Επισημάνσεις

Μουσική με το σταγονόμετρο / Γαρύφαλλο το εφτάψυχο / Εξώφυλλο προς… αποφυγή / Ξένο να ’ναι κι ό,τι να ’ναι / Των φρονίμων τα παιδιά…

Μουσική με το σταγονόμετρο

Η μουσική δεν πάει με την οκά, σύμφωνοι, ωστόσο όταν πληρώνεις 45 ευρώ για να δεις μία συναυλία 55 μόλις λεπτών, δηλαδή 80 λεπτά (χρήμα) περίπου για κάθε λεπτό (χρόνος) σε μία εποχή που ο χρόνος είναι χρήμα, λογικό είναι να εξοργίζεσαι. Τόσο όμως έπαιξαν οι Placebo στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Παρασκευή. Τόσο λίγο. Ούτε καν μία ώρα δεν κράτησε η συναυλία τους. Και να πεις πως είναι το καινούριο συγκρότημα του ενός δίσκου; Δεκαπέντε χρόνια καριέρας μετρούν με ουκ ολίγα άλμπουμ και πολύ περισσότερα δημοφιλή τραγούδια. Ήλθον, είδον και απήλθον λοιπόν, χωρίς κανέναν σεβασμό προς το κοινό τους που, για μία ακόμα φορά, κατέκλυσε το Θέατρο Γης. Εδώ βρίσκεται το ακόμα χειρότερο της υποθέσεως. Οι Placebo πουθενά αλλού πια, αναλογικά με τον πληθυσμό εννοώ, δεν μαζεύουν τόσο κόσμο. Για ένα συγκρότημα που έχει χάσει το συνθετικό του οίστρο πρόκειται –ας είμαστε ειλικρινείς– και το οποίο τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί μόνο αδιάφορα άλμπουμ. Οι έλληνες φαν τους όμως παραμένουν πιστοί˙ το γιατί παραμένουν πιστοί βέβαια, αποτελεί μία ακατανόητη ιστορία αλλά, τέλος πάντων, δεν είναι της παρούσης. Και όμως, σε αυτούς ακριβώς τους «οπαδούς» φέρθηκε τόσο άκομψα το βρετανικό συγκρότημα. Όχι βέβαια πως οι θεατές έμειναν μετά απαθείς. Τα γιουχαΐσματα κράτησαν ένα τέταρτο ενώ τα μπουκάλια προς τη σκηνή, έπεφταν βροχή. «Και λίγα έγιναν» υποστήριζαν οι θεατές βγαίνοντας έξω. Τουλάχιστον την επομένη στη Μαλακάσα, οι Placebo έπαιξαν μία (ολόκληρη) ώρα κι ένα τέταρτο. Να τους χρωστάμε και χάρη δηλαδή;

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Γαρύφαλλο το εφτάψυχο

«Καταρρέει η πίστα», «βουλιάζουν τα νυχτερινά κέντρα» διαβάζαμε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, η εικόνα όμως που βλέπουμε από τις μέχρι ώρας ανακοινώσεις σχημάτων είναι δυστυχώς διαφορετική. Οι μεγάλες πίστες βρήκαν και εφέτος τρόπο να βολέψουν τους καλλιτέχνες τους. Έστω κι αν η Βίσση δεν θα είναι μόνη αλλά χρειάζεται έναν Ρουβά δίπλα της, έστω κι αν ο Ρέμος δεν θα είναι μόνος αλλά υποβοηθούμενος από την Παπαρίζου. Όπως και να έχει, το νυχτοκάματο θα βγει. Και η Βανδή (κορίτσι πράμα ετών 41 σε εμπορική κάμψη) βολεύτηκε στο πρώην «έντεχνο» VOX, και ο Πλούταρχος και ο Σφακιανάκης βρήκαν στέκια χωρίς τα σουξέ των προηγούμενων ετών. Όσο για το ετερογενές σχήμα Μητροπάνος – Πέγκυ Ζήνα, συνεχίζει το ρεπερτοριακό τερατούργημα για δεύτερη χρονιά επιτυχίας. Αυτό που βλέπουμε να απουσιάζει σχεδόν τελείως (πλην του σχήματος του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα) από τη νυχτερινή Αθήνα είναι τα έντεχνα ή έντεχνης λογικής σχήματα. Πού κατάπιε η νύχτα το καλό ελληνικό τραγούδι; Σε μία πόλη που άλλοτε δεν ήξερες τι να πρωτοδιαλέξεις (δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το κοινό είχε «διχαστεί» ανάμεσα στο σχήμα Πρωτοψάλτη – Γαλάνη και Αλεξίου – Αρβανιτάκη), αυτό το χειμώνα κυριαρχεί μόνο ένα χρώμα: αυτό του γαρύφαλλου. Τελικά την κρίση την πληρώνουν οι έντεχνοι, έστω κι αν το κοινό τους αποδείχτηκε πιο ανθεκτικό από εκείνο των πούρων και των τσιγάρων. Λάθος ένοχος για λάθος φόνο…

