Επισημάνσεις

Ωραίες οι ανταύγειες σου Γιώργο μου! / Εσείς πόσα «Alejandro» αντέχετε; / «Χρυσά» πάρκινγκ / Εθνικισμός και τσιφτετέλια / Ανάμεσα στην b class

Ωραίες οι ανταύγειες σου Γιώργο μου!

«Τα look αλλάζουν», δήλωσε ο λαϊκός αοιδός Γιώργος Μαζωνάκης προσπαθώντας να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο της νέας εμφάνισής του, με την οποία επανήλθε στα… μαύρα μεσάνυχτα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) του ελληνικού τραγουδιού: Μαλλί με ανταύγειες σε ανοιχτό καστανό (ως και ξανθό) χρώμα και μουστάκι – βούρτσα (έστω, βουρτσάκι), σε έναν συνδυασμό που σκοτώνει: και ο άντρας ο πολλά βαρύς (ο μύστακας) και το τρυφερό μετροσέξουαλ αγόρι (οι μες). Και του λιμανιού και του σαλονιού ο «σταρ». Το ενδυματολογικό stytling από δίπλα, να κάνει ακόμα πιο αποτρόπαια την εικόνα, καθώς από το πίσω μέρος του παντελονιού του κρεμόταν κάτι σαν… τούλι, μια υπόνοια φούστας… Πολύ προχώ (για την αισθητική της Μπανανίας) ο τύπος. Ένα ραγισμένο είδωλο που επιβεβαίωνε, με την απέλπιδα προσπάθειά του να γοητεύσει προκαλώντας με εμφάνιση α λα Βασιλιάς Καρνάβαλος, τον λόγο για τον οποίο πέρασε τόσο γρήγορα στα αζήτητα: όλα ήταν, κυρίως, θέμα αισθητικής…

Μαρία Κούβελα

Εσείς πόσα «Alejandro» αντέχετε;

Την πρώτη φορά που το άκουσα μου άρεσε. Τη δεύτερη, είκοσι λεπτά μετά, από τον ίδιο σταθμό, μου άρεσε ξανά. Την τρίτη, λίγο αργότερα, πάντα από τον ίδιο σταθμό, άρχισα να εκνευρίζομαι από τη διαρκή επανάληψη. Τη δέκατη πέμπτη φορά (μέσα στην ίδια ημέρα) που άκουσα τον «Alejandro» της Lady Gaga ήθελα να βάλω βόμβα και στο μικρόφωνο της εκκεντρικής σταρ και στον παραγωγό και τον ηχολήπτη της εκπομπής. Αυτό τελικά καταφέρνει η εμμονή (πείτε την και υποδούλωση) όλο και περισσότερων ραδιοφωνικών σταθμών στις play list που υπαγορεύονται από τις δισκογραφικές εταιρείες: με τη διαρκή επανάληψη των ίδιων κομματιών (δέκα – είκοσι το πολύ ανά τρίμηνο) μας κάνουν να αλλάζουμε συχνότητα. Όπως καταφέρνουν και να ακυρώνουν τον άμοιρο τον παραγωγό, που τελικά δεν έχει λόγο στην ηχητική επένδυση της εκπομπής του και ο οποίος ακόμα και να θέλει να μιλήσει για τη Σπιναλόγκα (που είναι της μοδός) παρέα με τον «Alejandro» θα το κάνει!

Χαρά Αργυρίου

«Χρυσά» πάρκινγκ

Απορία θεατού: όταν για την είσοδό σου στο θέατρο πληρώνεις από 20 ώς 25 ευρώ, είναι δυνατόν το παρακείμενο πάρκινγκ όπου θα αναγκαστείς να αφήσεις το αυτοκίνητό σου για να μην στο κλέψουν ή για να μην στο σπάσουν όσο εσύ θα παρακολουθείς την παράσταση να στοιχίζει από 14 ώς 20 ευρώ για τρεις ώρες; Αν αυτό δεν είναι αισχροκέρδεια, τότε τι είναι; Μην αναφερθώ και στα πάρκινγκ που σε υποχρεώνουν να εγκαταλείψεις το θέατρο πριν καν τελειώσει η παράσταση επειδή «εμείς στις 12 κλείνουμε». Αυτούς τους… άριστους επαγγελματίες τούς ελέγχει κανένας; Μπα…

