Εβδομάδα μεγάλων ονομάτων και υψηλών προσδοκιών. Η Κόπολα έρχεται με τη φόρα του μεγάλου βραβείου στη Βενετία, ο Οικονομίδης κρατώντας μαχαίρι και ο Κιαροστάμι με ερωτήματα για τη φύση της αυθεντικής τέχνης. Τι κεντρίζει το ενδιαφέρον σας;

Εβδομάδα μεγάλων ονομάτων και υψηλών προσδοκιών. Η Κόπολα έρχεται με τη φόρα του μεγάλου βραβείου στη Βενετία, ο Οικονομίδης κρατώντας μαχαίρι και ο Κιαροστάμι με ερωτήματα για τη φύση της αυθεντικής τέχνης. Τι κεντρίζει το ενδιαφέρον σας;

Somewhere

Μετά την ολοκληρωτικά άστοχη και αδιάφορη «Μαρία Αντουανέτα» της, η Σοφία Κόπολα αφήνει πίσω της (ευτυχώς) τις μεταμοντέρνες αναγνώσεις της Ιστορίας κι επιστρέφει σε ένα τερέν που γνωρίζει πολύ καλύτερα. Η ιστορία τής καινούριας της ταινίας θα μπορούσε να είναι βγαλμένη με μερικές μικρές παραλλαγές από τις ίδιες τις αναμνήσεις των παιδικών της χρόνων, και είναι σαφές ότι συγγενεύει σχεδόν εξ αίματος με αυτή του «Χαμένοι στη Μετάφραση». Κι όχι μόνο γιατί λαμβάνει χώρα στο μεγαλύτερο μέρος της σε ένα ξενοδοχείο. Κεντρικός χαρακτήρας στο «Somewhere» είναι ο Τζόνι Μάρκο, ένας διάσημος ηθοποιός που ζει μέσα στις καταχρήσεις και κατοικεί στο θρυλικό Chateau Marmont Hotel στο Χόλιγουντ. Οι μέρες του είναι μια θολούρα από ποτά, γυναίκες, γρήγορα αυτοκίνητα και φανατικούς θαυμαστές. Παγιδευμένος σε έναν τεχνητό κόσμο γεμάτο διασημότητες, ο Τζόνι έχει χάσει κάθε ίχνος του πραγματικού του εαυτού. Όλα όμως αλλάζουν όταν η 11χρονη κόρη του εμφανίζεται απροειδοποίητα και άθελά της αρχίζει να τον προσγειώνει. Αυτό που θα ακολουθήσει δεν είναι ευτυχώς μια διδακτική ιστορία για την ενηλικίωση ενός άντρα μέσα από την επαφή με το παιδί του, αλλά μια τρυφερή ανάγνωση των οικογενειακών δεσμών σε ένα περιβάλλον και μια εποχή όπου τίποτα δεν είναι όπως το ξέρουμε. Η ταινία δεν ενδιαφέρεται για τα διδάγματα ή τα εύκολα συμπεράσματα, αλλά προτιμά να μας αφήσει να περάσουμε λίγο χρόνο παρέα με δυο ανθρώπους που δείχνουν να ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλο την ίδια στιγμή που τους ανακαλύπτουμε κι εμείς. Δίχως να θεωρεί τίποτα δεδομένο, δίχως ποτέ να κρυφοκοιτά τη σχέση του μπαμπά και της κόρης, δίχως προκαθορισμένες ιδέες για το τι «πρέπει» να συμβεί, το φιλμ ψιθυρίζει αλήθειες με τρόπο αληθινά γοητευτικό και κατορθώνει να αγγίξει μαζί την ουσία των ηρώων της αλλά και την ίδια την καρδιά μας. Σκηνοθεσία: Σοφία Κόπολα. Πρωταγωνιστούν: Στίβεν Ντορφ, Ελ Φάνινγκ, Κρις Πόντιους. Χώρα: ΗΠΑ. Διάρκεια: 96’

