Θέατρο: Τα σύγχρονα έργα παίρνουν… κεφάλι

Μέχρι να εκπνεύσει ο Οκτώβριος θα έχουμε ξεπεράσει τις 100 πρεμιέρες στην Αθήνα. Κι αυτή η εβδομάδα είναι πλούσια και πολλά υποσχόμενη…

Μέχρι να εκπνεύσει ο Οκτώβριος θα έχουμε ξεπεράσει τις 100 πρεμιέρες στην Αθήνα. Κι αυτή η εβδομάδα είναι πλούσια και πολλά υποσχόμενη…

Θα ξεπεράσουν τις 100 οι πρεμιέρες μέσα στον Οκτώβριο. Η (θεατρική) τέχνη ανθεί, κόντρα στα δεδομένα των καιρών, στην κρίση και το ΔΝΤ. Πολλές οι παραστάσεις με «εκπτώσεις» στα εισιτήρια, ιδιαίτερα στις σκηνές του μη εμπορικού θεάματος, αλλά και οι κωμωδίες: ελληνικές, ξένες, σύγχρονες και παλαιές ελληνικές «ρετουσαρισμένες». Σημαντικό λόγο έχει και το σύγχρονο θέατρο αυτή την εβδομάδα, αλλά και οι μονόλογοι που μας έρχονται από πέρυσι ή και… παλαιότερα. Δύο έργα σε πανελλήνια πρεμιέρα θα δούμε αυτή την εβδομάδα, τον «Χρυσό Δράκο» και το «Στοπ Καρέ». Πέντε πρόσωπα διηγούνται μια παράξενη πολύπτυχη ιστορία, με επίκεντρο το ασιατικό εστιατόριο «Ο Χρυσός Δράκος», κάπου στην κεντρική Ευρώπη. Με φόντο τον καταιγισμό εξωτικών παραγγελιών και με γρήγορες εναλλαγές εικόνων, ξετυλίγονται μπροστά μας στιγμές από τη ζωή δεκαεπτά ανθρώπων μιας σύγχρονης πολυεθνικής κοινωνίας, που ζουν και εργάζονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Το καινούριο έργο του σύγχρονου Γερμανού συγγραφέα Ρόλαντ Σιμελπφένιχ, που βραβεύτηκε φέτος σε δύο μεγάλα γερμανικά φεστιβάλ, σκηνοθετεί η Κατερίνα Ευαγγελάτου στο Εθνικό Θέατρο (Νέα Σκηνή – Νίκος Κούρκουλος, 21/10). «Στοπ – Καρέ» κάνει το ομώνυμο έργο στη ζωή τεσσάρων ανθρώπων με επίκεντρο τη βασική ηρωίδα, μια φωτογράφο που επιστρέφει σοβαρά τραυματισμένη από τον πόλεμο του Ιράκ στη Νέα Υόρκη. Ο σύντροφός της, πολιτικός ανταποκριτής, θα προσπαθήσει να απαλύνει τα τραύματά της με ποικίλους τρόπους. Κοντά τους ο εκδότης φίλος της και ένα νέο κορίτσι, χαρακτήρας διαφορετικός από τους υπολοίπους, που αγαπάει την απλή ζωή και τη χαρούμενη πλευρά της. Ένα σύγχρονο θεατρικό έργο, σκηνοθετημένο από τη Νικαίτη Κοντούρη, με δυνατές σχέσεις, έντονη συγκίνηση, διανθισμένο με το ανατρεπτικό χιούμορ του συγγραφέα Ντόναλντ Μάργκιουλις, το οποίο λόγω της επιτυχίας του και των διθυραμβικών κριτικών παίζεται με ανοιχτή ημερομηνία παραστάσεων στη Νέα Υόρκη και είναι υποψήφιο για δύο βραβεία Τόνυ (Άλφα, 27/10). Ένα μεγάλο, αναπάντεχο σάλτο στο κενό πρέπει να κάνουν τρεις σύζυγοι στη ζωή τους. Στη σύγχρονη κωμωδία «Στο ψυγείο» της Μισέλ Λόου σχέσεις αλληλεξάρτησης, μίσους αλλά και αγάπης αναπτύσσονται, σε μια κωμωδία που φτάνει στα άκρα και δεν αστειεύεται, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη. Τρεις γυναίκες στην κουζίνα συζητούν τα συνηθισμένα, ενώ οι σύζυγοι στο σαλόνι απολαμβάνουν το αγαπημένο τους ποδόσφαιρο. Όλα κυλάνε αναμενόμενα, μέχρι που ένα απροσδόκητο γεγονός θα ανατρέψει το κλίμα και τα πράγματα θα αποκτήσουν μεγάλο ενδιαφέρον (Διάνα, 27/10). Από ελληνικής πλευράς, τρεις κωμωδίες διαφορετικών εποχών, αλλά με στόχο το γέλιο, ανεβαίνουν σε αντίστοιχες σκηνές της Αθήνας. Τα «Κορίτσια με τα μαύρα», το νέο έργο των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου, είναι μια τολμηρή, σαρκαστική κωμωδία για τη διαφθορά, που διαδραματίζεται σε ένα μοναστήρι, μέσα στο οποίο συναντιούνται κάθε άλλο παρά τίμιοι, άγιοι και αδιάφθοροι άνθρωποι. Ο Θεός έτρεμε ολόκληρος από τα νεύρα του παρακολουθώντας όσα συνέβαιναν στη γυναικεία Μονή της Παναγιάς της Μαυροβουνιώτισσας κάπου στη Βόρεια Ελλάδα και μάλιστα από τις ίδιες της ιέρειες της πίστης του! (Αλίκη, 26/10). «Ξυπνήσαν οι σκλάβοι, Αντωνάκη μου» και το έργο του Γιώργου Τζαβέλλα, «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα», μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, με πλήθος αναφορών