Επισημάνσεις

Ο καιρός των νέων… / Έχεις ό,τι πληρώνεις… / Το μαλλί, τα πάντα όλα / Πιο τίποτα δεν γίνεται… / Κρύοοοο

Ο καιρός των νέων…

Εντάξει, είναι καλό, λογικό και δίκαιο να αναδεικνύουμε νέους δημιουργούς, να εντοπίζουμε νέους καλλιτέχνες και να ελπίζουμε στις νέες δυνάμεις. Αλλά πόσο ανιδιοτελής είναι αυτός ο σαφής προσανατολισμός των τεχνών προς τις νέες ή και τις νεότατες γενιές; Αρκεί πάντως μια βιαστική ματιά στον προγραμματισμό των μουσικών σκηνών για να αντιληφθούμε ότι, πέρα απ’ όσες εξαρχής έδιναν, κυρίως, στέγη σε νέους τραγουδοποιούς (π.χ. «Οξυγόνο», «Πυρήνας» κλπ.), ακόμα κι εκείνες (όπως π.χ. ο «Σταυρός του Νότου» ή το «Κύτταρο») που διατηρούσαν μια ποσόστωση πιο ισορροπημένη μεταξύ παλαιότερων και καταξιωμένων και νεότερων, φέτος προτιμούν σαφώς τους τελευταίους. Αλλά και οι πίστες δεν περιορίζουν το ρόλο των νέων στη συνήθη supportprime-time, αλλά όλο και χώνουν κάποιο νέο αστέρι στα φετινά σχήματα. Δεν μπορεί να προσάψει βέβαια κανείς κάτι σε μια επιλογή που φαίνεται καταρχάς καλοπροαίρετη και που ακόμα κι αν δεν είναι, «κρύβεται» πίσω από ένα αυτονόητο επιχείρημα: «βοηθάμε τους νέους καλλιτέχνες». Τους βοηθάμε όμως ουσιαστικά και με διάρκεια; ‘Η με τη φόρα ενός φαινομένου που τείνει να γίνει μόδα αντιμετωπίζουμε άκριτα την ήρα ως σιτάρι και καίμε και τα δύο; Και για να είμαστε ειλικρινείς, ειδικά τη φετινή σεζόν αυτή η πανταχού λατρεία της νεότητας, μοιάζει να κρύβει και μία άλλη πτυχή: Ο νέος είναι ωραίος, αλλά είναι και φθηνότερος (ενίοτε και τζάμπα).

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Έχεις ό,τι πληρώνεις…

Από ξένες συναυλίες στην Ελλάδα ό,τι είδαμε, είδαμε. Από εδώ και στο εξής τα πράγματα αγριεύουν για τους εγχώριους φίλους αυτής της μουσικής. Τα live θα ελαχιστοποιηθούν και ήδη αρχίζουν να κατηγοριοποιούνται. Είτε θα βλέπουμε τα καλοκαίρια μία ή δύο μεγάλες παραγωγές τύπου U2 ή κάποια live πολύ μικρών και underground συγκροτημάτων που θα απευθύνονται σε ένα περιορισμένο κοινό. Όλα τα ονόματα που αυτή τη στιγμή κάνουν κατάσταση στο εξωτερικό, τώρα που συμβαίνει δηλαδή, δεν θα έρχονται στην Ελλάδα. Ήδη οι εγχώριοι promoters θέτουν άλλα πράγματα ως προτεραιότητες στις συμφωνίες τους προς τους ξένους. Ζητούν καταρχάς μείωση των αμοιβών ώστε να έχουν τη δυνατότητα να βάζουν φθηνό εισιτήριο. Τα 30 ευρώ μοιάζουν πια ως η «οροφή» της τιμής που μπορεί να «αντέξει» ένας έλληνας φαν. Οι ξένοι όμως δεν έχουν κανένα λόγο να μειώσουν τις οικονομικές απαιτήσεις τους. Και γιατί να το κάνουν; Αν τουλάχιστον η Ελλάδα τους βόλευε από δισκογραφικής απόψεως, αν πουλούσαν κανένα cd παραπάνω εννοώ, θα το συζητούσαν. Γιατί όμως να έρθει ένα συγκρότημα στη χώρα μας για live, όταν πρώτον δεν θα πάρει τα χρήματα που ζητάει και, δεύτερον, οι πωλήσεις των cd του είναι ανύπαρκτες; Με τι επιχειρήματα θα του αλλάξεις γνώμη; Ήδη τρία, σχεδόν συμφωνημένα live, ακυρώθηκαν. Η Ελλάδα μοιάζει πια και περισσότερο από ποτέ, με ένα μικρό χωριό της Ευρώπης. Σαν τον Πολιτιστικό Σύλλογο Φιλιατρών που αν θέλει κάποιον μεγάλο σταρ στον αποκριάτικο χορό του για να κάνει εντύπωση πρέπει να τον πληρώσει κατιτίς παραπάνω. Αν δεν μπορεί, που δεν θα μπορεί, θα αρκεστεί στο ερασιτεχνικό συγκρότημα του Γυμνασίου. Τις αντιστοιχίες μπορείτε να τις κάνετε και εσείς…

