Επισημάνσεις

Στη δημαρχία χωρίς την Πέγκυ / FILIPINEZA MUSIC / Κάτσε και… άκου / Επαγγελματίας μαϊντανός / Η τέχνη δεν είναι θέμα ποσότητας

Στη δημαρχία χωρίς την Πέγκυ

Μεγάλη υπόθεση η νίκη των Καμίνη και Μπουτάρη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Όχι ως πολιτικό γεγονός ή ως κομματική απόχρωση στον «χάρτη», αλλά ως ζήτημα πολιτισμού. Η λογική του «βλαχοδήμαρχου» (με υποστηλώματα τον Ηλία Ψινάκη και την ξενοφοβία στην πρωτεύουσα και το τρίπτυχο «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» στη συμπρωτεύουσα) έχασε καθαρά από τις υποψηφιότητες εκείνες που είχαν μία αισθητική διαφοροποίηση. Αν για κάτι μπορούμε να ελπίσουμε, είναι ότι επί δημαρχίας Καμίνη δεν θα δούμε την Πέγκυ Ζήνα να τραγουδάει σε πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων (όπως έγινε επί Κακλαμάνη) ούτε τη Δέσποινα Βανδή να γιορτάζει τα Χριστούγεννα στο λιμάνι, όπως συνέβη επί των ημερών της απερχόμενης δημοτικής αρχής στη Θεσσαλονίκη. Η υποκουλτούρα της πίστας φεύγει πιθανότατα από τους δύο μεγάλους δήμους της χώρας σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής επιλογής. Αλλά εδώ δεν έχουν θαμώνες πια τα νυχτερινά κέντρα, θα είχαν οι δήμοι – σκυλάδικα;

Στέλλα Σιδερή

FILIPINEZA MUSIC

«Δισκογραφική εταιρεία είναι η εταιρεία που παράγει δίσκους». Όσο αυτονόητος κι αν σας φαίνεται αυτός ο ορισμός, το σίγουρο είναι ότι δεν ισχύει στις μέρες μας. Κάποτε οι δισκογραφικές εταιρείες αναλάμβαναν την παραγωγή και την κυκλοφορία των άλμπουμ των καλλιτεχνών που ανήκαν στο δυναμικό τους. Τώρα που τα cd δεν πουλάνε, έχει εκλείψει και το αντικείμενο των εταιρειών αυτών. Αν είχαν παραδεχτεί την πραγματικότητα, θα το είχαν κλείσει το μαγαζί. Δύσκολο όμως να αποδεχτείς ότι τα δικά σου φτηνά ρούχα δεν πουλάνε πια από τη στιγμή που άνοιξε δίπλα σου το κατάστημα με τα πάμφθηνα κινέζικα (λέγε με Ίντερνετ, πολυμέσα, τηλεφωνία στην προκειμένη περίπτωση). Έτσι, οι εταιρείες έχουν εξελιχθεί σε πολυτεχνίτες και ερημοσπίτες. Κάνουν το deal για την κυκλοφορία των νέων cd των τραγουδιστών τους στις εφημερίδες, αναλαμβάνουν συναυλίες, συνεντεύξεις, δημόσιες σχέσεις – έως και το κλείσιμο του μακιγιέρ και της κομμώτριας! –, παίρνοντας ένα ποσοστό περίπου 15% από το νυχτοκάματο των τραγουδιστών (ποιος ξέρει, μπορεί ατύπως να στέλνουν και το παιδί των δημοσίων σχέσεων να κάνει τα ψώνια της λαϊκής ντίβας στο σούπερ μάρκετ σε έναν ρόλο… Filipineza music για να βγει το μεροκάματο). Γενικώς, φροντίζουν να βρίσκονται δίπλα στους σταρ επιδιώκοντας να τους πείσουν ότι η δουλειά που κάνουν τους είναι απαραίτητη. Πατούν πάνω στην ξιπασιά των εγχώριων τραγουδιστών που πάντα ήθελαν έναν παρατρεχάμενο να τους λέει πόσο σπουδαίοι είναι, κι έτσι, παρασιτικά, συνεχίζουν να υπάρχουν.

