Η σελίδα του λοξού

◆Τον κοίταζα τυπωμένο στην εφημερίδα.◆Χοντρά γυαλιά, ρυτίδες κάθετες. Εξυπνακισμός βαρέων βαρών, νοημοσύνη εύσαρκου παρελθοντολογικού λόγου.◆Και η φαυλότητα των καιρών σκιαγραφείται διά των σειρών προφορικής εξομολόγησης, Πάγκαλης οδοντοστοιχίας.

◆Τον κοίταζα τυπωμένο στην εφημερίδα.

◆Χοντρά γυαλιά, ρυτίδες κάθετες. Εξυπνακισμός βαρέων βαρών, νοημοσύνη εύσαρκου παρελθοντολογικού λόγου.

◆Και η φαυλότητα των καιρών σκιαγραφείται διά των σειρών προφορικής εξομολόγησης, Πάγκαλης οδοντοστοιχίας.

◆Και η υπερτιμημένη νοημοσύνη των κινουμένων χειρών, των σπασμωδικών επιτυχών φράσεων θεατρικού κωμικού μονόπρακτου, υπό την ανοχή του πανάγαθου πληρώματος, εγκαθίσταται στην κορυφή της επικαιρότητας και της αξιολόγησης.

◆Και εμφανίζεται απροκαλύπτως η απαξίωση της πολιτικής ζωής και σημαίνουν τα σήμαντρα στους λαιμούς των προβάτων.

◆Η ομολογία δεν αγιογραφεί την ευφυΐα, απλώς υπερτονίζει την αλαζονεία.

◆Και η αγελάδα μόνη, παρηκμασμένη εξυπνάδα τετράποδης πραγματικότητας, βόσκει σε λιβάδι με σκουριασμένα κονσερβοκούτια.

◆Και έρχεται και ο Σαμαρας ο Αντώνιος να σκορπίσει τον πανικό στους πολιτικούς του αντιπάλους με τον ασύλληπτο, αληθινό και συγκροτημένο λόγο του.

◆Και σιωπούν τα αηδόνια στις κοιλάδες και τα ξωτικά λουφάξαν στις φυλλωσιές.

◆Και η ελληνική Κατάρα προσγειώνεται σε πεδιάδες αλλοτινού μεγαλείου.

◆Και φωνάζουν τα όργανα στα παράθυρα της επέμβασης.

◆Σωτήρες περιφερειάρχες, υποψήφιοι άρχοντες, γνωστοί και άγνωστοι, περιφέρονται σκοπίμως κάνοντας την είδηση.

◆«Ο Ψωμιάδης ενώνει» φωνάζει η ξανθιά και αισθαντική και Ράπτει η πρόταση όλες τις αποχρώσεις της σκανδαλώδους απόψεως.

◆Και συνεχίζοντας η κοπτορραπτική την υπεράσπιση της κομματικής επιλογής, αναφωνεί.

◆«Ο Παναγιώτης μπορεί να μην κοιμηθεί μέχρι τις εκλογές». Και συνεχίζει το παραλήρημα της ανοικτής νοημοσύνης να εξοντώνει τον χρόνο και τον χώρο της πολυπλοκότητας της σκέψης.

◆Και ταυτίζεται το ανέκφραστον με το χάος και χάσκει η κοιλότητα άναυδη απέναντι απ’ το γυαλί της ανατροπής των συμπερασμάτων.

◆Φωτιά έχει πάρει το τηλέφωνο, προτάσεις δεξιές, αριστερές και αντιερωτικές γλείφουν το καλώδιο.

◆Απεγνωσμένοι άνθρωποι πολιτικού αναστήματος προσπαθούν οι κατακαημένοι να πείσουν τους διακόνους των διαγγελμάτων τους.

◆Μα οι λέξεις πάμφτωχες, ρακένδυτες και γυμνές δείχνουν τα κόκαλα κάτω απ’ τη σάρκα.

◆Η κακομοιριά ορίζεται πλέον στα πρόσωπα των επιφανών.

◆Ουδεμία ανάσα να υγράνει τα διψασμένα χείλια. Ξερότοποι κι οι φαεινές λεπτομέρειες χάθηκαν στα θαμνόκλαδα.

◆Και ξάφνου, εκεί που λαλούσε ο πετεινός και ραδιοφωνικές φωνές διατράνωναν την απαξίωση των επιφανών, επώνυμα εκ των Ψαρών προερχόμενα υπόσχονται μια εξουσία με άλλη μορφή.

◆Και γυρίζουν οι κεφαλές και αναζητούν τα αλεξιβρόχια για να αποκρούσουν τις γνωστές ρομαντικές απόψεις για έναν καλύτερο κόσμο.

◆Κι ένας Ψαριανός αναζητά το νησί που έχασε ένα βράδυ σε μια εκπομπή που άκουγαν εκείνοι οι μικροί με τα όνειρα και τις σφεντόνες στην κωλότσεπη.

◆Περιορισμένο τοπίο με ξηλωμένα πανωφόρια, κείμενα προσκείμενα και σχόλια κατευθυνόμενα.

◆Ανάξια λόγου τα πολυτελή και χωρατά ολίγιστης αξίας τα πομπώδη ρήματα.

◆Μαζεμένα πέσαν πάνω στο χώμα τα κιτρινισμένα και απομείναν τα ξερόκλαδα να επικροτούν τη μελαγχολία.