Εθνικισμός και τσιφτετέλια

Οι εθνικές εορτές με τον τρόπο που γιορτάζονται, δηλαδή με κιτς παρελάσεις, με σημαίες στα μπαλκόνια, με σχολικές θεατρικές παραστάσεις, με εθνικοπατριωτικά ποιήματα, με εμβατήρια, με ταινίες του Κώστα Πρέκα και του αντίστοιχου… Πρέκογλου στην τηλεόραση, είναι ένα ακόμη σημείο που μας ενώνει με τους Τούρκους γείτονες, καθώς είμαστε από τις τελευταίες χώρες που, αν και θέλουμε να ανήκομεν εις την Δύσιν, διατηρούμε τέτοιους αναχρονισμούς και τέτοιες παρωχημένες πρακτικές. Και πόσο μοιάζουμε στις γιορτές μας! Στην εξαιρετική έκθεση «Τέχνης Πολιτική», που άρχισε ήδη στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αθήνας, παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, το βίντεο με τίτλο «Εγώ, ο Στρατιώτης» του Τούρκου καλλιτέχνη Κοκέν Εργκούν. Ο Εργκούν ζουμάρει στα τεντωμένα από την ένταση πρόσωπα στρατιωτικών και καταγράφει αποστασιοποιημένα, με συγκλονιστικό τρόπο, εικόνες από τον εορτασμό της Εθνικής Ημέρας Νεολαίας και Αθλητισμού της Τουρκίας, ημέρα που τιμάται η έναρξη του πολέμου της ανεξαρτησίας του τουρκικού λαού το 1919, υπό την ηγεσία του Κεμάλ, εναντίον των συμμαχικών δυνάμεων. Ο εθνικισμός, ο φανατισμός, τα ανέκφραστα βλέμματα των ομιλητών, οι πύρινοι λόγοι, η ιεροποίηση του στρατού σε συνδυασμό με τις παράλληλα διεξαγόμενες γυμναστικές και χορευτικές επιδείξεις σε μεγάλα στάδια, οι διαφημίσεις πολυεθνικών που σπονσοράρουν τις εκδηλώσεις, το κοινό που αποθεώνει τους αθλητές και τους φαντάρους, τα σκυλολαϊκά που συνοδεύουν το θέατρο του παραλόγου, δημιουργούν ένα τραγελαφικό κράμα. Που θα μπορούσε, αν αλλάξουν τα χρώματα στις σημαίες και αντικατασταθεί η λέξη Τουρκία από τη λέξη Ελλάδα, να εκτυλίσσεται στα καθ’ ημάς χωρίς καμιά περαιτέρω διαφοροποίηση… Μέρες που είναι, ας αρχίσει επιτέλους η συζήτηση για την κατάργηση τέτοιων πανηγυριών, τα οποία το μόνο που πετυχαίνουν είναι να διαστρεβλώνουν το νόημα των εορτών και να τονώνουν τον εθνικισμό με μουσική υπόκρουση τσιφτετελιού.

Γιάννης Κουκουλάς

Ανάμεσα στην b class

Ένας Καπουτζίδης δεν φέρνει την άνοιξη. Ο παρουσιαστής του «Just the 2 of Us» του Mega κάνει ό,τι μπορεί, αλλά του έχουν ναρκοθετήσει το πεδίο από παντού. Αν πάει αριστερά πέφτει σε Ελένη Φουρέιρα, δεξιά σε Λευτέρη Πανταζή. Αν πάει μπροστά σκοντάφτει σε Μιχάλη Ιατρόπουλο, αν κάνει πίσω βρίσκεται πάνω σε Μαρία Μπεκατώρου, Κατερίνα Στικούδη και Χρήστο Χολίδη. Όλη η σκαρταδούρα της σόου μπιζ επί σκηνής. Δυσχερής η θέση του, έστω κι αν στις δημόσιες δηλώσεις του δεν δείχνει να το αντιλαμβάνεται. Όταν τον κυνηγούσαν οι «κακοί» τού «Παρά πέντε» ήταν σαφώς πιο εύκολο να τους ξεφύγει…

Στέλλα Σιδερή

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.