέξουμε – με κανένα πακέτο προσφορών διακοπές στη Βιέννη, τον αφήνουμε λίγο να μουλιάσει στον Δούναβη, τον βάζουμε εσωτερικό σε καμιά πατισερί να μυρίσει στρούντελ κι ύστερα τον κάνουμε αντιδάνειο…», πρότεινε ο υπουργός Οικονομικών, που πάντα επιθυμούσε να συνδυάζει το ωφέλιμο μετά του ωφελίμου…

Τελικά, η δουλειά ανατέθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στην ψυχολόγο Σάντυ Κουτσογρηγόρη (της επιδόθηκε το ψευδώνυμο dr. Τσιτσίλχεν, για να νιώσει ο πρόεδρος ότι έπραξε το καλύτερο), που είχε από τη φύση της ουνική κατατομή. Για τη διακρίβωση του ελληνικού ψυχολογικού προβλήματος η dr. ζήτησε να διανεμηθεί στον Τύπο, να συμπληρωθεί και να αποσταλεί στο υπουργείο Υγείας το παρακάτω σύντομο, αλλά άψογα σταθμισμένο και αλάνθαστο ερωτηματολόγιο. Παρακαλούμε για τη συμμετοχή σας.

Όταν ξυπνάτε το πρωί, λέτε:

Α. Φτου! Πάλι δεν πέθανα στον ύπνο…

Β. Σήμερα είναι καινούρια μέρα! Ο τόκος υπερημερίας φουσκώνει…

Γ. 3.655.879 και μία! Στραβάδια, παίρνω σύνταξη…

Δ. Τι να σηκωθώ να κάνω; Μάνααα! Κατέβασ’ τα ρολά!

Τι σας φτιάχνει πραγματικά τη διάθεση;

Α. Μια καλή δόση ναρκωτικά ή ένα μπουκάλι τσίπουρο πάντα με ανεβάζει.

Β. Μου αρέσει να χαλαρώνω στην ταράτσα της πολυκατοικίας μου. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μου στέλνουν τον διαπραγματευτή της αστυνομίας και την πυροσβεστική.

Γ. Ένα μετριοπαθές βουντού ή μια ελεγχόμενη ομοβροντία από κατάρες

και μπινελίκια βοηθάει πάντα να ξαναβρώ τον εαυτό μου.

Δ. Μου αρέσει να χαζεύω τους αδελφούς Βλαξ: τον Πεταλωτή, τον Καψή και τον Παναγιωτόπουλο. Κάνω καινούριο συκώτι.

Πώς αισθάνεστε όταν πηγαίνετε στη δουλειά σας (για εργαζόμενους);

Α.Τυχερός, προνομιούχος, ευλογημένος από τον Θεό και την τύχη, απόλυτο κωλοφαρδουλίνι… αλλά μέχρι νεωτέρας…

Β.Σα Χιλιανός μεταλλωρύχος που ξέρει ότι τα σωστικά συνεργεία θα κάνουν 60 χρόνια να τον βρουν.

Γ. Έτοιμος για όλα. Έχω επικαιροποιημένο εργοδότη.

Δ. Ασφαλής, δημιουργικός, επιθυμητός, απόλυτα ενταγμένος στον εργασιακό μου χώρο. Είμαι γιος/κόρη του αφεντικού.

Έχετε δημιουργικές ενασχολήσεις – χόμπι;

Α. Ναι, συλλέγω σπάνιες αποδείξεις από γιατρούς, δικηγόρους, μπογιατζήδες, υδραυλικούς κ.λπ. Τις βγάζω και τις μετράω καθημερινά.

Β. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με το θέατρο. Όλη μέρα υποκρίνομαι ότι δεν τρέχει τίποτα.

Γ. Μου αρέσει η γλυπτική. Το λάξεμα μου δίνει αισιοδοξία. Έχω σμιλέψει σε μπαρόκ τεχνοτροπία τη μαρμαρόπλακα και τον σταυρό μου.

Δ. Ξεκίνησα καλοθοπλεχτική – ικεμπάνα, όταν έσκισα τα πτυχία μου και

χρειάστηκα καλάθι. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Ε. Όχι, δεν με ενδιαφέρουν τα χόμπι. Μόνο τα λόμπι.

Συμπληρώστε τη φράση. Έχω ακόμα…

Α. ελπίδες …

Β. λεπίδες…

Γ. υφαλοκρηπίδες…

Δ. παρωπίδες…

Ε. πλεξίδες…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.