Στέλλα Σιδερή

Εξώφυλλο προς… αποφυγή

Πρέπει να αποκτήσετε το νέο cd του Κώστα Λειβαδά «Κρατήσου απ’ τη στάχτη». Πού ξέρετε, κάποτε μπορεί να είναι συλλεκτικό, λόγω της ιδιότητάς του να διαθέτει το χειρότερο εξώφυλλο (και ιδίως οπισθόφυλλο) που έχει κυκλοφορήσει ποτέ. Μία καμένη φωτογραφία μπροστά και μία φωτογραφία με τον καλλιτέχνη να στέκεται σαν να λέει «έλα τώρα, μην τραβάς» πίσω, συνθέτουν το εικαστικό πόνημα. Αν είχε βγάλει οποιοσδήποτε δύο τέτοιες φωτογραφίες στο κινητό του, θα πατούσε αμέσως «διαγραφή». Ο Λειβαδάς, όμως, και η εταιρεία του (γνωστή για τα θρυλικά… ρετούς του Μητσιά και της Βιτάλη) τις διάλεξαν για εξώφυλλο. Ποιος ξέρει; Ίσως καλλιτέχνης και εταιρεία να πιστεύουν ότι το σοβαρό (σοβαροφανές αν ακούσετε προσεκτικά) περιεχόμενο του cd δεν έχει ανάγκη από ένα ωραίο περιτύλιγμα. Η αλλοτρίωση του έντεχνου εκεί έφτασε φαίνεται, ξεχνώντας ότι κάποτε οι έντεχνοι δίσκοι είχαν εξώφυλλα-έργα τέχνης για την προβολή ενός ανάλογου περιεχομένου.

Μαρία Κούβελα

Ξένο να ’ναι κι ό,τι να ’ναι

Μέχρι τώρα, πέραν της ελληνικής θεατρικής παραγωγής, που ανθεί και διάγει έναν πλουραλιστικό βίο, μας «επισκέπτονταν» εισαγόμενες παραστάσεις, κυρίως από χώρες όπως η Βρετανία ή η Γαλλία. Επίσης βλέπαμε πολλές παραγωγές μιούζικαλ –είδος που στην Ελλάδα δεν ανεβαίνει τόσο συχνά– από αυτές τις προορισμένες να ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και να πουλούν, αρκετές φορές, φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Και να που τώρα, σε εποχές κρίσης, φαίνεται ότι η αγορά «άνοιξε» και μας έβαλαν στον χάρτη τους κι άλλοι θίασοι. Τώρα μας έρχονται από τη Ρωσία (το ιστορικό «Θέατρο Τέχνης της Μόσχας») και την Πολωνία (θέατρο «WitKacy») και γύρευε και από πού αλλού. Θα πείτε πού είναι το κακό; Στο ότι δίνεται η αίσθηση ότι μας θεωρούν μια «εύκολη» αγορά στο να καταναλώνει ό,τι ξένης προέλευσης της σερβίρουν. Κι αυτό δεν μας αξίζει.

Χαρά Αργυρίου

Των φρονίμων τα παιδιά…

Οι Πυξ Λαξ, ομολογουμένως, αποτέλεσαν ένα από τα δημοφιλέστερα ελληνικά μουσικά συγκροτήματα της τελευταίας εικοσαετίας. Μεγάλη μερίδα εφηβικού, κυρίως, κοινού τους λάτρεψε και τους αποθέωσε. Πριν λίγα χρόνια διαλύθηκαν αλλά οι νεαροί φίλοι τους, όσοι δεν μεγάλωσαν πολύ, δεν τους ξέχασαν. Τον περασμένο Απρίλιο όμως και ενώ τα βασικά μέλη του συγκροτήματος προετοίμαζαν την επανένωσή τους, ο Μάνος Ξυδούς έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή. Ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Μπάμπης Στόκας και μουσικοί που συνεργάστηκαν με το γκρουπ, ετοιμάζονται τώρα για μια σειρά συναυλιών αφιερωμένων στη μνήμη του πρόωρα χαμένου τραγουδιστή. Το εντυπωσιακό είναι πως ήδη ανακοινώθηκε, δέκα μήνες πριν τη διεξαγωγή της, η ημερομηνία για την πρώτη συναυλία που θα γίνει στις 13 Ιουλίου 2011 (!) στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Ένα τέτοιο μεγάλο γεγονός, αφενός απαιτεί σοβαρή προετοιμασία, αφετέρου η οικονομική κρίση που διανύουμε επιβάλλει έλεγχο στην προπώληση των εισιτηρίων. Στα θετικά, η χαμηλή τιμή (11 ευρώ) στα εισιτήρια για την αρένα.

Γιάννης Κουκουλάς

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.