στη ζωή και τα προβλήματα της μικροαστικής τάξης στις αρχές της δεκαετίας του παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου. Η ιστορία κινείται γύρω από ένα ζευγάρι που συζεί χωρίς γάμο για πολλά χρόνια και ο άνδρας παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στη σχέση. Μόλις όμως παντρεύονται, οι σχέσεις εξουσίας ανατρέπονται… Το 1879 (!) πρωτοέκανε πρεμιέρα ο «Φιάκας» του Δημοσθένη Μισινζή, μια κωμωδία στην οποία θίγονται και σατιρίζονται με καυστικό τρόπο οι υπερβολές της κωνσταντινουπολίτικης κοινωνίας στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Πάνος Σκουρολιάκος σκηνοθετεί το έργο με πρωταγωνιστή τον Χαρίλαο Πλουτίδη ή Χαράλαμπο Πεταλούδη ή Φιάκα, που ζει παρασιτικά στην Κωνσταντινούπολη του 1870 χρεωμένος ώς το κόκαλο. Κομψευόμενος παριστάνει τον γόνο καλής οικογένειας και πολιορκεί ερωτικά την εύπιστη και ρομαντική Ευανθία, που ανήκει στα ανερχόμενα αστικά στρώματα της εποχής, προσβλέποντας ολοφάνερα στην προίκα της (Μέλι, 27/10). Ακόμη ένα θεατρικό από τον Αλέξη Σταμάτη, τα «Δακρυγόνα», παρουσιάζει η θεατρική εταιρεία «Πράξη». Μέσα από ειδικές συνθήκες, μια νεαρή ζωγράφος βρίσκεται σ’ ένα διαμέρισμα ενός μεσήλικα άντρα στα Εξάρχεια, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει εγκλωβισμένος στους τέσσερις τοίχους. Μια συνάντηση που αποδεικνύεται καταλυτική και για τους δυο, καθώς το παρελθόν αλλά και ο «έξω κόσμος» εισβάλλουν θραυσματικά ανατρέποντας τις ισορροπίες και θέτοντας διαρκώς ζητήματα. Η σχέση δοκιμάζεται σε πολλά και αναπάντεχα επίπεδα με απρόσμενα αποτελέσματα (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας – Β’ Σκηνή, 22/10). Τι παθαίνει μια εγκαταλελειμμένη σύζυγος; Πώς βιώνει την απόρριψη από τον άνδρα με τον οποίο μοιράστηκε τα όνειρά της; Πόσο ικανή είναι να πάρει τη ζωή της στα χέρια της και τη ζωή των παιδιών της; Πώς μπορεί να βγει από το σκοτάδι που την έχει βυθίσει η άρνηση να δει τον εαυτό της έξω από τη συνήθεια του γάμου, έξω από τη συνήθεια της εξάρτησής της, έξω από τον ρόλο της συζύγου, από τον ρόλο της μητέρας; Τα ερωτήματα θέτει η παράσταση «Η Κακομοίρα της Νάπολι», της Μαρίας Τσαρούχα, αναζητώντας απαντήσεις (Επί Κολωνώ, 24/10). Η Πέμη Ζούνη, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και η Γιασεμί Κηλαηδόνη συναντούν το κοινό μόνοι τους στη σκηνή. Στο «Αιώνες μακριά από την Αλάσκα» του Άκη Δήμου επιστρέφει η Πέμη Ζούνη, κείμενο που μας σύστησε για πρώτη φορά το 2002. Στο λόμπι ενός ξενοδοχείου φτάνει μια γυναίκα, με μια μικρή βαλίτσα. Έχει ραντεβού με έναν άντρα. Περιμένοντας αρχίζει να μιλάει με τον μουσικό που παίζει ήδη στο πιάνο του ξενοδοχείου. Ξεκίνησε κι εκείνη απ’ την κλασική μουσική. Αλλά τώρα τραγουδάει σε σκυλάδικο της επαρχίας… (ΚΑΠΠΑ, 23/10). Τον «Caveman» ενσαρκώνει ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, παράσταση που αλλάζει πρωταγωνιστές, αλλά η επιτυχία της εξακολουθεί αμείωτη. Δίνοντας έμφαση στη διαφορετικότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ο R. Becker έπλασε τον κεντρικό ήρωα, ο όποιος είναι παντρεμένος με τη Μαίρη, έχει τσακωθεί μαζί της και βρίσκεται έξω από το σπίτι να… μονολογεί. Πώς μπορεί να καταλάβει κανείς το γυναικείο μυστήριο; (Coronet, 22/10). Η Γιασεμί Κηλαηδόνη σ’ έναν υποκριτικό άθλο δυόμισι ωρών δίνει υπόσταση σε όλα τα πρόσωπα – πρωταγωνιστές που αναδύονται στη μνήμη ενός 90χρονου μοναχού, όταν ύστερα από 65 χρόνια ηθελημένης σιωπής εξομολογείται, λίγο προτού πεθάνει, τα πεπραγμένα της ζωής του, στο «Μαράν Αθά» του (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Θωμά Ψύρρα), σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Δήμου Αβδελιώδη (Μεταξουργείο, 24/10).

Χαρά Αργυρίου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.