Μαχαιροβγάλτης

Μαυρόασπρη στις εικόνες της, αλλά απόλυτα γκρίζα στην καρδιά της, η καινούρια ταινία του Γιάννη Οικονομίδη κοιτάζει λίγο – πολύ τον ίδιο μικρόκοσμο, όπως και οι δυο προηγούμενες δουλειές του, αυτόν μιας βαθιά διαβρωμένης απέλπιδας μικροαστικής τάξης. Όμως, αν το τοπίο είναι παρόμοιο, ο τρόπος που ο Οικονομίδης το προσεγγίζει εδώ, είναι διαφορετικός. Η εκρηκτική, επώδυνη βωμολοχία, οι φωνασκούντες ήρωες, η ένταση που σε φτύνει στο πρόσωπο, εδώ έχει κατεβάσει ευτυχώς τους τόνους. Εδώ η δύναμή του είναι διαβρωτική, υπόκωφη, ροκανίζει τα θεμέλια της ιστορίας, σιγοτρώει τις όποιες ηθικές αντιστάσεις των ηρώων δίχως να το κάνει θέμα. Παράλληλα η κάμερα καταγράφει με έναν σκληρό λυρισμό τον ερειπωμένο κόσμο όπου κατοικούν, την άναρχη γεωγραφία της γειτονιάς, την ερημωμένη επαρχία, το άσχημο εσωτερικό των σπιτιών που αντικατοπτρίζει τη ζωή τους. Η ιστορία του ξεκινά στην επαρχία. Εκεί όπου ο Νίκος περνάει τεμπέλικα τις μέρες του χωρίς παρόν και δίχως μέλλον. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο θείος του τον παροτρύνει να εγκαταλείψει το χωριό και να πάει στην Αθήνα. Του προσφέρει διαμονή, διατροφή και μια εύκολη δουλειά. Ο Νίκος δέχεται για να βρεθεί άξαφνα μπλεγμένος σε μια παράξενη κατ’ οίκον εργασία. Απομονωμένος σ’ ένα «γκρίζο» προάστιο της πόλης με μόνη παρέα τον θείο και τη θεία του, οι ισορροπίες ανάμεσα στους τρεις αρχίζουν ν’ αλλάζουν. Η αλλαγή του τόπου διαμονής του, όμως, δεν αλλάζει τον ίδιο. Το αδιέξοδο της ζωής του έρχεται μαζί του, δείχνει πιο στενό στη μεγάλη πόλη. Ο τρόπος που θα βρει για να του ξεφύγει είναι κάθε άλλο παρά εύκολος, όμως οι απελπισμένοι άνθρωποι καταφεύγουν σε απελπισμένες λύσεις. Ο Μαχαιροβγάλτης θα καταγράψει αυτό το εξωτερικό κι εσωτερικό ταξίδι σαν μια κατάβαση στην ίδια την κόλαση, αλλά θα κρατήσει μια σκοτεινή ανατροπή για το τέλος και ο Οικονομίδης θα αφηγηθεί την ιστορία σαν μια σύγχρονη παραβολή για το έγκλημα και την «τιμωρία», σκηνοθετώντας ένα φιλμ που, αντίθετα από τους ήρωές του, κατορθώνει να πηγαίνει το σινεμά του ένα βήμα μπρος. Σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης. Πρωταγωνιστούν: Στάθης Σταμουλακάτος, Βαγγέλης Μουρίκης, Μαρία Καλλιμάνη, Γιάννης Βουλγαράκης, Γιάννης Αναστασάκης, Νικολίτσα Ντρίζη. Χώρα: Ελλάδα. Διάρκεια: 108’

Γνήσιο Αντίγραφο

Κανείς δεν θα περίμενε από τον Αμπάς Κιαροστάμι να κάνει μια ρομαντική κομεντί, κι όμως εκείνος κάνει σχεδόν αυτό, ακόμη κι αν προτιμά να τοποθετήσει φιλοσοφικά ερωτήματα για τη φύση του «αυθεντικού» και του αντίγραφου στη ζωή και στην τέχνη στο κέντρο της ιστορίας του παράλληλα με τη ρομαντική διαδρομή των ηρώων του στην εξοχή της Τοσκάνης. Το φιλμ ξεκινά στη διάλεξη ενός Βρετανού συγγραφέα στην Ιταλία, την οποία μια γυναίκα δείχνει να παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το βιβλίο του ονομάζεται «Ξέχνα το Πρωτότυπο, Πάρε Απλά Ένα Καλό Αντίγραφο» κι εκείνη, που είναι ιδιοκτήτρια ενός μαγαζιού με αντίκες, φαίνεται να γοητεύεται από το θέμα. Στον χρόνο που θα περάσουν μαζί περπατώντας, οδηγώντας και κυρίως μιλώντας στην εξοχή, σε καφέ, σε γραφικούς δρόμους, είναι σαν να υποδύονται ρόλους, να παίζουν ένα περίεργο παιχνίδι ή να κρύβουν κάτι για το παρελθόν τους, από τον θεατή και τους ίδιους. Είναι ή υπήρξαν ζευγάρι; Έχουν περάσει ξανά μαζί χρόνο στα μέρη στα οποία περιπλανιούνται; Η σχέση τους είναι αυθεντική ή απλά προσποιούνται, αντιγράφοντας τους ρόλους ενός ζευγαριού; Τέτοιου είδους ερωτήματα μένουν αναπάντητα για τόσο πολύ χρόνο, που στο τέλος να καταλήγουν άνευ ενδιαφέροντος σε μια ταινία που δεν ενδιαφέρεται να κάνει τον θεατή της να επενδύσει πάνω στους πρωταγωνιστές. Περισσότερο από αληθινοί ήρωες μοιάζουν με υλικά ενός παιχνιδιού του μυαλού, σαν πιόνια για μια παρτίδα σκάκι με ιδέες και ερωτήματα που σύντομα καταλήγουν επαναλαμβανόμενα και κουραστικά. Σκηνοθεσία: Αμπάς Κιαροστάμι. Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός, Γουίλιαμ Σίμελ, Ζαν Κλοντ Καριέρ, Αγκάτ Νάτανσον. Χώρα: Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο. Διάρκεια: 106’