◆Τραγουδιστές ηθοποιοί κρεμασμένοι στα περίπτερα κι από κάτω ο καημός της περιφέρειας.

◆Ανούσια πρωτοσέλιδα εγκλωβισμένων στα χαρακώματα της σιδερόφρακτης πανοπλίας της εξυπηρέτησης.

◆Και δίπλα, πολύχρωμες γυμνές Σούλες, Λούλες και λοιπές δισύλλαβες κραυγές εξυμνούν τον πόθο της εργατικής ερωτικής πράξεως.

◆Ένας ηδονοβλεψίας βιαστικά ρίχνει ένοχες ματιές, μια περαστικιά ρωτά, τι ταινία έχει σήμερα.

◆Κι ένα πανόραμα αφήνεται στα μάτια των χαμένων στο ανάστημα της Πολιτείας.

◆Σε μια σακούλα πλαστικιά φορτώνει την πραμάτεια.

◆Και μια ανούσια ανάγνωση δίνει στην μέρα το σκοτεινό που της αρμόζει.

Μυογράφημα

Μια Κυριακή με πολύ θόρυβο.

Ακούστηκε η φωνή. «Αγόρι» είπαν όλοι μαζί.

Χοντρό μωρό, μπουτάς, με δίπλες και κλειστά μάτια.

Ξαπλωμένος στην κούνια δεν κουνιόταν και πολύ.

Έτρωγε, έπινε και γενικώς είχε την άνεση της θέσης που τον είχαν τοποθετήσει.

Ο πατέρας, ψηλός, εύσαρκος κι αυτός, με σεβαστό όνομα. Η μάνα, αναλόγου διαμετρήματος, κυρία με κότσο και χαμηλωμένο βλέμμα.

Ο θείος, κοτσονάτος, με μουστάκι μαύρο, κοστούμι σχεδόν πάντα, κομπολόι, χαμόγελο πλατύ, πατούμενο γυαλιστερό, ρολόι με αλυσίδα.

Τσιφλικάς, κτήματα και ζώα, σπίτια και εργοστάσια, έχαιρε του σεβασμού των περιοίκων.

Βασιλιάδες, βουλευτάδες, υπουργοί, πρωθυπουργοί, αρχιερείς και υπόλοιποι, σφάζονταν στην ποδιά του για μια ματιά.

«Μπάρμπα» τον φώναζαν παντού, τον δείχναν με το δάχτυλο και σκύβαν οι καιροί, οι μέρες και οι μήνες στο πέρασμά του.

Η Κυριακή πέρασε, ο θόρυβος κόπασε, η κούνια κρύφτηκε.

Το αγόρι μεγάλωσε, χόντρυνε κι άλλο, έμαθε με το ζόρι γράμματα και πράγματα, κανακεύτηκε καλά, έβαλε κοστούμι, γραβάτα και λουστρίνια.

Χαμόγελα παντού, πόρτες ανοικτές, υποκλίσεις, χαιρετούρες.

«Τι κάνει ο μπάρμπας» του λέγανε συχνά και εκείνος καμαρωτά απαντούσε μια χαρά, και πέρναγαν οι μέρες, οι νύχτες, κι η ζωή απλόχερα τον κέρναγε τα πάντα.

Δευτέρα με πολύ θόρυβο.

Μόνος, πολλά χαρτιά στον λευκό τοίχο, σφραγίδες, έπαινοι διακρίσεις.

Ένα τηλέφωνο, μια εφημερίδα.

Κύκλοι κόκκινοι, σημειωμένοι.

«Στείλτε ένα βιογραφικό», χαρακώνει η επανάληψη.

Με εκείνο τον χαρακτηριστικό ήχο!

Απόγνοια

Άσπρη κορδέλα.

Κόκκινα γράμματα.

Πένθιμος απόηχος.

Στην εξώθυρα κρεμασμένη.

Επιγραφή δηλωτική, ιχνογραφία γεωγραφίας.

Ικετευτική ψευδαίσθηση η κατάληξη του ρήματος.

Ενοικιάζεται.

Και η πόρτα δίνει τα μυστικά.

Τα σκαλοπάτια παίρνουν τις πατημασιές.

Ανάβουν τα φώτα, σβήνει το κερί.

Αρχίζουν οι φωνές.

Ντύνονται τα ντουβάρια. έρχονται τα χρώματα.

Τα κάγκελα λευκά, μπαίνουν τα λουλούδια, φεύγουν τα χώματα.

Αλλάζουν τα γράμματα, στις μικρές γειτονιές.

Φεύγουν οι γριές απ’ τα σκαλοπάτια.

Φεύγει η καλημέρα.

Κλειστά βιβλία, δεμένες λέξεις.

Χάρτες εξαφανίζονται, σημαίες μασκαρεύονται.

Θάλασσες κρύβονται, βράχοι αλυσοδένονται.

Ενοικιάζεται.

Και το δάχτυλο εντοπίζει το σημείο, υπογραμμίζεται το τοπίο, φανερώνεται η αιτία, κλείνει η πόρτα.

Κατεβαίνει το κάδρο.

Δυσλάλητος επίλογος.

Αποτύπωμα η απόγνωση.

Η απουσία και μετά λησμονιά.

Καδένες σιδερένιες, σκυθρωπά πρόσωπα.

Ρήματα κρεμασμένα στο στήθος.

Ενοικιάζεται!

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.