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Πιο τίποτα δεν γίνεται…

Ποιος να το ’λεγε ότι δέκα ολόκληρα χρόνια μετά τη μετάδοση του πρώτου Big Brother από τον ΑΝΤ1, θα μιλούσαμε για «χαμένη αθωότητα» του ριάλιτι που μαντρώνει παίκτες μέσα σε ένα σπίτι και καταγράφει την ανούσια καθημερινότητά τους 23 ώρες τη μέρα; Κι όμως! Η νεκρανάσταση του Μεγάλου Αδελφού από τον Alpha όπως την παρακολουθήσαμε στην πρεμιέρα της την Κυριακή 3 Οκτωβρίου, ήταν κάτι παραπάνω από φαιδρή: ξανθιές Barbie που έχουν κάνει τη γύρα σε διάφορες εκπομπές ως κομπάρσες-παίκτριες και έχουν αποσπάσει τίτλους ομορφιάς όπως «Μις Πελοποννησιακός Τουρισμός», μπλέκονται με σφίχτερμεν που κάνουν κρα από χιλιόμετρα ότι ξημεροβραδιάζονται στα γυμναστήρια για να αποκτήσουν  φωτογενή μούσκουλα. Αυτό δεν είναι πλέον ξαναζεσταμένο φαγητό, αλλά ένα ξεχασμένο κομμάτι κρέατος που είχαμε δέκα χρόνια στην κατάψυξη και αποφασίσαμε να το μαγειρέψουμε για να δούμε τι θα γίνει. Όσο τραγική ειρωνεία κι αν είναι λοιπόν, ξαφνικά αναπολήσαμε τις στιγμές εκείνες που ο Τσάκας, ο Πρόδρομος και οι λοιποί παίκτες του πρώτου ελληνικού ριάλιτι έμπαιναν στο Σπίτι και δεν είχαν ιδέα τι γινόταν «Εκεί έξω». Οι όροι του παιχνιδιού έχουν πλέον αλλάξει, οι παίκτες παίζουν στα δάκτυλα τους κανόνες και τα κανάλια για άλλη μια σεζόν, υποβιβάζουν τη νοημοσύνη των τηλεθεατών. Όσο για την περιχαρή οικοδέσποινα Ρούλα Κορομηλά, μοιάζει να βγήκε από το χρονοντούλαπο: όταν η τηλεόραση ήταν λιγουλάκι πιο αθώα, οι εκπομπές πολύ πιο λαμπερές και τα διαμαντάκια στο στέμμα της Βασίλισσας της τηλεόρασης δεν φαίνονταν ότι είναι τόσο, μα τόσο ψεύτικα.

Ειρήνη Σαγιά

Το μαλλί, τα πάντα όλα

Μεγάλη αναστάτωση προκάλεσε στα τηλεοπτικά πάνελ η απόφαση της ΦαίηςΣκορδά να σκουρύνει μερικούς τόνους την πλατινέ κώμη της για τις ανάγκες της πρεμιέρας της, στην πρωινή ζώνη του Mega. Το ερώτημα εξακολουθεί να πλανάται πάνω από την ανήσυχη πόλη: Το έκανε επειδή το ήθελε ή την ανάγκασαν από το Μεγάλο Κανάλι, για να εμφανιστεί πιο… ποιοτική, για να ξορκίσει το ξανθό παρελθόν της σε κανάλια Β’ διαλογής; Εμείς, από τη φοβερή και τρομερή συζήτηση που ξέσπασε, κρατάμε το σχόλιο της… αφελούς, απονήρευτης, αποστομωτικά ειλικρινούς Ελένης Μενεγάκη: «Δηλαδή εμάς τις υπόλοιπες, που είμαστε όλα αυτά τα χρόνια ξανθές και δεν έχουμε αλλάξει, στο Mega μας θεωρούν χαζές;». Μάντεψε, Ελένη…

Στέλλα Σιδερή

Κρύοοοο

Καλή η βαριά κουλτούρα και χρήσιμη ενίοτε, αρκεί να την αντέχει ο οργανισμός μας. Στα πόδια του σεκιουριτά είχε πέσει η μεσόκοπη κυρία στο διάλειμμα του «Βυσσινόκηπου» που παρουσίασε το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας στο Μπάντμιντον: «Σας παρακαλώ, πείτε τους να χαμηλώσουν λίγο τον κλιματισμό, έχουμε ξυλιάσει, δεν αντέχουμε άλλο εκεί μέσα». Αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος (μαζί με το πόσο έπληξα από την, κατά τη γνώμη μου, κάτω του μετρίου παράσταση) για τον οποίο αποχώρησα στο διάλειμμα. Επειδή, αν ο Τσέχοφ, λόγω καταγωγής, είχε συνηθίσει στις πολικές θερμοκρασίες, εγώ παραμένω παιδί της Μεσογείου. Όσο για την εμφανώς κρυωμένη Ρενάτα Λιτβίνοβα, την πρωταγωνίστρια που διαρκώς έβηχε, να υποθέσω ότι είχε φέρει το συνάχι στις βαλίτσες της από τη βορεινή πατρίδα της ή ότι την ξυλιάσαμε εμείς; (Ανθεκτική, πάντως, φυλή οι θεατρόφιλοι, αν κρίνω από το πόσοι άντεξαν ως το τέλος –και δεν ήταν λίγοι, μου είπαν…)

Χαρά Αργυρίου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.