ΑΚΟΜΗ

Η Ζωή όπως την Ξέρουμε, του Γκρεγκ Μπερλάντι

Δυο τόσο αντίθετοι, που δεν μπορεί παρά να έλκονται, άνθρωποι καταλήγουν να αναλάβουν από κοινού την κηδεμονία ενός μικρού κοριτσιού όταν οι γονείς του (και φίλοι τους) σκοτώνονται σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Θα καταλήξουν να ζήσουν κάτω από την ίδια στέγη και θα ανακαλύψουν ότι η οικογένεια μπορεί να φτιαχτεί κι από τα πιο παράδοξα υλικά, σε μια ρομαντική κομεντί που δεν είναι όσο κοινότοπη όσο φαντάζεσαι και που δεν φοβάται να γίνει δραματική όταν χρειάζεται.

RED: Πράκτορες Παροπλισμένοι Αλλά Πάντα Επικίνδυνοι, του Ρόμπερτ Σβέντκε

Μια ομάδα πρώην υπαλλήλων της CIA γίνεται στόχος ενός μυστηριώδους εχθρού, που ξεκινά να τους σκοτώνει τον έναν μετά τον άλλο. Οι ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι πλέον πράκτορες, θα αναλάβουν δράση προκειμένου να ξεκαθαρίσουν την υπόθεση. Το σενάριο θα μπορούσε να είναι ίσως λίγο πιο ευρηματικό και το χιούμορ λίγο πιο αστείο, όμως το θαυμάσιο καστ (Μπρους Γουίλις, Μόργκαν Φρίμαν, Έλεν Μίρεν, Τζον Μάλκοβιτς) δείχνει να απολαμβάνει τους ρόλους κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα διασκεδαστικό.

Off Ways – Berlin, του Ούλι Σίπελ

Tην 21η Δεκεμβρίου του 1989, το γερμανικό συγκρότημα των Einstürzende Neubauten έδωσε μια συναυλία στο Ανατολικό Βερολίνο. Είκοσι χρόνια μετά, κάποιοι από τους (τότε Ανατολικογερμανούς) θεατές του κονσέρτου ακολουθούν την ίδια διαδρομή μέσα στην πόλη και μιλούν για την εμπειρία τους.

Μπάτσοι Από τον Πάγκο, του Άνταμ ΜακΚέι

Αστυνομική κωμωδία με δυο μπάτσους της συμφοράς, οι οποίοι αναλαμβάνουν μια υπόθεση που είναι πολύ πιο σημαντική απ’ ό,τι μπορούν να φανταστούν. Θα κατορθώσουν να τη φέρουν εις πέρας; Μας νοιάζει;

Άρθουρ 3: Ο Πόλεμος Των Δύο Κόσμων, του Λικ Μπεσόν

Τρίτη ταινία με ήρωα τον Άρθουρ στον κόσμο των Μίνιμοϊ, που όπως και οι προηγούμενες συνδυάζει κινούμενα σχέδια με ηθοποιούς.

Saw 3D, του Κέβιν Γκρετέρτ

Έβδομη ταινία στη σειρά τρόμου. Αυτή τη φορά σε 3D. Φυλαχτείτε.

Γιώργος Ν. Κορωναίος