Κάτσε και… άκου

Ωραιότατο το Παλλάς. Ψηλοτάβανο και ευάερο. Με τις θέσεις άνετες και χουχουλιάρικες, ώστε αν δεν αντέχεις την πολλή… ποιότητα να μπορείς να χουζουρέψεις, ακόμα και να πάρεις έναν υπνάκο. Μόνο που τόσα χρήματα ξόδεψαν για την προ ετών ανακαίνισή του, δεν μπορούσαν να δώσουν στην αίθουσα λίγη περισσότερη κλίση; Οποτε έχω εισιτήριο, κάνω παράκληση στους θεούς του θεάτρου, ο κοντός, να μην κάθεται μπροστά μου κάποιος ψηλότερος. Που συνήθως κάθεται. Οπότε, παράσταση, στην αίθουσα που μοιάζει με γούβα, η οποία καταπίνει τους θεατές των πρώτων κυρίως σειρών, δεν βλέπω. Απλώς ακούω. Και είναι πολλά τα λεφτά του εισιτηρίου για να μην έχεις θέα…

Χαρά Αργυρίου

Επαγγελματίας μαϊντανός

Αδιαμφισβήτητα ο μαϊντανός είναι ένα από τα σημαντικότερα συστατικά της ελληνικής κουζίνας. Και της ελληνικής τηλεόρασης, η οποία, κάθε λίγο και λιγάκι, καλλιεργεί νέες ποικιλίες… Μαϊντανός νέας εσοδείας, ο κριτής του «Master chef» Δημήτρης Σκαρμούτσος έρχεται να απολαύσει τη δική του, βραχεία (όπως γίνεται συνήθως) τηλεδημοσιότητα, μοστράροντας με υπερηφάνεια τα τατουάζ του στα πλήθη, μέσα από τις σελίδες των περιοδικών, και αποκαλύπτοντας ξανά και ξανά πόσο κακό παιδί υπήρξε – η εξάρτησή του (κάποτε) από τα ναρκωτικά αλλά και η διαρκής εξάρτησή του από τις γυναίκες αποτελούν κεντρικά θέματα στις εξομολογήσεις του. Το θέμα βεβαίως είναι πόσο μπορείς να εμπιστευθείς έναν σεφ ο οποίος περισσότερο ασχολείται με τα επικοινωνιακά μαγειρέματα (γοητεύοντας τα πλήθη, κυρίως τις γυναίκες, με ιστορίες από την… άτακτη ζωή του) παρά με τα μαγειρέματα στην κουζίνα του.

Η τέχνη δεν είναι θέμα ποσότητας

Δεν θα με ενοχλούσε το φεστιβάλ που διοργάνωνε κάθε καλοκαίρι ο Νικήτας Κακλαμάνης (Θεός σχωρέσ’ τον πολιτικά) στο Αττικό Άλσος, στα Τουρκοβούνια. Έστω κι αν το θεωρούσα μπακαλίστικο – υπερηφανευόταν πως διαθέτει τις πιο πολλές σε αριθμό εκδηλώσεις, λες και η τέχνη είναι θέμα ποσότητας. Έστω κι αν δεν είχε συγκεκριμένο ύφος – φιλοξενούσε τις πιο αταίριαστες μεταξύ τους εκδηλώσεις, από Καραγκιόζη μέχρι μία συναυλία για φιλανθρωπικούς λόγους. Και δεν θα με ενοχλούσε έστω κι αν καταλάβαινα πως αποτελούσε ένα… φεστιβάλ που δεν είχε νόημα ύπαρξης (όσα παίζονταν εκεί τα είχαμε δει στο λεκανοπέδιο αρκετές φορές μέσα στο καλοκαίρι), εκτός φυσικά που εξυπηρετούσε τα μικροκομματικά οφέλη του απερχόμενου δημάρχου. Αυτό που με ενοχλούσε περισσότερο ήταν που ο Νικήτας Κακλαμάνης επέμενε πως αυτό ήταν το μεγαλύτερο φεστιβάλ της Αθήνας. Ποιο Φεστιβάλ Αθηνών, ποιο Ηρώδειο και ποιος Γιώργος Λούκος! Φεστιβάλ Δήμου Αθηναίων, Τουρκοβούνια και Νικήτας Κακλαμάνης! Αυτό είχαν στον νου τους οι ιθύνοντες στο διεθνές Φεστιβάλ της Αβινιόν και έκαναν συσκέψεις επί συσκέψεων να δουν πώς θα αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, και ειδικά τώρα που βλέπουμε τα πράγματα από μία απόσταση (και δη εκλογική), όλα εκείνα αντί να με εξοργίζουν θα έπρεπε να με διασκεδάζουν. Μιλάμε για φαιδρά πράγματα…

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.